รักไม่รักก็ต้องรักซะแล้ว

รักไม่รักก็ต้องรักซะแล้ว

ตอนที่1 ( จุดเริ่มต้น )

"นี่มัน....เรื่องบ้าอะไรกันวะเนี่ย!!!!!!"

ผมมีชื่อว่าซีเค หนุ่มหล่อ พ่อรวย เรียนเก่ง และที่สำคัญ สาวๆทั้งมหาลัยนั้น เป็นของผมมาเกือบทั้งมหาลัยแล้ว

"พี่ซีเคคะ!! ทำไมทำกับชมพู่แบบนี้ละคะ!!"

"อีบ้า!! ออกไปนะ นี่พี่ซีเคของฉัน!!"

"แกนั่นแหละออกไป!!"

"อร้ายย!!!!!!"

ตุ๊บ!! เพี๊ยะ!! ปั่ก!!

ภาพหญิงสาวมากมายทะเลาะตบตีกันเพื่อแย่งผมนั้น เป็นภาพที่ใครเห็นแล้วต่างก็จ้องมองมาด้วยความอิจฉา5555 ก็อย่างว่าละครับ คนมันหล่อมันรวย5555

"เอาละๆ สาวๆ ไม่ต้องเเย่งพี่กันหรอกนะครับ พี่จะเก็บพวกเธอเอาไว้ทั้งสองคนเลยแล้วกันนะ55555"

"จริงหรอคะ!!! เย้!! พี่ซีเคน่ารักที่สุดเลยคะ!!"

จากนั้นสองสาวที่ตบตีกันเมื่อกี้ก็วิ่งเข้ามากอดผมเอาไว้55555 มีความสุขจริงโว๊ย!!!

"พี่ซีเคต้องซื้อกระเป๋าให้ชมพู่ด้วยนะคะ"

"ต้องซื้อนาฬิกาให้จุ๊บแจงด้วย"

"ได้ครับๆ ไม่ทะเลาะกันแล้วน๊า555"

- ดูนั่นดิ หมั่นไส้วะ!! คิดว่าตัวเองหล่อมากรึไงกัน

- เออนั่นดิ แม่งไม่เห็นจะหล่อตรงไหนเลย ถ้าบ้านแม่งไม่รวยนะไม่มีใครสนใจแม่งหรอก

- เออวะ55555

ณ ห้องเรียนของมหาวิทยาลัย

"เห้ย!! ไอ่ซีเค มึงไปไหนมาวะ แม่งอาจารย์จะเริ่มสอนอยู่แล้ว!!"

กูก็ไปเคลียปัญหาให้สาวๆนะสิวะ555"

"มึงแม่ง!! หมั่นหน้าดีวะเพื่อน!! กูละเชื่อมึงจริงๆ555"

"ไอ่สัส!!"

หลังจากที่ผมแยกกับสองสาวเเล้วผมก็วิ่งตรงดิ่งมาที่ห้องเรียนทันที

"ใครวะ??"

"ไหน??"

"ไอ่คนที่เดินมากับอาจารย์นั่นไง!!"

"ก็จะรู้ไหมละก็นั่งอยู่ด้วยกัน??"

ผมหันไปมองตาขวางใส่เพื่อนเล็กน้อยก่อนที่จะจ้องไปยังคนที่เดินมากับอาจารย์ประจำวิชา

"ใครวะ นักศึกษาใหม่หรอ??"

"พ่อมึงมั้ง"

"ไอสัสเจ!!!"

"นักศึกษาสองคนนั้นหนะ เงียบๆหน่อยได้ไหม!!!"

"อ๊ะ!! ครับๆ"

ผมหยุดพูดทันทีแล้วหันไปมองยังไอ่คนที่เดินมากับอาจารย์ แต่!!! มันกำลังยิ้มมุมปากเยาะเย้ยผมอยู่!!!

"มอง...หา....พ่อ....มึง...หรอ..."

ผมพูดออกมาแบบไม่มีเสียงเน้นทีละประโยคให้มันเข้าใจว่าผมต้องการจะสื่ออะไร

มันกลับยิ้มตอบกลับมาอย่างท้าทายก่อนที่จะกระซิบกับอาจารย์

"เชี่ย!! แม่งขี้ฟ้องวะ!!"

"เอาละๆ นี่คือสกาย เขาพึ่งย้ายกลับมาจากจีนแล้วจะมาเป็นนักศึกษาของที่นี่นับตั้งแต่วันนี้ไป ฝากทุกคนดูแลเขาด้วย เขาอาจจะยังไม่ค่อยเข้าใจวัฒนธรรมและภาษาของเรามากเท่าไหร่เพราะเขาอยู่ที่จีนมาตั้งแต่เด็ก สกาย เธออยากจะไปนั่งตรงนั้นใช่ไหม"

พยักหน้า...

