ภรรยาที่คุณไม่เคยบอกรัก

ภรรยาที่คุณไม่เคยบอกรัก

อักษรสีทอง

5.0
ความคิดเห็น
643
ชม
12
บท

เธอแต่งงานกับสามีที่เย็นชา หน้าดุ และไม่เคยบอกเธอว่ารักสักคำ เธอจะอบอุ่นแค่ตอนเขาร่วมรักด้วย จากนั้นเธอจะรู้สึกเหน็บหนาวกับความเฉยชาที่เขามีให้ สิ่งเดียวที่ทำให้เธอมีกำลังใจคือการตั้งครรภ์ลูกแฝด เธอไปจากเขาโดยไม่ล่ำลา 4 ปีต่อมา เธอและเขาได้พบกันอีกครั้ง พร้อมเด็กฝาแฝดวัย 3 ขวบที่เรียกเขาว่า ‘พ่อ’

ภรรยาที่คุณไม่เคยบอกรัก บทที่ 1 การกลั่นแกล้ง

ร่างบางสะท้านสะเทือนตามแรงกระแทกกระทั้นที่ฝ่ายชายประเคนใส่ เต้านมคู่อวบสะท้อนขึ้นลง ปลายเม็ดยอดชูชัน สองขาเรียวแยกออกกว้างโดยมีท่อนเนื้อลำใหญ่กำลังผลุบเข้าๆ ออกๆ กลางร่องหลืบที่ปกคลุมด้วยเส้นขนสีดำนุ่ม

เธอปล่อยตัวปล่อยใจไปกับบทเสน่หาที่สามีกระทำอย่างหนักหน่วงและเร่าร้อน

ลมหายใจหอบกระเส่า นิ้วกางออกแล้วครูดไปตามแผ่นหลังกว้าง ใบหน้างามแหงนเงยขึ้น ครางพึมพำ

“อ๊ะ อ๊า... ซี๊ด...”

ชั่วแว่บหนึ่ง เธอได้สบตากับเขา เห็นแววบางอย่างในดวงตาคู่คม ทำให้เธอรู้สึกใจกระตุกชอบกล

“นิ่งเหมือนท่อนไม้” เขาถอดถอนตัวตนออก หลังจากเสร็จกิจ แล้วสวมเสื้อผ้าตามเดิม คว้าบุหรี่มาจุดสูบ ก่อนปรายตามองเธอเป็นระยะ “คุณเคยมีอารมณ์ร่วมบ้างไหม”

“ทำไมถามอย่างนี้ล่ะคะ” เธอถามเสียงเบา ระบมช่วงล่าง มือสั่นระริกคว้าผ้าห่มมาคลุมถึงอก “ฉันให้ความร่วมมือตลอด ไม่เคยขัดเวลาที่คุณต้องการ”

“งั้นเหรอ ตั้งแต่แต่งงานกันมา 4 เดือน คุณดูเหมือนไม่มีอารมณ์อะไรเลย แข็งทื่อ”

เธอกำมือแน่นขึ้น ปากอิ่มขบเม้ม “ขอโทษค่ะ”

“คุณจะขอโทษทำไม คุณเคยนับบ้างไหม ตั้งแต่คบกันมา คุณขอโทษผมไปตั้งกี่ครั้งแล้ว” เขาตะคอก ดวงตาคู่คมวาววับ

“แค่นี้ ทำไมคุณต้องเสียงดังด้วยล่ะคะ”

“ก็คุณ...” เขากัดกรามกรอด

“อยู่ด้วยกันทีไร คุณก็ชอบหงุดหงิดใส่ฉันทุกที มันเป็นเพราะอะไรกันคะ”

“ก็ดูคุณทำตัวซะก่อนสิ”

“ฉันทำอะไร...ฉันก็เป็นของฉันแบบนี้...” เสียงของเธอขาดหาย เมื่อรู้สึกคลื่นไส้ ยกมือปัดไปมาแถวปลายจมูก “เหม็นควัน คุณจะมาสูบทำไมในห้อง”

“ทำไมล่ะ...บ้านนี้เป็นบ้านของคุณหรือไง ผมถึงจะสูบตรงนี้ไม่ได้” คิ้วเข้มเลิกขึ้นสูง ก่อนจะดับบุหรี่ที่จานรอง แล้วขึ้นเตียงมาคว้าเอวเล็กเข้ามากอด ริมฝีปากสัมผัสไปทั่วตามหน้าผาก แก้ม และซอกคอระหง ในขณะที่มือใหญ่ดึงผ้าห่มเหวี่ยงไปไกลๆ แล้วจับเต้าอวบขยำขยี้

“พะ พอแล้ว ฉันรู้สึกผะอืดผะอม”

“สำออยเก่งซะจริงๆ ” เขายิ้มมุมปาก ก่อนดันตัวเธอให้เอนลงนอนราบ จากนั้นก็ขึ้นคร่อมเธอ จับสองขาเรียวแยกออกกว้างแล้วดันท่อนเอ็นเข้าไปในร่องรักที่ฉ่ำชื้น

ร่างงามสะท้านสะเทือน ยอมให้เขาหาความสุขบนเรือนร่างของเธอ ทว่าในใจกลับกำลังกรีดร้องด้วยความน้อยใจ

เธอและเขาแต่งงานกันเพราะความรัก แรกๆ ทุกอย่างก็ดีและมีความสุข ทว่าเวลาผ่านไปเพียงสามเดือน เขาก็เปลี่ยนไป นี่ 1 เดือนเต็มๆ แล้ว ที่เขาไม่เคยถนอมใจเธอเลย

