ภรรยาที่คุณไม่เคยบอกรัก

ภรรยาที่คุณไม่เคยบอกรัก

อักษรสีทอง

5.0
ความคิดเห็น
641
ชม
12
บท

เธอแต่งงานกับสามีที่เย็นชา หน้าดุ และไม่เคยบอกเธอว่ารักสักคำ เธอจะอบอุ่นแค่ตอนเขาร่วมรักด้วย จากนั้นเธอจะรู้สึกเหน็บหนาวกับความเฉยชาที่เขามีให้ สิ่งเดียวที่ทำให้เธอมีกำลังใจคือการตั้งครรภ์ลูกแฝด เธอไปจากเขาโดยไม่ล่ำลา 4 ปีต่อมา เธอและเขาได้พบกันอีกครั้ง พร้อมเด็กฝาแฝดวัย 3 ขวบที่เรียกเขาว่า ‘พ่อ’

บทที่ 1 การกลั่นแกล้ง

ร่างบางสะท้านสะเทือนตามแรงกระแทกกระทั้นที่ฝ่ายชายประเคนใส่ เต้านมคู่อวบสะท้อนขึ้นลง ปลายเม็ดยอดชูชัน สองขาเรียวแยกออกกว้างโดยมีท่อนเนื้อลำใหญ่กำลังผลุบเข้าๆ ออกๆ กลางร่องหลืบที่ปกคลุมด้วยเส้นขนสีดำนุ่ม

เธอปล่อยตัวปล่อยใจไปกับบทเสน่หาที่สามีกระทำอย่างหนักหน่วงและเร่าร้อน

ลมหายใจหอบกระเส่า นิ้วกางออกแล้วครูดไปตามแผ่นหลังกว้าง ใบหน้างามแหงนเงยขึ้น ครางพึมพำ

“อ๊ะ อ๊า... ซี๊ด...”

ชั่วแว่บหนึ่ง เธอได้สบตากับเขา เห็นแววบางอย่างในดวงตาคู่คม ทำให้เธอรู้สึกใจกระตุกชอบกล

“นิ่งเหมือนท่อนไม้” เขาถอดถอนตัวตนออก หลังจากเสร็จกิจ แล้วสวมเสื้อผ้าตามเดิม คว้าบุหรี่มาจุดสูบ ก่อนปรายตามองเธอเป็นระยะ “คุณเคยมีอารมณ์ร่วมบ้างไหม”

“ทำไมถามอย่างนี้ล่ะคะ” เธอถามเสียงเบา ระบมช่วงล่าง มือสั่นระริกคว้าผ้าห่มมาคลุมถึงอก “ฉันให้ความร่วมมือตลอด ไม่เคยขัดเวลาที่คุณต้องการ”

“งั้นเหรอ ตั้งแต่แต่งงานกันมา 4 เดือน คุณดูเหมือนไม่มีอารมณ์อะไรเลย แข็งทื่อ”

เธอกำมือแน่นขึ้น ปากอิ่มขบเม้ม “ขอโทษค่ะ”

“คุณจะขอโทษทำไม คุณเคยนับบ้างไหม ตั้งแต่คบกันมา คุณขอโทษผมไปตั้งกี่ครั้งแล้ว” เขาตะคอก ดวงตาคู่คมวาววับ

“แค่นี้ ทำไมคุณต้องเสียงดังด้วยล่ะคะ”

“ก็คุณ...” เขากัดกรามกรอด

“อยู่ด้วยกันทีไร คุณก็ชอบหงุดหงิดใส่ฉันทุกที มันเป็นเพราะอะไรกันคะ”

“ก็ดูคุณทำตัวซะก่อนสิ”

“ฉันทำอะไร...ฉันก็เป็นของฉันแบบนี้...” เสียงของเธอขาดหาย เมื่อรู้สึกคลื่นไส้ ยกมือปัดไปมาแถวปลายจมูก “เหม็นควัน คุณจะมาสูบทำไมในห้อง”

“ทำไมล่ะ...บ้านนี้เป็นบ้านของคุณหรือไง ผมถึงจะสูบตรงนี้ไม่ได้” คิ้วเข้มเลิกขึ้นสูง ก่อนจะดับบุหรี่ที่จานรอง แล้วขึ้นเตียงมาคว้าเอวเล็กเข้ามากอด ริมฝีปากสัมผัสไปทั่วตามหน้าผาก แก้ม และซอกคอระหง ในขณะที่มือใหญ่ดึงผ้าห่มเหวี่ยงไปไกลๆ แล้วจับเต้าอวบขยำขยี้

“พะ พอแล้ว ฉันรู้สึกผะอืดผะอม”

“สำออยเก่งซะจริงๆ ” เขายิ้มมุมปาก ก่อนดันตัวเธอให้เอนลงนอนราบ จากนั้นก็ขึ้นคร่อมเธอ จับสองขาเรียวแยกออกกว้างแล้วดันท่อนเอ็นเข้าไปในร่องรักที่ฉ่ำชื้น

ร่างงามสะท้านสะเทือน ยอมให้เขาหาความสุขบนเรือนร่างของเธอ ทว่าในใจกลับกำลังกรีดร้องด้วยความน้อยใจ

