icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เมียแต่งท่านประธาน [ตอนง้อเฮียหอนหนักม้าก]

บทที่ 8 

จำนวนคำ:1469    |    อัปเดตเมื่อ:08/09/2022

ี๊ชอบกินอาหารแบบ

รยายิ้มบางๆ อย่างขอบคุณกับความเมตตา ผิดกับสามีและป

รรยาไปฮันนีม

อีก มือบางกำลังจับช้อนเตร

ครับ ต้องแล้

ากิร่าเหมือนสงสัยนิดๆ เลยหั

บคุ

ใช่เมนูที่อยากจะกินนัก ห

ก ไข่เค็มรสชาติดีกว่า

ง เดาว่าคงไม่รู้ความหมายลึกๆ แน่ หรืออาจจะรู้แต่ไม่พูด มองไปก็เห็นทำหน้านิ่งๆ ไม่มองเธอตอบ

ีๆ แบบนี้ เมื่อก่อนก็น่า

ฉ่ากระทะร้อนใส่จานเขา

ๆ ถ้าไม่มีตังค์ก็ไม่ได

่ปูอีกห

ณครับท

รรยาอย่างคนใจเย็น เ

ัน หมั่มมี้ก็สบายใจ

กิร่า ที่หันไปยิ้มให้สามี แล้วย

่นส

เป็นคนพูดน้อย เพราะเห็นเ

่เจียวปูของ

ตักข้าวต้มเข้าปาก เพราะเมื่อวานไม่ได้กินอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย ทำให้ต้องรีบตื่นแล้วรีบลงมา ดีแค่

