ร้อยเล่ห์ อาวรณ์รัก

ร้อยเล่ห์ อาวรณ์รัก

นามปากกา ญาตา

5.0
ความคิดเห็น
269
ชม
11
บท

หนี้สินที่พ่อหยิบยืมเอามาลงทุนกับไร่ถึงเวลาที่ต้องส่งทั้งเงินต้นและดอก แต่โชคร้ายที่ปีนั้นขาดทุน ด้วยความรักลูกไม่อยากให้รู้เรื่องนี้จึงปิดไว้ แต่ความลับไม่มีในโลก! อวัสดาที่เพิ่งเรียนจบหมาด ๆ ตั้งใจกลับมาช่วยสืบทอดกิจการของที่บ้านต้องเจอเข้ากับเรื่องไม่คาดคิด เธอต้องหาเงินมาใช้หนี้ภายในหนึ่งเดือน ด้วยจำนวนเงินมากมายทำให้เธอหมดหนทางเลือก จำใจต้องไปคุยกับเจ้าหนี้ให้รู้เรื่อง

ร้อยเล่ห์ อาวรณ์รัก บทที่ 1 1

ไร่อวัสดา กำลังตกอยู่ในขั้นวิกฤตหนัก เมื่อผลประกอบการช่วงปีที่ผ่านไม่ดีเอาเสียเลย ผลไม้เน่าเสีย ราคาตกต่ำไม่พอแม้จะจ่ายค่าจ้างต่าง ๆ ทำให้ชีวิตสะดุดไปมากนัก กระทั่งเขาต้องไปกู้หนี้ยืมเงินมาหมุนเวียนในไร่ แต่ก็ยังไม่สามารถฟื้นตัวได้

ชรันตร์นั่งทำหน้ากลุ้มใจมองหน้าขุนพลลูกน้องพ่อเลี้ยงพันกร เมื่อครบกำหนดต้องชำระเงินตามสัญญา เอกสารสัญญาฉบับสำเนาถูกวางไว้ตรงหน้า

“เงินที่พ่อเลี้ยงยืมไปใกล้ถึงกำหนดคืนทั้งต้นและดอกแล้วนะ”

“ปีนี้ขาดทุน ผมไม่มีเงินคืนให้ ขอเป็นปีหน้าได้ไหม รับรองจะคืนทุกบาททุกสตางค์แน่นอน” เขาพูดด้วยความมั่นใจแม้จะไม่เต็มร้อยแต่ก็แน่ใจว่าต้องหาเงินมาคืนให้ได้แน่นอน

“ไม่ได้ กำหนดคือสิ้นเดือนนี้ถ้าไม่เอาเงินมาคืน พ่อเลี้ยงก็เตรียมตัวย้ายออกจากที่นี่ได้เลย”

“เงินมากมายแบบนั้นผมหาคืนให้ตอนนี้ไม่ได้หรอก ขอเวลาอีกหน่อยได้ไหมคุณเลขา ช่วยพูดกับพ่อเลี้ยงหน่อยนะ”

“ผมคุยให้คุณมาสามครั้งแล้ว พ่อเลี้ยงกำชับมาต้องได้สิ้นเดือนนี้”

ชรันตร์ทำหน้ากลุ้มใจ ยกมือขึ้นลูบหน้า อย่างจนหนทาง ไม่ใช่

เพียงแค่เขาต้องเสียไร่ ยังต้องรับผิดชอบชีวิตคนงานที่หลายสิบคนที่ต้องขาดรายได้ และยังไม่ได้บอกเรื่องนี้กับบุตรสาว

รถแท็กซี่แล่นเข้ามาจอดด้านหน้าออฟฟิศในไร่ พร้อมร่างอวัสดาที่ตั้งใจจะมาเซอร์ไพรส์ผู้เป็นพ่อก้าวเท้าลงมา ดวงตาสดใส ริมฝีปากอมชมพูคลี่ยิ้มมองภาพตรงหน้า แม้จะเปลี่ยนไปไม่มากแต่ยังคงภาพเดิมเหมือนก่อนที่เดินทางไปเรียนต่างประเทศ

“ฉันกลับมาแล้ว” เธอเอ่ยกับสายลมพัดยามเย็น แสงสีทองจากฟากฟ้าสาดส่งกระทบกับสิ่งของ

“คุณหนู!” ปราบปลื้มที่เห็นว่าอีกฝ่ายเป็นใคร ก็รีบวิ่งมาหาด้วยท่าทางดีอกดีใจ

“โตขึ้นกว่าเดิมหรือเปล่าเนี่ย” เธอมองเด็กหนุ่มที่สูงใหญ่กว่าเธอมากนัก จำได้ว่าครั้งล่าสุดที่เจอตัวไม่สูงไม่เท่าไหร่