เธอและเขาแต่งงานกันเพราะความรัก แรกๆ ทุกอย่างก็ดีและมีความสุข ทว่าเวลาผ่านไปเพียงสามเดือน เขาก็เปลี่ยนไป นี่ 1 เดือนเต็มๆ แล้ว ที่เขาไม่เคยถนอมใจเธอเลย

เธอจะรู้สึกอบอุ่นแค่เฉพาะตอนร่วมรักกับเขา...เมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้น ความเย็นชาก็กล้ำกรายเข้ามา

เขาผละออกห่างจากเธอทันทีที่เสร็จกิจ อาบน้ำเสร็จก็สวมเสื้อผ้า แล้วออกไปทำงาน ทิ้งให้เธอนั่งนิ่งอยู่บนเตียง เจ็บร้าวระบมไปหมด และอาการไม่สบายตัวที่เกิดขึ้นก็ทำให้เธอรู้สึกไม่ดีเอาเสียเลย

หญิงสาวลุกวิ่งเข้าห้องน้ำ โก่งคออาเจียนจนน้ำตาไหล

“อาการแบบนี้คงไม่ใช่ว่าท้องหรอกนะคะ” เสียงของหญิงวัยกลางคนดังขึ้นจากหน้าประตูห้องน้ำ ทำให้หญิงสาวชะงัก เธอหยุดการล้างหน้า แล้วหันไปมองสมศรีซึ่งเป็นหัวหน้าคนรับใช้

“ป้าเข้ามาทำไมคะ อยู่ๆ ก็พรวดพราดเข้ามา เคาะประตูสักครั้งก็ไม่มี”

สมศรียักไหล่ “พอดีได้ยินเสียงอ้วก เลยเข้ามาดูน่ะค่ะ ว่าไงคะ คงไม่ใช่ว่าท้องหรอกใช่ไหม”

“ฉันจะเป็นอะไรก็เรื่องของฉัน ออกไปจากห้องได้แล้ว” เธอพูดเสียงเรียบ เธอรู้ดีว่าสาวใช้ทุกคนตั้งท่าเป็นปรปักษ์กับเธอ เริ่มตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ...น่าจะพร้อมๆ กับชยางกูรกระมัง ประมาณเมื่อเดือนที่แล้วที่ทั้งสามีและคนรับใช้ต่างก็ทำท่าทางหมางเมินใส่เธอ เธอไม่เข้าใจเลยว่าเกิดอะไรขึ้น

“แหม...ก็ไม่ได้อยากอยู่นานนักหรอกค่ะ อาเจียนก็อย่าทำเลอะเทอะล่ะ ฉันขี้เกียจทำความสะอาด”

“ป้าลืมสถานะตัวเองแล้วหรือคะ ป้าเป็นคนรับใช้นะ หน้าที่ของป้าคือทำความสะอาด”

“ฉันรับใช้แค่เจ้านายของฉันเท่านั้นแหละ”

ภันทิลาเม้มปากแน่น “ฉันก็ถือเป็นเจ้านายของป้าคนหนึ่งนะ”

หญิงวัยกลางคนเงยหน้าหัวเราะ “งั้นเหรอ แค่เมียที่ไม่มีใบทะเบียนสมรสน่ะเหรอ หัวนอนปลายเท้าก็...”

“หุบปาก” เธอตวาดลั่น “ฉันสามารถไล่ป้าออกจากงานได้นะ”

“อ้อ งั้นเหรอคะ คุณมีอำนาจขนาดนั้นเลยเหรอ ถ้าคิดว่าจะทำได้ก็ลองดูสิคะ” พูดจบก็เชิดหน้าออกไป ภันทิลากำสองมือแน่นด้วยความโมโห...

เธอรอจนเบาคลื่นไส้แล้ว จึงลงไปที่ห้องอาหาร เธอไม่แปลกใจเลยที่เปิดตู้กับข้าวมา เห็นมีแค่ไข่ต้ม 2 ฟอง

“ทุกๆ เช้ากับข้าวเตรียมพร้อมทุกอย่าง แต่พอคุณชวัลไปทำงาน กลับเหลือแค่ไข่ต้ม เป็นแบบนี้มาตั้งนานแล้ว ยังไม่เลิกคิดแกล้งฉันด้วยวิธีเด็กๆ อีกเหรอคะ”

เธอหันไปถามสมศรีที่เดินมายืนอยู่เบื้องหลัง

“ไข่ต้มดีต่อสุขภาพนะคะ ส่วนกับข้าวอื่นๆ พอคุณชวัลไปทำงาน พวกเราก็แบ่งกันกินหมดแล้วล่ะค่ะ”

“ดีจังเนอะคนรับใช้บ้านนี้” หญิงสาวแค่นเสียง “ฉันไม่คิดจะทนอีกแล้วกับการกลั่นแกล้งไร้สาระของพวกคุณ”

“ไม่ทนก็ไล่ฉันออกสิคะ คุยว่าตัวเองมีอำนาจนักหนาไม่ใช่เหรอ งั้นก็ไล่ฉันเลย” หญิงวัยกลางคนลอยหน้าลอยตา

“อย่ามาท้าค่ะ” ภันทิลาสะบัดหน้าพรืดไปเปิดเตาแก๊ส แล้วลงมือทำอาหารง่ายๆ เพิ่มอีก 2 อย่าง โชคดีที่เธอทำกับข้าวเก่ง แต่การที่เธอเป็นนายหญิงของบ้าน แล้วโดนรังแกด้วยเรื่องง่อยๆ แบบนี้ก็ทำให้เธอหงุดหงิดใจไม่น้อย

คืนนั้น...

