icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

กับดักรักสุภาพบุรุษมาเฟีย (ซีรีย์ชุดมาเฟียที่รัก)

บทที่ 3 อันโตนิโอ ซิวีลิอาโน่

จำนวนคำ:1332    |    อัปเดตเมื่อ:28/10/2022

งบางเฉียบของตนเองแล้วมองไปยังลูกชายที่กำลังรับปร

ะราฟาเอลน้องชายคนเล็ก ทั้งสองคนต่างมีนิสัยที่แตกต่างกันแต่ที่เหมือนกันคือพวกเขาหลงรักหญิงสาวชาวไทย ราฟา

าที่แต่งงานกันมาเจ็ดปี แม้อลองโซจะรอดชีวิตราวปาฏิหาริย์ ลูกชายเขาต้องอยู่ห้องไอซียูนานสามสัปดาห์แต่เมื่ออลองโซลืมตาจากเด็กชายที่ร่าเริงสดใสกลับเป็นคนเงียบงันเก็บตัวและที่สำคัญ เขาไม่ยอมพูดจากับใครแม้กับคนเป็นพ่อ เขา

็นอย่างมาก คงต้องให้เวลาเขาสักหน่อย

ั่วไป อาการของอลองโซทำให้เขาต้องจ้างครูมาสอนที่บ้าน และเมื่อเขาจำเป็นต้องเดินทางไปไหนหลายวันก็จะพาลูกชาย

ซสักคนนะ พาไปไหนมาไหนแบบนี้พ

โตนิโอยิ้มเหนื่อยๆ “แล้วแต่ละคนที่เข้ามาก็ไม่ค่อยสนใจลูกชายพี่ส

นี่พี่...พี่ชายผมหน้าตาดีแถมร่ำรวยอีกต่าง

องโซถึงหาพี่เลี้ย

นี้ราฟา-เอลพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง “การมีครอบ

ั้น” อันโตนิโอโคลงศีรษะไปมาแล้วยกนาฬิกาข้อมือขึ้น

งเด็กชายวัยสิบขวบที่อยู่กับภรรยาของตนและลูกชายวัย

นิโอแตะไหล่น้องชายเบาๆ “ชีวิตครอบครัวนา

ชีวิตมันไม่ได้

ะจำตัวของเขา “ถ้าอย่างนั้นฉันฝากลูกชายไว้สัก

หรอ” ราฟาเอลถา

ไหล่ “ให้คนขับรถมารอแ

ทำธุระตามสบาย ไม่ต้องเร่งรี

นายกับครอบครัวที่ต้

ราฟาเอลหัวเราะ “พี่

อบครัวเดี

รัวเรามัน

โตก็เดินไปลูบศีรษะของลูกชายเบาๆ อลองโ

ลูก พ่อออกไปทำธุระ

สนองของลูกชายแบบนี้ อย่างน้อยเขาก็อยู่ในที่ที่ให้ความรู้สึกอบอุ่นและปลอดภัย หนุ่มใหญ่เดินออกมาจากบ้านของราฟาเอล

้เพราะกองเงินกองทองทีพ่อสร้างขึ้น ช่วงที่เขายังเด็กได้เห็นการทำงานทั้งดิบและเถื่อนของพ่อและลูกน้อง มันทำให้เขาแกร่งและกร้านต่อโลกใบนี้ จนต่อมาตระกูล

