Room 523 ตามจีบนาย ไอ้วายร้าย..

Room 523 ตามจีบนาย ไอ้วายร้าย..

กังหัน..ดอกไม้

5.0
ความคิดเห็น
5.8K
ชม
33
บท

หอในชาย ห้อง 523 ได้มีข่าวลือพูดกันอย่างหนาหู ว่าใครคนไหนเข้ามาอยู่ห้องนี้แล้วละก็ จะต้องมีแฟนเป็นผู้ชายเรียนคณะนิติศาสตร์และอายุเท่าตัวเองเท่านั้น ถึงจะเรียนจบได้ ถ้าใครไม่ทำตาม ชาตินี้ไม่มีวันเรียนจบ พายุ ชายหนุ่ม หน้าตาแสนจะธรรมดา มีดีตรงลักยิ้ม เวลายิ้มทีไรโลกจะสดใสขึ้นมาทันที ต้องพบกับเรื่องที่โชคร้ายเข้า อย่างจัง เพราะตอนปี 1 ดันได้อยู่ห้อง 523 จึงทำให้เขาต้องหาแฟนเป็นผู้ชาย เพื่อที่จะได้เรียนจบ โดยเป้าหมายของเขา คือ ไผ่ นักศึกษาปี 1 คณะนิติศาสตร์ ชายหนุ่มหน้าตาดี เป็นเดือนคณะ และเป็นที่ชื่นชอบของสาวๆ ทั่วมหาลัย ที่สำคัญไปกว่านั้นไผ่คือคนที่เขาเกลียดมาตั้งแต่ ม.6 แล้วแบบนี้พายุจะเดินหน้าจีบไผ่ต่อไหม ติดตามได้ในเรื่องนี้ .. . แล้ว ภายใต้หน้าตาอันหล่อเหลานั้น มีสิ่งที่ชั่วร้ายอะไรแอบแฝงอยู่ “มึงจะให้กูจีบไอ้ไผ่เนี่ยนะ” “เออดิวะ” “มึงก็รู้นิว่ากูเกลียดมัน” “มึงเลือกเอา ถ้ามึงมีผัวแล้วมึงเรียนจบนะโว๊ย แต่ถ้ามึงไม่หาผัวตอนนี้ มีหวังชาตินี้มึงเรียนไม่จบแน่” “แล้วกูจะเลือกอะไรได้เนี่ย โอ๊ยอยากจะบ้าตาย ดันจะมีผัวตอนจบปี4”

Room 523 ตามจีบนาย ไอ้วายร้าย.. บทที่ 1 บทนำ

บทนำ

ร้านอาหารตามสั่ง

เสียงตะหลิวกระทบกระทะเป็นจังหวะ สาววัยกลางคน เอื้อมมือไปหยิบวัตถุดิบใส่ลงในกระทะ ปรุงรสสูตรเด็ด ผัดให้เข้ากัน อยู่หน้าร้านอย่างขะมักเขม้น กลิ่นหอมตลบอบอวลไปทั่วร้าน จนคนภายในร้านต่างกลืนน้ำลายลงคอด้วยความหิว

ร้านอาหารตามสั่งแห่งนี้ตั้งอยู่ในอาคารพาณิชย์ 4คูหา มี 3ชั้น ตั้งอยู่นอกชานเมือง อยู่ไม่ห่างตัวเมืองเท่าไรนัก อีก2คูหาเป็นร้าน ขายดอกไม้ กับร้านขายกิ๊ฟช็อปเล็กๆ น่ารัก

“พายุลูก ช่วยเอาข้าวไปเสิร์ฟให้แม่ที” หญิงวัยกลางคนเอ่ยเรียกลูกชาย ที่อยู่ข้างในร้านให้ออกมาช่วยเธอข้างนอก

“ครับแม่”

เสียงชายหนุ่มตอบรับ ก่อนจะเดินออกมายังนอกร้าน ด้วยสภาพเหมือนคนพึ่งตื่นขึ้นมาจากที่นอนอย่างไงอย่างงั้น เขาเดินเกาหัวออกมา อ้าปากหาวเป็นระยะ สายตาของเขาไปสะดุดเข้ากับชายหนุ่มคนหนึ่ง นั่งก้มหน้าก้มตาเล่นโทรศัพท์มือถือเพื่อรออาหารอยู่

