icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ตราบฟ้าไร้ดาว [ดราม่าหนัก พระเอกจำนางเอกไม่ได้ เลยร้ายใส่]

บทที่ 5 

จำนวนคำ:1381    |    อัปเดตเมื่อ:10/09/2022

บพ่อกับแม่ท

กครั้งจ้ะ พ่อกับแม่แล้วก็พี่ใหญ่จะดีใจ เวลาเห็

ี่น่าจะเป็นประสบการณ์ใหม่ ที่ตัวเองอาจ

กเรือไปหาป

นเหรอ” ปากตอบพี่ แต่ตามองเรือพ่อ

เป็น

อกเรือหาปลาสักนิดเดียว น้องหันมาหาแล้วยิ้มให้ พร้อมกับเสนอ

กับพี่ใหญ

ตายพี่ไม่ค่อยอยากอยู่ใกล้หรอก แล้วดู

ส่วนพี่ใหญ่ก็เป็นแบบนั

าะกันด้วยเรื่องเล็กๆ น้อยๆ แต่พี่ใหญ่ก็ต้องยอมน้องอย่างเธ

ะอย่าง

นคิดว่าเขาเป็นคนคิดทางลบเปล่าๆ ส่วนวรินรำไพที่ไม่เคยรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างสอง

อยากออกเรือไ

อ๋ยมายืนรอรับอยู่ตรงนี้ไงล

่ะจ้ะ” เพราะมักจะมีของฝากมาใส่มือด้วยครั้ง

มคายหันไปมองคนข้

กเอ๋ยด้วยนะ” สาวน้อยเลยได้โอกาสขอข้อแลกเปลี่ย

กินอะไรบอกพี่ รับร

อจ๋า! เอ๋ยอ

เรียบร้อยแล้ว หินรีบเดินลงไปช่วยลากเชือกมาผูกไว้กับต้นไม้ใหญ่อย่างคนมี

ถึงจังเลยล

าอย่างเป็นสุขใจ รวมทั้ง วสินและสองหนุ่มด้วยท

มาฝากเอ๋ยหร

ฝากเอ๋ยฝากยายแล้วก็ฝากหินด้วยนะ งั

จะมีของฝากก็ไม่เชื่อ” สาวน้อยหันไปหาพี่ที่หอบของ

ขนมมาฝากเอ

าะมือแม่อยู่ รีบหันไปหาแล้วยิ้มให้พี่ชายอีกคนด้วยความดีใจ ที่ไ

ณจ้าพี

หญ่ ลุงจะได้รีบขึ้นไ

ดียว เพราะเขาใจร้อนอยากจะรีบแบ่งเงินให้ในสัดส่วนที่เท่าๆ กันหลังหักค่าใช้จ่าย

ราะเรือเป็นของเขา ธนากรก็เป็นเพียงเพื่อนบ้านที่

เหลือเลี้ยงดูธนากรกับยายยวงมาตั้งแต่นั้น กระทั่งธนากรเรียนจบชั้น

ญาตรีที่มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ด้วยเป็นคนรักเรียนพอๆ

