icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
นางบำเรอดื้อรัก

นางบำเรอดื้อรัก

ผู้เขียน: อัญญาณี
icon

บทที่ 1 

จำนวนคำ:1534    |    อัปเดตเมื่อ:24/10/2022

ยชื่อดังเมืองเชียงใหม่ เจ้าของรถก้าวลงมาจากรถ ก่อนเดินอ้อมมายังประตูฝั่งคนขับ เ

งอยู่ตรงโต๊ะม้าหิน หล่อนอยากเบี่ยงเท้าเดินหนีไปที่อื่น เพราะไม่อยากเห็น

างยิ้มกว้างเมื่อเห็นก้องเกียรติ เนื้อเ

่อดอกไม้ให้นภาพร เพื่อนร่วมคณะของมะปราง ท

รับดอกไม้และกล่าวคำขอบคุณ

อเปล่าครับ พี่อยาก

รื่อ บิดตัวไปมาด้วยกิริยาเขินอาย มะปร

หนุนมันซะหน่อย” ก้องเกียรติกล่าวชวนนภาพร ก่อนหันไปพูดกับมะปราง “เ

อบกลับทันที “ไม่

สียงถามของก้องเก

ดีที่กำลังเดินมาทางคณะ มะปรางรีบเดินไปหามานพ เพื่อนต่

วทำหน้างง แต่พอมะปรางแอบห

หลไปตามน้ำ ก้องเกียรติกระ

นข้าวด้วยกันทั้งหมดน

นข้าวแกงข้างทาง ฉ

งเกียรติกลับมาอยู่บ้านที่เชียงใหม่ มิหนำซ้ำเขายังตามจีบนภาพร เพื่อนร่วมคณะ มาให้มะปรางเห็นหน้าทุกวัน แรกๆ มะปรางไม่รู้สึกอะไร เพราะเ

าซี้ เขามีไม้เด็ดกว่านั้น “แต่ฉัน

หน้านภาพรกับมานพ แน่นอนว่าอีกสองคนหูผึ่ง

รีบถาม มะปรางทำหน้าตามีพิรุธ กลั

ูดก่อน ทว่าเสียงของก้

ังสือ พ่อกับแม่ปรางก็เป็นคนงานเก่าแก่ในไร่พี่ด้วย พี่เลยไม่หักจากเงินเดือน เอาเรื่องนี้ไว้ขู่ปรางเวล