เธอนั่งอยู่บนเตียง ฝืนทนไว้ไม่ยอมหลับ รอจนสี่ทุ่ม สามีก็เปิดประตูเข้ามา กลิ่นแอลกอฮอล์โชยฉุน เธอเม้มปากแน่น

“ดื่มมาอีกแล้วเหรอ ทำไมต้องดื่มจนเมาก่อนกลับบ้านทุกที”

“คุณเป็นเมีย ไม่ใช่แม่” เขาตอบกลับเสียงเรียบ “และผมก็ไม่ได้เมา”

“ค่ะ ไม่ได้เมา...”

“ปกติคุณนอนสามทุ่มนี่ ป่านนี้แล้วทำไมยังไม่หลับอีก”

“ฉันรอคุยกับคุณน่ะค่ะ”

ดวงตาคู่คมมองเธอนิ่งพักหนึ่ง ก่อนจะปลดเนคไทและก็เสื้อออก “ว่ามา”

“ฉันอยากให้คุณไล่ป้าสมศรีออกค่ะ”

“ทำไม ? ” เขาย้อนห้วนๆ

“เขาพูดจาไม่ดีกับฉัน และก็รังแกฉันค่ะ”

“ป้าสมศรีบอกผมหมดแล้วว่าคุณเอาแต่ใจ กับข้าวเตรียมไว้ให้อย่างดีก็ไม่กิน แล้วไปทำเอง คนรับใช้ทำอะไรก็ผิดในสายตาคุณไปซะหมด อันที่จริงแล้ว วิธีแก้ปัญหานี้ไม่ใช่การไล่คนรับใช้ออก แต่เป็นคุณเองต่างหากที่ต้องปรับตัว”

“ให้ฉันปรับตัวเข้าหาคนรับใช้ที่ไม่ได้ทำดีอะไรกับฉันเนี่ยนะ” เธอย้อนถามเสียงสูง

“ผมอยู่มานานไม่เคยมีปัญหา นั่นเป็นเพราะตัวคุณเองหรือเปล่าที่สร้างปัญหาขึ้นน่ะ”

เธอกำมือแน่นเพื่อระงับความสั่น “โอเคค่ะ ขอบคุณที่รับฟังค่ะ” พูดจบ เธอก็ล้มตัวลงนอนหันหลังให้ เขาถอนหายใจยาว

“ใช้วิธีอื่นเรียกร้องความสนใจจะดีกว่านะพั้นซ์ วิธีนี้มันไม่ค่อยน่ารักสักเท่าไหร่” เขาพูด พลางคว้าผ้าเช็ดตัวเดินเข้าห้องน้ำ

เธอพยายามกลั้นสะอื้น ไม่อยากให้เขารู้ว่าตอนนี้เธอกำลังอ่อนแอมากแค่ไหน

สิ่งเดียวที่ทำให้เธอทนอยู่ต่อไปได้ คือความทรงจำดีๆ ที่เคยมี เมื่อก่อนชยางกูรดีกับเธอมาก เธอก็คาดหวังว่าสักวันเขาจะกลับไปเป็นคนดีคนเดิมที่รักเธอที่สุด

แต่ทว่า...ยิ่งรอ ยิ่งเจ็บปวด

ไม่มีวี่แววว่าเขาจะกลับเป็นคนเดิมได้เลย

ชายหนุ่มออกจากห้องน้ำ เธอรีบหลับตา แสร้งทำเป็นหลับ ซึ่งเขาก็ไม่พูดอะไร ทิ้งตัวลงนอนข้างๆ ทุกอย่างตกอยู่ในความเงียบงัน...ราวกับคนแปลกหน้าที่บังเอิญมานอนด้วยกันเท่านั้น

