icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
จอมใจอสูร

จอมใจอสูร

ผู้เขียน: อัญญาณี
icon

บทที่ 1 

จำนวนคำ:2084    |    อัปเดตเมื่อ:03/11/2022

่นผัดคะน้าน้ำมันหอยคละคลุ้ง ส่งกลิ่นหอมเย้ายั

ยากทานอะไรคุณมิ้นทำได้หมด เก่งสุดยอดเลยค่

ะจำบ้านที่ทำอาหารได้หลากหลายชนิด หลากหลายเชื้อชาติ ดัดแปลงป

ม่เก่งขนาดนั้นหรอก” ร

เก่งแล้วจะเรียกว่

วสาวหันมาพูด ก่อนจะตักผัดคะน้าน้ำมั

ก” ก้อยมองจานอาหารที่เพิ่งเสร็จใหม่ๆ ห

ด้แล้วก้อย คุณท

ปล้าง ก้อยจึงนำอาหารจานสุดท

ของบ้านเดินทางกลับมาเยี่ยมบุพการีในรอบหลายปี อาหารมื้อนี้จึงพิเศษกว่ามื้อไหนๆ คงจะมีเพียงอ

มีต้มข่าไก่ แกงเลียง แล้วยังมีปลากะพงทอดกระเทียมด้วย

ลายๆ จานเลยครับ” อัค

ก นานๆ จะกลับม

ม นำพาความหมั่นไส้มาสู่จิ

ห็นแล้วอยากจะถีบให้ตกเก้าอี้” อัคราที่ไม่ชอบหน้าน้องชายต่างสายเลือด พูดโพล่งกลางโต๊ะแ

กับน้องแบบนั้

ตำหนิ อัคราทำเป็นมองไม่เห็นสายตาของผู้เป

รับ” อัคคินแก้ตัวแทนพี่ชาย ทั้งที่รู้เต็มอกว่าอั

ฉันพูดจริงโว้ย”

ะโอม ไม่เห็นหัว

ายคนโตเขม็ง อรรคเดชรู้ดีว่าอัคราชังหน้าอัคคิ

น ผมขอตัวอยู่นานๆ เดี๋ยวจะอดใจไม่ไหว

อดใจไม่อยู่ซัดโครมน้องชายนอกไส้ของตัวเอง อัคคินหน้าหมองลงเมื่อรู

ี่เลย รู้ทั้งรู้ว่าคุณโอมเก

เลยลูก โอมก็เป็

าใหญ่ของครอบครัวนางก็ว่าได้ เป็นปัญหาที่

ัคคินลูกชายคนเล็กของเขาไม่ได้ ต้องโทษที่ตัวเขาเอง เพราะเขาอยากมีลูกผู้หญิงและเปรยกับอินทุอรบ่อยครั้ง รู้ทั้งรู้ว่าภรรยาไม่สามารถมีล

อรรคเดชอีกคนหนึ่ง อีกสามเดือนต่อมาประภาได้ตั้งครรภ์ แล้วคลอดลูกออกมาเป็นผู้ชายสร้างความผิดหวังให้กับอรรคเดชไม่น้อย ทว่าเขาก็ไม่คิดที่จะมีทายาทเพิ่มและหยุดความสัม

ครั้ง และดูเหมือนว่าผู้เป็นน้องชายหวาดกลัวผู้เป็นพี่เป็นอย่างมาก แม้ว่าจะเจ

ามเอาใจใส่เสมือนลูกในอก และนั่นทำให้ความเกลียดชังในหัวใจของอัคราที่มีต่ออัคคิ

นระดับชั้นปริญญาตรีและโท หลังจากที่เรียนจบชั้นปริญญาโทอัคคินขออนุญาติบุพการีทำงานที่นั่น ซึ่

