บนสุด
0
เติมเงิน
ประวัติการอ่าน
ออกจากระบบ
ดาวน์โหลดแอป
หน้าแรก
หมวดหมู่
สมัยใหม่
ประวัติศาสตร์
โรแมนติก
นิยายวาย
มหาเศรษฐี
รายการ
เรื่องสั้นคัดสรร
เปิดรับโบนัส
เปิด
กังหัน..ดอกไม้
หนังสือตีพิมพ์ 1 เล่ม
หนังสือและนิยายทั้งหมดของกังหัน..ดอกไม้
Room 523 ตามจีบนาย ไอ้วายร้าย..
วัยรุ่น
5.0
หอในชาย ห้อง 523 ได้มีข่าวลือพูดกันอย่างหนาหู ว่าใครคนไหนเข้ามาอยู่ห้องนี้แล้วละก็ จะต้องมีแฟนเป็นผู้ชายเรียนคณะนิติศาสตร์และอายุเท่าตัวเองเท่านั้น ถึงจะเรียนจบได้ ถ้าใครไม่ทำตาม ชาตินี้ไม่มีวันเรียนจบ พายุ ชายหนุ่ม หน้าตาแสนจะธรรมดา มีดีตรงลักยิ้ม เวลายิ้มทีไรโลกจะสดใสขึ้นมาทันที ต้องพบกับเรื่องที่โชคร้ายเข้า อย่างจัง เพราะตอนปี 1 ดันได้อยู่ห้อง 523 จึงทำให้เขาต้องหาแฟนเป็นผู้ชาย เพื่อที่จะได้เรียนจบ โดยเป้าหมายของเขา คือ ไผ่ นักศึกษาปี 1 คณะนิติศาสตร์ ชายหนุ่มหน้าตาดี เป็นเดือนคณะ และเป็นที่ชื่นชอบของสาวๆ ทั่วมหาลัย ที่สำคัญไปกว่านั้นไผ่คือคนที่เขาเกลียดมาตั้งแต่ ม.6 แล้วแบบนี้พายุจะเดินหน้าจีบไผ่ต่อไหม ติดตามได้ในเรื่องนี้ .. . แล้ว ภายใต้หน้าตาอันหล่อเหลานั้น มีสิ่งที่ชั่วร้ายอะไรแอบแฝงอยู่ “มึงจะให้กูจีบไอ้ไผ่เนี่ยนะ” “เออดิวะ” “มึงก็รู้นิว่ากูเกลียดมัน” “มึงเลือกเอา ถ้ามึงมีผัวแล้วมึงเรียนจบนะโว๊ย แต่ถ้ามึงไม่หาผัวตอนนี้ มีหวังชาตินี้มึงเรียนไม่จบแน่” “แล้วกูจะเลือกอะไรได้เนี่ย โอ๊ยอยากจะบ้าตาย ดันจะมีผัวตอนจบปี4”
คุณอาจชอบ
พยศรักร้ายนายมดนิ่ง
Kim Nayeol
5.0
+++++++++++++++ “แอบฟังแล้วคิดว่าฉันจะปล่อยผ่านไปง่ายๆ งั้นเหรอ” “ฉันไม่ได้แอบ” “แต่เธอได้ยิน” “ช่วยไม่ได้นายกับแฟนนายอยากจะคุยเรื่องลับๆ ของพวกนายตรงนี้เอง และฉันขอบอกไว้ตรงนี้ว่าไม่ได้แอบฟัง” “ใครสน” โรมไม่พูดเปล่าแต่มือหนากับหยิบแว่นตาทรงกลมออกจากใบหน้าของคนตัวเล็ก กลิ่นน้ำหอมเจือจางที่ลอยมาแตะจมูกของคนตัวโต ยัยพิษสุนัขบ้านั้นตัวหอมชะมัด สายตาคมคู่ดุจ้องมองใบหน้าสวยใสไร้กรอบแว่นตาอย่างใกล้ชิดพิจารณา ราวกับถูกใบหน้าสวยหวานตรงหน้านั้นต้องมนต์สะกดเข้าอย่างจัง “แว่นฉันนั้นนายจะเอาไปไหน เอาคืนมานะ” “รับปากกับฉันว่าเธอจะไม่เอาเรื่องที่ได้ยินไปพูดที่ไหน ห้ามเอาเรื่องของฉันไปเผยแพร่เด็ดขาด” โรมเอ่ยกับคนตรงหน้าเสียงเข้ม “ทำไมรับไม่ได้ อายเหรอ” นานิลเอ่ยอย่างเชิดหน้า นี้เหรอโรม บริหารปี 3 ที่สาวๆ คลั่งไคล้นักหนา แต่น่าเสียดายหน้าตาก็ดี แต่ไม่คิดจะหน้าตัวเมีย “ไม่ใช่...