icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เสน่ห์รักข้ามศตวรรษ

บทที่ 7 ทำได้อย่างไร

จำนวนคำ:1105    |    อัปเดตเมื่อ:21/02/2023

ดินตามอย่างเร่งรีบ วัสสิกาจึงสังเกตเห็นว่า ห้องครัวแห่งนี้มีเสียงอึก

โดนตีโดนหยิกอีกหร

สสิกาอํ้าอึ้งไม่รู้จะพูดจะบอก อย

ๆว่าเธอเป็นใครหรือมาจาก ไหน” สาวถอนขนห่านพูดจ้อยๆขณะดึงแขนวัสสิกาเดินแกมวิ่ง ตามมาออกประตูห

าเธอทำได

สสิกายิ่งงงจัด คิดไม่ ออกว่

นทำ

ะ ไม่ใช่สิ โผล่ออกมาจากความว่างเปล่า ฉันเห็นกับสอ

ที่นั่งรอเพื่อน แต่ที่นี่มันไม่ใช่ที่ที่ฉันนัดเพื่อนไว้ ฉันต้องไปแล

ากไหน สวรรค์หรือ"

้โรงแรมนี้" วัสสิกาชี้นิ้ว ลงพื

ที่นี่ไม่ใช่โรงแรมนะ" ผู้

ร ก็ฉัน..." วัสสิกาพูดไม่ท

วหรือห้องจัดทำเครื่องเสวย ถวายพระธิดากับพระโอรสองค์มหาราชามหารานี'' สาวถอนขน ห่านพู

ลี่ยน ฉันมาพักที่นี่เพื่อร่วมแข่งขันทำอาหารในรายการ...สุดยอดฝีมือเชฟอาเชียน 2020... และ

ยหลังของพระราชวัง หลวงในเมืองชัยปุระที่มหาราชาแห่งราชวงศ์สิงหนาทกับพระราชวงศ์เป็นผู้ครอบคร

แผกกันก็แต่เพศหญิงชายโดยที่ผิวพรรณบ่งบอกชัดว่าไม่ใช่คนเชื้อสายภารตะแท้ แววตาเฉลียวฉลาดสีนํ้าตาลแกมทองไม่ต่างกับขอ

านเมื่อผิวเนื้อถูกเ

อะไร" น้ำเสียงห้วนห้าวของสาวถอนขนห่านยิ่งตอกยํ้าให้

ีรับรางวัลก็เข้ามารอเพื่อนตามนัดในห้องล็อบบี้ที่อยู่ชั้นแรกขอ

ผล่หรือ ผุดขึ้นมากลางอากาศตรงหน้าฉัน ทีแรกฉันคิดว่าตาฝาดเสียอีก... เออ... อีกอย่างนะ ฉันเห็นหมอกสีรุ้งก่อนท

เปิดรับโบนัส

เปิด
เสน่ห์รักข้ามศตวรรษ
เสน่ห์รักข้ามศตวรรษ
“นิยายเรื่องนี้เป็นงานเขียนล่าสุดของศิรารัยที่สร้างเรื่องราวความรักจากปัจจุบันสู่อดีตและกลับมาจบสมบูรณ์ในยุคปัจจุบันที่อยากให้ผู้อ่านได้เปลี่ยนบรรยากาศที่เคยอ่านนิยายไทย-ไทย ไทย-อาหรับ ไทย-จีน มาเป็นนิยายไทย-อินเดียดูบ้าง โดยสร้างคู่พระนางให้นางเอกเดินทางไปประเทศอินเดียและได้ไปพบพระเอกในอดีตเพื่อช่วยเหลือให้ได้ขึ้นครองราชย์ แต่ความรักของคนในโลกอดีตกับคนในโลกปัจจุบันจะสมหวังได้ก็เกินความเป็นจริงจึงต้องทำให้นางเอกมาสมหวังในความรักกับพระเอกในโลกปัจจุบันที่สืบเชื้อสายมาจากเขาผู้นั้น และนักเขียนเชื่อว่า...ถ้าเพื่อนนักอ่านเปิดใจอ่านนิยายเรื่องนี้ จะได้รับทั้งความสนุกสนานและความซาบซึ้งใจในความรักของคนในโลกอดีตและคนในโลกปัจจุบัน... ************************************* เพียงสบตาในอุราก็หวั่นไหว เลือดเนื้อกายร้อนรุมดังสุมไข้ ยิ่งใกล้ชิดยิ่งขัดเขินสะเทิ้นอายใยไพ ใจหนอใจทำไมสั่นไหวเช่นนี้เอย *************************************** ความรัก... ไม่ใช่นํ้าหมึกจากปลายปากกา ที่ผ่านวันเวลา ไม่นานก็เจือจาง ความรัก... ไม่ใช่นํ้าหอมที่กลิ่นจางหายในเวลาไม่กี่ชั่วโมง ความรัก... ไม่ใช่เสื้อผ้าอาภรณ์หรือข้าวของเครื่องใช้ ที่เก่า แล้วก็เปลี่ยนใหม่ ความรัก... ไม่ใช่อาหารที่กินหลายมื้อก็เบื่อหน่าย ฯลฯ ************************************** ''เธอเป็นใครถึงจะมาสอนสั่งว่าฉันกินอะไรได้หรือกินอะไรไม่ได้ เป็นแม่ครัวก็ควรทำหน้าที่แม่ครัวของเธอ ไม่ต้องมาวิจารณ์คนกิน ไป ไปทำอาหารที่ฉันต้องการมา ต่อไปไม่ต้องเอาผักหญ้าพวกนี้มาให้ฉันกินอีก" อาหารจานหนึ่งถูกโยนแตกเพล้งตรงหน้าผู้ที่ถูกเรียกว่า...แม่ครัว...สลัดผักธัญพืชและนํ้าสลัดที่วัสสิกาต้องใช้เวลาคำนวณแคลอรี่ว่าต้องมีผักธัญพืชมากน้อยเท่าไรและสรรหาผักสดๆใหม่ๆมาทำอย่างประณีตหกกระจายเกลื่อนอยู่ตรงหน้าเหมือนเศษขยะ ที่วัสสิกาแทบจะร้องกรี๊ดออกมาด้วยความโมโห เพราะเจ้าชายจอมยโสไม่ได้ทำลายแค่อาหารจานสองจานแต่ได้ทำลายความตั้งใจดีของเธอจนหมดสิ้น "ตาหมีอ้วน" วัสสิการ้องว่าในใจ ความโกรธวิ่งจี๊ดขึ้นสมองวัสสิกาแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อนในชีวิต เธอไม่เคยโกรธใครมากมายอย่างนี้ บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าโกรธทำไม่นักหนา แต่ตอบโต้ออกมาได้เพียงกรีดเสียงอยู่ในความนึกคิด..ตาหมีอ้วน ฉันอุตส่าห์ตั้งใจทำมาให้กิน ยังจะมาว่ามาทำแบบนี้อีก...เพราะสิ่งที่เจ้าชายอาทิตยสุเรนทรากระทำ...โยนจานอาหารใส่หน้า...เป็นการทำร้ายจิตใจแบบที่ไม่เคยมีใครทำกับเธอมาก่อน วัสสิกาหมดความอดทนต่อผู้สูงศักดิ์ จึงโต้กลับทันควัน ฯลฯ ********************************”