ไอ้หมอนี่อีกแล้ว.....ผมชักสีหน้าไม่พอใจ ทำไมผมต้องเจอหน้ามันแทบทุกวันเลยนะ รู้สึกเกลียดขี้หน้ามันซะมัด เพราะอะไรงั้นหรอ หึ...มันแย่งคนที่ผมชอบไปไง จะไปเรียกว่าแย่งก็คงไม่ใช่ เพราะผมยังไม่ได้บอกชอบเธอไปเลย

ผมกับมันเรียน ม.6 อยู่ห้องเดียวกัน มันย้ายมากลางเทอม มันชอบเก็บตัวอยู่คนเดียว ไม่ค่อยสุงสิงกับใครเท่าไร ผู้ชายในห้องผมไม่มีใครชอบขี้หน้ามันสักกะคน ส่วนผู้หญิงกลับตรงกันข้ามต่างพากันชื่นชอบที่มันเป็นแบบนี้กันใหญ่ พวกเธอบอกว่าเป็นผู้ชายลึกลับหน้าค้นหาดี นี่ถ้ามันไม่หล่อผมอยากรู้จริงๆ ว่าสาวๆ พวกนั้น ยังจะพูดแบบนี้อยู่ไหม

ส่วนในสายตาของผมไม่เห็นว่ามันจะหล่อตรงไหนเลย หน้าตาก็งั้นๆ แค่ตัวสูงผิวขาว จมูกโด่งเป็นสัน ปากอมชมพู ตัดผมทรงสะกิดเฮลด คล้ายทรงพี่ต่อ ธนภพ เรียนเก่ง เล่นกีฬาก็เก่งเท่านั้นเอง ไม่รู้ว่าทำไมสาวๆ ชอบกันจัง จะว่าไปไอ้ที่ผมพูดมาทั้งหมดนั้น ชมมันหมดเลยนิน่า

มันชอบมานั่งกินข้าวร้านแม่ผมเป็นประจำ เวลาผมเห็นหน้ามันทีไรรู้สึกอยากกลับขึ้นห้องไปนอนต่อทันที มันชอบทำหน้านิ่งๆ ไร้ความรู้สึก ทำหน้าเหมือนคนไม่มีความสุขในชีวิต เฮ้อ.....นี่ขนาดผมยืนจ้องหน้ามันมาตั้งนานนะ มันยังไม่รู้สึกตัวเลย

“โต๊ะไหนครับแม่” ผมเดินเข้าไปหาแม่ ก่อนจะยกจานข้าวขึ้นมา

“หนุ่มหล่อๆ คนนั้นนะลูก” ผมหันไปตามที่แม่ชี้ เฮ้อ..แม้แต่แม่ของผมยังชมว่ามันหล่อเลย

ผมได้แต่แบะปากอย่างไม่พอใจ หล่อนักใช่ไหมได้.... ผมคิดแผนจะแกล้งมันได้แล้วสิ ในขณะที่แม่ผมก้มหน้าก้มตาผัดข้าวให้ลูกค้ารายอื่นอยู่นั้น จึงแอบหยิบไข่ดาวในจานขึ้นมากินอย่างเอร็ดอร่อย ชอบกินไข่ดาวใช่นักไหม ดีเลยไม่ต้องแดก กูกินให้เอง

ก่อนที่ผมจะยกจานข้าวไปเสิร์ฟให้มัน สายตาของผม ได้เหลือบไปเห็นขวดน้ำปลาไส้ตันตั้งอยู่ตรงหน้า ผมเปิดฝาน้ำปลาขึ้น หลังจากนั้นคงไม่ต้องเดาหรอกนะว่าผมจะทำยังไงต่อไป ผมเหยาะน้ำปลาใส่ลงไปในจานข้าวผัดกระเพาะหมูอย่างชุ่มฉ่ำกันเลยทีเดียว กลิ่นน้ำปลานี่ลอยเข้ามาแตะจมูก

หึ....เสร็จผมแน่ ดูสิว่ามันจะกินได้ไหม ถ้ากินหมดจานนี้มีหวังเป็นโรคความสูงดันสูงแน่ๆ ผมเดินถือจานข้าวนั้นมาให้มัน ภายในใจหัวเราะอย่างชอบใจที่แกล้งมันได้ ผมวางจานข้าวลง คนตรงหน้าเงยขึ้นมองผม ทำหน้านิ่งเช่นเคย เหมือนไม่รู้ชะตากรรมตัวเองว่าจะเจอกับอะไร