มิ้นทำแต่ของโปรดของอาร์ม” อินทุอรเปลี่ยนเรื

าหาร รวิษาที่เสร็จจากงานในครัวเดินมาทรุดนั่งประจำ

ุณป้า?” เธอถา

ามองไปยังจานข้าวของอัคราที่พร่องไปเล็กน้อยก็รู้ทันทีว่า

ำรับให้คุณโอมก่อนนะคะ ข

้ขาดแหละดีแล้ว” เจ้าของเสียงคืออ

แล้วไม่ต้องรอมิ้นนะคะ เดี๋ยวมิ้นทานในครัวได้ค่ะ” คนที่เป็นห่วงอัคราไม่สนใจคำคัด

กึ่งนอนบนเตียงหันมามองประตูก่อนจะเอ่ยคำอนุญาตให้เจ้าของมือเข้ามาใ

าให้ค่ะ” เธอเดินถือถาดอา

ห้องปรายตามองอาหารเพียงน

งดีนะคะ เดี๋ยวจ

นไปยังตู้เย็นตู้เล็กที่อยู่ด้านซ้ายมือ

มองเธอนั้น เต็มไปด้วยความเฉยชาติดจะเบื่อหน่ายด้วยซ้ำไป เพราะบางครั้งรวิษาจะเอาอกเ

งประกายขึ้นมา ยามที่ได้เห็นสรีระของสาวงามในชุดเดรสรัด

เปิดรับโบนัส

เปิด
จอมใจอสูร
จอมใจอสูร
“"จะร้องไห้โศกาอะไรนักหนา?..จะเป็นจะตายอะไรขนาดนั้น..แค่ฉันมีผู้หญิงคนใหม่ที่ดีกว่าเธอ สดกว่าเธอ" อัคราพูดเมื่อรวิษาปิดบานประตูเสื้อผ้า หลังจากที่จัดเสื้อผ้าเข้าตู้เรียบร้อยแล้ว "..........." คำตอบที่เขาได้รับคือความเงียบ รวิษาไม่ตอบคำถามเขาพร้อมกับเบี่ยงตัวหนี เพื่อออกไปจากห้องนี้ให้เร็วที่สุด หากแต่มือหนาจับที่ข้อมือบางไว้แน่น ก่อนที่เธอจะเดินผ่านร่างสูงของเขาไป รวิษาพยายามบิดข้อมือเพื่อให้หลุดพ้นจากแรงบีบกระชับ จนเธอเจ็บระบมที่ข้อมือ "ทำเป็นสะดีดสะดิ้งไปได้..ทำอย่างกับว่าฉันไม่เคยจับต้องตัวเธอ..ลืมไปแล้วหรือว่าฉันทำมากกว่าจับข้อมือของเธออีก" อัคราพูดด้วยสีหน้าและน้ำเสียงเยาะเย้ย มุมปากของเขายิ้มน้อยๆ เหมือนผู้มีชัย "ปล่อยเถอะค่ะ..คุณไม่กลัวคุณแจนเห็นหรือไง?" "ทำไมต้องกลัว..เพราะตอนนี้มานะกำลังพาแจน ไปเอาของที่เค้าลืมไว้ที่บ้าน..กว่าจะกลับมาก็คงดึก" เขาพูดพร้อมกับกระชากร่างของเธอเข้ามาอยู่ในอ้อมกอด รวิษาพยายามดิ้นรนหนีจากอ้อมแขนที่รัดร่างเธอเหมือนกับงูที่ยิ่งดิ้นรนหนี ก็ยิ่งเพิ่มแรงรัดมากยิ่งขึ้น "ปล่อย..ปล่อย" "ยังมีเวลาอีกหลายชั่วโมงกว่าแจนจะมา ฉันว่า..เรามาหาอะไรเล่นสนุกๆ ฆ่าเวลากันดีกว่า" อัคราเหวี่ยงร่างบางลงไปที่เตียงนอนกว้างอย่างแรง ตามด้วยร่างกายหนาที่ทาบทับร่างบาง พร้อมกับ ริมฝีปากที่ฉกจูบเธออย่างจาบจ้วงรุนแรง บังคับให้เธอเผยอปากรับเรียวลิ้นหนาสะอาดอย่างไม่ยากเย็น ปลายลิ้นหนาสอดรัดเรียวลิ้นบางพัวดันดูดดึง และเกี่ยวรัดอย่างเอาแต่ใจ ครั้นเมื่อเธอส่ายหน้าสะบัดหนีริมฝีปากที่รุกราน มือหนากลับจับมั่นที่ท้ายทอยบังคับให้เธอตอบรับจูบที่ดุดันของเขา”