ชังรักเมียรับใช้

ชังรักเมียรับใช้

ดอกอ้อลู่ลม

5.0
ความคิดเห็น
69.4K
ชม
50
บท

"ลิล ลิลจำพี่ได้มั้ย" "พี่ พี่เหรอ" "ครับพี่เอง พี่คิมไงสามีของลิล" "สามี สามี" แววตาว่างเปล่าจ้องผมไม่วางตาก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความหวาดกลัว "ไม่ ไม่ กรี๊ดดดด ไม่ออกไป ฮืออออ ออกไป ฮืออออ"

ชังรักเมียรับใช้ บทที่ 1 จุดเริ่มต้นของหายนะ

"ห๊าวววว ย่ามีอะไรรีบด่วนถึงให้คนใช้ไปเรียกผมมาตั้งแต่เช้า"

"เช้าอะไรตาคิมนี่มันจะเที่ยงแล้ว"

"นั่นแล่ะ ย่ามีอะไรก็พูดมาผมจะได้รีบไปนอนต่อเมื่อคืนกว่าจะกลับมาถึงบ้านก็เกือบเช้าแล้ว ห๊าววว"

"ฉันจะหาเมียให้แก แกจะได้เลิกทำตัวสำมะเลเทเมาแบบนี้ซักที"

"ห๊ะ หาเมีย ย่าพูดเล่นป่ะ"

"ฉันเคยพูดเล่นกับแกหรือไง ฉันจะหาเมียให้แก"

"ไม่อ่ะ ผมไม่เอา นี่มันสมัยไหนกันแล้วย่าจะมาบังคับให้ผมแต่งงานไม่ได้"

"แกไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธอย่าลืมว่าฉันคือย่าของแกฉันสั่งอะไรแกก็ต้องทำตามที่ฉันสั่ง"

"แล้วถ้าผมไม่ทำตามย่าสั่งย่าจะทำอะไรผม"

"แกก็จะไม่ได้อะไรจากฉันเลยสมบัติทุกอย่างฉันจะเอาไปบริจาคให้หมดแล้วแกก็จะเหลือแต่ตัว เลือกเอาว่าแกจะยอมทำตามที่ฉันสั่งหรือเปล่า"

"แล้ว..ย่าจะให้ผมแต่งงานกับใคร"

"นังลิล"

"ห๊ะ ลิล?? ลินที่ย่าเก็บมาเลี้ยงอ่ะนะ"

"อืม"

"ย่าบ้าไปแล้วหรือเปล่าจะให้ผมแต่งงานกับขี้ข้าในบ้าน"

"ถึงมันจะเป็นขี้ข้าแต่มันเป็นคนดีและที่สำคัญมันซื่อสัตย์และมันก็เป็นคนที่เชื่อฟังย่ากว่าคนอื่นที่ย่ารับมาเลี้ยงในบ้าน"

"ผมไม่แต่ง!!!หัวเด็ดตีนขาดยังไงผมก็ไม่แต่งกับมัน ผมถามจริงๆ นะ ย่าคิดอะไรอยู่ถึงมาบังคับให้ผมแต่งงานกับขี้ข้าในบ้าน"

"ฉันจะคิดยังไงก็เรื่องของฉันแต่ที่ฉันทำเพราะฉันหวังดีกับแกยังไงแกก็ต้องแต่งแล้วก็ต้องจดทะเบียนสมรสกับมันด้วย ถ้าแกไม่ทำตามแกจะไม่ได้อะไรจากย่าเลยแล้วแกก็ออกไปจากบ้านหลังนี้เอาพวกผู้หญิงของแกออกไปด้วย"

"ย่า!!!!"

"ถ้าแกยังเห็นว่าฉันเป็นย่าของแกแกก็ต้องทำตามที่ฉันสั่ง เอาล่ะแกจะไปนอนต่อก็ไปฉันมีเรื่องพูดกับแกแค่นี้แล่ะ"

ลลิล...

ตุ่บ!! เพล้ง!! ถ้วยแกงที่ฉันถือมาอย่างระวังตอนนี้มันหล่นไปที่พื้นเมื่อฉันเดินชนเข้ากับใครคนหนึ่งที่เดินออกมา

"เหี้ยเอ้ยยย เสื้อกูเปื้อนน้ำแกงหมดแล้วกูเพิ่งซื้อมาด้วย มึงไม่มีตาหรือไงวะห๊ะถึงเดินมาชนกูเนี๊ยะ!!!!"

