icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เสน่ห์รักข้ามศตวรรษ

บทที่ 9 ที่อยู่ใหม่

จำนวนคำ:1661    |    อัปเดตเมื่อ:17/02/2023

ที่พบเห็นเด็กสาววัยสิบสี่ก็ลืมสิ่งที่ ตั้งใจมาทำหันหลังกลับวิ่งตื๋อขณะคิดสงสัยว่าตัวเองตาฝาดหรือคิดฝันไปเอง...เป็นไปได้อย่างไรท

็กสาวผู้นั้นได้ เห็นการมาแบบฉับพลันเหมือนที่บุรนีได้เห็นเธอหรือเปล่า...ถ้าเด็กคนนั้นเห็นล่ะ...วัสสิกาใจเต้นระทึกกลัวสิ่งที่เด็กสาวจะเอาไปพูด...ใครจะเชื

เครื่องเสวย ทุกคนจะมีเตียงตู้ข้าวของเครื่องใช้

นห้องนี้มีเตียงตู้ตั้ง เรียงรายเป็น

ข้าวของอะไรก็เก็บใส่ตู้ ไว้ โอะ เสื

งสำคัญของฉัน'' วัสสิกากอดสิ่งที

ส่เข้าห้องเครื่องเสวยมาให้ ส่วนเสื้อผ้าที่ต้องใช้ใส่ประจำวัน ฉัน

ใส่ก่อน แล้วฉันจะพาไปวัดตัวที่ ห้องเสื้อตัดชุดอีกสองสามชุด เพราะที่นี่เขาตัดเสื้อผ้าให้พ

ุดขนาดเล็กสุดของที่นี่" บุรนีบอกข

ปลกจริง ชุดพวกนี้เป็นขนาดเล็กสุดที่ไม่มีคนงานค

จเสียงอุบซิบ ไม่คุ้นชินกับ สภ

จะได้คนละสามชุดและจะมีชุดใหม่มาให้เปลี่ยนทุกสองเดือน เปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วรีบลงไปนะ พวกเราต

บใจ

ำไม่ ด้วยจิตใจที่ไม่อยู่กับเนื้อกับตัววัสสิกาจึงเดินออกมาโดยไม่ได้เปลี่ยนเสื้อผ้า เมื่อก้าวเข้ามาในห้องครัวใหญ่หรือห้องเครื่องเส

้อแกง กะละมังนั้นเป็นซี่โครงแกะ จัดการหมักซอสตามสูตรที่ฉันสอน ต้องตวงเครื่องปรุงซอสให้ได้ตรงจำนวนด้วยล่

ดยเฉพาะผู้มีวรรณะสูง แล้วทำไม่ห้อง เครื่องเสวยถึงมีเนื้อสัตว์ทำอาหาร สิ่งที่อยู่ในกะละมังเป็นเนื้อแพะที่ยังไม่ได้ทำความสะอาด วัสสิกาเคยได้ยินมาบ้าง

อสัตว์เหล่านั้นเสียรสชาติน้อยที่สุด เพราะมิใช่จะทำให้ สะอาดเพียงอย่างเดียว การรู้จักวิธีล้างจะช่วยลดกลิ่นคาวกลิ่น สาบของเนื้อสั

ลิ่นสาบของเนื้อสัตว์ใด้ดี แถมยังมีคุณสมบัติช่วยให้เนื้อไม่เสียรสชาติมากอีกด้วย วัสสิกาจึงนำเนื้อแพะที่หั่นล้างในน้ำซาวข้าว ครั้งหนึ่งแล้วแช่พักไว้ ก่อนไปนำซี่โครงแกะมาล้

ต่อด้วยขั้นตอนการนำเครื่องเทศหลายชนิดตามสูตรต้องการให้แผนกงานเกี่ยวกับกระทะคั่วเครื่องเทศทุกอย่างและนำมาให้แผนกตำและบดมาผสมทำเป็นผงมัสซาลา จาก

