icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ลิขิตรัก พันธนาการหัวใจ

บทที่ 3 แอบหลงรัก

จำนวนคำ:1597    |    อัปเดตเมื่อ:27/02/2023

้าเอมจับไปดูตัวอีกนะ” พัทธนันท์แต

ผลหนึ่งที่เธอไปเรียนทำอาหารต่อที่ฝรั่งเศส ก็เพราะไม่อยากให้เอมอรคอยเจ้ากี้เจ้าการเรื่องดูตัว เรื่องคู่ของเธอให้มากไปกว่านี้ เพราะดูเอมอรจะสนใจเรื่องนี้ของเธอเป็

ไหนเนี่ย กลับมาคราวนี

นที่เราคุยกันว่าเห็นน้าเอมออกมาจากโรงแรมกับผู้ชายคนหนึ่งมันจริงหรือเปล่าฟ้า” พอได้ยินคำถามนี้พัทธนันท์ก็นิ่งไป เพราะเธ

ไปก็ได้” พัทธนันท์อยากจะตีอนวัฒน์นักที่

อมให้ผู้หญิงคนนั้นมาทำอะไรต่ำๆ กับพ่อเราแน่” ขวัญข้า

นกับเราเลยก็ได้” พัทธนันท์ลูบหัวเข่าเพื่อนสาวเบาๆ แล้วหันมองหน

่าจะยอมให้เรานอนที่นี่หรือเปล่า เพราะถ้าเรานอนด้วยคืนนี้ เห็นทีว่าต

ูกถามอย่างตะวัน

หากไม่ได้นอนกอดเมียตัวเอง” คำพูดและรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของ

าไปเชื่อตาลามกนี่เลยขวัญ

ยจริงจัง ทำเอาพัทธนันท์หันขวับ พร

ก่อนจะหันไปคุยกับขวัญข้าวต่อ ไม่อยากจะสนใจคนเ

นค้างที่นี่ด้วยนะ มีเรื่องอยากคุยกับฟ้าตั้งเยอะแน่ะ

ะเข้าใจว่าพัทธนันท์กับขวัญข้าวไม่ได้เจอกันมานาน คงมีเรื่องที่ต้องพูดคุยกันอีกเยอะ ส่วนที่เ

ยกมือยกไม้ขึ้นเล่นพร้อมส่งเสียงอ้อแอ้ แต่กลับไม่ร้องงอแงสักนิด ถ้าเป็นธาราหน่อยไม่ได้ ถ้าได้ตื่นขึ้นแล้วไม่เจอหน้าใครรับรองได้ส่งเสียงร้องดังลั่น จนทำเอาภูผาพลอยตกใจตื่นไปด้วย ตะวันอยู่เล่นกับภูผาสั

้อแอ้ให้ผู้เป็นแม่รู้ว่าตัวเองตื่นแล้ว พัทธนันท์ได้ยินเสียงลูกสาวก็รีบอุ้มขึ้นมาแนบอกทันที ดวงตาเล็กค่อ

ขวัญข้าวอุ้มภูผาเข้ามาใก

พัทธนันท์เอ่ยตอบแทนลูกสาว ก่อน

าเหมือนฟ้ากับตะวันไม่ผิดเพี้ยน เห็น

ูกเรานะ” พัทธนันท์เอ่ยแซว ก

จอก่อนอ่ะนะ ใช่ไหมคะน้องธารา น้องภูผา

วัญ” ตะวันเอ่ยถาม เพราะขวัญข้าวก็ใช่ว่าจะเป็นผู้หญิงไม่สวยหร

างหากล่ะ ใช่ไหมขวัญ” พัทธนันท์นั้นรู้ดีว่าที่ขวัญข้าวปิด

เขา หลงรักนานเข้าจนกลายเป็นความเคยชินและคาดหวังลมๆ แล้งๆ ปนกัน อีกอย่างนานป่านนี้แล้ว เขาคนนั้นคงมีลูกมีเมียไปแล้วไม่มาสนใจคนอย่างเธอหร

เปิดรับโบนัส

เปิด
ลิขิตรัก พันธนาการหัวใจ
ลิขิตรัก พันธนาการหัวใจ
“รักแรกพบ อาจเกิดขึ้นไม่ง่ายนัก แต่เมื่อได้เกิดกับหัวใจของผู้ชายที่ชื่อพระนาย ชายหนุ่มจึงพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้ได้อยู่ใกล้ ขวัญข้าว ดวงใจของเขา ++++ "นายช่วยฉันหน่อย ฉันทรมาน" ขวัญข้าวพร่ำบอกความรู้สึกที่ไม่คุ้นเคย ความต้องการส่วนลึกดูจะมีอิทธิพล จนทำให้ขวัญข้าวเอ่ยพูดสิ่งนั้นออกไป สติของเธอตอนนี้แทบจะหลุดลอย "ทรมาน คุณเป็นอะไร?" "ไม่รู้... แต่ฉันแค่ต้องการ น่ะ... นาย... ขอร้องทำอะไรก็ได้ ฉัน... ฉัน... ทนไม่... หวะ... ไหว" ขวัญข้าวพูดติดขัดปานจะขาดใจ พูดจบก็หอบเหนื่อย ใบหน้าร้อนผ่าวๆ เพราะความเขินอายที่ตัวเองเป็นฝ่ายเชิญชวนเขาไปตรงๆ ก่อนจะก้มหน้าต่ำมองพื้นห้อง พระนายรั้งใบหน้าของขวัญข้าวให้มองมายังเขา”