ผมทำตัวปกติ เดินมานั่งเก้าอี้อีกฝั่ง เพื่อรอชมผมงานของผมอย่างมีความสุข นั่นแหละ!!กินเข้าไปเลย ตักคำใหญ่ๆ แบบนั้นแหละ

ชายร่างสูงตักข้าวเข้าปากไป ก่อนจะหยุดนิ่งไปสักพัก สีหน้าเริ่มไม่สู้ดีนัก พยายามค่อยๆเคี้ยวข้าวที่อยู่ในปากกลืนลงคอ สายตาเขาหันมามองพายุที่นั่งยิ้มเยาะเย้ยเขาอยู่ อย่างไม่สบอารมณ์

“ไม่อร่อยหรอจร้าพ่อหนุ่ม” แม่พายุเดินเข้ามาถาม เมื่อพบว่าชายหนุ่มมีอาการผิดปกติไป

“อร่อยมากเลยครับน้า” ชายหนุ่มตอบกลับ ก่อนจะตักข้าวคำต่อไปเข้าปากอย่างฝืนใจ พายุที่นั่งมองอยู่ไม่ห่าง หัวเราะชอบอกชอบใจออกหน้าออกตา เขาเห็นเช่นนั้นจึงมองตาขวางใส่ กำช้อนแน่น ด้วยความโมโห

“เอ๊ะ แล้วนี่กินไข่ดาวหมดแล้วหรอจร้า พึ่งมาเสิร์ฟเมื่อกี้เองไม่ใช่หรอ” แม่พายุมองลงไปที่จานข้าวอย่างสงสัย

“อ่อพอดี ผมให้หมา!!..จรจัดแถวนี้กินไปอะครับ” ชายหนุ่มพูดดังขึ้น ให้อีกฝ่ายได้ยิน

ผมที่นั่งฟังอยู่แทบอยากจะสำลักไข่ดาวที่กินเข้าไปออกมาทันที ไอ้เวรนี่ปากร้ายใช่ย่อยเลยแฮะ หมาจรจัดเลยหรอวะ หน้าผมเหมือนขนาดนั้นเลย จะว่าไปผมจะไปเคลิ้มคำพูดมันทำไมกัน

“งั้นหรอจร้า หนูนี่ช่างเป็นเด็กดีจัง” แม่ของผมดันเชื่อคำพูดของมันไปอีก หมาที่ไหนมันจะเข้ามาในร้านได้ กันละ ก็มีแต่ผมเนี่ยแหละที่แอบกินของมัน

“ครับน้า” แม่ของผมพูดเสร็จก็เดินกลับไปทำกับข้าวต่อ

ผมใช้เวลานั่งดูมันกินข้าวผัดกระเพาะน้ำปลาอย่างพะอืดพะอมจนหมดเกลี้ยงจาน แทบไม่มีเม็ดข้าวหลงเหลืออยู่เลย

เชี่ยยยย....นี่มันกินเข้าไปได้ยังวะเนี่ย ระบบภายในร่างกายมันยังอยู่ดีใช่ไหม นี่ไม่ใช่ไตมันหยุดทำงานไปแล้วนะ ผมตกตะลึงกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า ผมว่ามันไม่ใช่คนแล้วแหละที่กินข้าวจานนี้หมดจาน

“นี่ครับน้า มื้อนี้อาหารอร่อยมากเลยครับ” ชายร่างสูงหยิบเงินขึ้นมาจ่ายค่าข้าว สายตาเหลือบมองพายุที่กำลังนั่งจ้องมองเขาอยู่ ก่อนจะเดินออกไป

ผมนั่งมองมันเดินออกจากร้านไป นี่ผมจะแกล้งอะไรมันไม่ได้เลยใช่ไหม ไม่ได้การละ ผมต้องขอคุยกับมันสักหน่อย ผมลุกขึ้นตามไอ้หน้านิ่งออกไปข้างนอกร้าน

“นี่นาย” ผมวิ่งไปดักหน้ามันไว้ไม่ให้ไปไหน

“มีอะไรหรอครับ”

“เมื่อกี้มึงว่าใครเป็นหมาฮะ!!!” คนตรงหน้าเมื่อเห็นอีกฝ่ายเริ่มหัวเสีย จึงแสยะยิ้มออกมาเล็กน้อย ท่าทีของเขาดูต่างจากในร้านโดยสิ้นเชิง