ากจ้ะ แล้วก็รักเ

ี่ยวข้องกับหรัญญ์ได้ยังไงนั้นมีไม่น้อย แต่ไม่คิดจะถาม เพราะถือว่าไม่

่าให้ฟังนะ ว่าทำไม ไม่แน่หรอก เราอาจจะได้เ

ค

นเมื่อคนเป็นสามีไม่เคยบอกว่าจะไปไหนเลย

ผนของเราสองค

ีจริงจังเล็กน้อย หลังลิ

เที่ยง เบรกกินข้าว ช่วงบ่ายถ้าแดดดี๊อยากไปดูโร

ามนั้นก

่อัฟแนนอยากจะไปนั้น ก็ไม่รู้ว่าโรงงานไหน แต่เดาว่าน่าจะเ

การเป็นงานมากกว่านี้ เจอผมที

า ตาเขากำลังตำหนิกางเกงขาสี่ส่วนกับเสื้อยืด ซึ่งเหมา

ค

ตรงประตูรั้ว ก็มีชายชุดดำยืนอยู่เป็นจุดๆ ไม่ต่ำกว่าห้า คงเป็นบอดี้ก

าบว่าจะต้

ๆ แล้วแสร้ง

ู้มีพระคุณ คุณควรจะให้เกี

สามีก็ทำแ

ะถ้าคุณจะกรุณาบอกก่อน เรื่อง

ิดเห

ห้ภรรยาเพราะไม่

ะ หรือว่าฉั

ำแบบเดียวกันและด้

ไปช้อปปิ้งเป็นเพื่อน

มข้าวต้ม มองคู่แต่ง

ีปัญห

มื่อคืน ก็เป็นอันว่าต้องปล่อยไปก่อน เพร

นท

นห้องดูดาวตามเดิม ขณะเดินไปก็เห็นว่าเขาแต่งตัวเหมือนจะไปทำงาน ทั้งที่เธอค

ินะ ครอบครัวถึงจ

้วกาแฟค้างอยู่ ขณะมอง

ยความว่

วามไม่ชอบใจแล้วส่งเ

ดแบบนี้เหรอ” หรัญญ์มองเสื้อยืดโอเวอร์ไซซ์กับ

ปล

าไม่ต้องแล้ว เพราะหมดอารมณ์จะกินแล้ว

ไม่ใส่ชุดนี้ไปทำงาน ห

เปิดรับโบนัส

เปิด
เมียแต่งท่านประธาน [ตอนง้อเฮียหอนหนักม้าก]
เมียแต่งท่านประธาน [ตอนง้อเฮียหอนหนักม้าก]
“ถึงจะโกรธ เกลียด เคียดแค้นแค่ไหน แต่หัวใจไม่อาจต้านรักได้ ----------------------------------------- ไรยาค่อยๆ คลานไป ทันทีที่เจ้าบ่าวหันหน้ามา เพื่อจะยื่นมือให้เธอจับ จะได้ไม่ล้มนั้น ยิ่งจะทำให้เธอเกือบล้มไปเพราะเขาแล้ว ในหัวสมองก็ประมวลผลออกมาได้คำตอบทันที ว่าคนที่เธอเฝ้าครุ่นคิดว่าเป็นใครมาตลอดสองอาทิตย์นั้น แท้จริงก็คือใครกันแน่ในที่สุด 'Mr. H. Hhemmhawattana ก็คือหรัญญ์ เหมวัฒน์' 'หรือพี่ฮั้นท์ของสาวๆ ที่เธอมักจะได้ยินเรียกขานกันนี่เอง' 'เขากลายมาเป็นเจ้าบ่าวเธอได้ยังไง' 'เขาจะมาแต่งงานกับเธอทำไม' เท่าที่รู้มา เขาไม่ได้ร่ำรวยระดับร้อยล้านพันล้านแน่ๆ แล้วเขาไปทำอะไรมา ถึงได้มีเงินมากมายขนาดเอามาทุ่มซื้อหุ้นบริษัทของพ่อเธอได้ ไหนจะไถ่บ้านคืนให้ และอีกหลายต่อหลายอย่างที่เขาจ่ายไป รวมทั้งแหวนเพชรน้ำงามและไม่น่าจะต่ำกว่าห้ากระรัตบนพานดอกไม้ตรงหน้าเธออีก ---------------------------------------------------------------------------------------- ฮั้นท์ (หรัญญ์ เหมวัฒน์) นักธุรกิจหนุ่ม ผู้มีชีวิตที่พลิกผันจากเลวร้ายกลับกลายเป็นดี ซึ่งเขาเองก็ตั้งตัวไม่ทัน แต่ทั้งหมดนั้น มาจากความดี ความขยันหมั่นเพียรของเขา บวกกับโชคช่วย ถึงเวลาที่เขากลับมายืนอยู่จุดเดิม ในฐานะใหม่ ที่ใครต่อใครต่างงุนงง โดยเฉพาะเพื่อนๆ หรือแม้แต่กับผู้หญิงที่เคยเมนเขามาแล้ว และเขาก็จะทำให้ผู้หญิงพวกนั้นได้รู้ ว่าไม่ควรเมินเขาจริงๆ ---------------------- ย้า (ไรยา เจริญรัตชตะ) ทายาทนักธุรกิจหลายร้อยล้าน ที่ชีวิตพลิกผัน จากดีกลายเป็นเลวร้ายในไม่กี่ปี จนเธอกับครอบครัวก็ตั้งตัวไม่ติด รับภาวะย่ำแย่แทบไม่ทัน และถึงเวลาที่เธอจะต้องเลือก ระหว่างช่วยกู้ทุกอย่างของครอบครัวคืน กับทิ้งทุกอย่างไปแบบไม่เหลียวหลัง เพื่อไปเลียแผลหัวใจจากชายที่เธอรักแทบตาย สุดท้ายเธอจะเลือกทางเดินยังไง จะไปต่อหรือพอแค่นี้ ---------------------------------------------------------------------------------------- เมียแต่งท่านประธาน Chairman's Wife ตอนแรกคิดว่าจะให้นิยายที่เรื่องนี้มีแค่ชื่อภาษาอังกฤษเท่านั้นค่ะ ที่เหลือให้รี้ดไปตีความเอาเอง ว่าควรจะใช้ภาษาไทยว่าอะไรดี ระหว่าง แรงรัก - รั้งรัก - รังรัก และใช้นามปากกาพิมรภัค แต่สุดท้ายก็คิดชื่อใหม่ได้แล้วค่ะ และตัดสินใจใช้นามปากกาหลัก นั่นคือ กันเกราค่ะ เพราะแว้ปไปเขียนอวตารหลายเรื่องแล้ว และไม่ได้ออกนามปากกานี้นานแล้ว ส่วนแนวก็จะเพิ่มดราม่าเข้าไปอีก ซึ่งจะเป็น Signature ของกันเกราอยู่แล้ว รี้ดอยากได้มาม่าเจ้มจ้นแค่ไหน บอกกันได้เด้อ ----------------------------------------------------------------------------------------”