icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ขอให้รักกลับคืนมาได้ไหม

บทที่ 3 chapter 3

จำนวนคำ:1673    |    อัปเดตเมื่อ:10/12/2022

หญิงที่ไม่ใช่เพื่อนเข้าไป จะมียกเว้นก็เพื่อนสาวคนสนิทอย่างเพชรลดาที่เธอยังไม่กล้าคาดเดาความสัมพันธ์ของทั้งคู่ เพราะกลัวว่าความหวังที่ตนเองมีอยู่จะพังทะลายลงไป ถึง

ะ” พันดาวตอบ

าผมไปเป็นอันตรายแน่นอน...น่ารักขนาดนี

่อริมฝีปากของเธอกับแดนเหนือกำลังจะสัมผัสกัน ชายหนุ่มกลับหยุดไปเสียเฉย ๆ ทำเอาเธอใจเสีย เพร

อมคุณ ผมก็อยากให้เป็นห้องหับที่มิดชิด ไม่ใช่ในรถที่คับแค

ันดาวรีบบอกออกอย่างโล่งอก “ถ้าอย่างนั้นเรามาเปล

องผมอยู่ที่ไ

ที่ไหน คุณถามแปลกจัง” ทำไมเธอจะไม่รู้ล่ะ ก็คอยไปแอบมองชาย

ยักหน้ารับ “คุณอย่

นบที่ริมฝีปากของเธอ อีกทั้งศีรษะทุยก็ส่ายไปมาเล็กน้อยห้ามมิให้พูด ก

่อแดนเหนืออุ้มเธอพาไปวางตรงที่นั่งของคนขับ ก่อ

มีอะไรวางอยู่ตรงไหน ผนังห้องทาสีอะไร แต่สิ่งท

ยเขา สองแขนยกขึ้นพาดบนไหล่กว้าง ก่อนที่เขาจะดั

กอิ่มนุ่ม ขบกัดสลับบดคลึงด้วยแรงอารมณ์อันรุนแรงที่มันรุมเร้า ขณะที่มือหนาก็ดึงเอาชายเส

เขาจะแนบปากลงมา...จูบจนเธอหายใจหายคอไม่ทัน จูบที่ทำให้เธอได้แต่มึนงงจนไม่รู้จะรับมือกับธารอารมณ์ที่มันพุ่งพล่านไปทั่วร่างได้

ม บดคลึงสลับขบกัดก่อนจะสอดแทรกเรียวลิ้นเข้าไปภายในโพรงปากเล็ก กวาดไล้ไปจนทั่วก่อนจะเกี่ยวรัดกับล

บคนในอ้อมแขนที่สองแก้มแดงเรื่อ ในดวงตากลมใสแจ๋วมองมาด้วยความอยากรู้...อย

อยากจะเห็น...อยากจะสัมผัสกับผิวนุ่ม ๆ โดยไม่มี

ากถูกแดนเหนือจับโยนลงบนเตียงแล้วคลุกเคล้าคลอเคลียแนบชิด ฝังกายในความอบอุ่น

รับ...คน

าในทุกอย่างอยู่แล้ว แต่เมื่อได้มองสบสายตาและได้เห็นชายหนุ่มยิ้มพลางส่งปลา

อะไร

มฝันที่ดีขนาดนี้ ถ้าหากเป็นไปได้ เธอจะขอนอนไม่ต้องตื่นมาเลย ยิ่งชายหนุ่มตรงหน้าหัวเราะเสียงแหบพร่าก็

่างนั้

กมาจากอก เขินอาย...ใช่อยู่ แต่เธอก็กลัวอย่างหนักเลยล่ะ กลัวว่าชายหนุ่มตรงหน้าจะไม่ชอบรูปร่างของเธ

.ผิวเธอสว

ูดที่สองมือลูบไล้ต้นคอ

วก็นุ่มมื

ี่เต้นระทึกตามติดมือใหญ่ที่ลูบไล้ผิวเนื้อนุ่มลื่นอย่างเชื่องช้า ยิ่งเมื่อปากของแดนเหนือแนบลงบ

เปิดรับโบนัส

เปิด
ขอให้รักกลับคืนมาได้ไหม
ขอให้รักกลับคืนมาได้ไหม
“ความรักไม่ผิด...เรารักเขา เขาไม่รักเรา ก็ไม่ผิด แต่การรอคอยมันย่อมมีระยะเวลาสิ้นสุดลงเมื่อ...ใจเราไม่อาจรอรักจากเขาได้อีกแล้ว มันก็ถึงเวลา...สิ้นสุดยุติการรอคอที่เลื่อนลอยไร้จุดหมาย "นั่นสิคะ หนูดาวก็งงอยู่ ทำไมถึงหนีพี่เหนือไม่พ้นสักที ตั้งแต่หนูดาวตัดสินใจทำแบบนั้นลงไป พี่เหนือทำให้หนูดาวแปลกใจจนงงและสับสนไปหมด" "หือ" "ปกติพี่เหนือจะผลักไสให้หนูดาวไปไกล ๆ ชอบใช้สายตาแบบว่า...ฉันรำคาญเธอนะ เห็นหน้าเธอแล้วมันหงุดหงิดใจมาก จะไปเองดี ๆ หรือจะให้ฉันเตะโด่งเธอไป...ประมาณนี้นะคะ แต่พอหนูดาวเอาแหวนหมั้นไปคืน กลับต้องเจอกับพี่เหนือทุกวัน...และยังอยู่ด้วยกันแทบจะตลอดทั้งวันเลยด้วย ขนาดคิดหนีมาทำงานที่นี่ สุดท้ายยังหนีพี่เหนือไม่พ้นเลยด้วย" "เราคงเป็นคู่เวรคู่กรรมกันละมั้ง ทำยังไงก็หนีกันไม่พ้น เสร็จงานที่นี่ เห็นทีพี่คงจะต้องจับมัดเราให้หนักกว่าเดิม" พันดาวมองแดนเหนืออย่างตื่นตะลึง เรียวปากสีชมพูอ้าค้าง "นี่พี่เหนือ..."”