"ลิลขอโทษค่ะคุณคิม ลินไม่ได้ตั้งใจ" ฉันขอโทษด้วยน้ำเสียงที่สั่นอย่างรู้สึกผิดเพราะฉันทำน้ำแกงเปรอะเสื้อของเขาอย่างไม่ตั้งใจ

"มึงไมไ่ด้ตั้งใจแต่มึงทำเสื้อกูเลอะ มึงรู้มั้ยว่าเสื้อกูตัวนี้ราคามันเท่าไหร่ลำพังเงินเดือนขี้ข้าของมึงทั้งปียังซื้อไม่ได้เลย"

"เดี๋ยวลิลชดใช้ให้ก็ได้ค่ะคุณคิม"

"มึงมีปัญญา??" เขาพูดด้วยน้ำเสียงดูถูกที่ฉันฟังมาตลอดทั้งชีวิตจนชิน

"เงินเก็บลินพอมีเดี๋ยวลิลไปเบิกมาให้ก็ได้ค่ะ"

"ไม่ต้อง!!!กูไม่ต้องการเงินจากขี้ข้าอย่างมึง" ฉันทำได้เพียงก้มหน้ามองเศษถ้วยน้ำแกงที่แตกอยู่ที่พื้นไม่กล้าสบตากับคุณคิมหันต์

".........."

"มึงรู้แล้วใช่ไหมที่ย่ากูจะให้กูกับมึงแต่งงานกัน"

"..........." ฉันเลือกที่จะเงียบเพราะไม่รู้ว่าตอบเขายังไง

"มึงเงียบแปลว่ามึงรู้แล้วใช่มั้ย!!!"

".........."

"กูถามก็ตอบดิวะ!!!!"

"ค่ะรู้ค่ะ" ฉันจำใจต้องตอบออกไปทั้งที่รู้ว่าคำตอบของฉันมันจะทำให้เขาไม่พอใจ

"แล้วมึงทำไมไม่ปฏิเสธ หรือปากมึงไม่มี!!!"

"ลิล ลิลขัดคำสั่งคุณท่านไม่ได้ค่ะ"

"หึ ขัดไม่ได้หรือว่าไม่อยากขัดกันแน่ มึงคงดีใจจนตัวสั่นเลยดิที่ย่ากูเลือกมึงมาเป็นหลานสะใภ้แต่กูจะบอกมึงให้นะว่ากูไม่มีวันยอมรับขี้ข้าอย่างมึง อย่างมึงมันก็เป็นได้แค่ขี้ข้าเท่านั้นแล่ะ มึงจำไว้วันใดที่มึงกับกูต้องแต่งงานกันวันนั้นจะเป็นจุดเริ่มต้นของหายนะที่มึงจะต้องเจอ ไม่เชื่อมึงก็คอยดู"

อ่านต่อ

หนังสืออื่นๆ ของ ดอกอ้อลู่ลม

ข้อมูลเพิ่มเติม
ร้ายเล่ห์ลวงรัก

ร้ายเล่ห์ลวงรัก

โรแมนติก

5.0

แจ้งก่อนอ่าน.....เรื่องนี้มีคำหยาบคายและมีการกระทำที่รุนแรงในบางEPเพราะฉะนั้นใครโลกสวยหรือไม่ชอบนิยายแนวนี้โปรดเลื่อนผ่านXX เขาเอื้อมมือไปที่หัวเตียงแล้วหยิบซองสี่เหลี่ยมเล็กๆ ที่ฉันคุ้นตาออกมาเพราะฉันเคยเก็บเศษซากของมันมาก่อน มันคือถุงยางอนามัย "คุณธามคะ อย่า!!!" ฉันกำลังจะบอกกับเขาว่าอย่าทำเพราะฉันรู้ว่าเขากำลังจะทำอะไรแต่เขากลับเข้าใจไปอีกอย่าง "ทำไม หรืออยากเอาสดกับกู อย่าหวังเลยว่ากูจะยอมสดกับคนอย่างมึง" สวบ!!!! ปึ่ก!!!!! "ไม่ กรี๊ดดดดดดด" ฉันกรีดร้องออกมาอย่างสุดเสียงเมื่อเขาสอดใส่ท่อนเอ็นเข้าไปจนสุดทางฉันเจ็บแปลบไปทั้งร่างกาย จนน้ำตาไหลออกมาด้วยความเจ็บปวด "เชี่ย!!! มึง ไม่เคยเหรอวะ" คุณธามก้มมองดูจุดเชื่อมต่อแล้วอุทานออกมา