ภันทิลาเม้มปาก กลั้นสะอื้น มือกำผ้าห่มแน่น เธอร้องไห้จนเผลอหลับไป

อ่านต่อ

หนังสืออื่นๆ ของ อักษรสีทอง

ข้อมูลเพิ่มเติม
อุ้มรักเมียลับของท่านประธาน

อุ้มรักเมียลับของท่านประธาน

โรแมนติก

5.0

เพราะน้ำเมาในคืนนั้น เธอจึงพลาดท่า ‘ท้องไม่มีพ่อ’ เธอจำผู้ชายคนนั้นไม่ได้ ไม่รู้ว่าเขาคือใคร สิ่งที่จำได้ดีคือเสียงของเขาเท่านั้น วันเวลาผ่านไป เธอคลอดลูกชายฝาแฝด มีคนแปลกหน้ามาจับตัวเธอและลูกๆไป…คฤหาสน์หลังใหญ่ราวกับวังคือสถานที่เธอและลูกถูกพาตัวมา เธอได้พบใครคนหนึ่งซึ่งมีใบหน้าหล่อเหลาราวกับเทพบุตร แต่ทว่าแววตากลับเย็นชาเหมือนน้ำแข็ง เขาเป็นเจ้าของบ้านหลังนี้ “ในที่สุด ผมก็ตามหาคุณเจอเสียทีนะ” เธอจำได้…เสียงทุ้มทรงอำนาจที่ไม่เคยลืมเลย เขาคือผู้ชายในคืนนั้น ! “คุณตามหาฉันเจอได้ยังไง” “ไม่มีอะไรที่ผมต้องการแล้วจะไม่ได้หรอกนะ ถึงแม้จะใช้เวลานานไปหน่อยก็เถอะ” หญิงสาวนั่งคุกเข่ากอดลูกๆแนบอก เนื้อตัวสั่นระริก ถามด้วยเสียงที่สั่นจนควบคุมไม่อยู่ “คุณต้องการอะไร” “ตอนแรกแค่อยากรู้ว่าผู้หญิงคนไหนกันที่มาเสียตัวให้ผมแล้วก็ชิ่งหนีไป แต่พอรู้ว่าคุณมีลูก ผมก็ต้องการลูก” “ไม่ได้นะ” เธอกอดลูกชายทั้งสองแน่นกว่าเดิม “เด็กๆเป็นลูกของฉัน ไม่เกี่ยวกับคุณ” ร่างสูงขยับมายืนใกล้ๆ หรี่ตามองเธอและเด็กๆ ก่อนยกมุมปากเป็นรอยยิ้มหยัน “มีแค่มดลูก คุณจะท้องได้เองหรือไง ถ้าไม่ได้สเปิร์มจากผมไปน่ะ” หญิงสาวหน้าร้อนวูบ… เพิ่งรู้ก็วันนี้เองว่า พ่อของลูกเธอนั้นไม่ใช่ผู้ชายธรรมดา แต่เป็นประธานบริษัทยักษ์ใหญ่ที่ร่ำรวยมหาศาล ที่สำคัญเขาต้องการลูกๆ เธอจะต้องหนีจากเงื้อมมือของเขาให้ได้ อุตส่าห์อุ้มท้องมาตั้ง 9 เดือน จะยอมให้เขามาพรากลูกไปจากอกไม่ได้เด็ดขาด แม้จะตั้งใจเป็นมั่นเป็นเหมาะว่าจะต้องหนีให้ได้ แต่ทว่าสุดท้ายแล้ว…นอกจากจะหนีไม่พ้นแล้ว อย่าว่าแต่ลูกเลย แม้แต่หัวใจของเธอก็ตกเป็นของเขา !

คู่นอนสุดที่รัก

คู่นอนสุดที่รัก

โรแมนติก

5.0

เธอเป็นเลขาของเขา ส่วนเขาก็เป็นเจ้านายของเธอ.... อัมพิกาตกหลุมรักนิโคลัสตั้งแต่แรกเห็น ทว่า...สถานะระหว่างเลขากับท่านประธานช่างต่างกันจนเธอไม่อาจคาดหวังเกินตัว 1 ปีผ่านไป จากการได้ทำงานใกล้ชิด เธอยิ่งหวั่นไหวจนยากจะถอนหัวใจ ได้แต่เก็บงำความรักไว้เป็นความลับในใจ ไม่สามารถเอ่ยปากไปได้ จนวันหนึ่ง เธอและเขาต่างเมาด้วยกันทั้งคู่จนมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งต่อกัน เธอยินยอมเพราะรัก แต่เขามีเพียงความใคร่ ในวันที่เสียตัวให้เขาแล้ว เขาพาเธอไปอยู่ด้วยกันที่บ้าน...ที่นั่น ก็มีสาวสวยอยู่แล้วคนหนึ่ง เขาตั้งกติกาว่า ระหว่างเธอกับผู้หญิงคนนั้น...หากใครมีทายาทให้เขาได้ก่อน เขาจะยอมจดทะเบียนสมรสด้วย เพราะสิ่งที่เขาต้องการไม่ใช่ความรัก แต่เป็นทายาทสืบสกุล ! ผู้ชายเลือดเย็นคนนี้น่ะหรือที่เธอรัก...ต่อให้เธอเกิดตั้งท้องขึ้นมาก็อย่าฝันเลยว่าเธอจะยอมให้เห็นหน้าลูก !!

