หลังหย่าแล้ว ประธานห่วย ๆ ไล่ตามภรรยาไม่สำเร็จ

“เลขาฯ ชี มาที่โกลด์โคสต์หน่อยสิ”

สือซานหลัวตื่นขึ้นมาเพราะเสียงโทรศัพท์ เธอเงยหน้าขึ้นมองเวลา ตีสองครึ่ง

ตอนนี้？

เสียงคุ้นเคยแต่เนิ่นช้าดังมาจากปลายสายอีกฝั่ง พร้อมกับเสียงหัวเราะเยาะเย้ย： “การเป็นเลขาของฉันหมายถึงการต้องรับสายตลอด 24 ชั่วโมงทุกวัน ถ้ารับไม่ได้ก็ลาออกไป“

เธอเป็นหวัดหนักและรู้สึกมึนงงหลังจากกินยาแก้หวัด แต่เมื่อได้ยินเช่นนี้เธอก็รู้สึกตัวดีขึ้นทันที

เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ บีบต้นขาของเธอ และบังคับตัวเองให้ตื่นอยู่ “โอเค ฉันจะไปทันที”

หลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้าและลงไปข้างล่างแล้ว เราก็รีบออกไป Golden Coast เป็นชื่อบาร์ชื่อดังแห่งหนึ่งใน H City ตั้งอยู่ในย่านใจกลางเมืองที่คึกคักจนรถเข้าไม่ถึง

ฉือซานหลัวไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากจอดรถไว้ที่ปากซอยแล้ววิ่งเหยาะๆ ไปตามถนนด้วยรองเท้าส้นสูงสิบเซนติเมตร เมื่อเธอมาถึงทางเข้าโกลด์โคสต์ในที่สุด เธอก็ดูนาฬิกาอีกครั้ง

2：57 น.

โชคดีที่ใช้เวลาเพียงยี่สิบเจ็ดนาทีเท่านั้นตามระยะเวลาที่เขาขอ

เธอจัดผมของเธอแล้วเดินเข้าไปข้างใน

บาร์แห่งนี้เต็มไปด้วยผู้คน แต่ Fu Chengyuan ยังคงเป็นผู้ที่สะดุดตาที่สุด

เขานั่งอยู่ในบูธในชุดสูทสีดำ ถือแก้วแวววาวไว้ในมือ ค่อยๆ หมุนของเหลวสีเหลืองอำพันในแก้วอย่างช้าๆ ใบหน้าของเขาเฉียบคมและโดดเด่น กิริยาท่าทางของเขาสง่างามและโดดเด่น เขาเป็นแบบนี้เสมอ สามารถดึงดูดความสนใจจากฝูงชนให้มาที่ตัวเองได้ในพริบตา

เขายกข้อมือขึ้นเพื่อดูนาฬิกาและขมวดคิ้วเล็กน้อย

ชีซางลั่วไม่กล้าที่จะรอช้าอีกต่อไป เธอจึงเร่งฝีเท้าและเดินไปหยุดข้างๆ เขา “ประธานฟู่ ฉันมาแล้ว”

ฟู่เฉิงหยวนไม่ได้พูดอะไร แต่มีเสียงอื่นอีกสองเสียงดังมาจากบูธฝั่งตรงข้าม

“เฮ้ 2：59 น.“ จริงๆ แล้วมันก็ก่อนบ่ายสามโมง！

“ฮ่าๆ คุณฟู่นี่สุดยอดจริงๆ เลยนะ เขาบอกว่าครึ่งชั่วโมง ทั้งๆ ที่จริงๆ แล้วเขาหมายถึงครึ่งชั่วโมงต่างหาก“

จากนั้นชี ซานหลัวก็ตระหนักได้ว่านอกจากฟู่ เฉิงหยวนแล้ว ยังมีคนอื่นอีกสามคนในบูธ： ชายสองคนและหญิงหนึ่งคน

มีชายสองคนนั่งเคียงข้างกันตรงข้ามเขา และผู้หญิงคนหนึ่ง... เธอนั่งอยู่บนตักของเขา

ฟู่เฉิงหยวนยิ้มเล็กน้อยขณะมองไปที่ผู้หญิงในอ้อมแขนของเขา： “ฉันชนะ“

หญิงสาวต่อยเขาเล่นๆ： “ก็ได้ ก็ได้ อะไรก็ได้ที่คุณต้องการ ฉันจะทำทุกอย่างที่คุณต้องการ โอเคไหม？“

