icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
ขอให้รักกลับคืนมาได้ไหม

ขอให้รักกลับคืนมาได้ไหม

ผู้เขียน: ปูริดา
icon

บทที่ 1 chapter 1

จำนวนคำ:1717    |    อัปเดตเมื่อ:04/10/2022

ริง ๆ เหรอดาว คิดผ

งเครียดด้วยกังวลและเป็นห่วงเป็นใย

งแล้ว สุดท้ายคำตอบที่ได้ก็คือเธอควรจะหยุด...ยุติความสัมพันธ์ที่มีกับชายคนนั้นไว้เพียงแค่

แต่เธอนี่แหละที่ดื้อรั้นดันทุรังรักเขาอย่า

ไม่ยอมพบหน้านะเหรอ” พันดาวถามกลับพร้อมกับเหยียดยิ้มอย่างข่มขื่น ขอบตาร้อนผ่าวขึ้นมา

เป็นของกันและกันแล้วเขาจะยอมรับเธอเป็นเมีย ในวันนั้นเมื่อมีโอกาส เห็นเขาเมาจนครองสติไ

มามายไม่น้อย มือเล็กยื่นไปแตะแขนกำยำอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ เมื่อเห็นว่าแดนเห

เพื่อเพ่งมองสาวน้อยตรงหน้าให้ชัดเจนสักหน่อย เพราะดูเหมือนว่าคน

วเท้าก้าวถอยไปด้านหลัง ตอนนี้ให้แดนเหนือรู้ไ

่อ.

เสียงแผ่วเบาและเชื่องช้าเพราะความมึนงงที่มี “ถึงเด็กนั่นจะชอบตา

นเหนือนัดแนะกันว่าจะมาเที่ยวกัน เธอก็เกิดอยากรู้ขึ้นมา เขาจะดื่มไปเยอะหรือเปล่า แล้วเขาจะเมาจนครองสติอยู่ไหม ระหว่างนั้นจะ

่เข้าหาหวังจะสานความสัมพันธ์ด้วย อีกทั้งนี่ก็ดึกมากแล้วด้วย กลับบ้านไปนอนดีกว่า แต่เอาเข

..มาคนเด

งแดนเหนือเลิกขึ้น “จะไปไหน เมาอย่างนี้ระวังจะเดินไปสะดุดเท้าใครเข้านะคะ โดนเขาเอาคืนจนเจ็บตัวไป ฉันไม่ช่วยนะ” หญิง

“จะไม่ช่วยจริงเหรอ...ถ้าผมล้มลงไ

้มเนียนใส ปลายนิ้วลูบไล้ผิวเนื้อเนียนนุ่มก็ยิ่งทำให้หัวใจของเต้นแรงแข่งกับเส

ตอบเสียงแผ่วเบาอย่างคน

.น่ารักแล้วก

คงจะเมามากแล้ว ถึงได้พูดออกมาแบบนี้’ และคงจะเป็นเธอเองนี่แหล

กลัวว่าจะไม่ได้

าที่อื่นก็...ไม่แน่นะคะ คุณอาจจะได้มากกว่ากอด...จูบ” ในเมื่อมีโอกาสใกล้ชิดกับแดนเหน

หมล่ะ เพราะว่าผมนะ...ไม่อยากแค่กอดกับจูบคุณจริง ๆ นั่นแหละ ผมอยาก..” แดนเหนือไม่ทันจะได้บอกว่าเขาต้องการ

ทาบมือไปบนแก้มนุ่ม ปลายนิ้วไล้คลึงเคล้นกลีบปากอิ่ม ก่อนจะถือโอกาสกดปาก

ด้กอด ได้หอม ได้สัมผัสผิวเนื้อเน

ะพูดออกมาแบบนี้ไ

ปากอิ่ม “คงจะต้องหวานมากแน่เลย

ัดรอบกายให้มือหนาวางบนสะโพก ยอมให้เขาแดนเหนือกดคลึงลงไปโดยไม่สนใจว่าจะมีคนมองมาด้วยซ้ำ แต่ก็ยังโช

ายหนุ่มใส่เสื้อถึงสองตัว...เสื้อเชิ้ตแขนขาวทับเสื้อยืดตัวในที่ยังจะเอาชายเสื้อใส่ไว้

วสิ แค่นี้ก็จะไ

เปิดรับโบนัส

เปิด
ขอให้รักกลับคืนมาได้ไหม
ขอให้รักกลับคืนมาได้ไหม
“ความรักไม่ผิด...เรารักเขา เขาไม่รักเรา ก็ไม่ผิด แต่การรอคอยมันย่อมมีระยะเวลาสิ้นสุดลงเมื่อ...ใจเราไม่อาจรอรักจากเขาได้อีกแล้ว มันก็ถึงเวลา...สิ้นสุดยุติการรอคอที่เลื่อนลอยไร้จุดหมาย "นั่นสิคะ หนูดาวก็งงอยู่ ทำไมถึงหนีพี่เหนือไม่พ้นสักที ตั้งแต่หนูดาวตัดสินใจทำแบบนั้นลงไป พี่เหนือทำให้หนูดาวแปลกใจจนงงและสับสนไปหมด" "หือ" "ปกติพี่เหนือจะผลักไสให้หนูดาวไปไกล ๆ ชอบใช้สายตาแบบว่า...ฉันรำคาญเธอนะ เห็นหน้าเธอแล้วมันหงุดหงิดใจมาก จะไปเองดี ๆ หรือจะให้ฉันเตะโด่งเธอไป...ประมาณนี้นะคะ แต่พอหนูดาวเอาแหวนหมั้นไปคืน กลับต้องเจอกับพี่เหนือทุกวัน...และยังอยู่ด้วยกันแทบจะตลอดทั้งวันเลยด้วย ขนาดคิดหนีมาทำงานที่นี่ สุดท้ายยังหนีพี่เหนือไม่พ้นเลยด้วย" "เราคงเป็นคู่เวรคู่กรรมกันละมั้ง ทำยังไงก็หนีกันไม่พ้น เสร็จงานที่นี่ เห็นทีพี่คงจะต้องจับมัดเราให้หนักกว่าเดิม" พันดาวมองแดนเหนืออย่างตื่นตะลึง เรียวปากสีชมพูอ้าค้าง "นี่พี่เหนือ..."”