“พี่เรียนจบแล้วเหรอ จะกลับมาอยู่ยาวเลย”

“ตั้งใจจะอยู่ช่วยงานที่นี่สักพักใหญ่เลย” เธอบอกพร้อมรอยยิ้ม แต่อีกฝ่ายกลับไม่ยิ้มตามแถมยังมีความกังวลใจจนเห็นได้ชัด พอได้เห็นแบบนั้นในใจก็เริ่มเป็นห่วงผู้เป็นพ่อ “พ่ออยู่ไหน”

“อยู่ในห้องทำงานครับ เอ่อ คุณหนู”

“มีอะไรหรือเปล่า”

“ไม่มีครับ”

อวัสดาเดินเข้าไปในออฟฟิศผู้เป็นพ่อ ทันทีที่บานประตูเปิดกว้าง ดวงตากลมโตก็เห็นชายคนหนึ่งยืนตรงหน้าก่อนจะหลีกทางให้เธอเดินเข้ามาด้านในแล้วสวนออกไป ความสงสัยจากคำพูดของปลาบปลื้มและยังมาเห็นคนจากไร่พันกรที่นี่อีกยิ่งเพิ่มมากขึ้น

“เซอร์ไพรส์ค่ะ” เธอเดินเข้าไปส่งยิ้มกว้างให้ผู้เป็นพ่อแต่ต้องแปลกใจกับสีหน้าไม่สู้ดีของอีกฝ่าย “มีอะไรหรือเปล่าคะ”

“ไม่มีอะไร ลูกมาเหนื่อย ๆ ไปพักผ่อนก่อนนะเดี๋ยวพ่อให้คนทำกับข้าวเลี้ยงต้อนรับ” ชรันตร์ฝืนยิ้มให้ เพราะไม่อยากให้ลูกสงสัย

“ขอบคุณค่ะ แต่หนูอยากเดินดูไร่ของเราก่อน”

“เอาสิ เดี๋ยวพ่อให้ปลื้มพาไปนะ” ชรันตร์บอกพยายามซ่อนพิรุธไว้

“พ่อไม่ได้มีอะไรปิดบังหนูจริง ๆ ใช่ไหมคะ” อวัสดาเปิดปากถามหลังรอให้อีกฝ่ายเป็นคนเล่า แต่ก็ไม่ยอมพูด

“ไม่มี เดี๋ยวพ่อเรียกปลื้มมาหานะ” ชรันตร์เดินไปเปิดประตูเรียกหาปราบปลื้ม

เธอไม่เล้าหลือต่อความยาว ยอมปล่อยให้อีกฝ่ายเก็บเงียบ ก่อนเดินไปสำรวจไร่ที่เคยอยู่อาศัยมาตั้งแต่เด็ก เห็นการเปลี่ยนแปลงไปมาก

อวัสดาเดินมาหยุดมองวิวภูเขาสูง เริ่มเห็นกลุ่มอากาศที่ลอยจับตัวกันเป็นวงสีขาว หญิงสาวหันมองหน้าปราบปลื้มที่กำลังสนใจของที่เธอซื้อมาฝาก ก่อนจะเดินไปแย่งมาถือไว้

“ปลื้ม ที่ไร่มีอะไรหรือเปล่า”

“เอ่อ”

“บอกฉันมาเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นฉันเอาเสื้อผ้าพวกนี้ไปขายทิ้งให้หมด

ไม่สิเอาไปให้คนงานคนอื่นดีกว่า เผื่อว่าเขาจะบอกว่าเกิดอะไรขึ้น” อวัสดาหยิบป้ายราคาที่ยังติดอยู่กับตัวเสื้อขึ้นมาก่อนจะทำท่าเก็บใส่ถุง ทว่าถูกปราบปลื้มแย่งไป

“ผมบอกก็ได้ แต่พี่อย่าบอกพ่อเลี้ยงว่าผมเป็นคนพูดนะ”

ปราบปลื้มเล่าเรื่องที่พอทราบให้อีกฝ่ายฟังแม้จะลงรายละเอียดไม่ลึกมากนักแต่พอทำให้รู้ว่าไร่อวัสดากำลังตกที่นั่งลำบาก และพ่อของเธอกำลังแบกรับทุกอย่างเอาไว้

