icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เมียแต่งท่านประธาน [ตอนง้อเฮียหอนหนักม้าก]

บทที่ 8 

จำนวนคำ:1469    |    อัปเดตเมื่อ:08/09/2022

ี๊ชอบกินอาหารแบบ

รยายิ้มบางๆ อย่างขอบคุณกับความเมตตา ผิดกับสามีและป

รรยาไปฮันนีม

อีก มือบางกำลังจับช้อนเตร

ครับ ต้องแล้

ากิร่าเหมือนสงสัยนิดๆ เลยหั

บคุ

ใช่เมนูที่อยากจะกินนัก ห

ก ไข่เค็มรสชาติดีกว่า

ง เดาว่าคงไม่รู้ความหมายลึกๆ แน่ หรืออาจจะรู้แต่ไม่พูด มองไปก็เห็นทำหน้านิ่งๆ ไม่มองเธอตอบ

ีๆ แบบนี้ เมื่อก่อนก็น่า

ฉ่ากระทะร้อนใส่จานเขา

ๆ ถ้าไม่มีตังค์ก็ไม่ได

่ปูอีกห

ณครับท

รรยาอย่างคนใจเย็น เ

ัน หมั่มมี้ก็สบายใจ

กิร่า ที่หันไปยิ้มให้สามี แล้วย

่นส

เป็นคนพูดน้อย เพราะเห็นเ

่เจียวปูของ

ตักข้าวต้มเข้าปาก เพราะเมื่อวานไม่ได้กินอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย ทำให้ต้องรีบตื่นแล้วรีบลงมา ดีแค่