เธอจะรู้สึกอบอุ่นแค่เฉพาะตอนร่วมรักกับเขา...เมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้น ความเย็นชาก็กล้ำกรายเข้ามา

เขาผละออกห่างจากเธอทันทีที่เสร็จกิจ อาบน้ำเสร็จก็สวมเสื้อผ้า แล้วออกไปทำงาน ทิ้งให้เธอนั่งนิ่งอยู่บนเตียง เจ็บร้าวระบมไปหมด และอาการไม่สบายตัวที่เกิดขึ้นก็ทำให้เธอรู้สึกไม่ดีเอาเสียเลย

หญิงสาวลุกวิ่งเข้าห้องน้ำ โก่งคออาเจียนจนน้ำตาไหล

“อาการแบบนี้คงไม่ใช่ว่าท้องหรอกนะคะ” เสียงของหญิงวัยกลางคนดังขึ้นจากหน้าประตูห้องน้ำ ทำให้หญิงสาวชะงัก เธอหยุดการล้างหน้า แล้วหันไปมองสมศรีซึ่งเป็นหัวหน้าคนรับใช้

“ป้าเข้ามาทำไมคะ อยู่ๆ ก็พรวดพราดเข้ามา เคาะประตูสักครั้งก็ไม่มี”

สมศรียักไหล่ “พอดีได้ยินเสียงอ้วก เลยเข้ามาดูน่ะค่ะ ว่าไงคะ คงไม่ใช่ว่าท้องหรอกใช่ไหม”

“ฉันจะเป็นอะไรก็เรื่องของฉัน ออกไปจากห้องได้แล้ว” เธอพูดเสียงเรียบ เธอรู้ดีว่าสาวใช้ทุกคนตั้งท่าเป็นปรปักษ์กับเธอ เริ่มตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ...น่าจะพร้อมๆ กับชยางกูรกระมัง ประมาณเมื่อเดือนที่แล้วที่ทั้งสามีและคนรับใช้ต่างก็ทำท่าทางหมางเมินใส่เธอ เธอไม่เข้าใจเลยว่าเกิดอะไรขึ้น

“แหม...ก็ไม่ได้อยากอยู่นานนักหรอกค่ะ อาเจียนก็อย่าทำเลอะเทอะล่ะ ฉันขี้เกียจทำความสะอาด”

“ป้าลืมสถานะตัวเองแล้วหรือคะ ป้าเป็นคนรับใช้นะ หน้าที่ของป้าคือทำความสะอาด”

“ฉันรับใช้แค่เจ้านายของฉันเท่านั้นแหละ”

ภันทิลาเม้มปากแน่น “ฉันก็ถือเป็นเจ้านายของป้าคนหนึ่งนะ”

หญิงวัยกลางคนเงยหน้าหัวเราะ “งั้นเหรอ แค่เมียที่ไม่มีใบทะเบียนสมรสน่ะเหรอ หัวนอนปลายเท้าก็...”

“หุบปาก” เธอตวาดลั่น “ฉันสามารถไล่ป้าออกจากงานได้นะ”

“อ้อ งั้นเหรอคะ คุณมีอำนาจขนาดนั้นเลยเหรอ ถ้าคิดว่าจะทำได้ก็ลองดูสิคะ” พูดจบก็เชิดหน้าออกไป ภันทิลากำสองมือแน่นด้วยความโมโห...

เธอรอจนเบาคลื่นไส้แล้ว จึงลงไปที่ห้องอาหาร เธอไม่แปลกใจเลยที่เปิดตู้กับข้าวมา เห็นมีแค่ไข่ต้ม 2 ฟอง

“ทุกๆ เช้ากับข้าวเตรียมพร้อมทุกอย่าง แต่พอคุณชวัลไปทำงาน กลับเหลือแค่ไข่ต้ม เป็นแบบนี้มาตั้งนานแล้ว ยังไม่เลิกคิดแกล้งฉันด้วยวิธีเด็กๆ อีกเหรอคะ”

เธอหันไปถามสมศรีที่เดินมายืนอยู่เบื้องหลัง

“ไข่ต้มดีต่อสุขภาพนะคะ ส่วนกับข้าวอื่นๆ พอคุณชวัลไปทำงาน พวกเราก็แบ่งกันกินหมดแล้วล่ะค่ะ”

“ดีจังเนอะคนรับใช้บ้านนี้” หญิงสาวแค่นเสียง “ฉันไม่คิดจะทนอีกแล้วกับการกลั่นแกล้งไร้สาระของพวกคุณ”

“ไม่ทนก็ไล่ฉันออกสิคะ คุยว่าตัวเองมีอำนาจนักหนาไม่ใช่เหรอ งั้นก็ไล่ฉันเลย” หญิงวัยกลางคนลอยหน้าลอยตา

“อย่ามาท้าค่ะ” ภันทิลาสะบัดหน้าพรืดไปเปิดเตาแก๊ส แล้วลงมือทำอาหารง่ายๆ เพิ่มอีก 2 อย่าง โชคดีที่เธอทำกับข้าวเก่ง แต่การที่เธอเป็นนายหญิงของบ้าน แล้วโดนรังแกด้วยเรื่องง่อยๆ แบบนี้ก็ทำให้เธอหงุดหงิดใจไม่น้อย

คืนนั้น...

เธอนั่งอยู่บนเตียง ฝืนทนไว้ไม่ยอมหลับ รอจนสี่ทุ่ม สามีก็เปิดประตูเข้ามา กลิ่นแอลกอฮอล์โชยฉุน เธอเม้มปากแน่น

“ดื่มมาอีกแล้วเหรอ ทำไมต้องดื่มจนเมาก่อนกลับบ้านทุกที”

“คุณเป็นเมีย ไม่ใช่แม่” เขาตอบกลับเสียงเรียบ “และผมก็ไม่ได้เมา”

“ค่ะ ไม่ได้เมา...”