เย็นวันเดียวกัน หลังกินข้าวเสร็จเรียบร้อย อวัสดาเดินมานั่งข้างผู้เป็นพ่อที่กำลังตรวจสอบบัญชีอยู่ เธอมองหน้าอีกฝ่ายชั่วครู่แล้วเอ่ยปากถาม

“พ่อช่วยเล่าเรื่องให้แพทฟังหน่อยได้ไหม มันเกิดอะไรขึ้นถึงต้องกู้เงินคนอื่นแบบนี้”

ชรันตร์ชะงักสิ่งที่กำลังทำอยู่ เงยหน้ามองบุตรสาวก่อนจะถอดแว่นตาลงถอนหายใจหนัก ๆ ไม่ว่าเรื่องอะไรเขาไม่อาจปิดบังลูกสาวคนนี้ได้เลย

“สามปีก่อน พ่อไปงานเลี้ยงที่อำเภอมีคนแนะนำให้คนที่จะช่วยบริหารจัดการด้านการเงินให้ พ่อหลงเชื่อให้เขาช่วยดูแล แต่สุดท้ายพ่อจับได้ว่าเขาไม่ได้ช่วย แต่โกงเงินพ่อไปจนหมด โชคดีที่คุณพันกรเข้ามาช่วยไว้ แต่พ่อมารู้ตัวก็สายแล้วพ่อต้องช่วยคนงานให้ยังมีงานมีเงินทำ” ชรันตร์เล่า พอนึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมาทีไรก็เจ็บใจทุกครั้ง แต่จะโทษใครได้ หากไม่ใช่ความโง่ หูเบาของตัวเอง

อ่านต่อ

หนังสืออื่นๆ ของ นามปากกา ญาตา

ข้อมูลเพิ่มเติม
เร้นรักเจ้าสาวจำเป็น

เร้นรักเจ้าสาวจำเป็น

โรแมนติก

5.0

“ทำอะไรกัน” มัลลิกาได้ยินเสียงลูอิสก็พยายามลุกขึ้นเดินไปหาเขา กำเสื้อเชิ้ตไว้ทั้งสองมือ “กลับมาแล้วเหรอคะ” “คุณดื่มเหรอ” ลูอิสก้มลงดมกลิ่นใกล้ ๆ เธอส่ายหน้าหันไปชี้ทางโดมินิกและอลิส “คุณหมอบอกเป็นยาบำรุงร่างกายค่ะ” ลูอิสมองหน้าเพื่อน คว้าเอวคอดไว้เมื่อเจ้าหล่อนทำท่าจะเซล้มไปทางอื่นให้ขยับมาพิงกายตัว แต่คนเมาดื้อยันมือออกห่างแถมยังใจกล้ากำเสื้อเขาไว้ “จริงไหมคะ” “เรื่องอะไรครับ” ลูอิสควงหญิงสาวไปทางโซฟารั้งเธอให้นั่งบนตัก มัลลิกาแกะมือที่จับเอวขยับขึ้นนั่งคร่อมสอดแขนคล้องลำคอมองหน้าเขาอย่างเรื่อง โดยไม่รู้เลยว่าการกระทำของเธอกำลังทำให้เก๊กขรึมหลุดภาพลักษณ์ “ก็คุณโดมินิกเล่าว่าคุณแอบซุกกิ๊กไว้ที่บริษัท ที่ให้พลอยอยู่แต่บ้านเพราะตัวเองจะได้มีความสุขส่วนพลอยก็นั่งโง่ ๆ ทำกับข้าวรอสามี รอนอนพร้อมคุณเท่านั้น” เธอชี้ไปทางคนเล่าที่ยกมือขึ้นฉับ ลูอิสมองหน้าเพื่อนอีกฝ่ายรีบลุกขึ้นขยับถอยห่าง “พวกเรากลับก่อนนะ” อลิสลุกขึ้นตามแรงสะกิดส่งยิ้ม “กลับแล้วเหยอ” คนเมาหันไปถามเสียงยาน “แล้วอลิสมาหาใหม่นะคะ” “ค่ะ บ๊ายบาย” มัลลิกาที่เมากรึ่มพยักหน้าโบกมือให้ ก่อนจะหันกลับไปมองหน้าสามีอย่างเอาเรื่อง ลูอิสมองอาการขู่เป็นลูกแมวแล้วยิ้ม ยกมือขึ้นลูบเส้นผมนุ่มความเหนื่อยจากการทำงานถูกเธอช่วยชำระล้างอย่างง่ายดายอยู่ทุกวัน เสียงเตือนข้อความเข้า “อลิสบอกว่าวันนี้เหมาะที่สุดสำหรับการปั๊มลูก ฉันเอาใจช่วยนายนะ” มัลลิกาแย่งมือถือเขาแล้ววางไว้ข้างกาย กุมหน้าคมคายให้หันมาสนใจ “จริงไหมคะ” “เรื่องไหน” ลูอิสถามเธอพร้อมกระเตงร่างหญิงสาวขึ้นเดินออกจากห้องนั่งเล่นตรงไปห้องนอน ทุกจังหวะการเดินมั่นคงหนักแน่น สายตาก็มองหน้าคนเมาแล้วยิ้มอารมณ์ดี ไม่ว่าจะมองอีกกี่ครั้ง มัลลิกาก็เป็นคนที่สามารถทำให้เขารู้สึกดีโดยที่ไม่ต้องทำอะไรเลย “ที่ไม่ยอมให้พลอยไปทำงานเพราะจะได้มีความสุขกับพวกหล่อน” มัลลิกาว่าพรางทำแก้มป่องสอดสองแขนคล้องคอ ลูอิสยิ้มชอบใจที่ได้เห็นอาการคล้ายหึงหวงตนจากเจ้าหล่อน ประตูห้องถูกเปิดและปิดลงพร้อมสองกายเดินเข้ามาด้านใน สะโพกได้รูปถูกวางบนเตียงกายชายกำลังจะถอยออกห่างแต่ถูกแขนที่คล้องคอรั้งไว้ จนเขาต้องตอบเสียงหนักแน่น “ผมมีแค่คุณ”