เปิดรับโบนัส

เปิด
กับดักรักสุภาพบุรุษมาเฟีย (ซีรีย์ชุดมาเฟียที่รัก)
กับดักรักสุภาพบุรุษมาเฟีย (ซีรีย์ชุดมาเฟียที่รัก)
“"กับดักรัก สุภาพบุรุษมาเฟีย" เป็นนิยายในเล่มสุดท้ายของชุด "มาเฟียที่รัก" ซึ่งออกมาก่อนหน้านี้แล้ว 2 เล่มคือ "บ่วงรักเทพบุตรมาเฟีย" และ "เล่ห์วิวาห์ เจ้าชายมาเฟีย" "ณัชชา" เขาเรียกเธอเสียงแหบพร่า มือใหญ่สะกิดตะขอชุดชั้นในลูกไม้แสนหวานแล้วเลื่อนลูบไล้ยอดอกที่เป็นอิสระอย่างเบามือแต่แสนเย้ายวนจนร่างเล็กไม่อาจนั่งนิ่งบนตักของเขาได้ "ได้โปรดเถอะ" ชายหนุ่มจูบเธออีกครั้งพร้อมส่งลิ้นร้อนๆ ปรนเปรอเธอจนร่างกายเธออ่อนระทวย เมื่อร่างกายของเธอไม่ปฏิเสธสัมผัสของเขา ใบหน้าหวานแดงกล่ำด้วยความเขินอายและอารมณ์รัญจวนที่เขามอบให้ เธออยู่บนตักเขาและรู้สึกได้ถึงความปรารถนาของเขา "คุณสวยเหลือเกิน สวยเกินกว่าที่ผมคิดไว้มาก" "อันโตนิโอ..." เธอละล่ำละลักเรียกชื่อเขาเหมือนคนสำลักน้ำ "ทำใจให้สบายที่รักของผม" ทุกสิ่งที่เขาทำมันสร้างความรัญจวนให้เธออย่างแสนสาหัส ร่างกายเรียกร้องเขาอย่างที่ธรรมชาติสร้างให้เป็น แต่เธอไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับใครมาก่อนแม้กระทั่งกับคนรักที่คบกันมาสองปี สิ่งที่รักและหวงแหนไว้ในคืนวันแต่งงานตอนนี้ได้มอบให้เขาอย่างเต็มใจ หากพรุ่งนี้เธอต้องจากเขาไปก็ไม่มีอะไรให้เธอรู้สึกผิดหรือเสียดายอีกแล้ว ร่างกายเธอเหมือนถูกแผดเผาด้วยความร้อนแรงของเขาและเฝ้ารอการเติมเต็มด้วยหัวใจ "ที่รักของผม" อันโตนิโอ ซิวีลิอาโน่ เคยคิดว่าหัวใจเขาคงเป็นก้อนหินไม่รับรู้หรือรู้สึกใดๆ อีก แต่เมื่อได้มาพบเธอ 'ณัชชา' เธอละลายกัดกร่อนหัวใจหินผาของเขาได้ ณ นาทีนี้เขารู้ชัดแล้วว่าไม่อาจปล่อยเธอไปจากเขาได้อีกไม่ว่าเขาจะมีคนรักหรือไม่ เขาก็จะยอมทำทุกวิถีทางที่จะรั้งเธอไว้ แม้จะเป็นวิธีที่เห็นแก่ตัวที่สุดก็ตามที”
1 บทที่ 1 บทนำ2 บทที่ 2 หวังว่า...3 บทที่ 3 อันโตนิโอ ซิวีลิอาโน่4 บทที่ 4 หรือจะเป็นคนรับใช้ 5 บทที่ 5 เข้าใจผิด 6 บทที่ 6 แค่คิดหัวใจเธอก็เต้นแรง7 บทที่ 7 สวัสดี 8 บทที่ 8 เด็กที่เติบโตมาในสถานสงเคราะห์อย่างเธอ9 บทที่ 9 พร้อมลุยกรุงโรม 10 บทที่ 10 จับมือ 11 บทที่ 11 เป็นอะไรหรือเปล่า12 บทที่ 12 ตบไหล่พี่ชายเบาๆ13 บทที่ 13 ผมเป็นคนรักษาเวลา14 บทที่ 14 สวยนี่ใช่กับผมได้เหรอ15 บทที่ 