icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เพื่อนบ้านรุ่น(คุณ)พ่อ

บทที่ 4 2-2 เพื่อนบ้านรุ่นคุณพ่อ

จำนวนคำ:1444    |    อัปเดตเมื่อ:11/02/2023

พี่ไว้ใจแกนะ ไม่รู้จะ

ไม่มีเวลาดูลูกสาววัยกระเตาะ ยัยอิงฟ้านี่ผมเ

เป็นลูกเป็นหลาน ทว่าเขี้

่าไม่มีทางเลือกจริง ๆ ไม่มีว

พีระพงษ์เนี่ย

สี ต่อเติมจากบ้านมือสองให้กลายเป็นบ้านหรู รถยนต์และเจ้าของบ้านหล่อเหลาดูดี อิงฟ้ายังไม่เคยพบเขาเป็นการส่ว

จำ เธอตามพี่รูปหล่อกลับบ้านเพราะนึกว่าเป็นอีเปรี้ยว แถม

์อยู่ข้างคอกกั้นเด็กวัยกำลังคลานเก่ง เจ้าตัวแสบขวดนมคาปาก เธอเข้าไ

์ดังคุ้นหูดับลง เธอรีบวิ่งลงบันไดมาเจอเพื่อนยืนรออยู่ข้างรถยนต์

สาร์มึงทิ้งกูได้ไง มึงหาย

ทว่าไม่ทันไร หนุ่มร่างสูงใหญ

ย... กูพาป้าไปโรงพยาบาล

้างอะ กูขอโทษ ๆ กูไม่ได้จะ

านของอิงฟ้ามากนัก เธอรู้จักกับทั้งคู่เป็น

รเพื่อนจับใจ เลื่อนมือไปตบบ

าภาพพอไหม ให้กูไป

งเจ้าภาพ... ไป ๆ ขึ้นรถก่อน ๆ” หนุ่มร่างสูงใหญ่ชวนเพื่อน

วกระหาย เพียงนึกถึงเจ้าของร่างสูงใหญ่ในเสื้อเชิ้ตดูดีมีราคา

... ได้กินยังอะ เล่

เลยนะมึง สามสิบเก้าจะสี่สิ

อมึงยังไม่แก่ พ่อหนุ่มเขี

กูยกให้ กูไม่ need ไม่

หมือนกันย่ะ” เสียงหัวเราะร่าเริงดัง เสียงแหลมเล็กของหนุ่มร่างกำยำแสบแก้วหูอิงฟ้า เ

ิขิตอยู่ซอ

นี่ซอยแปด

่ควรได้ฟาดสักคำ รับรองแซ่บฟิน ได้ข่าวว่าหมอดู

่บีบกำยันเช้า มันแน่นดีจริง! เรือนร่างกำยำอันสมบูรณ์แบบของหนุ่มรุ่นพ่อ แค่เขาทำยิ้มหน่อย บรรดาสา

มากกว่าที่ใครจะมองออกว่าเขาอายุสามสิบเก้า

าใบหน้าของเธอ

ถั่วหรือไงอีผีฟ้า นี่นะ กูได้ยินจากคนแถวนี้เม้ากันว่า

ปลกหน้าเพราะพูดคุยถูกคอ เผลอใจไปชั่วครั้งชั่วคราวเพราะฤทธิ์สุรา แต่เธอ

กันมาหลายปี หนีไปเมืองนอกไม่มีเอ่ยคำลาสักคำ

อพี่บิ๊กได

ทรไปก็ไม่รับ ต

งไปทำไม โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เรื่องสำคัญในตอนนี้ค

บพ่อมึงอีกไหม

แต่เมื่อคืนกูไปนอนออฟฟิศ

งนอนออฟฟิศ ลืมแล้วเหรอชะนี ม

ตายแล

อนล่ะ หญิงสาวยกมือขึ้นกดกุมขมับ จะโทษเป็นความผิด

เปิดรับโบนัส

เปิด
เพื่อนบ้านรุ่น(คุณ)พ่อ
เพื่อนบ้านรุ่น(คุณ)พ่อ
“เพื่อนบ้านรุ่น[คุณ]พ่อ 'อิงฟ้า' ถึงคราววิบัติ เมื่อเพื่อนบ้านรุ่นคุณพ่อสุดแซ่บพริกขี้หนูยกสวน! ดันเป็นหนุ่มที่เธอตามกลับห้องเมื่อคืนก่อน แล้วเพื่อนบ้านคนนี้หรือจะยอมมอบอิสรภาพให้เธอ : ตัวอย่าง : "...เราก็เป็นเด็กดีหน่อย พ่อกับแม่เขาเป็นห่วง พ่อแม่อาเสียหมดแล้ว เรายังโชคดี มีครอบครัวคอยห่วง" "ฟ้าเสียใจด้วยนะคะ เรื่องคุณพ่อคุณแม่อาพี" ในน้ำเสียงเศร้าหมองลงแสดงความเสียใจกับคุณอา แต่แล้วเธอกลับย้ำเตือนอีกฝ่ายด้วยแววตาดื้อรั้น "แต่ฟ้าไม่ใช่เด็กแล้วนะคะ ฟ้าโตแล้ว ฟ้าเรียนหนังสือจบแล้วทำงานแล้ว เงินเดือนออก ฟ้าก็แบ่งให้หลาน ฟ้าไม่ได้ทำตัวเหลวไหล" "อยากดื่มเหล้าย้อมใจ มาดื่มเป็นเพื่อนอานี่ ไปกินเหล้าถูก ๆ ทำไม ตับพัง ไม่ดีต่อสุขภาพ ตื่นมาปวดหัวอีก" "เหล้าที่ไหน กินเข้าไปเยอะ ๆ ปวดหัวทั้งนั้นแหละค่ะ" "เหล้าดี เหล้าแพง ไม่ปวดหัว" หญิงสาวทำหน้าเหมือนไม่เชื่อ เธอไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญด้านเครื่องดื่มมึนเมา ก่อนจะเหลือบไปเห็นขวดบรั่นดี ขวดไวน์ วางเรียงรายอยู่ในตู้ไม่ไกลจากห้องรับแขก มีโต๊ะรับประทานอาหารทำด้วยกระจกสีดำสนิท ครู่หนึ่งเธอมีความคิดพิสดาร อยากพาเพื่อนมาถล่มเหล้าที่บ้านคุณอาสายเปย์เสียให้เละเทะ! จะได้เลิกยุ่งวุ่นวายกับเธอสักที อีกครู่หนึ่งเธอเปลี่ยนใจไปเสียอย่างนั้น "ฟ้ากลับบ้านไปเลี้ยงหลานดีกว่า เดี๋ยวโดนบ่นอีก ฟ้าลานะคะอาพี" "ดีนะ เป็นเด็กดี แต่ถ้าหนีไปเที่ยวไม่ชวนอา... จะฟ้องพ่อ" เสียงเข้มขึ้นข่มขู่สาวน้อยที่ทำตาเขียวใส่ คุณอาแค่นหัวเราะในลำคอ "ลบภาพใน CCTV ให้แล้ว... แต่ที่ขึ้นคร่อมขี่อาวันนั้นน่ะ ไม่ได้บอกว่าจะไม่ฟ้องพ่อกับแม่" "อาพี!"”