“ปกติคุณนอนสามทุ่มนี่ ป่านนี้แล้วทำไมยังไม่หลับอีก”

“ฉันรอคุยกับคุณน่ะค่ะ”

ดวงตาคู่คมมองเธอนิ่งพักหนึ่ง ก่อนจะปลดเนคไทและก็เสื้อออก “ว่ามา”

“ฉันอยากให้คุณไล่ป้าสมศรีออกค่ะ”

“ทำไม ? ” เขาย้อนห้วนๆ

“เขาพูดจาไม่ดีกับฉัน และก็รังแกฉันค่ะ”

“ป้าสมศรีบอกผมหมดแล้วว่าคุณเอาแต่ใจ กับข้าวเตรียมไว้ให้อย่างดีก็ไม่กิน แล้วไปทำเอง คนรับใช้ทำอะไรก็ผิดในสายตาคุณไปซะหมด อันที่จริงแล้ว วิธีแก้ปัญหานี้ไม่ใช่การไล่คนรับใช้ออก แต่เป็นคุณเองต่างหากที่ต้องปรับตัว”

“ให้ฉันปรับตัวเข้าหาคนรับใช้ที่ไม่ได้ทำดีอะไรกับฉันเนี่ยนะ” เธอย้อนถามเสียงสูง

“ผมอยู่มานานไม่เคยมีปัญหา นั่นเป็นเพราะตัวคุณเองหรือเปล่าที่สร้างปัญหาขึ้นน่ะ”

เธอกำมือแน่นเพื่อระงับความสั่น “โอเคค่ะ ขอบคุณที่รับฟังค่ะ” พูดจบ เธอก็ล้มตัวลงนอนหันหลังให้ เขาถอนหายใจยาว

“ใช้วิธีอื่นเรียกร้องความสนใจจะดีกว่านะพั้นซ์ วิธีนี้มันไม่ค่อยน่ารักสักเท่าไหร่” เขาพูด พลางคว้าผ้าเช็ดตัวเดินเข้าห้องน้ำ

เธอพยายามกลั้นสะอื้น ไม่อยากให้เขารู้ว่าตอนนี้เธอกำลังอ่อนแอมากแค่ไหน

สิ่งเดียวที่ทำให้เธอทนอยู่ต่อไปได้ คือความทรงจำดีๆ ที่เคยมี เมื่อก่อนชยางกูรดีกับเธอมาก เธอก็คาดหวังว่าสักวันเขาจะกลับไปเป็นคนดีคนเดิมที่รักเธอที่สุด

แต่ทว่า...ยิ่งรอ ยิ่งเจ็บปวด

ไม่มีวี่แววว่าเขาจะกลับเป็นคนเดิมได้เลย

ชายหนุ่มออกจากห้องน้ำ เธอรีบหลับตา แสร้งทำเป็นหลับ ซึ่งเขาก็ไม่พูดอะไร ทิ้งตัวลงนอนข้างๆ ทุกอย่างตกอยู่ในความเงียบงัน...ราวกับคนแปลกหน้าที่บังเอิญมานอนด้วยกันเท่านั้น

ภันทิลาเม้มปาก กลั้นสะอื้น มือกำผ้าห่มแน่น เธอร้องไห้จนเผลอหลับไป

อ่านต่อ

หนังสืออื่นๆ ของ อักษรสีทอง

ข้อมูลเพิ่มเติม
อุ้มรักเมียลับของท่านประธาน

อุ้มรักเมียลับของท่านประธาน

โรแมนติก

5.0

เพราะน้ำเมาในคืนนั้น เธอจึงพลาดท่า ‘ท้องไม่มีพ่อ’ เธอจำผู้ชายคนนั้นไม่ได้ ไม่รู้ว่าเขาคือใคร สิ่งที่จำได้ดีคือเสียงของเขาเท่านั้น วันเวลาผ่านไป เธอคลอดลูกชายฝาแฝด มีคนแปลกหน้ามาจับตัวเธอและลูกๆไป…คฤหาสน์หลังใหญ่ราวกับวังคือสถานที่เธอและลูกถูกพาตัวมา เธอได้พบใครคนหนึ่งซึ่งมีใบหน้าหล่อเหลาราวกับเทพบุตร แต่ทว่าแววตากลับเย็นชาเหมือนน้ำแข็ง เขาเป็นเจ้าของบ้านหลังนี้ “ในที่สุด ผมก็ตามหาคุณเจอเสียทีนะ” เธอจำได้…เสียงทุ้มทรงอำนาจที่ไม่เคยลืมเลย เขาคือผู้ชายในคืนนั้น ! “คุณตามหาฉันเจอได้ยังไง” “ไม่มีอะไรที่ผมต้องการแล้วจะไม่ได้หรอกนะ ถึงแม้จะใช้เวลานานไปหน่อยก็เถอะ” หญิงสาวนั่งคุกเข่ากอดลูกๆแนบอก เนื้อตัวสั่นระริก ถามด้วยเสียงที่สั่นจนควบคุมไม่อยู่ “คุณต้องการอะไร” “ตอนแรกแค่อยากรู้ว่าผู้หญิงคนไหนกันที่มาเสียตัวให้ผมแล้วก็ชิ่งหนีไป แต่พอรู้ว่าคุณมีลูก ผมก็ต้องการลูก” “ไม่ได้นะ” เธอกอดลูกชายทั้งสองแน่นกว่าเดิม “เด็กๆเป็นลูกของฉัน ไม่เกี่ยวกับคุณ” ร่างสูงขยับมายืนใกล้ๆ หรี่ตามองเธอและเด็กๆ ก่อนยกมุมปากเป็นรอยยิ้มหยัน “มีแค่มดลูก คุณจะท้องได้เองหรือไง ถ้าไม่ได้สเปิร์มจากผมไปน่ะ” หญิงสาวหน้าร้อนวูบ… เพิ่งรู้ก็วันนี้เองว่า พ่อของลูกเธอนั้นไม่ใช่ผู้ชายธรรมดา แต่เป็นประธานบริษัทยักษ์ใหญ่ที่ร่ำรวยมหาศาล ที่สำคัญเขาต้องการลูกๆ เธอจะต้องหนีจากเงื้อมมือของเขาให้ได้ อุตส่าห์อุ้มท้องมาตั้ง 9 เดือน จะยอมให้เขามาพรากลูกไปจากอกไม่ได้เด็ดขาด แม้จะตั้งใจเป็นมั่นเป็นเหมาะว่าจะต้องหนีให้ได้ แต่ทว่าสุดท้ายแล้ว…นอกจากจะหนีไม่พ้นแล้ว อย่าว่าแต่ลูกเลย แม้แต่หัวใจของเธอก็ตกเป็นของเขา !