เสน่หาภรรยา ม.ปลาย

เสน่หาภรรยา ม.ปลาย

โรแมนติก

5.0

สรวิชญ์คือรักแรกของฝากขวัญ... เธอเป็นลูกสาวหัวหน้าคนงาน ส่วนเขาคือลูกชายเจ้าของไร่สิงห์คำรามที่อายุมากกว่าเธอ 5 ปี ความใกล้ชิดก่อเกิดความสายสัมพันธ์ที่ลึกซึ้ง เธอในวัยเยาว์ ไร้เดียงสา เรียนยังไม่จบมัธยมปลายก็เสียตัวให้เขา เธอวาดฝันถึงอนาคตที่ดี ความรักที่สวยงาม แต่แล้ว...ในวันที่เธอจบการศึกษาชั้น ม.6 คือวันเดียวกับที่ถูกเขาทอดทิ้ง พ่อพาเธอไปอยู่กรุงเทพเพื่อฟื้นฟูสภาพจิตใจ ในขณะที่ท้องของเธอเริ่มโตขึ้นทุกวัน โดยที่สรวิชญ์ไม่เคยรู้เลยว่าเธออุ้มท้องสายเลือดของเขาอยู่ เวลาผ่านไป 6 ปี ลูกสาวของเธออายุ 5 ขวบ เธอได้เดินทางกลับมาที่ไร่สิงห์คำรามเพื่อดูแลสรัณซึ่งเป็นเจ้านายเก่าของพ่อ เธอและเขาได้พบกันอีกครั้ง...เขาไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว จากหนุ่มหน้าใส กลายเป็นผู้ชายดุดัน ไว้หนวดเครา ตัวโตร่างใหญ่ ที่สำคัญ...เขามีคู่หมั้นแล้ว แต่เธอไม่มีทางให้เขาสมหวังหรอกนะ เธอเคยเสียใจมากแค่ไหน เขาต้องได้รับความเสียใจมากกว่าเธอ ฝากขวัญไม่รู้เลยว่า...ความอยากเอาคืนในวันนั้น จะทำให้เธอตกหลุมรักอดีตสามีเป็นครั้งที่สอง ทว่าเธอไม่ใช่เด็กสาวม.ปลายผู้ไร้เดียงสาอีกแล้ว เธอไม่มีวันทำผิดพลาดเหมือนเมื่อก่อนแน่ๆ !

ถ่านไฟรักสามีเก่า

ถ่านไฟรักสามีเก่า

โรแมนติก

5.0

เธอเคยคิดว่าเขา รัก’จึงยอมยกให้ทั้งตัวและหัวใจ ทว่าในความจริง เธอเป็นได้แค่ ‘เมียในความลับ’ ที่ทำได้เพียงรอเวลาให้เขามานอนด้วย เจ้าสาวที่เขาจะแต่งงานด้วย ไม่ใช่เธอ แต่เป็นผู้หญิงคนอื่น และฟางเส้นสุดท้ายที่ทำให้ความอดทนของเธอขาดลงก็คือการที่เธอตั้งครรภ์ แต่เขากลับแนะนำให้ไปทำแท้ง พอที...เธอไม่สามารถคบกับผู้ชายใจร้ายเช่นเขาได้อีก พรอุษาตัดสินใจตัดขาดความสัมพันธ์ที่มีแต่ความเจ็บปวด อุ้มท้องลูกน้อยหนีไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ 4 ปีผ่านไป บาดแผลในใจเริ่มจางหาย พร้อมลูกสาวที่เติบโตมาอย่างน่ารัก แล้วในวันหนึ่ง...โชคชะตาก็ทำให้เธอบังเอิญพบเจอกับสามีเก่าอีกครั้ง ถ่านไฟที่ยังไม่ทันได้ดับสนิทเริ่มติดไฟขึ้นมาอีกครั้ง...แต่ทว่าเธอจะไม่มีวันยอมผิดพลาดอีกเป็นครั้งที่สองแน่ๆ ...................... “นี่มัน” ชายหนุ่มย่นหัวคิ้ว ดึงแผ่นทดสอบมาดู... ถึงเขาจะเป็นผู้ชาย แต่ก็ใช่ว่าจะไม่รู้ว่าที่ถืออยู่นี้คืออะไร แล้วความหมายของสองขีดแดงคืออะไร...สายตาคู่คมจ้องหน้าเธออย่างเดือดดาล “เธอท้องเหรอ” “คือ...มัน...เอ่อ” เธออึกอัก “เธอท้อง...” เขากดเสียงให้ต่ำลงไปอีก ส่งผลให้เธอตัวลีบเล็ก อึกอัก “พิมลองตรวจดู ไม่คิดเหมือนกันว่ามันจะขึ้นสองขีด” “ไม่คิดงั้นเหรอ” ชายหนุ่มแค่นเสียง แสยะมุมปาก ปล่อยมือจากเธอพร้อมขยำแผ่นทดสอบปาลงพื้น “ฉันจะถือซะว่าเรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้น ไปเอาเด็กออกซะ”

