เมีย(ไม่)พลอยโจน

รับหมอและบุคลากรของโรงพยาบาลโดยเฉพาะ เขาเปิดประตูหน้ารอให

าไม่เกินห้าครั้งตลอดช่วงที่แต่งงานกัน และวันสุดท้ายที่ได้นั่งด้วยกันก็คือวันที่เขามารับไปหย่า จากนั้นเธอกับเขาต่างก็ไม่ได้ติดต่อกันอีก ความคิดหนึ่งแวบเข้ามาในสมองอย่างอดไม่ได้ ว่าที่นั่งที่เธอนั่งอยู่ตอนนี้มีใครมานั่งแทนหรือยัง หากเธอกล้ามากกว่านี้แล

สไตล์ล้านนาร้านหนึ่ง ร่างบางเดินตามเขาเข้าไปในร้านเงียบๆ ปราณต์เป็นคนเลือกโต๊ะและสั่งอาหารเองทั้งหมดโด

์ฟจนครบ ปราณต์พยักหน้าให้อดีตภรรยาเป็นเชิงว่าให้ลงมือรับประทานอาหารได้แล้ว นัสรินจึงต้องจับช้อนมาตักอาหารใส่จาน

ถามขึ้นหลังจากปล่อยให้บรรยากาศระ

วานที่ตอนนี้ไม่สั่

แก่เงินเ

วิตอย่างหนึ่งไปแล้ว” แม้จะหน้าชากับคำพูดของเขาครั้งแ

น่งนี้ได้ยังไง ใช้เส

ก่งมากมายอะไรหากจะเทียบกับสาวสมัยใหม่ ทว่าสิ่งที่เธอมีติดตัวก็คือความรู้ด้านภาษาอังกฤษในระดับดีเยี่ยม เพราะพ่อแม่ส่งให้เรียนโรงเรียนนานาชาติตั้งแต่ยังเด็ก นั่นจึงเป็นใบเบิกทางอย่างดีที่ทำให้เธอได้ทำงานที่บริษัทยาชื่อดังแห่งนี้ และเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้พ่อของเธ

ดีไม่พอ เผื่อจะฟลุกได้ผั

้อนในมือลง รวบไปไว้ด้านหนึ่งของจาน แล้วยกแก้วน้ำขึ้นดื่ม

ิ่มแล

รอไปก่อน ผม

ย เขายังคงตักนั่นตักนี่ใส่จานแล้วค่อยๆ ละเลียดอ

สนามบินและเช็กอินก่อนสี่สิบห้านาที ดังนั้นตอนนี้เธอจึงเหลือเวลาแค่ประมาณหนึ่งชั่วโมงที่จะคุ

ส่วนตัวของตัวเองลงชั่วขณะ เอ่ยถามเขาออกไปคล้ายกับ

ะไม่ใช่เวรตรวจคนไข้ในด

ื่องบินไปกลับ ถ้าคุณปราณต์ไ

ลงซื้อยาที่คุณม

ดสินใจ แต่สรรพคุณของยาตัวนี้ดีมาก ราคาก็ค่อนข้างถูกหากจะเทียบกับยานอกยี่ห้ออ

าใจพ

ะแดกดัน แต่นัสรินเลือกท

พูดตามค

ุณรู้จักพูดควา

กค่ะ นัสพูดคว

ชญ์ตลบหลังผมล่ะ นั่นเรีย

าเหตุของความเย็นชาและใจร้ายของปราณต์ เพราะเขารู้ความจริงนี่เองว่าการแต่งงานระหว่างเธอกับเขาไม่ใช่เพร

ัดฉาก ผมจะรู้สึกยังไง ผมยอมแต่งงานกับคุณก็เพราะสงสาร กลัวว่าจะเป็นหม้ายขันหมาก กลัวจะอับอาย และที่สำคัญแม่ผมเคร