“เฮ้อ....จะว่าใครอีกละ ก็ว่านายไง” เขาตอบกลับอย่างไม่ต้องคิดเลยสักนิด

“อ่อว่ากูนี่เอง เฮ้ย...มึงกล้าดียังไงว่ามากู” ผมขึ้นเสียงใส่มันไป พร้อมกำหมัดแน่นทั้ง2ข้าง เพื่อเตรียมพร้อมปะทะกับมัน

“แล้วทีนาย แกล้งใส่น้ำปลาในจานข้าวเราละ” ผมรีบคลายมือที่กำอยู่ออกทันที นี่มันรู้หรอเนี่ยว่าผมแกล้งมัน ผมไม่มีพิรุธอะไรเลยนะ ที่ทำให้มันจับได้

“แล้วไงวะ ก็กูเกลียดมึงไง เลยอยากจะแกล้งมึงก็เท่านั้น”

“แล้วเคยได้ยินไหมว่าเกลียดอะไรมากๆ เข้า แล้วมันจะได้อย่างงั้น” ดูมันพูดออกมาสิ ผมนี่อยากจะชกหน้ามันให้เสียโสมเต็มที ถ้าไม่ติดว่ามีคนเดินพุ่งพลางละก็ ไอ้หมอนี่มันได้สลบลงไปแล้ว

“ไม่มีทางหรอกโว้ย มึงกับกูไม่มีวันได้เจอกันอีกแล้ว” ที่ผมกล้าพูดแบบนี้ออกไป เพราะผมกำลังจะขึ้นปี1 แล้วต้องย้ายไปอยู่หอในชาย คงไม่ได้เจอมันอีกแน่ๆ

“งั้นหรอ ผมก็หวังไว้ให้เป็นแบบนั้นนะ” มันพูดเสร็จ ก็เดินทำหน้านิ่งๆ ผ่านตัวผมไป ผมได้แต่ยืนคิดว่าผมกับมันคงไม่ได้เจอกันอีกแล้วแหละ นอกจากจะเข้าเรียนมหาลัยเดียวกัน ซึ่งมันคงเป็นไปได้ยาก เพราะมหาลัยที่ผมเรียนอยู่ไกลจากบ้านผม

ถ้าเจอกันอีกคงเรียกว่าพรหมลิขิตแล้วมั่ง ฮ่าๆ .....

แต่สุดท้ายมันก็มีเรื่องไม่คาดคิดกับผมจนได้ โอ๊ยยยย..ทำไมชีวิตผมต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วยนะ

อ่านต่อ

หนังสือที่คุณอาจชอบ

คุณท่าน คุณนายมาหาอีกแล้ว

คุณท่าน คุณนายมาหาอีกแล้ว

Thacher
5.0

ในวันครบรอบแต่งงาน เหวินซือถูกเมียน้อยของสามีวางยาและไปมีอะไรกับคนแปลกหน้า เธอสูญเสียความบริสุทธิ์ไป แต่เมียน้อยคนนั้นกลับตั้งท้องลูกของสามี ภายใต้ความกดดันต่างๆ เหวินซื่อสูญรู้สึกสิ้นหวังและตัดสินใจหย่า แต่สามีของเธอกลับไม่แยแสโดยคิดว่าเธอกำลังเล่นลูกไม้อยู่ หลังจากการหย่ากัน เหวินซือกลายเป็นจิตรกรที่มีชื่อเสียงและมีผู้ชายนับไม่ถ้วนที่ตามจีบเธอ อดีตสามีไม่ยอมและขอคืนดีไปถึงที่ จากนั้นก็ว่า เธออยู่ในอ้อมแขนของคนใหญคนโตคนหนึ่ง และชายคนนั้นก็พูดอย่างสงบว่า "ดูให้ดี นี่คือพี่สะใภ้ของนาย"

