icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ลิขิตรัก พันธนาการหัวใจ

บทที่ 2 เรื่องความรักของตัวเอง

จำนวนคำ:1630    |    อัปเดตเมื่อ:27/02/2023

น้อยที่เพิ่งคลอดเมื่อเดือนก่อนจะแย่แล้วนั่นเอง ยิ่งใกล้จะถึงบ้านของพัทธนันท์มากเท่าไหร่ ขวัญข้าวก็ยิ่งตื่นเต้นมากเท่านั้น เสียงรถที่เข้ามาจอดยังหน้าบ้านทำให้ตะวันที่เพิ่งกลับมาจากทำงานหันหลังกล

รถ ตะวันก็เอ่ยถามขึ้นทันที นานแล้วที่เขาไม่ได้พบกับเพื่อนของ

่อนส่งยิ้มให้สามีของเพื่อนรักแล้วก้าวยาวๆ เดินเลยตะวันไปแทบจะทันที ตอนนี้สิ่งที่เธออยากเห็นมากที่สุดคือ

าตัวน้อยทั้งสองคนมากกว่าที่จะมาหาเขาหรือพัทธนันท์ซะอีก ขนาดเพิ่งคลอดยังไม่ครบสองเดือน เสน่ห์ของสองคนยังร้ายกาจ

ายหันขวามองหาเพื่อนรัก พอเห

ดใสปนดีใจ เมื่อเห็นพัทธนันท์เดินกลับมาจา

เข้าหาทันทีด้วยความคิดถึง สองสาวกอดกันกลมกลางบ้าน ก่อนที่พัทธนันท์จะจับขวัญข้าวให้ออกห่างแล้ว

ยแหละ คิดถึง อยาก

ะ” พัทธนันท์เอ่ยถามอย่างห่วงใย เพราะขวัญข้าวนั้นเดินทาง

นี้มากกว่า” ขวัญข้าวเอ่ยพ

ีบมือขวัญข้าวเบาๆ ความรักและห่วงใยของเธอที

บปุ๋ยนะซิ จะเข้าไปดูภูผา

ก็ได้ ถ้าเราเข้าไปกวนเดี๋ยวจะ

ันท์จูงมือขวัญข้าวให้มานั่งยังโซฟาในห้องรับแขก ก่อนที่ตะวันจะก้าวเข้ามานั่งข้างภรรยาคนสวยของเขาอีกคน หนำซ้ำยังก้ม

ปทำงานและกลับจากทำงานเขามักจะหอมแก้มหรือจูบเบาๆ หากวันไหนที่ตะวันลืม เธอก็จะออกอาการงอนเขาไปหลายวัน มีอยู่ครั้งหนึ่งที่ตะวันต้องขับ

ายดีหรือเปล่า” ตะวันเอ่ยถามขึ้น เขาวาด

งแววตาของตะวันที่ส่งไปยังพัทธนันท์ด้วยความรักเปี่ยมล้นหัวใจ ทำให้ขวัญข้าวชื่นชมความ

ือนเราที่โทรมลงไปทุกวัน” พูดจบพัทธนันท์ก็ก้ม

สวยปิ๊งอยู่เลยนะคะคุณแ

จากผู้เป็นสามีกับขวัญข้าวพร้อมกัน พัทธนันท์ถึงกับออกอาการเขิ

วยอยู่เลย ฟ้าเพิ่งคลอดลูกมา ร่

นมาช่วยด้วย แต่ท่านก็อายุมากแล้วเราไม่อยากกวน เดี๋ยวลุกมาชงนม เดี๋ยวอุ้มปลอบให

บ” ความที่เป็นห่วงทำให้ตะวันเอ่ยถามพัทธนันท์ เพร

อดื่มนมเรียบร้อยก็หลับปุ๋ยทันทีเลย” พัทธนันท์เอ่ยยิ้มๆ เพราะไม่ว่าจ

ันที่มีให้กันและกันมาตลอด ทำให้ขวัญข้าวเอ่ยแซวขึ้น ก่อนจะทำหน้าปลงๆ กับเรื่องความรักของตัวเอ

เปิดรับโบนัส

เปิด
ลิขิตรัก พันธนาการหัวใจ
ลิขิตรัก พันธนาการหัวใจ
“รักแรกพบ อาจเกิดขึ้นไม่ง่ายนัก แต่เมื่อได้เกิดกับหัวใจของผู้ชายที่ชื่อพระนาย ชายหนุ่มจึงพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้ได้อยู่ใกล้ ขวัญข้าว ดวงใจของเขา ++++ "นายช่วยฉันหน่อย ฉันทรมาน" ขวัญข้าวพร่ำบอกความรู้สึกที่ไม่คุ้นเคย ความต้องการส่วนลึกดูจะมีอิทธิพล จนทำให้ขวัญข้าวเอ่ยพูดสิ่งนั้นออกไป สติของเธอตอนนี้แทบจะหลุดลอย "ทรมาน คุณเป็นอะไร?" "ไม่รู้... แต่ฉันแค่ต้องการ น่ะ... นาย... ขอร้องทำอะไรก็ได้ ฉัน... ฉัน... ทนไม่... หวะ... ไหว" ขวัญข้าวพูดติดขัดปานจะขาดใจ พูดจบก็หอบเหนื่อย ใบหน้าร้อนผ่าวๆ เพราะความเขินอายที่ตัวเองเป็นฝ่ายเชิญชวนเขาไปตรงๆ ก่อนจะก้มหน้าต่ำมองพื้นห้อง พระนายรั้งใบหน้าของขวัญข้าวให้มองมายังเขา”