คู่นอนสุดที่รัก

คู่นอนสุดที่รัก

โรแมนติก

5.0

เธอเป็นเลขาของเขา ส่วนเขาก็เป็นเจ้านายของเธอ.... อัมพิกาตกหลุมรักนิโคลัสตั้งแต่แรกเห็น ทว่า...สถานะระหว่างเลขากับท่านประธานช่างต่างกันจนเธอไม่อาจคาดหวังเกินตัว 1 ปีผ่านไป จากการได้ทำงานใกล้ชิด เธอยิ่งหวั่นไหวจนยากจะถอนหัวใจ ได้แต่เก็บงำความรักไว้เป็นความลับในใจ ไม่สามารถเอ่ยปากไปได้ จนวันหนึ่ง เธอและเขาต่างเมาด้วยกันทั้งคู่จนมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งต่อกัน เธอยินยอมเพราะรัก แต่เขามีเพียงความใคร่ ในวันที่เสียตัวให้เขาแล้ว เขาพาเธอไปอยู่ด้วยกันที่บ้าน...ที่นั่น ก็มีสาวสวยอยู่แล้วคนหนึ่ง เขาตั้งกติกาว่า ระหว่างเธอกับผู้หญิงคนนั้น...หากใครมีทายาทให้เขาได้ก่อน เขาจะยอมจดทะเบียนสมรสด้วย เพราะสิ่งที่เขาต้องการไม่ใช่ความรัก แต่เป็นทายาทสืบสกุล ! ผู้ชายเลือดเย็นคนนี้น่ะหรือที่เธอรัก...ต่อให้เธอเกิดตั้งท้องขึ้นมาก็อย่าฝันเลยว่าเธอจะยอมให้เห็นหน้าลูก !!

เสน่หาภรรยา ม.ปลาย

เสน่หาภรรยา ม.ปลาย

โรแมนติก

5.0

สรวิชญ์คือรักแรกของฝากขวัญ... เธอเป็นลูกสาวหัวหน้าคนงาน ส่วนเขาคือลูกชายเจ้าของไร่สิงห์คำรามที่อายุมากกว่าเธอ 5 ปี ความใกล้ชิดก่อเกิดความสายสัมพันธ์ที่ลึกซึ้ง เธอในวัยเยาว์ ไร้เดียงสา เรียนยังไม่จบมัธยมปลายก็เสียตัวให้เขา เธอวาดฝันถึงอนาคตที่ดี ความรักที่สวยงาม แต่แล้ว...ในวันที่เธอจบการศึกษาชั้น ม.6 คือวันเดียวกับที่ถูกเขาทอดทิ้ง พ่อพาเธอไปอยู่กรุงเทพเพื่อฟื้นฟูสภาพจิตใจ ในขณะที่ท้องของเธอเริ่มโตขึ้นทุกวัน โดยที่สรวิชญ์ไม่เคยรู้เลยว่าเธออุ้มท้องสายเลือดของเขาอยู่ เวลาผ่านไป 6 ปี ลูกสาวของเธออายุ 5 ขวบ เธอได้เดินทางกลับมาที่ไร่สิงห์คำรามเพื่อดูแลสรัณซึ่งเป็นเจ้านายเก่าของพ่อ เธอและเขาได้พบกันอีกครั้ง...เขาไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว จากหนุ่มหน้าใส กลายเป็นผู้ชายดุดัน ไว้หนวดเครา ตัวโตร่างใหญ่ ที่สำคัญ...เขามีคู่หมั้นแล้ว แต่เธอไม่มีทางให้เขาสมหวังหรอกนะ เธอเคยเสียใจมากแค่ไหน เขาต้องได้รับความเสียใจมากกว่าเธอ ฝากขวัญไม่รู้เลยว่า...ความอยากเอาคืนในวันนั้น จะทำให้เธอตกหลุมรักอดีตสามีเป็นครั้งที่สอง ทว่าเธอไม่ใช่เด็กสาวม.ปลายผู้ไร้เดียงสาอีกแล้ว เธอไม่มีวันทำผิดพลาดเหมือนเมื่อก่อนแน่ๆ !