หลังสลับคู่ ฉันจะพลิกผันชะตากรรม

หลังสลับคู่ ฉันจะพลิกผันชะตากรรม

Mia Caldwell
5.0

ในชาติที่แล้ว ซูชิงหยวนได้แต่งงานกับหลิงโม่เฉิน ลูกชายคนที่สองของตระกูลหลิง ทั้งคู่เป็นคู่รักนักวิชาการที่ผู้คนยกย่องอย่างมาก แต่เบื้องหลังกลับเป็นเพียงเครื่องมือที่เขาใช้เพื่อขโมยผลงานของเธอ สุดท้ายเธอตกจากตึกเสียชีวิต ซูหยูราน น้องสาวต่างแม่ของเธอ ได้แต่งงานกับหลิงเยี่ยนโจว ลูกชายคนโตของตระกูลหลิง แต่กลับถูกสามีทอดทิ้งเพื่อไปคบกับคนรักเก่า ปล่อยให้เธอต้องอยู่คนเดียวอย่างโดดเดี่ยวในบ้าน สุดท้ายชีวิตของเธอก็พังทลายและเสียชีวิตพร้อมกับลูกในท้อง เมื่อทั้งสองพี่น้องได้เกิดใหม่ ซูหยูรานรีบแต่งงานกับหลิงโม่เฉิน หวังจะสร้างชีวิตที่รุ่งเรืองเหมือนซูชิงหยวนในชาติก่อน โดยไม่รู้เลยว่าตัวเองกำลังตกลงในกับดักเดิมและกลายเป็นผู้เสียสละแทน การแต่งงานตามข้อตกลงของซูชิงหยวนกับหลิงเยี่ยนโจวนั้นเริ่มต้นจากการตกลง แต่เมื่อกับดักกำลังจะมาถึง เขากลับปกป้องเธอไว้ “ภรรยาของฉัน ไม่มีใครมีสิทธิ์ยุ่งเกี่ยว ” การเปลี่ยนคู่ชีวิตของสองพี่น้องในครั้งนี้จะสามารถฝ่าฟันชะตากรรมที่พันธนาการในชาติก่อนได้หรือไม่ และจะสามารถพลิกโศกนาฏกรรมให้กลายเป็นชีวิตใหม่ที่สดใสได้หรือเปล่า?

ลิขิตรักภรรยาตัวร้าย

ลิขิตรักภรรยาตัวร้าย

จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ
5.0

เว่ยจื้อโหยวลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งพบว่าตนอยู่ในยุคสมัยที่ไม่คุ้นเคยสิ่งรอบกายดูโบราณล้าหลัง โลกโบราณที่ไม่มีในประวัติศาสตร์โลก ยังไม่ทันได้เตรียมใจก็ถูกส่งให้ไปแต่งงานกับชายยากจนที่ท้ายหมู่บ้าน สาเหตุที่เว่ยจื้อโหย่วถูกส่งมาให้แต่งงานกับชายที่ขึ้นชื่อว่ายากจนที่สุดในหมู่บ้านนั้น เพราะนางเกิดไปต้องตาต้องใจเศรษฐีผู้มักมากในกามเข้า เพื่อหาทางหลีกเลี่ยงไม่ให้ถูกบ้านใหญ่ขายไปเป็นอนุภรรยาของเศรษฐีเฒ่า พ่อแม่ของนางจึงยอมแตกหักจากบ้านใหญ่และท่านย่าที่เห็นแก่ตัวและลำเอียงเป็นที่สุด ด้วยเหตุนี้พ่อแม่ของนางจึงตัดสินใจยกนางให้กับอวิ๋นเซียว ชายหนุ่มที่แสนยากจนข้นแค้น ที่เพิ่งเสียบิดามารดาไป อีกทั้งยังทิ้งน้องชายน้องสาวเอาไว้ให้เขาเลี้ยงดู นอกจากนี้ยังมีป้าสะใภ้มหาภัยที่คอยแต่จะมารังแกเอารัดเอาเปรียบสามพี่น้อง สิ่งที่ย่ำแย่ที่สุดไม่ใช่ป้าสะใภ้มหาภัย แต่ มันคืออะไรแต่งงานนางไม่ว่ายังไม่ทันได้เข้าหอสามีหมาดๆ ก็ถูกเกณฑ์ไปเป็นทหารในสงครามระหว่างแคว้น มันไม่มีอะไรเลวร้ายไปมากว่านี้อีกแล้วสำหรับ เว่ยจื้อโหยว หากสามีทางนิตินัยของนางตายในสนามรบ ก็ไม่เท่ากับว่านางเป็นหม้ายสามีตายทั้งที่ยังบริสุทธิ์หรอกหรือ แถมยังต้องเลี้ยงดูน้องชายน้องสาวของอดีตสามีอีก สวรรค์เหตุใดถึงได้ส่งนางมาเกิดใหม่ในที่แบบนี้

