icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เสน่ห์รักข้ามศตวรรษ

บทที่ 8 ค.ศ.1889

จำนวนคำ:2208    |    อัปเดตเมื่อ:21/02/2023

(Angle) ไม่ได้ใช้คำ ว่า บูธ(bhoot) หรือ เดวา(deva) ที่หมายถึง ผี หรือ เทวดา อย่าง ภาษาฮินดี

ีเลือดเนื้อ เหมือนเธอนี่แหละ ว่าแต่เธอเป็น

ดถึงพ่อของฉัน แม่ของฉันเก่งนะ พูดภาษา ฝรั่งได้ ฉันโตมาโดยไม่เคยเห็นหน้

ฉันชื่อ วัสสิกา มาจากประเ

าจากประเทศไทยหรือ คนที่ นั่นรู

แหละ ฉันมีเชื่อ สายอินเดียตอนใต้ทางคุณปู่ ท่านไปค้าขายในประเทศไทยแล้ว ตั้งหลักปักฐานอยู่ที่น

นวังเรียน หนังสือแค่งูๆปลาๆ พออ่านออกเขียนได้ โ

าฮินดีสลับอังกฤษ แม

าหลวงขององค์มหารานี มี

ม เป็นนางกำนัลน่าจะ อยู่สุขสบาย

กกับความกระโดกกระเดกซุ่มซ่าม ฉันเลยเข้าพวกกับใครไม่ได้ แถมยังถูกกลั่นแกล้งเป็นประจำ แม่จึงขอพระกรุณาจากองค์มหา

ะมองไม่เห็น งานนี้ต้องใช้ความใจเย็นและความ ละเอียดถี่ถ้วนจึ

ไม่มีใครรัง

อเหมือนกัน ส่วนคนไม่ชอบฉันก็คงไม่มีใครกล้าแสดงออกเพราะองค์มหารานีฝากฝังฉันมากับหัวหน้าจันตรี แต่ถึงหัวหน้า จันตรีจะไม่ได้ดีกับ

ีนี้จัดที่โรงแรมชัยปุระ ฮาวา รอยัล พาวิลเลียน ณ เมืองชัยปุระ รัฐราชาสถาน เสร็จงานพิธีที่ชั้นสองก็ตั้งใจจะลงมารอเพื่อนสนิทที

..." บุรนี สาวถอนขนห่านนับนิ้วบวกเลข เมื่อนับคร

" วัสสิกาคิดว่

ค.ศ.18

ดไม่ ออก เกิดอาการ...อยากจะเบ็'นลม...กับสิ่งที่ตนหาคำตอบได้ ถ้า ช่วงนี้เป็นช่วงกลางสมัยรัชกาลที่ห้าของไทยก็

ฝันเป็นตุเป็นตะ...ให้ตายเถอะ...แต่เธอยังรู้ตัวดี สติไม่ได้ฟั่นเฟือน และยากที

..เธอเป็นอะไร ทำไม่หน้าซีดตัวสั่นอย่างนั้น" บุรนีไม่ทันได้พูดจบ เห็นอาก

าไม่เชื่อ ตบแก้มสองข้างเพื่อปลุกตัวเองให้ตื่น แถมหยิก

ยิกฉันทำไม่" ค

ือ" วัสสิการำพึงเ

นจํ้าอยู่นี่เห็นไหม" บุ

ตาซีดเชียว จะเ

ี่เกิด อาการใจหวิวสั่นเหมือนจะเป็นลม และเหตุการณ

ดเหลือเกิน" บุ

ามสูด ลมหายใจยาวๆเพื่อตั้งสติใหม่ เธอต้องมีส

ม เธอจะมาจากอนาคตได้อย่างไร ในเมื่อมันยังมาไม่ถึง...แหม

าจากอนาคตปี2020จริงๆเธอ จะ

ักนี่นา...แต่จะหาเรื่องมาโกหกก็ไม่รู้จะอ้างอะไร เพราะ เธอไม่รู้จั

ใช่เวลาล้อเล่นนะ"

อเล่นนะ เธอก

รอบตัวแปลกประหลาดมาก หากเธอเดินทางมาจากอนาคตจริงก

าภาพจัดงานติดมือมาด้วยจึงรีบดึงโบว์ออกมือไม้สั่น แต่พอคลี่ใบรับรองเกียรติคุณออกมากระดาษกลับมีแต่ความว่าง

ร้องรํ่าในใจ อย่างนี้เธอก็ ไม่มี

ของฉัน หายไปหมดเลย" เสียงตื่นตระหนกข

ต้องเอาอะไรมายื

งๆนะ ฉันไม่ได้โกหก" วัสส

นก็บุบ สลายไปตามกาลเวลา สิ่งที่เธอกระทำนั่นละจะช่ว

ต้องกลับมาสู

าในอดีตเพื่ออะไร แต่เราคงต้องเก็บเรื่องนี้ไว้ก่อน สิ่งที่ควรทำตอนนี้ คือ เราสอ

หนดเวลาแน่นอนทำให้สาวถอน ขนห่านหรือบุรนีเห็นว่าเรื่องของวัสสิกาเป็นสิ่งท้าทาย ถ้าแม่ครัว คนใหม่มาจากโลกอนาคตจริงจะต้องมีเหตุนำพามา เธอ

