icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

กับดักรักสุภาพบุรุษมาเฟีย (ซีรีย์ชุดมาเฟียที่รัก)

บทที่ 3 อันโตนิโอ ซิวีลิอาโน่

จำนวนคำ:1332    |    อัปเดตเมื่อ:28/10/2022

งบางเฉียบของตนเองแล้วมองไปยังลูกชายที่กำลังรับปร

ะราฟาเอลน้องชายคนเล็ก ทั้งสองคนต่างมีนิสัยที่แตกต่างกันแต่ที่เหมือนกันคือพวกเขาหลงรักหญิงสาวชาวไทย ราฟา

าที่แต่งงานกันมาเจ็ดปี แม้อลองโซจะรอดชีวิตราวปาฏิหาริย์ ลูกชายเขาต้องอยู่ห้องไอซียูนานสามสัปดาห์แต่เมื่ออลองโซลืมตาจากเด็กชายที่ร่าเริงสดใสกลับเป็นคนเงียบงันเก็บตัวและที่สำคัญ เขาไม่ยอมพูดจากับใครแม้กับคนเป็นพ่อ เขา

็นอย่างมาก คงต้องให้เวลาเขาสักหน่อย

ั่วไป อาการของอลองโซทำให้เขาต้องจ้างครูมาสอนที่บ้าน และเมื่อเขาจำเป็นต้องเดินทางไปไหนหลายวันก็จะพาลูกชาย

ซสักคนนะ พาไปไหนมาไหนแบบนี้พ

โตนิโอยิ้มเหนื่อยๆ “แล้วแต่ละคนที่เข้ามาก็ไม่ค่อยสนใจลูกชายพี่ส

นี่พี่...พี่ชายผมหน้าตาดีแถมร่ำรวยอีกต่าง

องโซถึงหาพี่เลี้ย

นี้ราฟา-เอลพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง “การมีครอบ

ั้น” อันโตนิโอโคลงศีรษะไปมาแล้วยกนาฬิกาข้อมือขึ้น

งเด็กชายวัยสิบขวบที่อยู่กับภรรยาของตนและลูกชายวัย

นิโอแตะไหล่น้องชายเบาๆ “ชีวิตครอบครัวนา

ชีวิตมันไม่ได้

ะจำตัวของเขา “ถ้าอย่างนั้นฉันฝากลูกชายไว้สัก

หรอ” ราฟาเอลถา

ไหล่ “ให้คนขับรถมารอแ

ทำธุระตามสบาย ไม่ต้องเร่งรี

นายกับครอบครัวที่ต้

ราฟาเอลหัวเราะ “พี่

อบครัวเดี

รัวเรามัน

โตก็เดินไปลูบศีรษะของลูกชายเบาๆ อลองโ

ลูก พ่อออกไปทำธุระ

สนองของลูกชายแบบนี้ อย่างน้อยเขาก็อยู่ในที่ที่ให้ความรู้สึกอบอุ่นและปลอดภัย หนุ่มใหญ่เดินออกมาจากบ้านของราฟาเอล

้เพราะกองเงินกองทองทีพ่อสร้างขึ้น ช่วงที่เขายังเด็กได้เห็นการทำงานทั้งดิบและเถื่อนของพ่อและลูกน้อง มันทำให้เขาแกร่งและกร้านต่อโลกใบนี้ จนต่อมาตระกูล

เปิดรับโบนัส

เปิด
กับดักรักสุภาพบุรุษมาเฟีย (ซีรีย์ชุดมาเฟียที่รัก)
กับดักรักสุภาพบุรุษมาเฟีย (ซีรีย์ชุดมาเฟียที่รัก)
“"กับดักรัก สุภาพบุรุษมาเฟีย" เป็นนิยายในเล่มสุดท้ายของชุด "มาเฟียที่รัก" ซึ่งออกมาก่อนหน้านี้แล้ว 2 เล่มคือ "บ่วงรักเทพบุตรมาเฟีย" และ "เล่ห์วิวาห์ เจ้าชายมาเฟีย" "ณัชชา" เขาเรียกเธอเสียงแหบพร่า มือใหญ่สะกิดตะขอชุดชั้นในลูกไม้แสนหวานแล้วเลื่อนลูบไล้ยอดอกที่เป็นอิสระอย่างเบามือแต่แสนเย้ายวนจนร่างเล็กไม่อาจนั่งนิ่งบนตักของเขาได้ "ได้โปรดเถอะ" ชายหนุ่มจูบเธออีกครั้งพร้อมส่งลิ้นร้อนๆ ปรนเปรอเธอจนร่างกายเธออ่อนระทวย เมื่อร่างกายของเธอไม่ปฏิเสธสัมผัสของเขา ใบหน้าหวานแดงกล่ำด้วยความเขินอายและอารมณ์รัญจวนที่เขามอบให้ เธออยู่บนตักเขาและรู้สึกได้ถึงความปรารถนาของเขา "คุณสวยเหลือเกิน สวยเกินกว่าที่ผมคิดไว้มาก" "อันโตนิโอ..." เธอละล่ำละลักเรียกชื่อเขาเหมือนคนสำลักน้ำ "ทำใจให้สบายที่รักของผม" ทุกสิ่งที่เขาทำมันสร้างความรัญจวนให้เธออย่างแสนสาหัส ร่างกายเรียกร้องเขาอย่างที่ธรรมชาติสร้างให้เป็น แต่เธอไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับใครมาก่อนแม้กระทั่งกับคนรักที่คบกันมาสองปี สิ่งที่รักและหวงแหนไว้ในคืนวันแต่งงานตอนนี้ได้มอบให้เขาอย่างเต็มใจ หากพรุ่งนี้เธอต้องจากเขาไปก็ไม่มีอะไรให้เธอรู้สึกผิดหรือเสียดายอีกแล้ว ร่างกายเธอเหมือนถูกแผดเผาด้วยความร้อนแรงของเขาและเฝ้ารอการเติมเต็มด้วยหัวใจ "ที่รักของผม" อันโตนิโอ ซิวีลิอาโน่ เคยคิดว่าหัวใจเขาคงเป็นก้อนหินไม่รับรู้หรือรู้สึกใดๆ อีก แต่เมื่อได้มาพบเธอ 'ณัชชา' เธอละลายกัดกร่อนหัวใจหินผาของเขาได้ ณ นาทีนี้เขารู้ชัดแล้วว่าไม่อาจปล่อยเธอไปจากเขาได้อีกไม่ว่าเขาจะมีคนรักหรือไม่ เขาก็จะยอมทำทุกวิถีทางที่จะรั้งเธอไว้ แม้จะเป็นวิธีที่เห็นแก่ตัวที่สุดก็ตามที”