มงกุฎเลือด

มงกุฎเลือด

Tepui Frost
5.0

ในชาติก่อน นางได้ต่อสู้เพื่อประเทศชาติเป็นเวลาห้าปี แต่ความดีความชอบทางการทหารกลับถูกน้องหญิงยึดไป คู่หมั้นที่นางรักหมดใจนั้นกลับนิ่งเฉยและร่วมมือกับอีกฝ่ายผลักนางตกลงสู่ห้วงลึกจนต้องเสียชีวิตอย่างน่าสลดใจในคืนที่หนาวเย็น หลังจากได้เกิดใหม่ นางสาบานว่าจะทำให้ทุกคนที่รังแกนางได้รับผลกรรมที่สาสม เมื่อเผชิญหน้ากับครอบครัวที่เสแสร้งและผู้ชายเจ้าชู้ นางยิ้มเยาะ : ความดีความชอบทางทหาร? รางวัล? คู่หมั้น? เอาไปให้หมด นางหันหลังกลับและคุกเข่าในงานเลี้ยงในวังอย่างน่าตกใจโดยชี้ตรงไปยังมุมมืดที่มีอ๋องอวี้นั่งอยู่บนรถเข็น“ขอฝ่าบาททรงโปรดพระราชทานการสมรสระหว่างหม่อมฉันกับอ๋องอวี้เพคะ” ทุกคนต่างตกตะลึง อ๋องอวี้เซียวจือ ขาทั้งสองข้างใช้การไม่ได้และมีนิสัยเย็นชา เป็นคนที่ทุกคนหลีกเลี่ยงเสมือนปีศาจที่มีชีวิต ทุกคนหัวเราะเยาะนางว่าคงบ้าไปแล้ว ถึงรนหาที่ตายเช่นนี้ แต่ไม่มีใครรู้ว่านางเห็นถึงความโดดเด่นและพลังที่ซ่อนอยู่ลึกในตัวชายคนนี้ นางช่วยให้เขาฟื้นฟูความแข็งแกร่งและรักษาขาที่เป็นพิการ เขาสัญญาว่าจะให้ชีวิตที่มั่นคงแก่นางและเป็นที่พึ่งที่แข็งแกร่งที่สุดให้นาง เมื่อน้องหญิงที่แอบอ้างนำความดีความชอบทางทหารของนางไปอวดความเก่งกล้า และแม่แท้ ๆ ยังคงใช้กลอุบายควบคุมชะตากรรมของนาง… นางและอ๋องอวี้ร่วมมือกันวางแผนอย่างรอบคอบทุกขั้นตอน เปิดโปงกลโกงและแสดงความกล้าหาญในสนามรบ! จนกระทั่งอ๋องอวี้ยืนขึ้นได้อีกครั้งและมีอำนาจครอบครองราชสำนัก จนกระทั่งนางแสดงตราประทับที่แท้จริงข และให้ทหารทั้งหลายยอมรับ ทุกคนเพิ่งรู้สึกตระหนักว่า คนที่พวกเขาเคยทิ้งไปไม่ต่างจากขยะนั้น ทั้งคู่ได้จับมือกันแล้วครองแผ่นดินไว้ด้วยแล้ว

พ้นโทษกลับมา ทุกคนเห็นดีแน่

พ้นโทษกลับมา ทุกคนเห็นดีแน่

Jasper Wren
5.0

‘หญิงแกร่งชายแกร่ง + การต่อสู้ทางธุรกิจ + ความรักหวานชื่น + การแก้แค้น + ลึกลับ + คลั่งรักแบบอันตราย’ “ เข้าคุกตอนอายุยี่สิบ พ้นโทษตอนอายุยี่สิบสาม... สามปีแห่งการเคี่ยวกรำ มันเพียงพอแล้วที่จะส่งพวกแกทุกคน—ลงนรก!” ซ่งอันหราน คุณหนูตัวจริงที่พลัดพรากของตระกูลซ่ง ชาติก่อนเธอถูกพ่อแม่และพี่ชายแท้ๆ ส่งเข้าคุกเพื่อรับโทษแทนคุณหนูตัวปลอมในคดีอาชญากรรมทางการเงิน เธอต้องทนทุกข์ทรมานในคุก ในขณะที่คุณหนูตัวปลอมเสวยสุขในกองเงินกองทอง สืบทอดกิจการ มิหนำซ้ำยังจ้างนักเลงมาทรมานเธอจนตาย เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง เธอได้ย้อนเวลากลับมาในวันแรกที่เข้าคุก ชาตินี้ เธอตัดทิ้งซึ่งความไร้เดียงสา และใช้ชีวิตในคุกเพื่อ…… เรียนรู้การเงิน ควบคุมตลาดหุ้น วางกลยุทธ์จากในเรือนจำ จนมีเงินทุนก้อนแรกในชีวิต ฝึกการต่อสู้ ศึกษาจิตวิทยา สยบเหล่านักโทษเดนตาย เพื่อสร้างขุมกำลังใต้ดินของตัวเอง อาศัยความทรงจำจากชาติก่อนวางหมากอย่างรัดกุม เพื่อรอคอยวันที่จะเริ่มงานเลี้ยงแห่งการแก้แค้นในวันที่พ้นโทษ! สามปีให้หลัง เธอพ้นโทษออกมา สาวน้อยผู้อ่อนแอในวันวานได้เปลี่ยนไปเป็นกุหลาบที่อันตรายที่สุดแห่งโลกธุรกิจ แผนการทุกอย่างดำเนินไปอย่างแยบยล ทว่าซ่างกวนหวายจือ……ผู้ที่ได้รับฉายายมทูตแห่งโลกธุรกิจผู้เย็นชาไร้ใจ กลับล็อกเป้าหมายมาที่เธอ เขาต้อนเธอจนมุม ใช้ปลายนิ้วลูบคลำหมายเลขนักโทษบนลำคอระหงของเธอ พร้อมกระซิบด้วยน้ำเสียงแหบพร่าทว่าแฝงความอันตรายว่า “ซ่งอันหราน เกมแก้แค้นของเธอ…… ให้ผมเข้าร่วมด้วยคนสิ?”

ลบไม่ได้ช่วยให้ลืม

ลบไม่ได้ช่วยให้ลืม

rabb
5.0

เซี่ยอวี๋อันชอบเฟิงจี้หานตั้งแต่เด็ก งานแต่งงานที่เธอเฝ้ารออย่างใจจดใจจ่อมานานถึงสามปี แต่เมื่อใกล้ถึงวันแต่งงาน เขากลับพารักแรกกลับ เซี่ยอวี๋อันรู้ดีว่าทุกอย่างจบสิ้นแล้ว ความรักที่เกิดจากการอยู่ด้วยกันนานๆ การเคารพกันและกัน ทุกอย่างก็แค่การเสแสร้งเท่านั้น เธอตัดสินใจปล่อยมือ ปล่อยเขาไป ในขณะเดียวกันก็ปล่อยตัวเองไปด้วย แต่เมื่อเธอยื่นเอกสารหย่าให้ เขากลับคลั่ง "เซี่ยอวี๋อัน ทำหน้าที่คุณนายเฟิงให้ดี ไม่ต้องคิดเรื่องหย่าเลย" เซี่ยอวี๋อันหัวเราะ "เฟิงจี้หาน ฉันไม่ต้องการอะไรแล้ว รวมถึงนายด้วย"

บท
อ่านเลย
ดาวน์โหลดหนังสือ
Room 523 ตามจีบนาย ไอ้วายร้าย.. Room 523 ตามจีบนาย ไอ้วายร้าย.. กังหัน..ดอกไม้ วัยรุ่น
“หอในชาย ห้อง 523 ได้มีข่าวลือพูดกันอย่างหนาหู ว่าใครคนไหนเข้ามาอยู่ห้องนี้แล้วละก็ จะต้องมีแฟนเป็นผู้ชายเรียนคณะนิติศาสตร์และอายุเท่าตัวเองเท่านั้น ถึงจะเรียนจบได้ ถ้าใครไม่ทำตาม ชาตินี้ไม่มีวันเรียนจบ พายุ ชายหนุ่ม หน้าตาแสนจะธรรมดา มีดีตรงลักยิ้ม เวลายิ้มทีไรโลกจะสดใสขึ้นมาทันที ต้องพบกับเรื่องที่โชคร้ายเข้า อย่างจัง เพราะตอนปี 1 ดันได้อยู่ห้อง 523 จึงทำให้เขาต้องหาแฟนเป็นผู้ชาย เพื่อที่จะได้เรียนจบ โดยเป้าหมายของเขา คือ ไผ่ นักศึกษาปี 1 คณะนิติศาสตร์ ชายหนุ่มหน้าตาดี เป็นเดือนคณะ และเป็นที่ชื่นชอบของสาวๆ ทั่วมหาลัย ที่สำคัญไปกว่านั้นไผ่คือคนที่เขาเกลียดมาตั้งแต่ ม.6 แล้วแบบนี้พายุจะเดินหน้าจีบไผ่ต่อไหม ติดตามได้ในเรื่องนี้ .. . แล้ว ภายใต้หน้าตาอันหล่อเหลานั้น มีสิ่งที่ชั่วร้ายอะไรแอบแฝงอยู่ “มึงจะให้กูจีบไอ้ไผ่เนี่ยนะ” “เออดิวะ” “มึงก็รู้นิว่ากูเกลียดมัน” “มึงเลือกเอา ถ้ามึงมีผัวแล้วมึงเรียนจบนะโว๊ย แต่ถ้ามึงไม่หาผัวตอนนี้ มีหวังชาตินี้มึงเรียนไม่จบแน่” “แล้วกูจะเลือกอะไรได้เนี่ย โอ๊ยอยากจะบ้าตาย ดันจะมีผัวตอนจบปี4””
1