อุ้มรักสายเลือดท่านประธาน

อุ้มรักสายเลือดท่านประธาน

โรแมนติก

4.7

เธอได้รับมอบหมายให้สัมภาษณ์นักธุรกิจชื่อดัง แต่ไม่นึกเลยว่าการพบกันครั้งแรกระหว่างเขาและเธอ...จะทำให้เธอสูญเสียพรหมจรรย์ไป เขามีเงิน มีอำนาจ และมีคู่หมั้นอยู่แล้ว เป็นผู้ชายที่เธอควรหลีกหนีให้ไกลที่สุด เธอตั้งใจจะลืมเรื่องคืนนั้นแล้วใช้ชีวิตตามปกติ แต่ทว่า...เช้ามา เธอก็ตกงาน จากนั้นก็โดนนักเลงมาข่มขู่คุกคาม แถมยังโดนเจ้าของห้องเช่าไล่ออกอีกต่างหาก เธอมั่นใจว่าคนที่หาเรื่องกลั่นแกล้งเธอก็คือคู่หมั้นของนนทิวรรธน์ ที่เธอต้องมาซวยก็เพราะผู้ชายคนนี้คนเดียว !! เธอบุกไปบ้านเขาเพื่อทวงความยุติธรรม เพื่อให้เขามอบความปลอดภัยให้เธอ แต่ไม่นึกเลยว่าเธอจากกลายเป็นเมียลับของเขาโดยไม่ได้ตั้งใจ สถานะเมียลับที่อยู่ในความคุ้มครองของเขา ได้เงินทองมากมาย ใช้ชีวิตสุขสบาย แต่ไม่เคยได้รับความรัก และในวันที่เขาจะแต่งงาน คือวันเดียวกับที่เธอเพิ่งรู้ตัวว่าตั้งครรภ์ และที่สำคัญสุดคือ...หัวใจทั้งดวงของเธอเป็นของเขาไปแล้ว ซ้ำร้าย…เธอมีโอกาสได้อยู่ใกล้ชิดเขาเพียง 1 เดือน ก็โดนเขาขับไล่อย่างไม่ไว้หน้า เธอต้องเก็บเสื้อผ้าออกมาจากชีวิตด้วยความรู้สึกที่ย่ำแย่...ทิ้งสถานะเมียลับให้เป็นเพียงความทรงจำ พร้อมกับฝังความลับเรื่องการตั้งครรภ์ไม่ให้ล่วงรู้ถึงหูเขา 2 ปีต่อมา เธอได้พบกับอดีตสามีอีกครั้ง ในฐานะเลขาชั่วคราวกับท่านประธานบริษัท ความลับเรื่องลูก...เขายังไม่รู้ และจะไม่มีวันได้รู้เด็ดขาด แต่ใครจะนึกล่ะว่าความลับไม่มีในโลก !

หนังสือที่คุณอาจชอบ

ชายาข้าเป็นหมอนิติเวช

ชายาข้าเป็นหมอนิติเวช

เกาะครีต
4.9

วิญญาณแพทย์นิติเวชที่มีชื่อเสียงในศตวรรษที่ 21 ได้เข้ามาอยู่ในร่างคุณหนูของจวนเสนาบดีอย่างบังเอิญ ผู้คนกล่าวหาว่านางไม่เชี่ยวชาญด้านการแพทย์และทำให้บุตรชายของแม่ทัพตาย ด้วยเหตุนี้ฮ่องเต้ต้องการฆ่านางเพื่อให้คำอธิบายกับแม่ทัพ! ผู้คนกล่าวหาว่านางเป็นคนหยิ่งยโสและเจ้ากี้เจ้าการ ทุกคนเกลียดนาง และครอบครัวของนางต้องการไล่นางออก! ผู้คนกล่าวหาว่านางเป็นคนเลวทรามและไร้ความปรานี วางยาน้องสาว และพ่อของนางต้องการโบยนางจนตาย! ในความเป็นจริงหากอยากจะกล่าวหาผู้ใดสักคน มันก็หาข้ออ้างได้ทั่ว แต่นางเป็นคนไม่ยอมใคร นางผอมบางนางหนึ่งปลุกปั่นโลกด้วยความสามารถอันทรงพลังตนเอง ท่านอ๋องกล่าวว่า หากได้เจ้ามาครอบครอง ข้ายอมทรยศทุกคนในโลก นางกล่าวว่า เพื่อท่าน ต่อให้ทุกคนในโลกเกลียดข้า ข้าก็ยอม