ถ่านไฟรักสามีเก่า

ถ่านไฟรักสามีเก่า

โรแมนติก

5.0

เธอเคยคิดว่าเขา รัก’จึงยอมยกให้ทั้งตัวและหัวใจ ทว่าในความจริง เธอเป็นได้แค่ ‘เมียในความลับ’ ที่ทำได้เพียงรอเวลาให้เขามานอนด้วย เจ้าสาวที่เขาจะแต่งงานด้วย ไม่ใช่เธอ แต่เป็นผู้หญิงคนอื่น และฟางเส้นสุดท้ายที่ทำให้ความอดทนของเธอขาดลงก็คือการที่เธอตั้งครรภ์ แต่เขากลับแนะนำให้ไปทำแท้ง พอที...เธอไม่สามารถคบกับผู้ชายใจร้ายเช่นเขาได้อีก พรอุษาตัดสินใจตัดขาดความสัมพันธ์ที่มีแต่ความเจ็บปวด อุ้มท้องลูกน้อยหนีไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ 4 ปีผ่านไป บาดแผลในใจเริ่มจางหาย พร้อมลูกสาวที่เติบโตมาอย่างน่ารัก แล้วในวันหนึ่ง...โชคชะตาก็ทำให้เธอบังเอิญพบเจอกับสามีเก่าอีกครั้ง ถ่านไฟที่ยังไม่ทันได้ดับสนิทเริ่มติดไฟขึ้นมาอีกครั้ง...แต่ทว่าเธอจะไม่มีวันยอมผิดพลาดอีกเป็นครั้งที่สองแน่ๆ ...................... “นี่มัน” ชายหนุ่มย่นหัวคิ้ว ดึงแผ่นทดสอบมาดู... ถึงเขาจะเป็นผู้ชาย แต่ก็ใช่ว่าจะไม่รู้ว่าที่ถืออยู่นี้คืออะไร แล้วความหมายของสองขีดแดงคืออะไร...สายตาคู่คมจ้องหน้าเธออย่างเดือดดาล “เธอท้องเหรอ” “คือ...มัน...เอ่อ” เธออึกอัก “เธอท้อง...” เขากดเสียงให้ต่ำลงไปอีก ส่งผลให้เธอตัวลีบเล็ก อึกอัก “พิมลองตรวจดู ไม่คิดเหมือนกันว่ามันจะขึ้นสองขีด” “ไม่คิดงั้นเหรอ” ชายหนุ่มแค่นเสียง แสยะมุมปาก ปล่อยมือจากเธอพร้อมขยำแผ่นทดสอบปาลงพื้น “ฉันจะถือซะว่าเรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้น ไปเอาเด็กออกซะ”

อุ้มรักสายเลือดท่านประธาน

อุ้มรักสายเลือดท่านประธาน

โรแมนติก

4.7

เธอได้รับมอบหมายให้สัมภาษณ์นักธุรกิจชื่อดัง แต่ไม่นึกเลยว่าการพบกันครั้งแรกระหว่างเขาและเธอ...จะทำให้เธอสูญเสียพรหมจรรย์ไป เขามีเงิน มีอำนาจ และมีคู่หมั้นอยู่แล้ว เป็นผู้ชายที่เธอควรหลีกหนีให้ไกลที่สุด เธอตั้งใจจะลืมเรื่องคืนนั้นแล้วใช้ชีวิตตามปกติ แต่ทว่า...เช้ามา เธอก็ตกงาน จากนั้นก็โดนนักเลงมาข่มขู่คุกคาม แถมยังโดนเจ้าของห้องเช่าไล่ออกอีกต่างหาก เธอมั่นใจว่าคนที่หาเรื่องกลั่นแกล้งเธอก็คือคู่หมั้นของนนทิวรรธน์ ที่เธอต้องมาซวยก็เพราะผู้ชายคนนี้คนเดียว !! เธอบุกไปบ้านเขาเพื่อทวงความยุติธรรม เพื่อให้เขามอบความปลอดภัยให้เธอ แต่ไม่นึกเลยว่าเธอจากกลายเป็นเมียลับของเขาโดยไม่ได้ตั้งใจ สถานะเมียลับที่อยู่ในความคุ้มครองของเขา ได้เงินทองมากมาย ใช้ชีวิตสุขสบาย แต่ไม่เคยได้รับความรัก และในวันที่เขาจะแต่งงาน คือวันเดียวกับที่เธอเพิ่งรู้ตัวว่าตั้งครรภ์ และที่สำคัญสุดคือ...หัวใจทั้งดวงของเธอเป็นของเขาไปแล้ว ซ้ำร้าย…เธอมีโอกาสได้อยู่ใกล้ชิดเขาเพียง 1 เดือน ก็โดนเขาขับไล่อย่างไม่ไว้หน้า เธอต้องเก็บเสื้อผ้าออกมาจากชีวิตด้วยความรู้สึกที่ย่ำแย่...ทิ้งสถานะเมียลับให้เป็นเพียงความทรงจำ พร้อมกับฝังความลับเรื่องการตั้งครรภ์ไม่ให้ล่วงรู้ถึงหูเขา 2 ปีต่อมา เธอได้พบกับอดีตสามีอีกครั้ง ในฐานะเลขาชั่วคราวกับท่านประธานบริษัท ความลับเรื่องลูก...เขายังไม่รู้ และจะไม่มีวันได้รู้เด็ดขาด แต่ใครจะนึกล่ะว่าความลับไม่มีในโลก !