กลลวงร้ายซ่อนรัก

กลลวงร้ายซ่อนรัก

โรแมนติก

5.0

"เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนฉันจะไม่รับผิดชอบอะไรทั้งนั้น" "ค่ะ" ฉันฝืนความรู้สึกแล้วตอบออกไป ฉันไม่คิดว่าพี่ภูจะรับผิดชอบอะไรอยู่แล้วคำพูดของเขาเมื่อคืนฉันยังจำขึ้นใจ "และฉันก็หวังว่าเธอจะไม่เอาเรื่องที่เกิดขึ้นไปฟ้องแม่ฉันอีกว่าฉันรังแกเธอ" "ค่ะ" "สรุปก็คือเธอห้ามเอาเรื่องนี้ไปบอกใครเด็ดขาดเพราะไม่อย่างนั้นฉันจะเอาเรื่องที่เธอเคยโกหกไปบอกพ่อเธอรวมถึงย่าเธอด้วยว่าเธอโกหกสร้างเรื่องหาว่าฉันล่วงเกินเธอทั้งที่ตอนนั้นฉันไม่ได้ทำ เธอคิดเอาก็แล้วกันว่าย่าเธอจะผิดหวังแค่ไหนที่หลานสาวสุดที่รักของท่านสร้างเรื่องโกหกหน้าด้านๆ เพื่อจับผู้ชาย" ฉันก้มหน้าแล้วน้ำตาก็ไหลออกมาอีกครั้ง "เข้าใจที่พูดใช่ไหม" "อื้มมม" ฉันตอบเขาได้แค่นั้นเพราะพูดอะไรไม่ออกกลัวเขาจะรู้ว่าตอนนี้ฉันกำลังร้องไห้อยู่ "แต่ความผิดของเธอยังไม่หมดฉันยังไม่พอใจเพราะฉะนั้นเธอต้องมาที่นี่ทุกครั้งที่ฉันต้องการ แต่ถ้าเธอดื้อไม่ยอมมาฉันจะไปลากตัวเธอถึงบ้านไม่เชื่อก็คอยดู" "พี่ติดใจอัยก็บอกว่าเถอะไม่ต้องเอาเรื่องผิดไม่ผิดมาเป็นข้ออ้างหรอก" ฉันโต้กลับเพราะฉันไม่อยากให้พี่ภูคิดว่าฉันกลัวเขา "เธอพูดว่าไงนะฉันเนี่ยนะติดใจเธอ เหอะพูดผิดพูดใหม่ได้นะ"

ล่ามรักร้ายนายคาสโนว่า

ล่ามรักร้ายนายคาสโนว่า

โรแมนติก

5.0

"เธอชอบเพื่อนฉันเหรอวะ เหอะดูสารรูปตัวเองซะก่อนเหอะยัยอ้วนก่อนจะมาบอกรักใครไอ้คิมมันหล่อขนาดนั้นเธอคิดว่ามันจะมาชอบผู้หญิงที่ทั้งอ้วนทั้งขี้เหร่แบบเธองั้นเหรอห๊ะ อย่างเธอมันไม่มองให้เปลืองลูกกะตาหรอกตัดใจจากมันซะเถอะ" "แต่...ฉันชอบคิมจริงๆนะ" "อย่างเธอถ้าอยากให้ไอ้คิมชอบมันก็พอมีวิธีอยู่นะอยากรู้มั้ยฉันจะบอก" "บอกมาสิ" "ข้อหนึ่งเธอคงต้องไปตายแล้วเกิดใหม่" "ห๊ะนายว่าอะไรนะ!!!" "ฟังฉันยังพูดไม่จบ ฉันยังมีข้อสองให้เธอเลือกนั่นก็คือเธอต้องไปศัลยกรรมให้มันดูดีกว่านี้ไม่แน่ไอ้คิมมันอาจจะหันมาสนใจเธอก็ได้ แต่..ฉันว่าเบ้าหน้าอย่างเธอคงไปไม่รอดทำไปก็แค่นั้นเปลืองเงินเปลืองแรงหมอเปล่าๆ เพราะฉะนั้นเธอตัดใจจากมันซะ" เรื่องนี้เป็นเรื่องราวของชมจันทร์พยาบาลสาวสวยกับอาร์ตเพื่อนสนิทของคิมหันต์จากเรื่อง ชังรักเมียรับใช้ นะคะ