"ซีเค!!! ลุกขึ้นแล้วจัดที่ให้เพื่อนด้วย"

"เอ๋...ที่นั่งมีตั้งเยอะแยะทำไมต้องมานั่งข้างผมด้วยละครับ??!!"

"ซีเค!!!"

"ครับๆอาจารย์ อย่าดุสิครับ มานี่สิยืนให้รากงอกออกตีนรึไง!!"

"อะฮึ้ม!!!"

"เออ...ขอโทษครับ มา นั่ง ตรง นี้ สิ sit down อะ sit down Ok"

ผมพูดจีนไม่ได้หรอกนะ ถ้าแม่งยังฟังไม่รู้เรื่องก็ให้ยืนอยู่แบบนั้นแหละ

"thank"

"ใครแทงใครวะมึง??"

"ไอ่สัส!! มันบอกขอบคุณ"

"อ๋อๆ555 แทง!! แทง!!"

"เอิ่ม...ไอ่เจ มึงไปตรงนู่นนะ ไอ่ควาย!!"

ผมไล่ไอ่เพื่อนตัวดีให้เขยิบไปนั่งไกลๆ ก่อนที่จะหันไปมองไอ่คนที่นั่งข้างๆ แม่งหล่อสัส ต้องอยู่ให้ห่างมันซะเเล้ว เดี๋ยวคะเเนนผมตกหมด สาวๆที่นี่ยิ่งชอบคนหล่อๆแบบนี้อยู่ด้วย

"ซีเค!!"

"คร๊าบ.....มีอะไรครับอาจารย์"

"แบ่งหนังสือให้สกายเขาดูด้วย เขาเพิ่งมาวันนี้ยังไม่มีหนังสือ"

เชี้ยไรวะเนี่ย!! มึงเเม่งพกแต่หน้ามาเรียนรึไง?!

"ครับๆ อ๊ะ!! อ่าน..ด้วย..กัน!! โอเค้!!"

"OK"

เออ...เชื่องดีจริงๆ5555

หลังจากนั้นผมกับไอ่สกายนี่ก็นั่งอ่านหนังสือเรียนด้วยกันจนหมดเวลาเรียน ก่อนที่มันจะบอกขอบคุณแล้วรีบลุกขึ้นไปจากห้องทันที

"แม่งจะรีบไปไหนวะ??"

"มันคงรีบไปแทงแหละมึง"

"ไอ่สัสเจ กูก็คิดว่ามึงโง่มาตลอดนะ ไม่คิดว่ามึงจะโง่จริงๆ!!"

"เฮ้ยๆ ซีเค มึงจะไปไหนวะ!!"

"กลับบ้านดิ แม่งวันนี้กูต้องไปเจอปู่กับย่าที่บ้านใหญ่อีก"

"ทำไมวะ??"

"กูจะรู้ไหมละ มึงจะไปนั่งฟังกับกูไหมละไอ่เจ"

"No No No กูยังจำคราวที่แล้วที่กูไปเป็นเพื่อนมึงที่บ้านใหญ่ได้อยู่เลย แม่งกูนึกว่าบ้านผีสิง สยองชิบหาย"

"ทีงี้ฉลาดขึ้นมาเลยนะมึง เอ่อๆ กูไปละ"

"เออ โชคดีนะมึง"

ก็อย่างที่ไอ่เจมันพูดแหละครับ ตระกูลของผมถึงจะร่ำรวยก็จริง แต่พ่อกับแม่เคยบอกผมว่าที่เราร่ำรวยอยู่แบบนี้ขึ้นเรื่อยๆเพราะปู่กับย่าได้ให้สัญญากับบรรพบุรุษเอาไว้ว่าอะไรสักอย่างนี้แหละ แล้วมันก็เป็นเรื่องความเชื่อด้วย ทำให้บ้านใหญ่ที่ปู่กับย่าผมอยู่ เลยมีเเต่เครื่องรางของขลังโต๊ะหมู่บูชาเต็มไปหมด ผมก็ไม่อยากจะขัดอะไรหรอกครับ ถามว่าเชื่อไหม เหอะ!! เชื่อก็บ้านะสิครับ ของเเบบนี้ไม่เคยเห็นกับตาก็แสดงว่ามันไม่จริง นี่คือความคิดของผม

"คุณชายครับ เชิญขึ้นรถได้แล้วครับ"

"พี่ซีเค.....จะกลับแล้วหรอคะ"

"อ่า....ลุงเถียน รอแปบหนึ่งนะครับ"

"ตะ..แต่!!"