ั้นวสินมองไม่ค่อยเห็น ว่าเป็นเรื่องสำคัญ เพราะ

ับล

สัมพันธ์ฉ

ร็วๆ เข้า เดี๋ยวเอ๋ยอดไ

ีฟ้าอ่อน ยืนท้าวสะเอวอยู่ใต้ถุน มองออกไปยังโอ่ง

จ้า เร่งจร

นมีมากอย่างล้นเหลือ จนวสินกับรำไพกำลังช่วยกันเลือกปลา

็บเมื่อไหร่ก็ได้แค่เปลือกหอย

ด้มาเก็บไปหมดก่อนสิจ้ะแม่ ทีนี้เอ๋ย

เปิดรับโบนัส

เปิด
ตราบฟ้าไร้ดาว [ดราม่าหนัก พระเอกจำนางเอกไม่ได้ เลยร้ายใส่]
ตราบฟ้าไร้ดาว [ดราม่าหนัก พระเอกจำนางเอกไม่ได้ เลยร้ายใส่]
“เธอคือพสุธาที่ "เหือดแห้ง" ส่วนเขาคือ "แสงแดดที่แผดเผา" ----------------------------------- พี่หิน หนุ่มน้อยนิรนาม ผู้มามอบโลกใบใหม่ที่สดใสสวยงามให้น้องเอ๋ย และจากไปพร้อมกับโลกใบนั้น ทิ้งไว้แต่โลกมืด โลกไร้สุขและสิ้นหวังเอาไว้ให้ น้องสาวที่เขาเองก็รักปานดวงใจ 'พี่รักเอ๋ยนะจ๊ะ สามสี่วันที่ออกเรือ พี่คงจะต้องเป็นบ้าแน่ๆ เพราะคิดถึงเอ๋ย แล้วเอ๋ยล่ะ รักพี่และจะคิดถึงพี่หรือเปล่า' 'ไหนบอกให้พี่ชื่นใจหน่อยสิจ๊ะคนดี' 'บอกให้พี่ได้ยินหน่อยสิจ๊ะคนดีของพี่ เดี๋ยวเราต้องรีบกลับเข้าบ้านกันแล้วนะ' 'ถ้าเอ๋ยไม่บอก พี่ต้องตายเพราะอยากรู้แน่ๆ เลย นะนะ บอกพี่ที' 'ถ้าเอ๋ยไม่บอก พี่ต้องตายเพราะอยากรู้แน่ๆ เลย นะนะ บอกพี่ที' 'ถ้าเอ๋ยไม่บอก พี่ต้องตายเพราะอยากรู้แน่ๆ เลย นะนะ บอกพี่ที' -------------- วรินรำไพ หรือ เอ๋ย หญิงสาวผู้ไม่หลงเหลือหัวใจให้ใครได้แล้ว นอกจาก 'พี่หิน' คนเดียวเท่านั้น "พี่หินจ๋า! เอ๋ยมารับพี่หินแล้ว พี่หินอยู่ไหนจ๊ะ พี่หินกลับมาหาเอ๋ยสิจ๊ะ" น้ำตาที่ไม่เคยเหือดแห้งนั้น หลั่งไหลลงมาอีกมากมาย เมื่อภาพในค่ำคืนนั้นลอยมาอยู่ตรงหน้าสาวน้อยที่กำลังเจ็บเสียด แน่นที่อกเพราะความเสียใจ "เอ๋ยรักพี่หินจ๊ะ พี่หินได้ยินมั้ยจ๊ะ ว่าเอ๋ยรักพี่หิน" "เอ๋ยจะรักเพียงพี่หินคนเดียวเท่านั้น พี่หินต้องกลับมาหาเอ๋ยนะจ๊ะ เอ๋ยรู้ว่าพี่หินยังไม่ตาย" ร่างเล็กยกเสื้อผ้าพี่ชายขึ้นมากอดไว้ ก่อนจะแนบแก้มลงไปหา ปล่อยให้หยาดหยดน้ำตาไหลรินลงไปใส่ ประหนึ่งอยากให้พี่ชายที่แสนดีมาซับน้ำตาที่หลั่งรินออกมาเพราะความเสียใจอย่างสุดซึ้งก็ไม่ปาน "เอ๋ยจะรอพี่หินอยู่ตรงนี้ตลอดไป พี่หินได้ยินมั้ยจ๊ะ ว่าเอ๋ยจะรอพี่หินคนเดียว และจะรักพี่หินคนเดียวเท่านั้น" -------------- ชลธิป จิระธนานนท์ หรือ คุณร๊อค ผู้บริหารหนุ่มเจ้าของ'ตาเบบูญา บางปูปาร์ค รีโซเทล แอนด์ สปา' ผู้ที่หวนกลับมาทำร้ายคนที่เขารักปานดวงใจ โดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว กระทั่งวินาทีสุดท้าย "อย่า!!! ได้โปรดอย่าทำ..." เรี่ยวแรงในกายที่เคยมีตอนนี้หดหายไปหมดแล้ว เมื่อถูกอีกกายตรึงไว้กับเตียงใหญ่ แล้วระดมจูบอย่างรุนแรง ไร้ซึ่งความปรานีใดๆ จนเดาได้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นกับตัวเอง เมื่อเขายื่นความจำนงค์ให้รู้อย่างโจ่งแจ้ง "อย่า!!! ได้โปรด!!! อย่าทำอย่างนี้กับฉัน!!!" "อย่ามาขอชีวิตจากยมบาลอย่างผม! เพราะไม่มีทางที่ผมจะปล่อยให้คุณลอยนวลอยู่ได้โดยไม่ต้องชดใช้อะไรแน่!!! คุณต้องตาย! และต้องตายทั้งเป็นด้วย!!!" -------------- ดลยา นิติพงษ์พาณิชย์ หรือ คุณย่า สาวผู้เกิดมามีทุกอย่างพร้อมสรรพ ไม่ว่าจะเป็นรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ และมีเป็นที่รักของผู้คนรอบข้าง เพราะเธอนั้นแสนดีจนเป็นที่เลื่องชื่อ จนได้หัวใจของชลธิปไปครอบครอง "สวัสดีค่ะคุณเอ๋ย ได้เจอตัวกันสักทีนะคะ หลังจากที่คาดกันมาสองสามรอบแล้ว" ดลยาเป็นฝ่ายเอ่ยด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใสก่อน วริญรำไพที่ยกมือไหว้ดวงกมลแล้วถึงได้หันไปหาลูกค้าซุปเปอร์วีไอพี "สวัสดีค่ะคุณย่า ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ" แล้วก็ยกมือไหว้ทักทายพร้อมส่งยิ้มบางๆ เพียงเล็กน้อยให้ตามสไตล์ที่ทุกคนมักจะคุ้นเคย "เช่นกันค่ะ ยังไงก็ต้องใช้ฝีมือถ่ายภาพย่าออกมาให้สวยที่สุดเลยนะคะ"”