หนังสือที่คุณอาจชอบ

ทัณฑ์สวาทเมียบำเรอ

ทัณฑ์สวาทเมียบำเรอ

เทียนธีรา

เมื่อเด็กที่อยู่ในอุปการคุณของผู้เป็นบิดาทำท่าว่าจะเลื่อนตำแหน่งขึ้นมาเป็นแม่เลี้ยงของเขา ภาคิม วัชรอาชา ผู้ชายที่แสนจะหยิ่งยโสจึงยอมไม่ได้ สู้ให้บิดามีนางบำเรอเป็นร้อยเหมือนกับนางในฮาเร็มของสุลต่านยังจะดีเสียกว่าให้เด็กไม่มีหัวนอนปลายเท้าอย่างนั้นมาร่วมสกุล เขาสลัดคู่ควงทุกคนทิ้งแทบจะทันทีแล้วหันมามุ่งมั่นกับการกำจัดว่าที่แม่เลี้ยงและจัดการลงทัณฑ์ผู้หญิงไม่เจียมตัวให้รู้สำนึกว่าอย่างมากเธอก็เป็นได้แค่ ‘นางบำเรอ’ เท่านั้น วิโรษณา ดุษยา เพื่อตอบแทนบุญคุณของผู้มีพระคุณ สาวน้อยไร้เดียงสาจึงต้องยอมตกเป็น ‘เมียบำเรอ’ ของผู้ชายกักขฬะไร้หัวใจโดยไม่ยอมปริปากบ่น และไม่แม้แต่จะเรียกร้องความสมเพชใดๆ จากเขา เพราะรู้ว่าในสายตาของซาตานร้าย ผู้หญิงข้างถนนอย่างเธอมีค่าไม่ต่างอะไรกับขยะชิ้นหนึ่งเท่านั้น “คุณภาคิม ได้โปรดอย่าทำกับปุ้มแบบนี้” “ฉันมีสิทธิ์ลงโทษเธอตามวิธีของฉันวิโรษณา” เสียงเขาแหบกระเส่า วิโรษณาดิ้นอย่างกระสับกระส่าย ทำไมเขาไม่ลงโทษเธอด้วยการเฆี่ยนตี หรือให้อดข้าวอดน้ำ ขังไม่ให้เห็นเดือนเห็นตะวันก็ได้ เขาไม่รู้หรือไงว่าทำแบบนี้ร่างกายของเธอปั่นป่วนและกำลังจะแตกเป็นเสี่ยงๆ ด้วยความทรมานอันแสนวาบหวาม ลิ้นร้อนดั่งไฟนาบจุมพิตทั่วทุกอณูเนื้อของดอกไม้แสนฉ่ำหวาน ก่อนจะแทรกลิ้นชื้นเข้าไปรุกรานความอ่อนนุ่มที่นิ้วเรียวของเขาได้สัมผัสมาแล้วก่อนหน้านี้ สาวน้อยพยายามตั้งสติไม่ปล่อยการกระทำไปตามอารมณ์เร่าร้อนที่กำลังรู้สึกอยู่ แต่ลิ้นอุ่นจัดของคนแสนชำนาญก็แทรกลึกเข้าไปในความอ่อนนุ่มกลางกายด้วยจังหวะอันร้ายกาจอย่างไม่หยุดหย่อน ใบหน้าสวยแดงซ่านด้วยอารมณ์ร้อนแรง มือเล็กจิกลงบนที่นอนและขยุ้มจนยับย่นเพื่อระบายความซ่านสยิวที่กำลังโรมรันกายสาวอย่างหน่วงหนัก ร่างบางกระตุกไหว คิ้วสวยขมวดนิ่วด้วยอารมณ์สะท้านซ่าน หลงใหลไปกับสัมผัสของเขาจนเผลอยกสะโพกขยับไปมาเบาๆ ปลายลิ้นหนาลากถูไถขึ้นลงตามกลีบกุหลาบแสนสวยที่เปียกชุ่มไปด้วยความฉ่ำหวาน สองขาเรียวสั่นระริกๆ เมื่อชายหนุ่มเริ่มออกแรงกดปลายลิ้นแตะต้องแรงขึ้น

