icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ขอให้รักกลับคืนมาได้ไหม

บทที่ 4 chapter 4

จำนวนคำ:1784    |    อัปเดตเมื่อ:10/12/2022

ออ่อน...แค่ถูกเขาแตะต้องถูกกอดรัดก็ตัวอ่อนแล้ว เขาคงจะไม่ทอดทิ้งเธอไปตอนนี้หรอกนะ ถ้าเป็นอย่างน

มันเป็นอะไรที่ดีที่สุดแล้ว ผมชอบเธอที่เป็นแบบนี้ ถึงจะใ

้ว่าตอนนี้เสื้อที่สวมใส่ได้หลุดร

สองขาเรียวโอบรอดสะโพกสอบแล้วพาร่างนุ่มนิ่มที่หอมจนเขาปวดหนึบไปหมดไปยังเตียงนอน พื้นที่ส่วนตัวที่

จพันดาวก็แทบจะหลุดออกจาก

วเหร

ิดปิดบัง “คุณก็เห็นแล้วว่าฉันไม่ใช่คนสวย รูปร่างก็...” นิ้ว

ก็มีดีในส่วนของคุณ ถึงคนอื่นจะไม่เห็นแต่ใช่ว่าเราจะไม่มี คุณน่ารักในสายตาผมที่สุดแล้ว น่ารัก...น่าปรารถนาด้วย” มือใหญ่วางบนใบ

่จะเป็นตัว

่อน ที่มันยิ่งทำให้เธอรักผู้ชายคนนี้มากขึ้นด้วย สองแขนกลมกลึงจึงยกขึ้นพาดบนไห

องนี้ครับ เพราะคุณ...น่

ำไมเขาถึงได้น่ารักจนเธอคิดว่าไม่ว่าจะที่ผ่านมาหร

มคะ” เพราะเธอจะได้เก็บเอาทุกสัมผัสและทุกความรู้สึกที่เกิดขึ้นไว้เป็

เป็นคุณ จะอนุญาตให้ผมกอดรัด

ดจากับเธอดีมาก...มากจนเกินไป มากจนเธอเริ่มที่จะหวาดกลัวที

นโยนกับฉัน..

แต่ผมจะพยายามอ่อนโย

นดาวเอ่ยถามด้

ว่าจะทนต่อความเย้ายวนที่อ่อ

กดจูบลงมา...อย่างแผ่วเบาและอ่อนโยนพร้อมกับมือที่ลูบไล้บนผิวกายอย่างเชื่องช้าที

งระเรื่อ มีน้ำตาเอ่อล้นคลอหน่วยตาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดก่อนที่น้ำตามันร่

อบไปหลบมุมร้องไห้อยู่เงียบ ๆ ไม่ให้ใครเห็น แต่กับครั้งนี้...มันคงจะหนักหนากับเพื่อนรักของเขา

กลทีป์จับมือเล็กบีบกระช

คนนั้นมากมายจนไม่สนใจความรู้สึกของตัวเองเลยสักนิด เจ็บเท่าไหร่ก็ไม่เคยหลาบจำแ

่อเห็นว่าแดนเหนือทำเธอเจ็บก็คอยตักเตือนห้ามปรามให้ถอยห่าง แต่ก็นะ...ใจคนไม่ใช่สิ่งของที่จะหยิบไปวางตรงไหนก็ได้ ไม่อยากเห

ื้อรั้นดันทุรังที่จะรักคนที่ไม่รักตัวเองอยู่ สิ่งที่กลทีป์ทำได้คือคอยดูแลอยู่เคียงข้าง วันไหนที่เธ

ราะกูเชื่อว่า วันหนึ่งน้ำของมึงจะทำให้ม

ากด้วย แต่ตอนนี้เธอรู้ที่จะรักตัวเองแล้ว เธอจึงต้องตัดใจจากเขา..

ไม่ปวด เพียงแค่พูดออกไปว่าจะตัดทุกสิ่งทุกอย่างออกไป ใจมันก็เหมือนถูกเชือดเฉือนแล้ว

..ฉันขอยอ

ดาวร้องไห้ไม่มีเสียง ในดวงตาเต็มไปด้วยความเจ็บปวดแบบนี้ มันทำให้กลทีป์อยากจะเอาคืนด้วยการต่อยหน้าแดน

เปิดรับโบนัส

เปิด
ขอให้รักกลับคืนมาได้ไหม
ขอให้รักกลับคืนมาได้ไหม
“ความรักไม่ผิด...เรารักเขา เขาไม่รักเรา ก็ไม่ผิด แต่การรอคอยมันย่อมมีระยะเวลาสิ้นสุดลงเมื่อ...ใจเราไม่อาจรอรักจากเขาได้อีกแล้ว มันก็ถึงเวลา...สิ้นสุดยุติการรอคอที่เลื่อนลอยไร้จุดหมาย "นั่นสิคะ หนูดาวก็งงอยู่ ทำไมถึงหนีพี่เหนือไม่พ้นสักที ตั้งแต่หนูดาวตัดสินใจทำแบบนั้นลงไป พี่เหนือทำให้หนูดาวแปลกใจจนงงและสับสนไปหมด" "หือ" "ปกติพี่เหนือจะผลักไสให้หนูดาวไปไกล ๆ ชอบใช้สายตาแบบว่า...ฉันรำคาญเธอนะ เห็นหน้าเธอแล้วมันหงุดหงิดใจมาก จะไปเองดี ๆ หรือจะให้ฉันเตะโด่งเธอไป...ประมาณนี้นะคะ แต่พอหนูดาวเอาแหวนหมั้นไปคืน กลับต้องเจอกับพี่เหนือทุกวัน...และยังอยู่ด้วยกันแทบจะตลอดทั้งวันเลยด้วย ขนาดคิดหนีมาทำงานที่นี่ สุดท้ายยังหนีพี่เหนือไม่พ้นเลยด้วย" "เราคงเป็นคู่เวรคู่กรรมกันละมั้ง ทำยังไงก็หนีกันไม่พ้น เสร็จงานที่นี่ เห็นทีพี่คงจะต้องจับมัดเราให้หนักกว่าเดิม" พันดาวมองแดนเหนืออย่างตื่นตะลึง เรียวปากสีชมพูอ้าค้าง "นี่พี่เหนือ..."”