ชายสองคนที่อยู่ตรงข้ามก็เริ่มตะโกนด้วยความตื่นเต้นทันที

ซือซังลั่วขมวดคิ้ว “... ชนะอะไร？

ชายคนหนึ่งอธิบายให้เธอฟังอย่างใจดีว่า “ประธานฟู่บอกว่าเลขาของเขามีความสามารถพิเศษมาก ไม่ว่าเธอจะไปที่ไหนหรือเมื่อไร เธอจะไปถึงที่นั่นภายในครึ่งชั่วโมงอย่างแน่นอน“ ไม่มีใครเชื่อเลย และคุณเฟิงก็ไม่เชื่อเช่นกัน ดังนั้นเราจึงตัดสินใจเสี่ยงดู！ มาดูกันว่าคุณสามารถไปถึงที่นั่นได้ภายในสามสิบนาทีหรือไม่

ขณะที่เขาพูด เขาก็วางกุญแจรถไว้ตรงหน้าของฟู่เฉิงหยวนด้วยความเสียใจอย่างยิ่ง： “น่าเสียดายที่รถสปอร์ตรุ่นลิมิเต็ดอิดิชั่นใหม่ของฉันหายไปก่อนที่ฉันจะได้ขับมันด้วยซ้ำสองสามครั้ง“

ฟู่เฉิงหยวนหยิบกุญแจขึ้นมาหมุนบนนิ้วสองครั้งแล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า “เดิมพันก็คือเดิมพัน“

แล้วเขาก็หันไปหาอีกคน “แล้วคุณล่ะ？”

“โอเค โอเค นี่กุญแจวิลล่าของฉัน ตอนนี้เป็นของเธอแล้ว“ หลังจากพูดอย่างนั้นแล้ว ชายคนนั้นก็จ้องมองไปที่สือซานหลัวด้วยความไม่พอใจอย่างยิ่ง： “เลขาสือ เงินเดือนของเลขาสูงมากไหม？“ จำเป็นต้องทุ่มเทขนาดนี้เลยเหรอ？ คุณทำให้ฉันสูญเสียวิลล่ามูลค่าหลายร้อยล้าน！

ชีซางลั่วเม้มริมฝีปากและยังคงเงียบอยู่

สายตาของเธอจ้องมองไปที่ผู้หญิงที่นั่งข้างๆ ฟู่เฉิงหยวน

บาร์สลัวๆ สว่างไสวด้วยแสงและเงา เธอไม่ได้สนใจรูปร่างหน้าตาของหญิงสาวคนนั้นเลย จนกระทั่งเห็นหน้าเธอ ฝ่ามือของสือซานหลัวก็เปียกโชกไปด้วยเหงื่อทันที

เฟิงอิงเป็นดาวรุ่งที่เพิ่งได้รับความนิยม

กุญแจสำคัญคือ...

เธอมีหน้าตาเหมือนคนนั้นมาก

สม่ำเสมอ…… มันดูเหมือนฉันมากกว่าที่เป็นจริง

ฟู่เฉิงหยวนไม่ได้แสดงปฏิกิริยาใดๆ เป็นพิเศษ เขายังคงนั่งเอนกายอยู่บนโซฟาในบูธ ขาเรียวยาวไขว้กัน แขนข้างหนึ่งวางพิงพนักพิงบูธด้านหลังหญิงสาว ท่าทางแสดงความเป็นเจ้าของ เขาไม่อนุญาตหรือปฏิเสธความพยายามเอาใจเธอโดยเจตนาของหญิงสาว

เขาจ้องดูชีซานหลัวด้วยรอยยิ้มครึ่งหนึ่ง ความโกรธครึ่งหนึ่ง และพูดด้วยน้ำเสียงที่สงบว่า “ไม่เป็นไรแล้ว คุณไปได้แล้ว“

ชี ซานหลัวสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วผ่อนลมหายใจออกช้าๆ： “งั้นคุณโทรหาฉันที่นี่กลางดึกเพื่อเดิมพันเท่านั้นเหรอ？“

ฟู่เฉิงหยวนยกคิ้วขึ้น รอยยิ้มยังคงเป็นสุภาพบุรุษและมีท่าทางสงบนิ่ง： “ไม่อย่างนั้นล่ะ？“