เปิดรับโบนัส

เปิด
เสน่ห์รักข้ามศตวรรษ
เสน่ห์รักข้ามศตวรรษ
“นิยายเรื่องนี้เป็นงานเขียนล่าสุดของศิรารัยที่สร้างเรื่องราวความรักจากปัจจุบันสู่อดีตและกลับมาจบสมบูรณ์ในยุคปัจจุบันที่อยากให้ผู้อ่านได้เปลี่ยนบรรยากาศที่เคยอ่านนิยายไทย-ไทย ไทย-อาหรับ ไทย-จีน มาเป็นนิยายไทย-อินเดียดูบ้าง โดยสร้างคู่พระนางให้นางเอกเดินทางไปประเทศอินเดียและได้ไปพบพระเอกในอดีตเพื่อช่วยเหลือให้ได้ขึ้นครองราชย์ แต่ความรักของคนในโลกอดีตกับคนในโลกปัจจุบันจะสมหวังได้ก็เกินความเป็นจริงจึงต้องทำให้นางเอกมาสมหวังในความรักกับพระเอกในโลกปัจจุบันที่สืบเชื้อสายมาจากเขาผู้นั้น และนักเขียนเชื่อว่า...ถ้าเพื่อนนักอ่านเปิดใจอ่านนิยายเรื่องนี้ จะได้รับทั้งความสนุกสนานและความซาบซึ้งใจในความรักของคนในโลกอดีตและคนในโลกปัจจุบัน... ************************************* เพียงสบตาในอุราก็หวั่นไหว เลือดเนื้อกายร้อนรุมดังสุมไข้ ยิ่งใกล้ชิดยิ่งขัดเขินสะเทิ้นอายใยไพ ใจหนอใจทำไมสั่นไหวเช่นนี้เอย *************************************** ความรัก... ไม่ใช่นํ้าหมึกจากปลายปากกา ที่ผ่านวันเวลา ไม่นานก็เจือจาง ความรัก... ไม่ใช่นํ้าหอมที่กลิ่นจางหายในเวลาไม่กี่ชั่วโมง ความรัก... ไม่ใช่เสื้อผ้าอาภรณ์หรือข้าวของเครื่องใช้ ที่เก่า แล้วก็เปลี่ยนใหม่ ความรัก... ไม่ใช่อาหารที่กินหลายมื้อก็เบื่อหน่าย ฯลฯ ************************************** ''เธอเป็นใครถึงจะมาสอนสั่งว่าฉันกินอะไรได้หรือกินอะไรไม่ได้ เป็นแม่ครัวก็ควรทำหน้าที่แม่ครัวของเธอ ไม่ต้องมาวิจารณ์คนกิน ไป ไปทำอาหารที่ฉันต้องการมา ต่อไปไม่ต้องเอาผักหญ้าพวกนี้มาให้ฉันกินอีก" อาหารจานหนึ่งถูกโยนแตกเพล้งตรงหน้าผู้ที่ถูกเรียกว่า...แม่ครัว...สลัดผักธัญพืชและนํ้าสลัดที่วัสสิกาต้องใช้เวลาคำนวณแคลอรี่ว่าต้องมีผักธัญพืชมากน้อยเท่าไรและสรรหาผักสดๆใหม่ๆมาทำอย่างประณีตหกกระจายเกลื่อนอยู่ตรงหน้าเหมือนเศษขยะ ที่วัสสิกาแทบจะร้องกรี๊ดออกมาด้วยความโมโห เพราะเจ้าชายจอมยโสไม่ได้ทำลายแค่อาหารจานสองจานแต่ได้ทำลายความตั้งใจดีของเธอจนหมดสิ้น "ตาหมีอ้วน" วัสสิการ้องว่าในใจ ความโกรธวิ่งจี๊ดขึ้นสมองวัสสิกาแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อนในชีวิต เธอไม่เคยโกรธใครมากมายอย่างนี้ บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าโกรธทำไม่นักหนา แต่ตอบโต้ออกมาได้เพียงกรีดเสียงอยู่ในความนึกคิด..ตาหมีอ้วน ฉันอุตส่าห์ตั้งใจทำมาให้กิน ยังจะมาว่ามาทำแบบนี้อีก...เพราะสิ่งที่เจ้าชายอาทิตยสุเรนทรากระทำ...โยนจานอาหารใส่หน้า...เป็นการทำร้ายจิตใจแบบที่ไม่เคยมีใครทำกับเธอมาก่อน วัสสิกาหมดความอดทนต่อผู้สูงศักดิ์ จึงโต้กลับทันควัน ฯลฯ ********************************”