โซ่คล้องใจ

โซ่คล้องใจ

สิบสี่กุมภาฯ
5.0

ความรักของฉันมันคงเหมือนนาฬิกาทราย.. .. เมื่อด้านหนึ่งถูกเติมเต็ม....อีกด้านกลับว่างเปล่า ..และสูญสิ้นไป..กับกาลเวลา........ "สำหรับฉันเธอมันก็แค่ผู้หญิงไร้ค่า อยู่บนที่สูงแต่ทำตัวต่ำ" "หึ....ขอบคุณค่ะที่ชม จะพูดแค่นี้ใช่มั้ย จะได้ไปอ่อยผู้ชายต่อ" "อ้อ...ถ้าสนใจ เชิญนะคะ พอดีชอบแบบ ทีเดียวหลายๆคนมันสนุกดี แต่คนดีๆอย่างพี่...."เธอมองเขาอย่างพิจารณา พร้อมยกยิ้มมุมปากอย่างเย้ยหยัน ก่อนจะเดินจากไป หมับ!! "มีอะไรอีกคะ หรือว่าสนใจอยากไปร่วมเตียงด้วย" "......" ชายหนุ่มเงียบ มองหน้าเธออย่างเอาเรื่อง และออกแรงบีบข้อมือเล็กอย่างแรง แต่คนตรงหน้ากลับไม่แสดงท่าทีว่าเจ็บ ถึงเธอจะเจ็บเหมือนกระดูกกำลังจะแหลกเป็นชิ้นๆ "ถ้าไม่ทำอะไรก็ปล่อย พี่ไม่อยากได้แต่คนอื่นเขาอยากได้!" พรึบ!! เธอสะบัดมือเขาอย่างแรงและเดินกลับเข้าไปในงานเลี้ยง หมับ! "ว้าย เป็นบ้าอะไรปล่อยนะ" แต่ไม่ทันจะเดินไปถึงไหนร่างบางก็ถูกกระชากจนตัวปลิว จนชนเข้ากับกำแพงห้องอย่างแรง "ถ้าเธอยังหาเรื่องอุ่นอีก ฉันจะไม่ปล่อยเธอไว้แน่!" เขามองเธออย่างเกรี้ยวกราด "หึ...ทำไมค่ะ จะแกล้งแล้วจะทำไม" เธอมองหน้าเขาอย่างไม่เกรง ยิ่งได้ยินเขาพูดแบบนี้แล้วมันยิ่งรู้สึกเจ็บ ทำไมนะทำไมต้องรักคนที่ไม่มีใจ "ปล่อย!" "ทำไม จะรีบไปเสนอตัวให้ไอ้บ้านั่นรึไง!"ใบหน้าหล่อคม ยื่นเข้าใกล้ พร้อมตะเบ็งเสียงแข็งใส่หน้าเธอ มือหนาออกแรงบีบท่อนแขนราวกับจะให้มันแหลกละเอียด "ใช่แล้วจะทำไม คืนนี้เรามีนัดกัน จะไปทำอะไรกันคนไม่ต้องให้บอกนะ หรือว่าอยากรู้จะได้ถ่ายคลิปมาให้ดู!" "หึ...ร่าน! ถ้ามันคันมากเดี๋ยวฉันจะสังเคราะห์ให้เธอเอง" "นะ...ฺฮื่อ" ร่างเล็กดิ้นพยายามให้หลุดจากพันธนาการเมื่อ เขาประกบปากจูบดูดเม้มริมฝีปากบางสีแดงอย่างแรง เขาดูดเม้มมันอย่างหนักหน่วง มือหนาลูบบีบขย้ำหน้าอกอย่างแรงเหมือนจะให้มันแหละติดมือออกมา "ฮื่อ" เสียงหวานร้องท้วงในลำคอ เมื่อได้กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งเต็มปาก จนแทบจะอ้วก -ญี่ปุ่น ณิชาภัทร โชติฐิติเมธานนท์ ดีไซเนอร์สาวสวย เก่งฉลาดไม่ยอมใคร มั่นใจในตัวเอง ลูกสาวคนโตของแด๊ดดี้กันต์ อายุ 24 -แบงค์ นิธิภัทร์ พัชรกานต์กุล วิศวกรหนุ่มไฟแรง หล่อเก่งมีความสามารถทั้งศึกษาวิเคราะห์ คำนวณ ออกแบบ ตรวจสอบแก้ไขปัญหาและควบคุมการผลิต....วัย 27 ความผูกพันระหว่างคนเป็นสิ่งมีค่าและมีความหมาย เป็น เสมือนเรื่องราวและความทรงจำดี ๆ ที่คนทุก ๆ คนไขว่คว้า แต่กลับมีน้อยช่วงเวลา ที่สอนสิ่งดี ๆ ให้เราได้รับรู้ ที่มีค่าให้เรานึกถึง ทุกครั้งที่นึกถึงมัน จะคอยย้ำเตือนเราให้นึกถึงช่วงวันเก่าๆ ที่ดึงทุก ๆ คนไว้ให้อยู่ร่วมกัน สิ่ง ดี ๆ ที่ผ่านไปเป็นเสมือนเม็ดทรายในนาฬิกาที่ร่วงหล่น…… ทุกเม็ดทรายแทน ความหมายของ………………ความผูกพัน ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………ความห่วงใย ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………ความชิดใกล้ ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………การไขว่คว้า ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………ความคิดถึง ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………ความลึกซึ้ง ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………วันเวลา ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………สิ่งมีค่า ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………จิตใจ ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………ตัวตน ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………คำว่า “รัก” ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………คำว่า “เรา” ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………คำว่า “มิตรภาพ” ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………คำว่า “เพื่อน” ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………” ทุกสิ่งที่เต็มใจ ให้เพื่อเธอ” เม็ดทรายเหล่านี้แม้จะ ร่วงหล่น แต่ก็ยังคงรวมกันในนาฬิกาทราย คอยย้ำเตือนเราถึงช่วงเวลาดีๆ ที่ผ่านมา เป็นนาฬิกาที่มีค่าและมีความหมาย อยู่ในความทรงจำของกันและกันตลอดไป … ช่วงเวลาแห่งความสุข อาจไม่เคย อยู่กับเรานานในโลกของความเป็นจริง เป็นเหมือนสิ่งที่ผ่านเข้ามาและก็ผ่านเข้าไป ให้เราได้สัมผัส ให้เราได้รู้สึกดี ๆ ให้เราได้รู้สึกอบอุ่นและมีความสุข แต่ถึงแม้ช่วง เวลาเหล่านี้อาจจะไม่ยาวนาน แต่มันสร้างสิ่งดี ๆ ให้เรามากมาย มันมีค่าและยิ่งใหญ่ และจะเป็นกำลังใจให้เราตลอดไป มันจะแทนความหมายของความเป็น “เพื่อน” ตลอดไป…… “นาฬิกาทรายใบนี้ ขอให้แทนมิตรภาพของเราตลอดไป ไม่เคยมีช่วงเวลาไหนที่เราห่างไกล โดยไม่ผูกพัน” ขอบคุณบทความจาก คุณ นุชรัตน์ รักมาก คำเตือน ในทุกเรื่องทุกการกระทำของตัวละครเกิดจากจินตนาการ ไม่ใช่เรื่องจริงไม่ควรลอกเลียนแบบการกระทำที่ไม่เหมาะสม อันจะนำไปสู่ความสูญเสียความผิดบาปทั้งปวง ไม่ได้มีเจตนามุ่งร้ายต่อตัวบุคคลหรือวิชาชีพใดวิชาชีพหนึ่ง หากอ่านแล้วไม่มั่นใจว่าหรือไม่เลียนแบบได้หรือไม่แนะนำให้ปรึกษาผู้ปกครองค่ะ นิยายเรื่องนี้เหมาะสมสำหรับผู้ที่มีอายุ 20 ปีขึ้นไป เพราะอาจมีเนื้อหาที่ไม่เหมาะสมด้านพฤติกรรม ความรุนแรง เพศ หรือการใช้ภาษาโปรดใช้วิจารณญาณและเสพเนื้อหาอย่างมีสตินิยายเรื่องนี้เกิดจากความต้องการจะเขียนของนักเขียนเท่านั้นไม่ได้มีเจตนาไม่ดีหรือสนับสนุนการใช้ความรุนแรงในชีวิตจริง รบกวนอ่านคำเตือนก่อนอ่านของนักเขียนแล้วค่อยตัดสินใจหากไม่ชอบไม่เป็นไรค่ะ ©ลิขสิทธิ์เป็นของผู้สร้างสรรค์ แต่เพียงผู้เดียวการเผยแพร่ทำซ้ำดัดแปลงโดยที่ไม่ได้รับอนุญาตผิดกฎหมายตาม พ. ร. บลิขสิทธิ์ 2537 มาตรา 1527 31 มีโทษทั้งจำทั้งปรับ ไม่อนุญาตให้คัดลอกทำซ้ำดัดแปลงตัดภาพหรือถ่ายภาพไปเผยแพร่ใด ๆ ทั้งสิ้นหากพบจะขอดำเนินคดีตามกฎหมาย❌❌❌ พึ่งหัดแต่งนิยายเป็นมือใหม่หัดแต่งคำบางคำอาจจะใช้ผิดไปต้องขออภัยด้วยนะ คำโปรยเนื้อหาการบรรยายอาจใช้คำได้ไม่สวยเท่ากับนักเขียนท่านอื่นๆ แต่ก็ตั้งใจเขียนออกมาให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ 14 กุมภาฯ 13/01/2022 ฝากติดตามผลงานด้วยนะคะ