15 ใครกันทำเรื่องแบบนี้ได้นะ16 บทที่ 16 คุณไม่เข้าใจ 17 บทที่ 17 เธอได้นามบัตรนี่มาจากไหน18 บทที่ 18 หงุดหงิดกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น 19 บทที่ 19 ฉันเข้าใจค่ะ20 บทที่ 20 ผู้หญิงคนนี้นะเหรอ21 บทที่ 21 ลูกชายผมก็ชอบเธอ22 บทที่ 22 ฐานะของผมดูแลคุณได้23 บทที่ 23 ต้องให้ฉันเชิญเธอเข้ามารึไง24 บทที่ 24 คงคิดถึงแฟน 25 บทที่ 25 เรื่องที่ให้สืบ 26 บทที่ 26 พี่เลี้ยงคนใหม่ 27 บทที่ 27 สวยใสไร้ที่ติ 28 บทที่ 28 ดีจัง 29 บทที่ 29 สังหรณ์ใจ30 บทที่ 30 ใกล้ชิดเกินไปแล้ว31 บทที่ 31 แว่นตาไปไหนละครับ32 บทที่ 32 เงอะงะอะไรอยู่ได้33 บทที่ 33 นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรกัน34 บทที่ 34 อย่าเอาความคิดต่ำๆ ของคุณมาตัดสินฉัน35 บทที่ 35 มันหน้าที่คนรับใช้ไม่ใช่เรอะ36 บทที่ 36 ไม่มีใครเคยพูดแบบนี้กับเขามาก่อน37 บทที่ 37 ก็แค่แฟนยังไม่ได้เป็นสามีสักหน่อย38 บทที่ 38 อย่ามาเรื่องมากนัก39 บทที่ 39 ทุกอย่างหลอมรวมเป็นอิตาลี่40 บทที่ 40 คุณไม่ใช่คนเดียวหรอกนะที่ถูกทิ้ง41 บทที่ 41 รู้สึกว่าเราจะเคยเจอกันแล้วนะ42 บทที่ 42 ทำสีหน้าไม่พอใจ43 บทที่ 43 คุณมาทำอะไรในห้องทำงานผม44 บทที่ 44 มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่45 บทที่ 45 รู้ทัน46 บทที่ 46 แล้วแกมาทำอะไรที่นี่47 บทที่ 47 แฟนใหม่ของพ่อเหรอ48 บทที่ 48 เล่นหนักเลยนะเนี้ย49 บทที่ 49 ต้องการอะไรทำไมไม่บอกผม50 บทที่ 50 หน้าที่พี่เลี้ยง 51 บทที่ 51 รู้อยู่เต็มอก 52 บทที่ 52 เอาเป็นว่าเราหายกัน53 บทที่ 53 ก็หน้าคุณมีคำถาม54 บทที่ 54 ไม่ได้นะคะ55 บทที่ 55 หมายความว่ายังไง56 บทที่ 56 กลัว 57 บทที่ 57 ไม่รู้สึกเจ็บนี่58 บทที่ 58 คุณคงเจ็บมาก59 บทที่ 59 เธอทำอะไรลงไป60 บทที่ 60 อาบด้วยมนต์เสน่หา61 บทที่ 61 ข่าวมาเร็วจังค่ะ62 บทที่ 62 อยากกลับเมืองไทย63 บทที่ 63 หัวเสีย64 บทที่ 64 ใช้หนี้65 บทที่ 65 แต่ฉันรักคุณ66 บทที่ 66 มันไม่ง่ายอย่างนั้น67 บทที่ 67 ก็จูบไง68 บทที่ 68 เว้าวอน 69 บทที่ 69 หลับตาอย่างปวดร้าว 70 บทที่ 70 ผ่านมาสองเดือนแล้ว71 บทที่ 71 ยินดีด้วย72 บทที่ 72 คุณมายืนทำอะไรตรงนี้73 บทที่ 73 ที่รัก...ผมอยู่นี่74 บทที่ 74 คุณไม่เหมาะกับผ้าขนหนูสีชมพูเลยนะ75 บทที่ 75 แต่ว่า...76 บทที่ 76 ขอบคุณ (จบ)