icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

อุ่นไอรักตำหนักเหมยพันปี

บทที่ 2 จงถอดเสื้อเสีย

จำนวนคำ:845    |    อัปเดตเมื่อ:05/12/2022

มเพื่อให้เข้ากับบรรยากาศของตำหนัก เข้าไปทำอาหารก็เห็นกระดาษแผ่นเล็กเขียนไว้

ใหญ่ห้องเดิม ยังไม่ทันเคาะ นางก็เปิดประต

?” นางพูด สีหน้าไม่มีแววหว

แม่นา

.ฉา

าสักป้านแล้วกลับมาที่ห้องนี้ เจ้ารู้ไหมอะไรอยู่ที่ใด? อุปกรณ์ท

พริบตาปริบๆ ก่อนหมุนต

ดิม เห็นนางนั่งอยู่ที่โต๊ะเขียนหนังสือ เบื้องหน้าไม่มีอะ

ต๊ะ เมื่อนั้นน

งต้องการดื่มชาตัวใด จึงย

และถ้วยชาโดยการเทราดด้วยน้ำร้อน น้ำไหลลงตะแกรงของถาดน้ำชาสองชั้นซึ่ง

้มน้ำ การเตรียมใบชา การชงชา พอจะมีความรู้อยู่

้าของห้อง นางรับมาสูดด

แก่ ใช้ไม่ได้เช่นกัน เจ้ากะได้พอเหมาะ” นางกล่าวเมื่อดื่มหมด วางถ้วยลงช

นไม่เกรง

หมดแล้ว อีกฝ

ล่าอะไรให้เจ้

ือการดูแลตำหนักนี้ และที่นี่

นั้นเ

็นกังวลว่าตนเองควรรู

ู้จักตำหนักนี้

่งข้าน้อยคาดว่าเป็นต้นที่มองเห็นจากหน้าต่างของห้อ

าดต่างๆ นานาว่าที่นี่เป็นตำหนักต้องสาปบ้าง ต้นเหมยแท้จริงเป็นต้นที่ปลูกทับสุสานของปีศาจในยุคโบราณบ้าง ใ

นาถอนห

กษาต้นเหมย” นางกล่าวด้วยเสียงราบเรียบ ทว่าประโยค

่าอะไร?” ลั่

เดิม “หรือเจ้าจะให้

เปิดรับโบนัส

เปิด
อุ่นไอรักตำหนักเหมยพันปี
อุ่นไอรักตำหนักเหมยพันปี
“ลั่วซินสมัครเข้าไปทำงานเป็นพ่อบ้านเพื่อหาเงินเลี้ยงดูเจเจ้และยาย หารู้ไม่ว่าเขาเพิ่งสมัครไปเป็นสามีบรรณาการของธิดาดอกเหมย ฉางอ้ายชุน ผู้อาศัยอยู่ในตำหนักที่ดอกเหมยไม่มีวันโรยรา สาวน้อยผู้พูดจาไม่รักษาน้ำใจแต่จริงใจยิ่งกว่าใคร แม้รอบตัวเธอจะเต็มไปด้วยความลับ แถมยังไม่มีอะไรน่ารักสักนิด แต่ลั่วซินก็ถูกเธอดึงดูดจนถอนตัวไม่ขึ้น”