ากจ้ะ แล้วก็รักเ

ี่ยวข้องกับหรัญญ์ได้ยังไงนั้นมีไม่น้อย แต่ไม่คิดจะถาม เพราะถือว่าไม่

่าให้ฟังนะ ว่าทำไม ไม่แน่หรอก เราอาจจะได้เ

นเมื่อคนเป็นสามีไม่เคยบอกว่าจะไปไหนเลย

ผนของเราสองค

ีจริงจังเล็กน้อย หลังลิ

เที่ยง เบรกกินข้าว ช่วงบ่ายถ้าแดดดี๊อยากไปดูโร

ามนั้นก

่อัฟแนนอยากจะไปนั้น ก็ไม่รู้ว่าโรงงานไหน แต่เดาว่าน่าจะเ

การเป็นงานมากกว่านี้ เจอผมที

า ตาเขากำลังตำหนิกางเกงขาสี่ส่วนกับเสื้อยืด ซึ่งเหมา

ตรงประตูรั้ว ก็มีชายชุดดำยืนอยู่เป็นจุดๆ ไม่ต่ำกว่าห้า คงเป็นบอดี้ก

าบว่าจะต้

ๆ แล้วแสร้ง

ู้มีพระคุณ คุณควรจะให้เกี

สามีก็ทำแ

ะถ้าคุณจะกรุณาบอกก่อน เรื่อง

ิดเห

ห้ภรรยาเพราะไม่

ะ หรือว่าฉั

ำแบบเดียวกันและด้

ไปช้อปปิ้งเป็นเพื่อน

มข้าวต้ม มองคู่แต่ง

ีปัญห

มื่อคืน ก็เป็นอันว่าต้องปล่อยไปก่อน เพร

นท

นห้องดูดาวตามเดิม ขณะเดินไปก็เห็นว่าเขาแต่งตัวเหมือนจะไปทำงาน ทั้งที่เธอค

ินะ ครอบครัวถึงจ

้วกาแฟค้างอยู่ ขณะมอง

ยความว่

วามไม่ชอบใจแล้วส่งเ

ดแบบนี้เหรอ” หรัญญ์มองเสื้อยืดโอเวอร์ไซซ์กับ

ปล

าไม่ต้องแล้ว เพราะหมดอารมณ์จะกินแล้ว

ไม่ใส่ชุดนี้ไปทำงาน ห

เปิดรับโบนัส

เปิด
เมียแต่งท่านประธาน [ตอนง้อเฮียหอนหนักม้าก]
เมียแต่งท่านประธาน [ตอนง้อเฮียหอนหนักม้าก]
“ถึงจะโกรธ เกลียด เคียดแค้นแค่ไหน แต่หัวใจไม่อาจต้านรักได้ ----------------------------------------- ไรยาค่อยๆ คลานไป ทันทีที่เจ้าบ่าวหันหน้ามา เพื่อจะยื่นมือให้เธอจับ จะได้ไม่ล้มนั้น ยิ่งจะทำให้เธอเกือบล้มไปเพราะเขาแล้ว ในหัวสมองก็ประมวลผลออกมาได้คำตอบทันที ว่าคนที่เธอเฝ้าครุ่นคิดว่าเป็นใครมาตลอดสองอาทิตย์นั้น แท้จริงก็คือใครกันแน่ในที่สุด 'Mr. H. Hhemmhawattana ก็คือหรัญญ์ เหมวัฒน์' 'หรือพี่ฮั้นท์ของสาวๆ ที่เธอมักจะได้ยินเรียกขานกันนี่เอง' 'เขากลายมาเป็นเจ้าบ่าวเธอได้ยังไง' 'เขาจะมาแต่งงานกับเธอทำไม' เท่าที่รู้มา เขาไม่ได้ร่ำรวยระดับร้อยล้านพันล้านแน่ๆ แล้วเขาไปทำอะไรมา ถึงได้มีเงินมากมายขนาดเอามาทุ่มซื้อหุ้นบริษัทของพ่อเธอได้ ไหนจะไถ่บ้านคืนให้ และอีกหลายต่อหลายอย่างที่เขาจ่ายไป รวมทั้งแหวนเพชรน้ำงามและไม่น่าจะต่ำกว่าห้ากระรัตบนพานดอกไม้ตรงหน้าเธออีก ---------------------------------------------------------------------------------------- ฮั้นท์ (หรัญญ์ เหมวัฒน์) นักธุรกิจหนุ่ม ผู้มีชีวิตที่พลิกผันจากเลวร้ายกลับกลายเป็นดี ซึ่งเขาเองก็ตั้งตัวไม่ทัน แต่ทั้งหมดนั้น มาจากความดี ความขยันหมั่นเพียรของเขา บวกกับโชคช่วย ถึงเวลาที่เขากลับมายืนอยู่จุดเดิม ในฐานะใหม่ ที่ใครต่อใครต่างงุนงง โดยเฉพาะเพื่อนๆ หรือแม้แต่กับผู้หญิงที่เคยเมนเขามาแล้ว และเขาก็จะทำให้ผู้หญิงพวกนั้นได้รู้ ว่าไม่ควรเมินเขาจริงๆ ---------------------- ย้า (ไรยา เจริญรัตชตะ) ทายาทนักธุรกิจหลายร้อยล้าน ที่ชีวิตพลิกผัน จากดีกลายเป็นเลวร้ายในไม่กี่ปี จนเธอกับครอบครัวก็ตั้งตัวไม่ติด รับภาวะย่ำแย่แทบไม่ทัน และถึงเวลาที่เธอจะต้องเลือก ระหว่างช่วยกู้ทุกอย่างของครอบครัวคืน กับทิ้งทุกอย่างไปแบบไม่เหลียวหลัง เพื่อไปเลียแผลหัวใจจากชายที่เธอรักแทบตาย สุดท้ายเธอจะเลือกทางเดินยังไง จะไปต่อหรือพอแค่นี้ ---------------------------------------------------------------------------------------- เมียแต่งท่านประธาน Chairman's Wife ตอนแรกคิดว่าจะให้นิยายที่เรื่องนี้มีแค่ชื่อภาษาอังกฤษเท่านั้นค่ะ ที่เหลือให้รี้ดไปตีความเอาเอง ว่าควรจะใช้ภาษาไทยว่าอะไรดี ระหว่าง แรงรัก - รั้งรัก - รังรัก และใช้นามปากกาพิมรภัค แต่สุดท้ายก็คิดชื่อใหม่ได้แล้วค่ะ และตัดสินใจใช้นามปากกาหลัก นั่นคือ กันเกราค่ะ เพราะแว้ปไปเขียนอวตารหลายเรื่องแล้ว และไม่ได้ออกนามปากกานี้นานแล้ว ส่วนแนวก็จะเพิ่มดราม่าเข้าไปอีก ซึ่งจะเป็น Signature ของกันเกราอยู่แล้ว รี้ดอยากได้มาม่าเจ้มจ้นแค่ไหน บอกกันได้เด้อ ----------------------------------------------------------------------------------------”