เรื่องของเธอ แค่ทำตามที่ฉันสั่ง” “เป็นใครมาสั่งฉัน” เธอสวนกลับเขาทันที แต่นั้นกับถูกฝ่ามือหนาบิดเข้าที่เอวเล็ก นานิลถึงกับรู้สึกได้ “ไม่รับปาก แต่จะพยายามปิดปากให้เงียบละกัน” นานิลเชิดหน้าใหเกับเขา เธอตอบอย่างชัดถ้อยชัดคำว่าไม่รับปาก นั้นยิ่งทำให้โรมนั่นหัวเสียอยู่ไม่น้อยกับคำตอบของนานิล สายตาคมเข้มสำรวจใบหน้าสวย จมูกโด่งคมสันโน้มเข้าหาอย่างใกล้ชิด จมูกโด่งคมสันโน้มแตะเข้าที่จมูกคนตัวเล็ก ทั้งสองสบตารับรู้ลมหายใจอุ่นๆ ตาคมสบตาเข้ากับนัยน์ตาคู่สวยเปล่งประกายตรงหน้า “จะว่าไปของแปลกๆ อย่างเธอก็น่าสน น่าลองดีเหมือนกันนะ” รอยยิ้มอันร้ายกาจผุดขึ้นมาบนใบหน้า อยากสั่งสอน หรืออยากลอง ในเมื่อตนมองปากบางจิ้มลิ้มตรงหน้าไม่ไหว เห็นทีน่าจะอย่างหลังมากกว่า
พ่อเลี้ยงเปิดซิง NC+18
P2489.
5.0
พ่อเลี้กับลูกเลี้ยงวัยขบเผาะ
เล่ห์กลของคนรักเก่า
SHASHAwriter
5.0
เพราะเหตุการณ์ในค่ำคืนงานเลี้ยงบายเนียร์คืนนั้น เลยทำให้วลัญช์ต้องกลายเป็นคนรักของตัวตึงในมหาวิทยาลัยอย่างพระพาย ภายใต้เงื่อนไข 'เรียกต้องมาหา ห้ามรัก ห้ามเรียกร้อง' ข้อห้ามพวกนั้นพระพายตั้งมันขึ้นเอง และผู้หญิงทุกคนที่อยากเป็นของเขา ต้องรับข้อแม้พวกนั้นให้ได้ด้วย แต่วลัญช์ไม่ได้อยากเป็นของเขาตั้งแต่แรกอยู่แล้วนี่ เธอต้องทำแบบนั้นด้วยหรือไง
เพื่อนพ่อหนูขอนะ
อัณณากานต์
5.0
รุ่นใหญ่ใจถึง…ขี้หึงด้วย
ลุ้นรักน้องรหัส
monsita
5.0
เขาแอบชอบเธอตั้งแต่เจอกันครั้งแรกแต่เธอกลับกลัวและพยายามอยู่ให้ห่างจากเขาแล้วเขาจะทำอย่างไรที่จะตามจีบเธอดีในเมื่อเธอเป็นน้องรหัสของเขา
อีหนูของเสี่ย
หนูแดงพิณวาลี
5.0
