icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ตรวนรักโซ่สวาท

บทที่ 7 ตอนที่7

จำนวนคำ:1630    |    อัปเดตเมื่อ:08/02/2023

ีเท่าที่จ

ของหล่อนไว้ในความทรงจำ พร้อมกับพิจ

งหญิงสาวร่างอ้อนแอ้นในชุดสูทสาม

บหน้าออกรูปหัวใจ เครื่องหน้ากระจุ๋

หนาหยักศกเกือบเป็นหยิกจึงมักถูกผู้ใหญ่จับถ

นกว่าส่วนอื่น ประกอบกับขนตายาวงอนดกหนาเป็นแพ ยิ่งทำให้ดวงตานั้นลอยเ

ช่เด็กตัวเล็กๆ คนนั้นอีกแล้ว เป็นหญิงสา

ากที่เขาเห็นครั้งสุดท้ายเมื่อหกปีที่แล้ว ทว่าความเจริญวัยเต็ม

างหลังที่เจ้าตัวมักจะถักเปียไว้ตลอด บัดนี้ถูกซอยสั้นเข้ารูปศี

่มเป็นส่วนใหญ่ คล้ำขึ้นด้วยแดดลม แ

มองเขาอย่างพินิจราวจะฟื้นฟูความทรงจำเกี

บเห็นโดยเฉพาะเพศตรงข้ามทั้งรูปร่

นอายุสิบเก้าปีบริบูรณ์ขณ

ี่สิบห้าเขาก็ต้องสามส

งเขาแทบจะไม่เปลี่ยนแปลง ยังคงความสูงใหญ่ไหล่กว้า

เขาเท่าเดิมแต่น้ำห

ง แก้มที่เคยดูเต็มตอบลงอย่างเห็นได้ชัด แต่กลั

ช่ชายหนุ่มวัยสามสิบต้น

บลงมาอย่างเห็นชัด โดยเฉพาะบริเวณมุมปากทั้งสองข้างม

ซมประปรายบริเวณจอนหูทั้งสองข้าง แต่แทนที่จะท

กการสูญเสีย เวลานี้ยังปรากฏรอยหม่น เพียงแต่มีความแกร่งกระด้างด

ดลึกข้างมุมปากและจมูก ออกลักษณะหยามหยันอยู่ตลอดเ

่งงานห

ิดว่าเขาจะถาม ท

คนไม่ได้พบกันนานธรรม

ตอบนอกจากจะไม่มีแววยิ้มหัวล้อเลียน ย

าเขาครู่เ

กสาวคนหนึ

ะดุด ว่าตอบไม่ตรงคำถาม แต่คำตอ

ที่จ้องมา จึงไม่เห็นปฏ

าเจ้าตัวกำลังขบฟันเข้าหากันเพื่อระง

้อ

มองหน้า เมื่อหูได้ยินเสียงพูดค่อนข้างห้าวห้วน นึกภาวนาใ

วของกัญคงน่ารักเหม

มเอ่ยถึงลูกสาวโดย แต่คนมองหน้าหล่อนอยู่แล้ว

แต่ก็ฉลาดที่หนึ่ง ป

อนกัญ

าเท่านั้นที่รู้ว่าต้อง

ือนเลยแ

มๆ ดวง

อของแกทั้งหน้าตาและนิสั

รักลูก

สำเหนียกกังว

รัก ร

ยง มองหน้าคม

ดวงใจ น้องอ่อนก

ิดหนึ่ง ทว่าคนฟัง

พี่วรรษกลับไปทำง

วหน้าของกัญ

ดอัตโนมัติ

ามจำเป็นในที่จะลางาน เกิดขึ้นค่อนข้างบ่อย เพราะโรคเด็กสารพัดจะเรียงกันมาให้ต้องรับมือไม่ว่าหวัด เป็นไข้ อ

