เมื่อนักสืบที่คิดว่าสืบได้ทุกเรื่องจนไม่มีใครจับได้วันหนึ่งเขาพลาดท่าเสียเองต้องการมาเป็นเจ้าบ่าว
“คืนนี้พี่เลี้ยงเองกินเต็มที่”
สนิมชายหนุ่มรักอิสระ วันนี้เป็นอีกวันที่เขาใช้ชีวิตเต็มที่ โต๊ะประจำร้านเดิม เป็นแบบนี้ทุกครั้งเมื่องานที่เขาทำเสร็จตามเป้าหมาย
“ไปรวยมาจากไหนว่ะไอสนิม”
เจ้พาเป็นเจ้าของร้านคาราโอเกะ ใครอย่าไปมีเรื่องกับแกเด็ดขาดเพราะคุณจะไม่มีที่อยู่ในย่านนี้แถมฝีปากแกเรียกได้ว่าพริกยกสวนเลยละ
“ปิดงานได้อะเจ้”
“ตั้งแต่รู้จักกันมากูถามจริงเหอะมึงทำงานอะไรว่ะ”
งานของผมมันเป็นความลับครับเพราะอาชีพสายลับจะให้ใครรู้ตัวตนไม่ได้
“ผมบอกไม่ได้หรอกเอาเป็นว่าผมมีเงินมาจ่ายค่าเหล้าเจ้ก็พอ แล้วก็ไม่ผิดกฏหมายด้วย”
เป็นอีกคืนที่สนิทดื่มหนักจนภาพตัดไปก่อนจะตื่นขึ้นมาเพราะเสียงโทรศัพท์
“ฮัลโหล”
“ปลาดุกย่างกินกับสะเดา”
นี่คือโค้ดลับเมื่อได้ยินประโยคนี้แสดงว่าเป็นลูกค้าแน่นอน สนิทรีบตั้งสติก่อนจะคว้าเครื่องอัดเสียงมากดอัดรายละเอียด
“ว่ายังไงครับ”
“ผมจะขอจ้างให้คุณนักสืบ สืบเรื่องเมียน้อยครับ”
นี่เป็นคดีปกติที่ผมเจอ เคสนี้คือลูกชายสงสัยว่าพ่อตัวเองจะมีบ้านเล็กบ้านน้อยผมตัดสินใจรับเพราะดูไม่น่ายากอะไรและเงินก็ดีซะด้วย
“งั้นรายละเอียดเพิ่มเติมเรานัดเจอกันพรุ่งนี้ที่ร้าน#*$€นะครับ”