อีหนูเอาหลีมาให้กูจับสิ อยากจับหลีหนูค่าครูมาก่อน เท่าไหร่มึงว่ามากูพร้อมเปย์ สิบล้าน อีสัส กูคิดว่าหลีทองทองคำ ___________________________________- > สิบนิ้วพนมมือก้มกราบหว่างขา"ผัวจะไปทำงานกระผมขอเบิกเงินหน่อยครับคุณภรรยาทีรัก" "50บาทพอไหม" "เอาไว้ตีหม้อมึงเถอะ!!" ช่างกล้าให้ค่าน้ำมันรถยังไม่พอเลย "แล้วจะเอาเท่าไหร่" "10,000ครับ" "10บาทพอ" น้ำตากูจะไหล หนักกว่า50อีกกู ชีวิตผมทำไมมันช่างน่าสงสารเยียงนี้ นี่กูคิดผิดหรือคิดถูกที่เอาอีหอยสังข์มาเป็นเมียเนี่ย แม่งให้กูมาได้สิบบาทใครเขารู้กูอายเขาตาย "เสียดีใจถึงกับชึ้งน้ำตาคลอเลยเหรอ"เอียงคอถาม เดี๋ยวอีพ่อฟาดก้านคอหักเลยนิ น้ำตากูคลอเบ้าก็เพราะเงินมึงนี่แหละ "ถามจริงๆคิดจะให้เงินเหรอเปรี้ยว สิบบาทจะเอาไปทำอะไรได้ เป๊ปซี่ขวดนึงยังไม่ได้เลยขาดตั้ง2บาทแน่ะ" "สรุปจะไม่เอาใช่ไหม" เปรี้ยวเลิกคิ้วขึ้นถาม " ถ้าไม่เอาสิบบาทงั้นหนูจะให้5..." "5 พัน!! สัก5พันก็ยังดี เวลากลับบ้านจะได้ซื้อขนมมาฝาก" "ใครบอกหนูจะให้เสี่ย5พัน หนูจะให้เสี่ยแค่5บาทต่างหากล่ะ อะ!10บาทไม่เอางั้นเอาไป5บาทพอ เสี่ยไม่ได้ซืัออะไรอยู่แล้วนิ ข้าวเช้าก็กินที่บ้านส่วนข้าวเที่ยงหนูสั่งให้แม่บ้านห่อไว้ให้แล้วของใช้ทุกอย่างก็มีครบ อาหารการกินไม่ขาดเหลือ เกินไปซะด้วยซ้ำ" "__"มึงอะเกินไป น้ำตากูจะไหล "วงจรในแต่ละวัน เสี่ยก็ไม่ได้หยิบจ่ายใช้สอยอะไรอยู่แล้ว เวลาไปพบปะไปกินกับลูกค้า หนูบอกเลขาของเสี่ยทำการเบิกเงินผ่านจากหนูไว้แล้ว ส่วนน้ำมันรถหนูให้พี่จอมเติมไว้ให้แล้วเต็มถังใช้ไม่จำกัดหมดตรงไหนก็เข็นเอา" "__"กรรมของกูแท้ๆ "เอาไปห้าบาทนั่นล่ะ นี่หนูใจดีกับเสี่ยมากแล้วนะ จิบอกให้" "___"กูล่ะเกลียดคำนี้ฉิบหาย
ฝันร้ายพ่ายรัก(นายน์)คนเลว
Aoybabyz
5.0
"พี่ไม่คิดที่จะชอบเธอหรอกนะ! พี่ไม่ชอบคนอ้วนน่ะเข้าใจไว้ด้วย”
อุปถัมภ์รักเมียเด็ก
Yuna Ray
5.0
เขาเสนอตัวขอรับเลี้ยงเธอตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ… เธอปฏิเสธมัน แต่สุดท้ายเมื่อไม่มีทางเลือก เธอกลับต้องร้องขอความช่วยเหลือจากเขาอีกครั้ง ในข้อตกลงที่ไม่มีทางเลือกนั้น กลับกลายเป็นเงื่อนไขที่เธอไม่เคยคาดคิดมาก่อน… "ที่พี่บอกว่าจ่ายหนัก... หนักแค่ไหนคะ?" "หึ... ก็อยู่ที่ว่าเธอทำให้ฉันพอใจแค่ไหน" ในข้อตกลงที่มีราคาสูง... เธออาจจะต้องจ่ายมากกว่าที่คิด
เมียใบ้บำเรอรัก
ดอกอ้อลู่ลม
4.8