้าชอบกล เลยถือจังหวะนั้นตัดบทกล่าวล

ปก่อน

อยู่แล้วเมื่อเสียงห้าว

ก แต่ไม่ไ

้ามีปัญหาอะไรขอให้บอก พี่เต็

บคุ

ลับมาไหว้

วเสียแล้วที่จะแก้ปัญหาต่างๆ ด้วยตัวเอง แ

ทิ้งไว้แต่กลิ่นหอมอ่อน

างอย่างไป แต่จะพลาดอะ

เปิดรับโบนัส

เปิด
ตรวนรักโซ่สวาท
ตรวนรักโซ่สวาท
“เธอจากเขามาด้วยหัวใจที่ร้าวฉาน พยายามจะลืมเขาแต่ก็ช่างทำได้ยากเย็น ยิ่งเมื่อรู้ว่าสิ่งที่ติดตัวเธอมาคือพยานรักที่เธอมีต่อเขา การลบเขาออกจากหัวใจ ลืมไปได้เลย ร่างอ้อนแอ้นยังสั่นระริกจากความสุขสม เมื่อชายหนุ่มนำพาตัวตนแข็งเครียดดำดิ่งล้ำลึกสู่ความร้อนผ่าวนุ่มนวล กัญชพรยิ่งกว่าประหลาดใจเมื่อรับรู้ถึงการเติมเต็ม นอกจากรู้สึกอึดอัดเหมือนร่างถูกเหยียดขยาย หล่อนไม่รู้สึกเจ็บปวดใดๆ เลย นวินวรรษสบตาบอกว่างงงันอย่างเข้าใจ "ไม่เป็นไรใช่มั้ย" เขาถาม ศีรษะบนวางบนที่นอนส่ายไปมาเบาๆ แทนคำตอบ ประกายจากตากลมโตที่กำลังสบตอบเขาค่อยๆ คลายจากความงงงันเป็นขัดเขินตามด้วยแววรัญจวนเมื่อเขาค่อยๆ ขยับ นวินวรรษสูดปาก เพราะถึงเขาจะเคลื่อนไหวได้เรียบลื่นแต่ความคับแน่นและร้อนผ่าวกำลังจะเผาไหม้เขาทั้งเป็น ยิ่งเมื่อร่างบางขยับตอบโต้ตามสัญชาตญาณร่างกายที่ต้องการปลดปล่อย ชายหนุ่มถึงครางไม่เป็นส่ำ กัญชพรไม่เข้าใจ อะไรที่นวินวรรษจะไม่ไหว แต่บางทีหล่อนอาจหูอื้อตาลายแถมเซลล์สมองยังถูกทำลายลงชั่วขณะจนไม่สามารถรับรู้ได้อย่างคนปกติ เลยไม่เข้าใจ แต่ทั้งๆ ที่ไม่เข้าใจ แต่เมื่อชายหนุ่มจับขาเรียวให้โอบสะโพกเขาไว้ ขาของหล่อนก็ออกแรงรัดสะโพกเพรียวแกร่งไว้สุดกำลัง และเมื่อเขาโน้มตัวลงจูบขณะกายกำยำยังกระแทกกระทั้นเขาหาก็จูบตอบเขาเต็มสัญชาตญาณเรียกร้อง แม้แต่มือบางงก็ไม่นิ่งเฉยพอๆ กับสะโพกกลมมนที่ยกร่อนรอรับการเติมเต็มในแต่ละจังหวะ หลังไหล่บึกบึนกลายเป็นที่ลับเล็บเพื่อลดความเสียวซ่านที่มีมากมายจนกลายเป็นความทรมาน”
1 บทที่ 1 ตอนที่ 12 บทที่ 2 ตอนที่23 บทที่ 3 ตอนที่34 บทที่ 4 ตอนที่45 บทที่ 5 ตอนที่56 บทที่ 6 ตอนที่67 บทที่ 7 ตอนที่78 บทที่ 8 ตอนที่89 บทที่ 9 ตอนที่910 บทที่ 10 ตอนที่1011 บทที่ 11 ตอนที่1112 บทที่ 12 ตอนที่1213 บทที่ 13 ตอนที่1314 บทที่ 14 ตอนที่1415 บทที่ 15 ตอนที่1516 บทที่ 16 ตอนที่1617 บทที่ 17 ตอนที่1718 บทที่ 18 ตอนที่1819 บทที่ 19 ตอนที่1920 บทที่ 20 ตอนที่2021 บทที่ 21 ตอนที่2122 บทที่ 22 ตอนที่ 2223 บทที่ 23 ตอนที่ 2324 บทที่ 24 ตอนที่ 2425 บทที่ 25 ตอนที่ 2526 บทที่ 26 ตอนที่ 2627 บทที่ 27 ตอนที่ 2728 บทที่ 28 ตอนที่ 2829 บทที่ 29 ตอนที่ 2930 บทที่ 30 ตอนที่ 3031 บทที่ 31 ตอนที่ 3132 บทที่ 32 ตอนที่ 3233 บทที่ 33 ตอนที่ 3334 บทที่ 34 ตอนที่ 3435 บทที่ 35 ตอนที่ 35