ขอเลิกกับสามีงี่เง่า

ขอเลิกกับสามีงี่เง่า

Thalia Frost
5.0

กลางวันอ่อนหวาน กลางคืนร้อนแรง นี่คือคำที่ลู่เยียนจือใช้เพื่อบรรยายถึงเธอ แต่หานเวยบอกว่าตัวเองมีชีวิตอยู่ไม่ถึงครึ่งปี ลู่เยียนจือกลับไม่ลังเลที่จะขอหย่ากับสือเนี่ยน “แค่ปลอบใจเธอไปก่อน ครึ่งปีข้างหน้าเราค่อยแต่งงานใหม่” เขาคิดว่าสือเนี่ยนจะรออยู่ที่เดิมตลอด แต่เธอได้ตาสว่างแล้ว น้ำตาแห้งสนิท หัวใจสือเนี่ยนก็แตกสลายไปแล้วด้วย การหย่าปลอมๆ สุดท้ายกลายเป็นจริง ทำแท้งลูก เริ่มต้นชีวิตใหม่ สือเนี่ยนจากไปโดยไม่หันกลับมาอีก แต่ลู่เยียนจือกลับเสียสติ ต่อมา ได้ยินว่าคุณชายลู่ผู้มีอิทธิพลนั้นก็อยู่นิ่งๆ ต่อไปไม่ได้ ขับรถเมอร์เซเดส-เบนซ์ไล่ตามเธออย่างบ้าคลั่ง เพียงเพื่อขอให้เธอเหลือบมองเขาอีกครั้ง...

บท
อ่านเลย
ดาวน์โหลดหนังสือ