บทที่ 1 บทนำ

09/07/2022

2

บทที่ 2 ตอนที่ 1 คำสาปห้อง 523

09/07/2022

3

บทที่ 3 ตอนที่ 2 เป้าหมาย....

09/07/2022

4

บทที่ 4 ตอนที่ 3 ตามจีบ.....

09/07/2022

5

บทที่ 5 ตอนที่ 4 ความจริง(ไผ่)

09/07/2022

6

บทที่ 6 ตอนที่ 5 ถูกเมินเฉย ต้องโดนสั่งสอน

09/07/2022

7

บทที่ 7 ตอนที่ 6 ความจริงของไผ่

09/07/2022

8

บทที่ 8 ตอนที่ 7 วางแผนมอมเหล้า

09/07/2022

9

บทที่ 9 ตอนที่ 8 ถูกเอาคืน...

09/07/2022

10

บทที่ 10 ตอนที่ 9 ทำร้ายจิตใจ..

09/07/2022

11

บทที่ 11 ตอนที่ 10 นอนค้างคืนที่ห้องไผ่

09/07/2022

12

บทที่ 12 ตอนที่ 11 ครั้งแรกของสองเรา (์NC++++)

10/07/2022

13

บทที่ 13 ตอนที่ 12 แฟนเก่ามาขอคืนดี

10/07/2022

14

บทที่ 14 ตอนที่ 13 มาตามนัด..

11/07/2022

15

บทที่ 15 ตอนที่ 14 ก็มันอดใจไม่ไหว

11/07/2022

16

บทที่ 16 ตอนที่ 15 คิดไม่ซื่อ....

11/07/2022

17

บทที่ 17 ตอนที่ 16 ต่อปากต่อคำ

11/07/2022

18

บทที่ 18 ตอนที่ 17 ช่วยเพื่อนให้สมหวัง...

12/07/2022

19

บทที่ 19 ตอนที่ 18 ตกลงเป็นแฟน... (กัน)

12/07/2022

20

บทที่ 20 ตอนที่ 19 ถูกปองร้าย.

12/07/2022

21

บทที่ 21 ตอนที่ 20 แผนสกปรก

12/07/2022

22

บทที่ 22 ตอนที่ 21 คำสัญญา

13/07/2022

23

บทที่ 23 ตอนที่ 22 (เมฆ) - ตอนที่ 23 โชคร้ายกำลังมาเยือน

13/07/2022

24

บทที่ 24 ตอนที่ 24 เลิก ไม่เลิก

13/07/2022

25

บทที่ 25 ตอนที่ 25 โกรธ (เข้าใจผิด)

13/07/2022

26

บทที่ 26 ตอนที่ 26 คืนดี....

13/07/2022

27

บทที่ 27 ตอนที่ 27 พลาด......

14/07/2022

28

บทที่ 28 ตอนที่ 28 หลงกล

14/07/2022

29

บทที่ 29 ตอนที่ 29 ถูกรุมทำร้าย

14/07/2022

30

บทที่ 30 ตอนที่ 30 ความเจ็บปวด

14/07/2022

31

บทที่ 31 ตอนที่ 31 ลองกลับมาคิดดูอีกที...

15/07/2022

32

บทที่ 32 ตอนที่ 32 ลงเอยตัวดี.. (END) )) ...

15/07/2022

33

บทที่ 33 ตอนแถม วินชิน

15/07/2022