เมีย(ไม่)พลอยโจน

ความคิดนั้นทำให้เขาเกิด

บปรัชญ์ล่อลวงเขาให้แต่งงานด้วยเท่านั้น ความรู้สึกเดียวที่เขามีให้เธอ นั่นก็คือ

ไมเธอจะต้องตื่นเต้นในเมื่อเขาออกจะมองมาอย่างเย็นชาและดูเหมือนจะหงุดหงิดมากด้วยซ้ำที่เห็นเ

ไข้ของผมเท่านั้น ส่วนคนที่ไม่ใช่คนไข้ ผมไม

ะผ่านไปนานเท่าไหร่ ปราณต์ก็ยังใจร้ายกับเธอไม่เคยเปลี่ยน คำว่า ‘หมอปราณต์’ ที่เธอเรียกเขานั้นออกจะเป็นคำพูดที่ให้เกียรติด้ว

จะพอเดาออก ว่าตัวแทนจากบริษัทยาที่นัดกับหมอ

ู่เช่นเดิม เธอไม่ใช่ผู้หญิงที่มั่นใจในตัวเองเลยสักนิด แม้ว่าจะผ่านชีวิตมาจนตอนนี้อยู่ในฐานะแม่หม้ายแล้วมันก็ไม่ได้ท

มือนจะมาขายอย

ว” นัสรินเผลอตอบโต้เมื่อรู้ด

ัวขายทั้งยาสิ เผื่

่นัสเองก็ไม่ได้อยากจะเจอคุณ นัสมาพบอาจารย์หมอชัชวาลค่ะ” หญิงสาวเน้นย้ำวัตถุประสงค์ของตัวเอง

ไม่ว่าง ให้

าง แล้วค่อยมาคุยใหม่กับท่านเองค่ะ” นัสรินเสนอทางออก แล้วขยับไปห

ใจแทนแล้ว เพราะฉะนั้นถ้าคุณ

ช่วงที่เข้าพิธีแต่งงานกันตอนเช้า เขาก็ยังไม่ได้มีท่าทีว่าจะโกรธเคืองหรือไม่พอใจใดๆ ออกจะมองเธอเหมือนเห็นใจด้วยซ้ำ แต่เขาคงคิดได้ที

ทำยังไงล่ะคะ

หิว

ามบอกตัวเองให้ใจเย็นๆ อย่าเอาเรื่องส่วนตัวมาเกี่ยวกับเรื่องงาน เธอเดินทางมาไกลจากกรุงเทพ

ะคะ คุณปราณต์ทานข้าวเสร

เพราะมันจะทำให้ผ

์จะให้นัส

ปกับ

ัสไม่

กันแน่” ปราณต์ทำเสียงหมิ่นๆ พร้อมก้มลงจ

ของเขาก็เหมือนกับท้าให้เธอพิสูจน์ตัวเอง ว่าเธอไม่ได้มีเยื่อใยอะไรกับเขาแล้ว หากเป็นคนอื่นที่

ก็แค

ะว่าเอา” ปราณ

ปราณต์อาจจะนึกหัวเราะเยาะเอาได้ว่าเธอไม่มีปัญญาหาผู้ชายอื่นมาแทนที่เขา

ีปัญญาหาผัวเอง

ว่าเขากลายเป็นผู้ชายปากจัดตั้งแต่เมื่อไหร่ หรืออาจจะเพิ่งเป็นตั้งแต่ตอนที่เห็นนัสรินเดินเข้ามา

มรับง่ายๆ ในลักษณะเหมือนประชดกลับไป ไม่คิดเหมือนกันว่

ายดีนี่ ไปเถ

ัสรินจำต้องเดินตาม ไหนๆ ก็เผชิญหน้ากันอย่างเล