หนังสือที่คุณอาจชอบ

ฟ้องหย่า คุณฮั่วถูกลงโทษให้สูญเสียภรรยา

ฟ้องหย่า คุณฮั่วถูกลงโทษให้สูญเสียภรรยา

Harp Picardi

ไม่คิดว่าการพบกันครั้งแรกกับสามีที่แต่งงานกันสามปีจะเกิดขึ้นบนเตียง และหลังจากเกิดเรื่องฮั่วฮานยูไม่เพียงจำเธอไม่ได้ แต่กลับมองเธอว่าเป็นผู้หญิงที่ขายตัวเพื่อเงิน เกลียดเธออย่างรุนแรง ข้อตกลงการหย่าฉบับหนึ่ง เดิมทีซวี่อี้คิดว่าจากนี้เป็นต้นไปสองคนจะไม่มีทางมีอะไรเกี่ยวข้องกันอีก แต่กลับไม่คิดว่าโชคชะตานำพาให้เธอได้กลายเป็นที่ปรึกษาด้านกฎหมายของบริษัทฮั่วซื่อ ทำให้เธอกลับมาเกี่ยวพันกับอดีตสามีอีกครั้ง รอจนฮั่วฮานยูจำซวี่อี้ได้ และอ้อนวอนให้เธออยู่ต่อ ซวี่อี้ก็ปัดมือของเขา และยิ้มอ่อน ๆ “คุณฮั่ว ตอนหย่าคุณไม่สนใจ ตอนนี้ฉันแค่ลาออก คุณร้องไห้อะไรกันคะ? ”

ไฟรักเร่าร้อน NC18++

ไฟรักเร่าร้อน NC18++

Me'JinJin

คิณ อัคนี สุริยวานิชกุล ทายาทคนโตของสุริยวานิชกุลกรุ๊ป อายุ 26 ปี นักธุรกิจหนุ่มที่หน้าตาหล่อเหลาราวกับเทพบุตร เย็นชากับผู้หญิงทั้งโลกยกเว้นเธอเพียงคนเดียวเท่านั้น เอย อรนลิน "เมื่อเขาดึงเธอเข้ามาในวังวนของไฟรักที่แผดเผาหัวใจดวงน้อยๆของเธอให้ไหม้ไปทั้งดวง" "เธอแน่ใจนะว่าจะให้ฉันช่วยค่าตอบแทนมันสูงเธอจ่ายไหวเหรอ?" เอย อรนลิน พิศาลวรางกูล ดาวเด่นของวงการบันเทิงที่ผันตัวไปรับบทนางร้าย เธอสวย เซ็กซี่ ขี้ยั่วกับเขาเพียงคนเดียวเท่านั้น "เขาคือดวงไฟที่จุดประกายขึ้นในหัวใจดวงน้อยๆของเธอให้หลงเริงร่าอยู่ในวังวนแห่งไฟรัก" "อะ อึก จะ เจ็บ เอยเจ็บค่ะคุณคิณ"