เมียใบสั่ง

เมียใบสั่ง

วรดร

เพราะบุตรชาย...ทำตัวเป็นหนุ่มเพลย์บอย แม่ที่รักลูกยิ่งชีพ จึงรู้สึกเป็นกังวล นางเล็งสาวสวย เพียบพร้อมคนหนึ่งไว้ให้ และข้อเสนอที่ โลแกนปฏิเสธไม่ได้ด้วยซิ!! ข้อแลกเปลี่ยนเชิงธุรกิจ โดยมีคู่ปรับนั่งจ้องรอเขมือบ...จึงเป็นตัวบีบบังคับชั้นดีให้ โลแกน...จำยอม แต่...เพราะความกลัว...มรินญาจึงเลือกที่จะหนี...ในนาทีสุดท้าย งานวิวาห์ล่ม...แต่สถานะภาพทางสังคม โลแกนคือผู้ชายที่ภรรยาแล้ว เพื่อให้ข้อแลกเปลี่ยนดำเนินต่อไป...เขายอม จนกระทั่งวันหนึ่ง...เขามีคนที่อยากจะอยู่ด้วย...เขาจึงคิดจะจัดการเรื่องเก่าๆ ให้เรียบร้อย พระเจ้าเล่นตลกกับเขาแน่...พอเจอหน้า 'เมีย' กลับไม่อยาก 'หย่า' ขึ้นมาดื้อๆ เขาอยากซั่มหล่อน!! เป็นความเห็นแก่ตัวตามประสาเพศชาย... และเมื่อได้หล่อนสมใจ...ดันทะลึ่งทิ้งหล่อนไม่ลงเสียอย่างนั้น เอาล่ะทีนี้...ผู้ชายที่คิดว่าตนเองฉลาดสุด จะจัดการปัญหาโลกแตกนี่ยังไง?!! จะเลือกใครดี? ระหว่าง... คนใหม่...กับเมียใบสั่ง ของแม่...

บท
อ่านเลย
ดาวน์โหลดหนังสือ
ชังรักเมียรับใช้ ชังรักเมียรับใช้ ดอกอ้อลู่ลม โรแมนติก
“"ลิล ลิลจำพี่ได้มั้ย" "พี่ พี่เหรอ" "ครับพี่เอง พี่คิมไงสามีของลิล" "สามี สามี" แววตาว่างเปล่าจ้องผมไม่วางตาก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความหวาดกลัว "ไม่ ไม่ กรี๊ดดดด ไม่ออกไป ฮืออออ ออกไป ฮืออออ"”
1

บทที่ 1 จุดเริ่มต้นของหายนะ

07/03/2024

2

บทที่ 2 บุญคุณ

07/03/2024

3

บทที่ 3 ลูกโสเภณี

07/03/2024

4

บทที่ 4 คำขอ

07/03/2024

5

บทที่ 5 จูบแรก

07/03/2024

6

บทที่ 6 เกลียด

07/03/2024

7

บทที่ 7 พินัยกรรม

07/03/2024

8

บทที่ 8 เมียรับใช้

07/03/2024

9

บทที่ 9 ไม้กันหมา

07/03/2024

10

บทที่ 10 หน้าที่ของภรรยา

07/03/2024

11

บทที่ 11 รอยดูด

07/03/2024

12

บทที่ 12 ไม่เชื่อ

07/03/2024

13

บทที่ 13 พิสูจน์

07/03/2024

14

บทที่ 14 เคยเอากับใครหรือยัง NC++

07/03/2024

15

บทที่ 15 ก็แค่ของเล่นNC++

07/03/2024

16

บทที่ 16 หึง

07/03/2024

17

บทที่ 17 ไม่ได้หึงNC+

07/03/2024

18

บทที่ 18 เรียกพี่ได้ไหม

07/03/2024

19

บทที่ 19 เด็กเสิร์ฟคนใหม่

07/03/2024

20

บทที่ 20 ทำโทษNC++

07/03/2024

21

บทที่ 21 ค่าตัว

07/03/2024

22

บทที่ 22 ตามเฝ้าNC

07/03/2024

23

บทที่ 23 ตกลงเป็นอะไรกัน

07/03/2024

24

บทที่ 24 ไม่ได้รู้สึกอะไร

07/03/2024

25

บทที่ 25 ไม่อยากมีลูกมีเมีย

07/03/2024

26

บทที่ 26 เมียจดทะเบียนNC++

07/03/2024

27

บทที่ 27 หนุ่มตามจีบ

07/03/2024

28

บทที่ 28 ทำตามหน้าที่

07/03/2024

29

บทที่ 29 น้องสาว

07/03/2024

30

บทที่ 30 ขอเป็นเพื่อน

07/03/2024

31

บทที่ 31 รักไม่ลง

07/03/2024

32

บทที่ 32 ช่วยเมีย

07/03/2024

33

บทที่ 33 ไม่ยอมรับ

07/03/2024

34

บทที่ 34 NC++

07/03/2024

35

บทที่ 35 ท้อง

07/03/2024

36

บทที่ 36 กอดสักครั้งได้ไหม

07/03/2024

37

บทที่ 37 พี่ขอโทษ

07/03/2024

38

บทที่ 38 สูญเสีย

07/03/2024

39

บทที่ 39 หวาดกลัว

07/03/2024

40

บทที่ 40 เพื่อนเก่า

07/03/2024