เติมเงิน

ประวัติการอ่าน

ออกจากระบบ

ดาวน์โหลดแอป

ตรวนรักโซ่สวาท

บทที่ 6 ตอนที่6

จำนวนคำ:1324 | อัปเดตเมื่อ：08/02/2023

ักด้วยหรือเปล่า เรียนจบจากนอก อยู่ต่างประเทศหลายปี แถมเคยมีเมียลูกครึ่

แต่ยังเชิดหน้าเมื่อต้องผ่

องชะงักการเคลื่อนไหวอีกครั้ง เมื่อมือหนาแข็งแรงคว้าจับแขนส่วน

ันค่ะ คุณ

ัญต้องอยู่คุยกับพ

จะคุยกับคุณ ต้อ

่าไม่ต้องไป

ไม่รู้เรื่อง

รู้ว่าไม่เคยมีใครเอาชนะพี

้าหากันด้วยความขัดใจแกมไม่พอใจ แต่ทั้งที่ขัดเคืองใจก็จำต้องยอมรับ สัมผัสของ

บมือถือแขน แม้ขณะนั้นสติสะตังเขาจะไม่ครบสมบูรณ์เนื

งความโง่เขลา หน้านวล

วินวร

ุม แต่เจ้าของอุ้งมืออุ่นไม่สนใจเลย พูดเหมือนจะรื้อฟื้นความทรงจำ โดยไม่

รียกพี่ว

บ จนเขาเร

ัญ

แน่วนิ่งเมื่อ

น่อย ว่าทำไมต้

ังกฤษอเมริกัน หมา

ษ ก็น่าจะรู

ป็นห่างเหิน เรียกชายหนุ่มคุณแทนเร

่นไร ทางสายใจแล้วหล่อนไม่เค

่สิ

เขาเบ

ยงกับสิ่งที่พี่ทำลงไปจนกัญไม่สามารถแม้แต่จะอยู่ร่วมชายคาเดียวกับพี่ได้ ยิ่งพี่บอกจะรับผิดชอบด้วยการแต่งงานด้วย กัญ

ีหน้านั้นหม่นด้วยความสำนึกผ

ไม่ใช่อย่างที่เขาเ

วรหวังเล

คล้ายปรารภกับ

ยเหตุอื่น นอกเหนือจากเหตุผ

ยช่องให้ซัก พูดต่อด้วยระดั

งๆ ว่าต้องการยังไง ไม่ควรเลยที่จะหนีออกจากบ้านมาเฉยๆ กัญคงไม่รู้หรอกว่

่ะ ที่ทำให้พี่วร

หรือ?”

ายใจงั

ยวกราดอยู่ลึกๆ ที่เจ้าตัวพยา

ะ? กัญคิดห

ขาหลับตาลงก่อนลืมขึ้นใหม่

รตอนนี้ก็คงไม่ได้อะไรขึ้นมา ยังไงก็ตาม พี่ได้พบกัญวันนี้ก็คงช่วยให้พี่หลับสนิทได้เสียที อย่างน้อยกัญก็…ท่าทางสุขสบายดี มีงานทำ บ

นนิ่งอยู่อึดใจ

ใจ พี่ก็คงไปๆ มาๆ ตึกนี้บ่อยๆ ไม่รู้ว่ากัญรู้หรือเปล่า ว่าอาค

รู้เ

ของเขา หล่อนคงหลีกให้ไกลเท่าที่จะไกลได้ แต

พี่ถึงจะอยากได้งานแค่ไหนกัญก็คงตัดใจหางานที่อื่นทำ ว่าแต่ยังไม่ต

สบาย

ตอบเฉพาะคำ

วรรษ

่หร

้ายกับว่าไม่น

สิ้นสุดบท

บทก่อนหน้า

บทถัดไป

เปิดรับโบนัส

เปิด

ตรวนรักโซ่สวาท

ลิลเอง โรแมนติก

“เธอจากเขามาด้วยหัวใจที่ร้าวฉาน พยายามจะลืมเขาแต่ก็ช่างทำได้ยากเย็น ยิ่งเมื่อรู้ว่าสิ่งที่ติดตัวเธอมาคือพยานรักที่เธอมีต่อเขา การลบเขาออกจากหัวใจ ลืมไปได้เลย ร่างอ้อนแอ้นยังสั่นระริกจากความสุขสม เมื่อชายหนุ่มนำพาตัวตนแข็งเครียดดำดิ่งล้ำลึกสู่ความร้อนผ่าวนุ่มนวล กัญชพรยิ่งกว่าประหลาดใจเมื่อรับรู้ถึงการเติมเต็ม นอกจากรู้สึกอึดอัดเหมือนร่างถูกเหยียดขยาย หล่อนไม่รู้สึกเจ็บปวดใดๆ เลย นวินวรรษสบตาบอกว่างงงันอย่างเข้าใจ "ไม่เป็นไรใช่มั้ย" เขาถาม ศีรษะบนวางบนที่นอนส่ายไปมาเบาๆ แทนคำตอบ ประกายจากตากลมโตที่กำลังสบตอบเขาค่อยๆ คลายจากความงงงันเป็นขัดเขินตามด้วยแววรัญจวนเมื่อเขาค่อยๆ ขยับ นวินวรรษสูดปาก เพราะถึงเขาจะเคลื่อนไหวได้เรียบลื่นแต่ความคับแน่นและร้อนผ่าวกำลังจะเผาไหม้เขาทั้งเป็น ยิ่งเมื่อร่างบางขยับตอบโต้ตามสัญชาตญาณร่างกายที่ต้องการปลดปล่อย ชายหนุ่มถึงครางไม่เป็นส่ำ กัญชพรไม่เข้าใจ อะไรที่นวินวรรษจะไม่ไหว แต่บางทีหล่อนอาจหูอื้อตาลายแถมเซลล์สมองยังถูกทำลายลงชั่วขณะจนไม่สามารถรับรู้ได้อย่างคนปกติ เลยไม่เข้าใจ แต่ทั้งๆ ที่ไม่เข้าใจ แต่เมื่อชายหนุ่มจับขาเรียวให้โอบสะโพกเขาไว้ ขาของหล่อนก็ออกแรงรัดสะโพกเพรียวแกร่งไว้สุดกำลัง และเมื่อเขาโน้มตัวลงจูบขณะกายกำยำยังกระแทกกระทั้นเขาหาก็จูบตอบเขาเต็มสัญชาตญาณเรียกร้อง แม้แต่มือบางงก็ไม่นิ่งเฉยพอๆ กับสะโพกกลมมนที่ยกร่อนรอรับการเติมเต็มในแต่ละจังหวะ หลังไหล่บึกบึนกลายเป็นที่ลับเล็บเพื่อลดความเสียวซ่านที่มีมากมายจนกลายเป็นความทรมาน”