icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

สิงห์เกมสวาท

บทที่ 9 Chapter 9

จำนวนคำ:1504    |    อัปเดตเมื่อ:27/09/2022

‘มนแค่รู้สึกว่าตัวเองขาดในเรื่องนี้ ที่ผ่านมาก็ไม่เคยทำอะไรแบบนั้นเลยคิดว่ามันน่าสนใจมั้

งวันทั้งคืน อย่างที่บอกพี่ชอบรีสอร์ตสวยๆ มนล่ะแ

าบ้านี่กะจะให้เธอบรรยายให้หม

ม่เ

เสร็จ ถามจริง แฟนมนนี่คนหรือหุ่นยนต

ยสน

เป็นแล้ว เลยตอบ

ที่คนชอบใช้เวลาคิดไม่ออก เวลาอยากจบบทสนท

ั้งสองอย่างนะ นี่รึ

เนี่ย ทะเบียนราษฎร์เหรอคะ ถาม

ง พวกส่งน้ำส่งเหล้าน่ะ ที่ถามเ

ามว่า เมื่อ

ื่อไหร่ก็บอกมาได้ ระหว่างนี้เราก็ทำความรู้จักกันไปก่อน

์หมีไฟลุกบอกว่าโกรธที่ถูกล้อไปใ

ละกัน มนชอบประมาณไหน เร่าร

เคยทำ แล้วอย่างในรถ ในสร

ครับ มนสนใจอยากลองเหรอ อะไร

อะอย

หมั่นไส้บ้าง หากมันก็เป็นการเปิดเปลือยหัวใจอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน กระทั่งค่ำ ชายหนุ่มผู้เป็นเพื่อนใหม่ก็ยังส่งข้อความมาถา

ึก ที่รู้ก็เพราะทุกวันเขาจะทักเธอเข้ามา จวบจนลากันไปนอนนั่นเอง ส่วนเธอก็รู้เพิ่มว่า ผู้ชายชื่อกฤษฎิ์คนนี้ ทำงานอยู่ร้านขายส่ง คอยเปิดบิลเพื่อจัดของส่งให้ลูกค้า นัยว่า ร้านดั

ซึ่งแทบทุกวันคือก๋วยเตี๋ยวกับเกาเหลา เขาบอกว่าชอบมาก ช่วงพักแต่ละวันไม่ตรงกัน

ไร พักไม่เป

งเยอะเลยพักไม่ตรงกันสักวัน พี่ต้องคอยเช็ก

แบบนี้เรียกโรงงานนรกได้เลยนะ มนเห็นพี่กิ

งที่กฤษฎิ์จะบอกเธอเสมอ ตอนนั้นเขาทำอะไรอยู่ จะพัก จะเลิกงาน ช่วงเลิกงานก็บอกว่า กำลังจะขับรถนะ ไปหาอะไรกินก่อนกลับห้องพัก มนสิชาไม่รู้หรอกว่า ทำไมเขาต้องบอก หรือเพื่อให้เกิดความสนิทสนมกันเร็วขึ้น มันเหมือน

ะไรอ

ำลังนั่งร่างคำแปลที่ถอดออกมา แต่ยังไม่อย

พี่ถึงห้องพ

้ำเสร็จ ว่าแต่มนน่

ศขนาดนั้นเชียว ไม่ได้ดู แต่กำลังอ่

พี่ถึงห้องพ

้ำเสร็จ ว่าแต่มนน่

ศขนาดนั้นเชียว ไม่ได้ดู แต่กำลังอ่

ิดเรตถูกรัฐบล็อกไปหมดแล้ว ส่วนที่เคยมีก็

’ คนหวังดี

นังสือ ชักอยากรู้ว

ดไม่

ไลน์ผ่านโน้ตบุ๊กแทนการคุยทางโทรศัพท์ ตัวเขาเอ

บดู

ีบ

ทางตัวละครเป็นไง มันไม่แปลกหรอกที่ผู้หญิงจะรวมกลุ่มกันทำเรื่อง

น เวลาดูแล้ว

เปิดรับโบนัส

เปิด
สิงห์เกมสวาท
สิงห์เกมสวาท
“กติกาคือ กอดได้แต่ห้ามรัก เมื่อหัวใจถลำรัก เธอควรฉีกกติกานั้นหรือถอยห่างจากกันดี "มนเหมือนเด็กขาดความอบอุ่นที่ต้องได้รับการบำบัด" "ยังไง" สายตาคมไหวเหมือนจะยิ้มได้ ทำมนสิชาหน้าร้อนผ่าว ทั้งที่นั่งอยู่ในห้องแอร์ กลับเหมือนมีเปลวแดดมาลูบแก้มให้ร้อนวูบวาบ สีหน้าและลักษณะการเอียงคอมองอย่างใคร่รู้ของหญิงสาวชวนให้หนุ่มทั้งแท่ง เลือดร้อนฉ่าใคร่ลงมือสาธิตการบำบัดเสียเดี๋ยวนี้ "อย่าทำหน้าแบบนั้น" "แบบไหน" เธอนิ่วหน้า งงจัดจริงๆ ไม่ใช่การเสแสร้งมารยา กฤษฎิ์ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ กวาดสายตายิ้มได้ ลูบไล้นวลแก้มละมุนที่เริ่มซับสีเรื่อ แล้ววกกลับมาสบตาคู่งาม "แบบที่กำลังมอง สนใจ ใคร่รู้ มันทำให้ผู้ชายเกิดอารมณ์ ไม่รู้หรือ" บ้าจริง! มนสิชาหน้าม้าน หลบตาวูบ เบี่ยงหน้าหนีจากใบหน้าคมเข้มอย่างรวดเร็ว ใจหวามไหว ทำลมหายใจติดขัด เสียงหัวเราะที่ดังจากลำคอหนาเบาๆ ยิ่งสร้างความอับอายแก่เธอ ตาคมหรี่หลุบทอดมองนวลแก้มปลั่ง เขารู้ว่าเธออายจริงๆ ไม่ใช่มารยาหญิงแบบผู้หญิงที่เคยเจอ แบบนี้แหละที่เขาสนใจ ขี้อายแต่อยากรู้ บางครั้งเข้าใจยากแต่...น่าเอาเป็นบ้า!”