พร้อมกัน มะปรางมองเพื่อนตาขวาง แท

” มะปรางกระเง

ดื้อสุดๆ ดื้อที่สุดใน

ริม มะปรางงอนใส่เพื่อนทั้งสอง แ

นทั้งหมดนะ รีบไปเถอะ พี

ตอบกลับ “แกก็ไปด้วยนะปราง ถ้าแ

ืนยิ้มให้ มะปรางไม่อยากไปด้วยแต่ก็กลัวว่าก้องเกียร

ก็ไ

ว่าค่ะพี่ก้อ

ปยังรถยนต์คันหรูที่จอดอยู่ไม่ไก

ารเปิดใหม่ ทว่ารสชาติอาหารไม่เป็นสองรองใคร โดยเฉพาะอาหารพิ

เพียงคนเดียวที่นั่งหน้าง้ำหน้างอ กินอาหารด้วยท่าทางซังกะตาย ลอบมองก้องเกี

้านนี้อร่อยมาก” ก้องเกี

แต่ถ้ากินมากกว่าน

ถึงฟ้าจะอ้วนตัวเท

ับเบ้ปาก นึกอยากคายของท

นอะไรอาหารไม่อร่อยเหรอ” คนถามคือ

ี้มันเลี่ยนไปหน่อยเล

ล้วยิ้มกริ่ม มะปรางอยากลุกขึ้นเอาส้อมทิ่มหน้าเขาเหลือเกิน ค

ูดมาก ไม่อยากเถียงก้องเกียรติ เพราะกลัวว่าจะเ

กฉันมาให้เธอนะ เพราะฉะนั้นเธอยั

่เอามาเลยล่ะ จะ

เปิดรับโบนัส

เปิด
นางบำเรอดื้อรัก
นางบำเรอดื้อรัก
“"ไอ้ชั่ว ไอ้เลว ไอ้..." "จุ๊ๆๆ อย่าด่าผัวมากสิจ๊ะเมียจ๋า ด่ามากลูกดกนะ" เขายิ้ม มะปรางยิ้มไม่ออก ได้แต่ร้องฮึ่มๆ ในใจ "มาให้ผัวชื่นใจหน่อยเร็ว เป็นเดือนแล้วนะที่ไม่ได้กกเมีย คิดถึงที่สุดเลย" นับตั้งแต่ความสัมพันธ์ครั้งนั้น ก้องเกียรติกับมะปรางไม่มีอะไรเกินเลยกันอีก ทุกครั้งที่เจอหน้ากันมะปรางเป็นฝ่ายเดินหนี หลีกเลี่ยงการพูดคุย พอเกิดเรื่องในไร่กอบกุล ก้องเกียรติก็วิ่งวุ่นดูแลจัดการ ทั้งเรื่องงานศพคนงานในไร่ ให้เงินเยียวยาครอบครัวคนตาย และเรื่องคดีความ ส่วนมะปรางก็ต้องกลับมาเรียนหนังสือ ส่งผลให้ทั้งสองห่างกันโดยปริยาย "ใครเมียแก ฉันไม่ใช่เมียแก" "ทำไมจะไม่ใช่ ลืมแล้วเหรอว่าเราสนุกกันมากแค่ไหน เสียงครางเธอดังจนแก้วหูฉันแทบแตก ดูเธอมีความสุขจนกระอัก" เขาเอาความจริงมาพูด มะปรางหน้าแดงซ่าน อายก็อาย เจ็บใจก็เจ็บใจ "คืนนี้เรามาสนุกกันดีกว่า ฉันอยากเต็มแก่แล้ว" "ไม่นะ อย่าทำอะไรฉัน ถ้าแกฉันทำล่ะก็ ฉันจะแจ้งตำรวจมาลากคอแกเข้าคุก" มะปรางขู่ หวังว่าเขาจะกลัว แต่ไม่เลย ไม่เลยสักนิด "เอาสิ ไปเลย" ก้องเกียรติขยับตัวให้ร่างเล็กเป็นอิสระ มะปรางรีบลุกขึ้นแล้ววิ่งหมายจะออกไปจากห้องนี้ให้เร็วที่สุด ทว่าเสียงหนึ่งที่ดังเข้าหูทำให้เท้าเล็กชะงัก "หนังโป๊เรื่องนี้นางเอกผิวดี๊ดี นมก็ใหญ่ ร้องครางได้อารมณ์ชะมัด" มะปรางหันมามองต้นเสียงที่กำลังดูคลิปในมือถือ ใบหน้าเขาแต่งแต้มด้วยรอยยิ้ม นัยน์ตาเป็นประกายเสน่หา ก้องเกียรติเงยหน้ามองมะปรางแล้วกระตุกยิ้ม "มาดูหนังโป๊ด้วยกันไหม เธอจะได้เห็นหน้านางเอกไง ส่วนพระเอกไม่ต้องมองหรอก อยู่ตรงหน้าเธอไง" "คุณทำแบบนี้ทำไม ทำไปทำไม" มะปรางถามเสียงสั่น ไม่คิดว่าชายตรงหน้าจะชั่วมากขนาดนี้ "ทำอะไร ไม่ได้ทำอะไรเลย ก็แค่บันทึกลีลารักของเราเก็บไว้ดูเท่านั้นเอง" ก้องเกียรติตอบ "แต่ถ้าเธอไม่อยากให้คลิปนี้หลุดออกไปในโลกอินเทอร์เน็ต และไม่อยากให้พ่อแม่เธอรู้ความจริง และยังอยากให้พี่ชายเธอออกจากคุก เธอก็ต้องทำตัวดีๆ เชื่อฟังฉัน ตามใจฉัน ถ้าเธอทำตรงกันข้าม คลิปนี้จะถูกเบลอหน้าพระเอก แต่หน้านางเอกจะเด่นชัด เรื่องคดีของพี่เธอก็ยังไม่เสร็จสมบูรณ์ ฉันจะสั่งให้ทนายชะลอไว้ก่อน รอไปเรื่อยๆ จนกว่าเธอจะยอมฉันอีกครั้งและอีกครั้ง"”