หนังสือที่คุณอาจชอบ

ทะลุมิติมาเป็นภรรยาตัวน้อยของสามีพิการ

ทะลุมิติมาเป็นภรรยาตัวน้อยของสามีพิการ

มาชาวีร์

เจ้าของร่างเดิมถูกท่านย่าตัวเอง ขายให้ชายพิการด้วยเงินเพียงห้าตำลึง จึงคิดสั้นไปกระโดดน้ำฆ่าตัวตาย ทำให้วิญญาณของเซี่ยซือซือทะลุมิติมาเข้าร่างแทน ชีวิตในโลกนี้บิดามารดาล้วนตายไปแล้ว เหลือเพียงน้องสาวกับน้องชายร่างกายผอมแห้งหิวโซสองคน เธอต้องช่วยพวกเขาให้รอด ก่อนจะถูกคนชั่วพวกนี้ขายทิ้งไปแบบเธอ 1 : ทะลุมิติ แคว้นจ้าว หมู่บ้านตระกูลแซ่อวี่ ภายในบ้านสกุลเซี่ย “ท่านพี่รีบกินเร็วเข้า” เสียงเด็กเล็กดังก้องอยู่ข้างหูอย่างน่ารำคาญ ว่าแต่ฉันมีน้องชายตั้งแต่เมื่อไหร่กัน รู้สึกได้ถึงอะไรแข็ง ๆ มาแตะที่ริมฝีปาก ทว่ายังลืมตาไม่ขึ้น “ท่านพี่กินสิ ๆ” เซี่ยซือซือรู้สึกหนักอึ้งไปทั้งศีรษะ พยายามที่จะเปิดดวงตาขึ้นมอง เจ้าของเสียงเล็ก ๆ ด้านข้าง “ท่านพี่ ๆ ท่านพี่อย่าตายนะ ลืมตาสิท่านพี่” “นังตัวดีออกมาเดี๋ยวนี้นะ !” เสียงเอะอะโวยวายดังหนวกหูเซี่ยซือซือเป็นอย่างมาก ปัง ๆ เสียงเคาะประตูดังขึ้นเรื่อย ๆ เซี่ยซือซือลืมตาขึ้นจนได้ พลันสมองกลับมีเรื่องราวพรั่งพรูเข้ามาไม่ขาดสาย จนต้องกรีดร้องออกมาอย่างเจ็บปวด อ๊าก ! “พี่รอง !” เด็กน้อยเซี่ยซือหยางในวัยสามหนาวเรียกพี่สาวพร้อมเบะปากอยากร้องไห้ “ท่านพี่ !” เซี่ยซานซานทิ้งบานประตูที่ตัวเองดันไว้ หันกลับมาดูพี่สาวด้วยความตกใจ “ท่านพี่ ๆ ท่านเป็นอะไร อย่าทำให้พวกข้าตกใจสิท่านพี่ !” ผลัวะ ! มีคนถีบประตูบานเก่าผุพังเข้ามาภายในห้อง เด็กทั้งสองรีบเข้าไปขวางผู้บุกรุกไม่ให้ทำร้ายพี่สาว แม่เฒ่าเซี่ย เซี่ยจิ่วเม่ย หน้าตาแลดูดุร้าย ไม่ใช่หญิงชราใจดีแต่อย่างใด ด้านหลังของแม่เฒ่าเซี่ยยังมีลูกสะใภ้บ้านใหญ่ กับบ้านรองเดินตามมา ท่าทางดุดันเอาเรื่อง “ไอ้พวกบ้านสามตัวดี กล้าลักขโมยอาหารเอาไว้กินเอง ยังเห็นแม่เฒ่าอย่างข้าอยู่ในสายตาหรือไม่ ไอ้พวกหมาป่าตาขาว ดูซิวันนี้ข้าจะจัดการพวกเจ้าอย่างไร” “ท่านย่าพวกข้าไม่ได้ขโมยนะ นี่เป็นหมั่นโถวของท่านพี่ ท่านพี่ไม่สบายข้าแค่เก็บไว้ให้ท่านพี่เท่านั้นเอง” เซี่ยซานซานยังเป็นเด็กหญิงวัยสิบหนาว แต่นางข่มความกลัวตอบโต้ผู้ใหญ่ในบ้านออกไป “หึ กฎบ้านก็มีบอกอยู่แล้วถ้าพลาดมื้ออาหารไปก็คืออด แต่พวกเจ้ากลับแหกกฎ แอบยักยอกอาหารเก็บไว้กินเอง ยังมีหน้ามาเถียงท่านแม่อีก ท่านแม่ท่านต้องลงโทษคนบ้านสามนะเจ้าคะ ไม่เช่นนั้นข้าไม่ยอมจริง ๆ ด้วย ตอนนั้นยวี่เฟยของข้านางได้พลาดมื้อเย็นไป ท่านก็ไม่ให้นางกินนะเจ้าคะ” สะใภ้บ้านรองนามว่าจงอี้ซิน ย้อนรำลึกถึงเรื่องลูกสาววัยแปดปีของตัวเองขึ้นมา “ดูเจ้าเด็กพวกนี้สิท่านแม่ กางแขนปกป้องพี่สาวตัวเอง ช่างน่าสมเพชไม่รู้จักสำเหนียกกำลังตัวเอง ถุย !” หลินพ่านเอ๋อสะใภ้บ้านใหญ่มองดูเด็กทั้งสองพร้อมถ่มน้ำลายใส่ตรงหน้า แม่เฒ่าเซี่ยมองลูกสะใภ้ทั้งสองสลับกันไปมา เดินตรงไปกระชากหมั่นโถวเย็นชืดแถมแข็งปานหิน ออกจากมือของเซี่ยซือหยาง “แง ๆ ๆ” เด็กน้อยถูกแย่งของกินของพี่สาวไป ถึงกับแผดเสียงร้องลั่น “เจ้าคนชั่ว ! เอามานะ ของท่านพี่ข้า” กำปั้นน้อย ๆ ทุบไปยังต้นขาของแม่เฒ่เซี่ย “เจ้าเด็กเนรคุณกล้าตีข้ารึ นี่นะ !” แม่เฒ่าเซี่ยเตะทีเดียวเซี่ยซือหยางก็กระเด็นไปติดกับผนังห้อง “น้องเล็ก !” เซี่ยซานซานรีบวิ่งไปอุ้มน้องชายขึ้นมากอดไว้ด้วยความตกใจ “ท่านย่า น้องเล็กยังเด็กไม่รู้ความ เหตุใดท่านถึงได้ใจร้ายเช่นนี้” “แง ๆ ๆ” เสียงร้องไห้ของเด็กน้อยฟังแล้วน่าสงสารจับใจ ดวงตาที่ปิดไว้ก่อนหน้าของเซี่ยซือซือ ลืมขึ้นหลังจากค้นพบว่า ตัวเองได้ทะลุมิติมายังอดีตอันไกลโพ้นแล้วจริง ๆ หลังจากหลับตาลืมตาอยู่หลายหน เรียบเรียงความคิดที่ไหลเข้ามาไม่ยอมหยุด เมื่อค่อย ๆ จัดการกับมันได้ ความเจ็บปวดที่ศีรษะก่อนหน้าจึงบางเบาลง และมองเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างเฉยชา ครบสูตรของการทะลุมิติจริง ๆ มีท่านย่าผู้ชั่วร้าย ขนาบข้างด้วยป้าสะใภ้เลวทั้งสอง ครั้นหันไปมองน้องสาวในวัยสิบขวบของตัวเองกับน้องชายตัวน้อย ทั้งตัวดำเมี่ยมเหมือนไม่ได้อาบน้ำมาเป็นเดือน ร่างกายผอมแห้งเหลือแต่กระดูก เสื้อผ้าเก่าขาดมีรอยปะชุนเต็มไปหมด เส้นผมแห้งกรังเหมือนไม่ผ่านน้ำมานาน ยกมือของตัวเองขึ้นมาดู ไม่ได้มีสภาพต่างกันแม้แต่น้อย ครั้นเงยหน้ามองป้าสะใภ้ใหญ่ร่างกายอวบอ้วนเต็มไปด้วยก้อนไขมัน ป้าสะใภ้รองแม้ไม่ได้อ้วนแต่ก็ไม่ได้ผอม ยิ่งแม่เฒ่าเซี่ยด้วยแล้ว ร่างกายบึกบึนเหมือนคนกินดูอยู่ดีมาตลอด “ท่านแม่ดูอาซือมองท่านสิเจ้าคะ” สะใภ้ใหญ่เห็นสายตาเย็นเยียบของคนที่นอนอยู่บนเตียงก็อดแปลกใจไม่ได้ ดูเยือกเย็นจนไม่น่าไว้ใจ “เจ้าอย่าคิดว่ากระโดดน้ำตายแล้วทุกอย่างจะจบนะอาซือ ข้ารับเงินคนบ้านถานมาแล้ว ถ้าเจ้าตายข้าจะให้อาซานไปแทนเจ้า” คำพูดของแม่เฒ่าเซี่ยทำให้ดวงตาของเซี่ยซือซือเบิกกว้าง ท่านย่าของนางขายนางให้คนบ้านถานในราคาแค่ห้าตำลึง เจ้าของร่างเดิมไม่อยากไปเป็นเมียคนพิการ เลยไปกระโดดน้ำฆ่าตัวตาย ทว่าเธอที่มาจากยุคปัจจุบันกลับเข้ามาแทนที่เจ้าของร่างนี้ เจ้าของร่างเดิมว่ายน้ำไม่เป็น จึงได้ขาดอากาศตายใต้น้ำ แต่เธอที่เข้ามาสวมร่างกลับพาร่างนี้ขึ้นมาจากน้ำได้ โชคชะตาคงเล่นตลกให้เธอกับเจ้าของร่างเดิมมีชื่อเดียวกัน “ท่านย่าอาซานยังเด็กนัก ท่านอย่าได้ทำเช่นนั้นเลย” นานมากกว่าที่นางจะเอ่ยออกมา “มันอยู่ที่เจ้าอาซือ ข้าขอเตือนเอาไว้ อีกสองวันคนบ้านถานจะมารับตัวเจ้าแล้ว อย่าให้เกิดเรื่องขึ้น ไม่อย่างนั้นข้าจะส่งอาซานไปแทนเจ้า แล้วขายซือหยางทิ้งเสีย” แม่เฒ่าเซี่ยจ้องหน้าเซี่ยซือซือแบบอาฆาต เด็กนี่ก่อนหน้าดูอ่อนแอไร้ทางสู้ ทำไมวันนี้ถึงได้ดูแปลกตาไปนัก “ท่านแม่เจ้าคะ ท่านจะลงโทษคนบ้านสามเรื่องหมั่นโถวนี่อย่างไรเจ้าคะ” สะใภ้ใหญ่ยังไม่ยอมปล่อยสามพี่น้องไปง่าย ๆ “พรุ่งนี้งดอาหารบ้านสาม” แม่เฒ่าเซี่ยเอ่ยแล้วหันหลังเดินออกจากห้องของเด็กน้อยทั้งสามไป โดยมีสะใภ้ใหญ่เดินตามไปด้วย “พวกเจ้าได้ยินแล้วใช่ไหม จำใส่หัวเอาไว้ดี ๆ ด้วยล่ะ” สะใภ้รองหมุนตัวตามหลังไปติด ๆ “ท่านพี่ต่อไปท่านอย่าทำเช่นนี้อีกนะเจ้าคะ ข้ากับน้องเล็กจะทำอย่างไร ถ้าท่านไม่อยู่” เซี่ยซานซานปล่อยเสียงร้องไห้ในทันที