"เถอะน่าครับ แปบเดียว"

"ครับๆ"

ในขณะที่ผมกำลังจะก้าวขึ้นรถ ก็ได้มีสาวน้อยในสต๊อกของผมที่พึ่งเพิ่มเข้ามาเมื่อไม่กี่วันมานี้วิ่งมาหาแล้วสวมกอดผมเอาไว้

"ว่าไงครับ มะนาว ยังไม่กลับอีกหรอ"

"มะนาวรอพี่ชายอยูค่ะ พี่ซีเคจะกลับแล้วหรอคะ??"

"อ๊ะ!! ใช่ครับ ว่าแต่ น้องมะนาวมีพี่ชายเรียนที่นี่ด้วยหรอครับ??"

"ใช่คะ พึ่งย้ายเข้ามาวันนี้เลย เอ๋ เหมือนจะเรียนห้องเดียวกับพี่ซีเคด้วยหนิคะ"

"หืม...พึ่งย้ายมาวันนี้ เรียนห้องเดียวกัน มาจากเมืองจีนด้วยใช่ไหม??!!"

"อ๊ะ!! ใช่ค่ะ นั่นไง!! พี่สกาย!! ทางนี้คะ"

ชิบหายแล้วไง คนมีตั้งเยอะตั้งแยะทำไมไม่ไปเกิดเป็นน้องคนอื่นล่ะมะนาว...

"พี่ซีเค นี่พี่สกายพี่ชายมะนาวเองคะ แล้วนี่พี่ซีเค แฟนมะนาวเองคะ"

"แฟน???"

"ใช่ค่ะ พวกพี่รู้จักกันแล้วใช่ไหมคะ"

"อะ..เออ....ใช่ๆ5555 ไงสกาย!!"

ผมยื่นมือไปเพื่อจะจับมือของหมอนั่นแต่กลับโดนมองกลับมาด้วยสายตาเรียบเฉยแล้วไม่แม้แต่จะยกมือขึ้นมาหาผมเลย

"เออ...โอเค555 นายคงยังไม่เข้าใจอะไรเกี่ยวกับที่นี่ น้องมะนาว พี่ไปก่อนนะครับ"

"อ้าว พี่ซีเคจะไปแล้วหรอคะ"

"ใช่ครับ พอดีพี่มีธุระกับที่บ้านต้องรีบไปแล้วไว้เจอกันนะครับ"

"ได้คะ"

ผมโบกมือลามะนาวแล้วมองไปที่ไอ่สกายหน้านิ่งเป็นเสาไฟฟ้านั่น เห็นแล้วหงุดหงิดชะมัด แม่งขนาดทำหน้านิ่งๆมันยังหล่อกว่าผมเลย โลกนี้ไม่ยุติธรรม!!!

ผมเดินทางมากับลุงเถียนจนมาถึงบ้านใหญ่ เฮ้อออ.....เอาละเตรียมตัว!!

"คุณปู่!!!! คุณย่า!!! ซีเคคิดถึงคุณปู่คุณย่าจังเลยคร๊าบบบบ!!!!"

ผมวิ่งลงไปจากรถแล้วตะโกนออดอ้อนปู่กับย่าเหมือนที่เคยทำทุกครั้งแล้วมันก็ทำให้ผมได้รางวัญเล็กๆน้อยๆติดมือมาตลอด..

"อ้าวซีเค มาแล้วหรอ??"

"คร๊าบบ....เอ๋....เอ๋....เอ๋...."

ผมนิ่งหยุดชะงักเมื่อวิ่งเข้ามาแล้วกลับพบว่าที่นั่งอยู่ไม่ได้มีแค่ปู่กับย่า แต่ยังมีคนอื่นๆอยู่ด้วยโดยเฉพาะไอ่คนที่กำลังนั่งจิบชาไขว้ขาอยู่ตรงหน้าผมนี่!!!

"นายมาทำอะไรที่นี่!!!"

"อ้าว..ซีเครู้จักสกายแล้วหรอ อ๊ะ!! จริงสิ ย่าลืมไปเลยว่าสกายพึ่งย้ายมาเรียนที่เดียวกับซีเควันนี้"

"ขะ ขะ ขะ ขะ ขะ เขาเป็นใครครับย่า!!!"

"ซีเค....มานั่งดีๆ ดูทำท่าทางเข้า"

ท่าทางที่ย่าพูดถึงคือผมกำลังยืนถ่างขากว้างแล้วชี้ไปที่หน้าสกายอยู่อย่างนั้น

"ครับ"

"เอาละ ซีเค หลานจำสกายไม่ได้หรอ??"

"หืม...???"

"อะไรกัน...ตอนเด็กๆย่าเห็นว่าทั้งสองคนดูจะสนิทกันมากด้วยซ้ำ"

"เอ๋???"

"ก็สกายคนที่เคยมาเล่นกับหลานบ่อยๆตอนเด็กๆไงจ๊ะ"