ถึงป๋าดุ(ดัน)หนูก็ไหว

ถึงป๋าดุ(ดัน)หนูก็ไหว

ผลิกา(เลอบัว)

เมื่อผู้หญิงที่เพื่อนๆ ตั้งสมญานามว่าแม่ชีอย่างเธอจับพลัดจับผลูต้องมาเจอกับผู้ชายหน้านิ่งที่เอะอะกอด เอะอะจูบอย่างเขา อา…แล้วพ่อคุณก็ดันเป็นโรคนอนไม่หลับ จะต้องนอนกอดเธอเท่านั้นด้วย แบบนี้เธอจะเอาตัวรอดได้ยังไงล่ะ “ชอบอาหารเหนือไหม” “ชอบมากเลยคุณ ให้กินทุกวันยังได้เลย” “มากพอจะอยู่ที่นี่ไหม” “แค่กๆๆ” …………… …………………………………………………………………………………………………………………………. “คุณ! เอากระบอกไฟฉายออกไปวางที่อื่นก่อนได้ไหม มันดันหลังฉัน ฉันนอนไม่หลับ” คนที่ใกล้จะหลับบอกเสียงอู้อี้ “เอ้อ! ไม่มีนี่” เขาบอกเสียงอึกอัก “มันจะไม่มีได้ไง ก็มันดันหลังฉันอยู่เนี่ย” เธอมั่นใจว่ามีแน่ๆ ก็หลักฐานมันทนโท่ขนาดนี้ “อืม! นอนเถอะ ไม่มีหรอก” “จะไม่มีได้ไง ก็นี่ไง” คุณเธอยืนยันด้วยการคว้าหมับเข้าให้ พร้อมหันกลับมา หวังงัดหลักฐานที่อยู่ในมือมาพิสูจน์ให้ได้เห็นกันจะๆ คาตา แต่… ตึก ตึก ตึก อา…! ดูเหมือนจะไม่ใช่แค่คาตา แต่ยังคามือเธอด้วย เธออ้าปากตาค้างราวกับกำลังตกตะลึงสุดขีด ก่อนจะก้มมองไอ้ที่คิดว่าเป็นกระบอกไฟฉายในมือสลับกับเงยหน้ามองเขา จากนั้นก็… “กรี๊ด…!” เธอร้องลั่นพร้อมกับยื่นเท้าถีบออกไปสุดแรง ตุบ! คนไม่ทันตั้งตัวร่วงตุ้บลงไปบนพื้น ครั้นพอจะลุกขึ้น คุณเธอก็ตะโกนเสียงดังลั่นขึ้นมาอีก “หยุดอยู่ตรงนั้นเลยนะไอ้คนลามก คนเลว คุณมันทุเรศที่สุด คุณให้ฉันจับไอ้นั่นของคุณ มัน…อี๋…! เธอพูดพลางทำท่าขยะแขยง แล้วมาส่องกระบอกไฟฉายพ่อเลี้ยงพร้อมกันนะคะ

บท
อ่านเลย
ดาวน์โหลดหนังสือ
ร้อยเล่ห์ อาวรณ์รัก ร้อยเล่ห์ อาวรณ์รัก นามปากกา ญาตา โรแมนติก
“หนี้สินที่พ่อหยิบยืมเอามาลงทุนกับไร่ถึงเวลาที่ต้องส่งทั้งเงินต้นและดอก แต่โชคร้ายที่ปีนั้นขาดทุน ด้วยความรักลูกไม่อยากให้รู้เรื่องนี้จึงปิดไว้ แต่ความลับไม่มีในโลก! อวัสดาที่เพิ่งเรียนจบหมาด ๆ ตั้งใจกลับมาช่วยสืบทอดกิจการของที่บ้านต้องเจอเข้ากับเรื่องไม่คาดคิด เธอต้องหาเงินมาใช้หนี้ภายในหนึ่งเดือน ด้วยจำนวนเงินมากมายทำให้เธอหมดหนทางเลือก จำใจต้องไปคุยกับเจ้าหนี้ให้รู้เรื่อง”
1

บทที่ 1 1

30/09/2022

2

บทที่ 2 2

30/09/2022

3

บทที่ 3 3

30/09/2022

4

บทที่ 4 4

30/09/2022

5

บทที่ 5 5

30/09/2022

6

บทที่ 6 6

30/09/2022

7

บทที่ 7 7

30/09/2022

8

บทที่ 8 8

30/09/2022

9

บทที่ 9 9

30/09/2022

10

บทที่ 10 10

30/09/2022

11

บทที่ 11 11

30/09/2022