ปั่ก!!!! ปั่ก!!!!ปั่ก!!!! ปั่ก!!!! แรงกระแทกที่ถูกส่งมาอย่างรุนแรงและหนักหน่วงของคนด้านบนที่ได้ชื่อว่าเป็นทั้งเจ้านายและเป็นทั้งเจ้าของชีวิตทำให้หญิงสาวใต้ร่างอย่างม่านไหมร่างกายแทบแหลกสลาย เพราะเซ็กส์ของเขาในแต่ละครั้งทำให้เธอเจ็บปวดแต่เธอก็ต้องอดทนเพราะเธอรักเขา รักทั้งๆ ที่รู้ว่าไม่ควรที่จะรักแต่เธอไม่สามารถห้ามความรู้สึกของตัวเองได้ "ซี๊ดดดด อ่าาาส์ แน่นอะไรขนาดนี้วะขนาดเอาทุกวัน" ปั่ก!!!!! ปั่ก!!!! ปั่ก!!!!! ปั่ก!!!!!! "..........." ความเจ็บปวดที่ไม่สามารถเอื้อนเอ่ยออกมาเพราะเธอ....พูดไม่ได้ทำให้เขาย่ามใจที่จะทำรุนแรงกับเธอในทุกครั้งที่มีเซ็กส์กัน "แม่งเสียวคxxชิบหาย ซี๊ดดด เธอพูดไม่ได้แบบนี้ก็ดี เพราะฉันไม่ชอบผู้หญิงพูดมาก อื่มมม อ่าาาาส์" ในสายตาของเขาเธอเป็นเพียงสิ่งของเป็นเพียงสิ่งตอบสนองตัญหาความใคร่บนเตียงเท่านั้นไม่มีความรัก ไม่มีความผูกพันธ์ ไม่มีค่าอะไร
รักต้องห้าม โทสะของผู้ปกครอง
Bev Garnett
5.0
สิบปีเต็มที่ฉันแอบรักภาคิน วงศ์วรานนท์ ผู้ปกครองของฉัน หลังจากครอบครัวของฉันล้มละลาย เขาก็รับฉันไปดูแลและเลี้ยงดูฉันจนโต เขาคือโลกทั้งใบของฉัน ในวันเกิดอายุสิบแปดปี ฉันรวบรวมความกล้าทั้งหมดเพื่อสารภาพรักกับเขา แต่ปฏิกิริยาของเขากลับเป็นความเกรี้ยวกราดอย่างที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน เขาปัดเค้กวันเกิดของฉันตกพื้นแล้วคำรามลั่น “สติแตกไปแล้วเหรอ? ฉันเป็นผู้ปกครองเธอนะ!” จากนั้นเขาก็ฉีกภาพวาดที่ฉันใช้เวลาวาดเป็นปีเพื่อเป็นคำสารภาพรักของฉันจนไม่เหลือชิ้นดี เพียงไม่กี่วันต่อมา เขาก็พาโคลอี้ คู่หมั้นของเขากลับมาบ้าน ผู้ชายที่เคยสัญญาว่าจะรอฉันโต ที่เคยเรียกฉันว่าดวงดาวที่สว่างไสวที่สุดของเขา ได้หายไปแล้ว ความรักที่ร้อนแรงและสิ้นหวังตลอดสิบปีของฉันทำได้เพียงแผดเผาตัวเอง คนที่ควรจะปกป้องฉันกลับกลายเป็นคนที่ทำร้ายฉันเจ็บปวดที่สุด ฉันก้มมองจดหมายตอบรับจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในมือ ฉันต้องไปจากที่นี่ ฉันต้องถอนรากถอนโคนเขาออกจากหัวใจ ไม่ว่าจะเจ็บปวดแค่ไหนก็ตาม ฉันยกโทรศัพท์ขึ้นมากดเบอร์ของพ่อ “พ่อคะ” ฉันพูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่า “เอวาตัดสินใจแล้ว เอวาอยากไปอยู่กับพ่อที่กรุงเทพฯ ค่ะ”