เปิดรับโบนัส

เปิด
เสน่ห์รักข้ามศตวรรษ
เสน่ห์รักข้ามศตวรรษ
“นิยายเรื่องนี้เป็นงานเขียนล่าสุดของศิรารัยที่สร้างเรื่องราวความรักจากปัจจุบันสู่อดีตและกลับมาจบสมบูรณ์ในยุคปัจจุบันที่อยากให้ผู้อ่านได้เปลี่ยนบรรยากาศที่เคยอ่านนิยายไทย-ไทย ไทย-อาหรับ ไทย-จีน มาเป็นนิยายไทย-อินเดียดูบ้าง โดยสร้างคู่พระนางให้นางเอกเดินทางไปประเทศอินเดียและได้ไปพบพระเอกในอดีตเพื่อช่วยเหลือให้ได้ขึ้นครองราชย์ แต่ความรักของคนในโลกอดีตกับคนในโลกปัจจุบันจะสมหวังได้ก็เกินความเป็นจริงจึงต้องทำให้นางเอกมาสมหวังในความรักกับพระเอกในโลกปัจจุบันที่สืบเชื้อสายมาจากเขาผู้นั้น และนักเขียนเชื่อว่า...ถ้าเพื่อนนักอ่านเปิดใจอ่านนิยายเรื่องนี้ จะได้รับทั้งความสนุกสนานและความซาบซึ้งใจในความรักของคนในโลกอดีตและคนในโลกปัจจุบัน... ************************************* เพียงสบตาในอุราก็หวั่นไหว เลือดเนื้อกายร้อนรุมดังสุมไข้ ยิ่งใกล้ชิดยิ่งขัดเขินสะเทิ้นอายใยไพ ใจหนอใจทำไมสั่นไหวเช่นนี้เอย *************************************** ความรัก... ไม่ใช่นํ้าหมึกจากปลายปากกา ที่ผ่านวันเวลา ไม่นานก็เจือจาง ความรัก... ไม่ใช่นํ้าหอมที่กลิ่นจางหายในเวลาไม่กี่ชั่วโมง ความรัก... ไม่ใช่เสื้อผ้าอาภรณ์หรือข้าวของเครื่องใช้ ที่เก่า แล้วก็เปลี่ยนใหม่ ความรัก... ไม่ใช่อาหารที่กินหลายมื้อก็เบื่อหน่าย ฯลฯ ************************************** ''เธอเป็นใครถึงจะมาสอนสั่งว่าฉันกินอะไรได้หรือกินอะไรไม่ได้ เป็นแม่ครัวก็ควรทำหน้าที่แม่ครัวของเธอ ไม่ต้องมาวิจารณ์คนกิน ไป ไปทำอาหารที่ฉันต้องการมา ต่อไปไม่ต้องเอาผักหญ้าพวกนี้มาให้ฉันกินอีก" อาหารจานหนึ่งถูกโยนแตกเพล้งตรงหน้าผู้ที่ถูกเรียกว่า...แม่ครัว...สลัดผักธัญพืชและนํ้าสลัดที่วัสสิกาต้องใช้เวลาคำนวณแคลอรี่ว่าต้องมีผักธัญพืชมากน้อยเท่าไรและสรรหาผักสดๆใหม่ๆมาทำอย่างประณีตหกกระจายเกลื่อนอยู่ตรงหน้าเหมือนเศษขยะ ที่วัสสิกาแทบจะร้องกรี๊ดออกมาด้วยความโมโห เพราะเจ้าชายจอมยโสไม่ได้ทำลายแค่อาหารจานสองจานแต่ได้ทำลายความตั้งใจดีของเธอจนหมดสิ้น "ตาหมีอ้วน" วัสสิการ้องว่าในใจ ความโกรธวิ่งจี๊ดขึ้นสมองวัสสิกาแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อนในชีวิต เธอไม่เคยโกรธใครมากมายอย่างนี้ บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าโกรธทำไม่นักหนา แต่ตอบโต้ออกมาได้เพียงกรีดเสียงอยู่ในความนึกคิด..ตาหมีอ้วน ฉันอุตส่าห์ตั้งใจทำมาให้กิน ยังจะมาว่ามาทำแบบนี้อีก...เพราะสิ่งที่เจ้าชายอาทิตยสุเรนทรากระทำ...โยนจานอาหารใส่หน้า...เป็นการทำร้ายจิตใจแบบที่ไม่เคยมีใครทำกับเธอมาก่อน วัสสิกาหมดความอดทนต่อผู้สูงศักดิ์ จึงโต้กลับทันควัน ฯลฯ ********************************”