หยางเสี้ยว หนูน้อยหัวใจแกร่ง

หยางเสี้ยว หนูน้อยหัวใจแกร่ง

จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ

มังกร หนุ่มหล่อหน้าใสลูกชาวไร่ชาวนา อายุ 22 ปี ที่ได้รับทุนเรียนดีจนจบมหาวิทยาลัย ได้แบกร่างกายพาหัวใจอันแตกสลายกลับบ้านเกิดทันทีในวันที่จบการศึกษา เพราะบิดามารดาได้เสียชีวิตกระทันหันทั้งคู่หลังจากกลับจากการนำข้าวไปขายและโดนสิบล้อที่เบรคแตกเสียหลักพุ่งชนรถของพ่อแม่ของมังกร เมื่อสูญเสียพ่อและแม่ไปอย่างกระทันหันเขาจึงกลับบ้านเกิดเพื่อไปทำไร่ทำนาสานฝันของพ่อแม่และนำความรู้ที่ได้เรียนมากลับมาพัฒนาที่ดินมรดกในบ้านเกิด หากแต่ว่ามังกรยังไม่ทันได้ทำอะไรเขากลับตายลงอย่างไม่ทันตั้งตัว ตายแบบไม่ตั้งใจและไม่เต็มใจที่สุด เขาจำได้เพียงแค่ว่าหลังจากเดินทางกลับมาถึงบ้านเกิดเขาได้ไปไหว้พ่อกับแม่ที่วัดในหมู่บ้าน แล้วก็กลับมานอนแต่พอเขากลับตื่นขึ้นมาในร่างของเด็กชาย อายุ 8ขวบ กับบ้านพุๆพังๆ เขาตื่นมาในร่างของคนอื่นไม่พอ แล้วเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าที่นี่มันที่ไหน และใครพาเขามา แล้วมังกรจะทำยังไงต่อไปกับชีวิตที่อยู่ในร่างเด็กชายยากจนคนนี้ มาติดตามชีวิตใหม่ของมังกรกันต่อไปค่ะ

ไฟรักเร่าร้อน NC18++

ไฟรักเร่าร้อน NC18++

Me'JinJin

คิณ อัคนี สุริยวานิชกุล ทายาทคนโตของสุริยวานิชกุลกรุ๊ป อายุ 26 ปี นักธุรกิจหนุ่มที่หน้าตาหล่อเหลาราวกับเทพบุตร เย็นชากับผู้หญิงทั้งโลกยกเว้นเธอเพียงคนเดียวเท่านั้น เอย อรนลิน "เมื่อเขาดึงเธอเข้ามาในวังวนของไฟรักที่แผดเผาหัวใจดวงน้อยๆของเธอให้ไหม้ไปทั้งดวง" "เธอแน่ใจนะว่าจะให้ฉันช่วยค่าตอบแทนมันสูงเธอจ่ายไหวเหรอ?" เอย อรนลิน พิศาลวรางกูล ดาวเด่นของวงการบันเทิงที่ผันตัวไปรับบทนางร้าย เธอสวย เซ็กซี่ ขี้ยั่วกับเขาเพียงคนเดียวเท่านั้น "เขาคือดวงไฟที่จุดประกายขึ้นในหัวใจดวงน้อยๆของเธอให้หลงเริงร่าอยู่ในวังวนแห่งไฟรัก" "อะ อึก จะ เจ็บ เอยเจ็บค่ะคุณคิณ"

บท
อ่านเลย
ดาวน์โหลดหนังสือ
ภรรยาที่คุณไม่เคยบอกรัก ภรรยาที่คุณไม่เคยบอกรัก อักษรสีทอง โรแมนติก
“เธอแต่งงานกับสามีที่เย็นชา หน้าดุ และไม่เคยบอกเธอว่ารักสักคำ เธอจะอบอุ่นแค่ตอนเขาร่วมรักด้วย จากนั้นเธอจะรู้สึกเหน็บหนาวกับความเฉยชาที่เขามีให้ สิ่งเดียวที่ทำให้เธอมีกำลังใจคือการตั้งครรภ์ลูกแฝด เธอไปจากเขาโดยไม่ล่ำลา 4 ปีต่อมา เธอและเขาได้พบกันอีกครั้ง พร้อมเด็กฝาแฝดวัย 3 ขวบที่เรียกเขาว่า ‘พ่อ’”
1

บทที่ 1 การกลั่นแกล้ง

04/01/2025

2

บทที่ 2 ตั้งครรภ์ลูกแฝด

04/01/2025

3

บทที่ 3 หน้าที่เมีย

04/01/2025

4

บทที่ 4 เข้มแข็งเพื่อลูก

04/01/2025

5

บทที่ 5 ตามหาเมีย

04/01/2025

6

บทที่ 6 พักหัวใจ

04/01/2025

7

บทที่ 7 ฝาแฝดแสบคูณสอง

04/01/2025

8

บทที่ 8 ตัดสินใจพาลูกไปพบอดีตสามี

04/01/2025

9

บทที่ 9 เจอกันอีกครั้ง...ฉันและคุณ

04/01/2025

10

บทที่ 10 ลูกๆได้เจอพ่อเป็นครั้งแรก

04/01/2025

11

บทที่ 11 คิดไม่ซื่อ

04/01/2025

12

บทที่ 12 เอาคืน !

04/01/2025