บ่วงรักเฑียรฆชาติ

่นแล้วก็ปาลงพื้นอย่างหงุดหงิดกับการใช้งานของมัน มนตราต่าง ๆ ที่ตนมีไร้ค่าเมื่อต้อ

ทพรู้เรื่องเข้าเราคง

หวังเลื่อนข

บ้านหลังเล็ก ๆ หลังนั้นเป็นนานกว่าจะเงียบเสียงลงได้ ไ

ู่ที่เลือกโทรหาเธอในช่วงที่กำลังจะออกจากห้องเพื่อไปทำงานพอดี ท่านสอบถ

็จะกลับบ้านเสมอ หากเป็นช่วงกลางเดือนหน้านี้ก็เป็นจังหวะดีเลยเพราะช่วงนั

ด้เตรียมให้หัวหน้างานที่เธอรับหน้าที่เอาไปขายให้แบบนี้เสมอ แล้วสายตาถึงได้มองเห็นพนักงานต่างพากั

ัทหรือใครเนี่ยแหละเ

วามสะอาดก่อนจะเวียนหมุนไปทำที่ใหม่ไปเรื่อยตามสัญญาว่าจ้างงาน เพราะไม่ได้เป็นพนักงา

กไปกันจนหมด เราก็จะได

เครื่องมือทำความสะอาดที่รถเข็นของตนเอง อึด

ีว่า “เธอนั่นแหล

วนขนุนหนังหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้จึงเข้าใจว่าคงเป็นตนอย่างแน่นอนที่อีกฝ่ายยืนจ้องหน้า

งทำงานที่มีป้ายบอกว่าตนนั้นอยู่ในตำแหน่งไหน ก่อนสั่งต่อ “แล้วเก็บกวาดห

ข้างล่างหน่อย เห็นว่าเรียกพนักงานลงไปจนหมดตึกเลย คงจะแนะนำฉันให้ทุกคนรู้จักแหละมั้ง อ้อ

ายใจออกช้า ๆ ให้กับงานแบบนี้ แล้วรีบจัดแจงทำงานตรงหน้าให้เรียบร้อย โดยพยายามไ

นที “คุณเขาชมบัวใหญ่เลยว่าทำงานดี เรียบร้อยมาก

งนิด ๆ ก่อนถามออกไป

ปยังหญิงสาวที่เพิ่งเข้ามารับตำแหน่งรองผ

ันทีว่าเป็นใคร เธอยิ้มไม่เต็มที่เท่าไรนักเพราะ

ันจะทำงานรับผิดชอบทั้งชั้นและเธอก็ชอบงาน

ิ่มวันนี้เลย” ส้มป่อยรว

ยาว ๆ บอกอย่างเก

าน่ะสบายที่สุด ห้องเล็กเท่านั้นเองทำเดี๋ยวเดียวก็เรียบร้อย ที่เหลือก็คอยว่าคุณจะเรียกใ

ีหรื

่ดีล่ะ งานสบาย ๆ แบบ

่ดูแลความสะอาดทั้งอาคาร และทีมแม่บ้านที่มาทำที่นี่ก็รับผิดชอบงานกันเป็นแผนก บางทีมก็รับหน้าที่เป็นชั้น ไม่ใช่แค่ห้องใครเพียงห้องเดีย

ยสง่าก็เดินฉับ ๆ เข้ามาจับแขนเธอ ก่อนปรายตามองไปยังส้

องแม่บ้านให

้วค่ะค

องการก็ยิ้มน้อย ๆ แล้วหันมาบอกกับเธอว่า“เร

ไรนัก แล้วคิดไปว่าจะลองพูดกับหัวหน้าของตนดูอีกทีว่าไม่ขอประจำที่ห้องไหนเฉ

ินพี่ ๆ เขาบอกว่าร้านนี้พอกินได้แต่ตอนเที่ยงคนจะเยอะหน่อย แล้วฉันน่ะก็ต้องกินข