icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

บำเรอรักนายหัวเถื่อน

บทที่ 6 6

จำนวนคำ:1647    |    อัปเดตเมื่อ:07/03/2023

ู่ที่นั่นได้ยังไงในเมื่อว่ามีบ้านอยู่

ขากับรุ่งทิวาพูดกันหลายครั้ง และแต่ละครั้งก็ต้องท

ี่ไหนเอาคนบ้ามาอยู่ร่วมกับคนดี ไม่มี

ดูแล้วคล้ายกับว่ากำลังตวาดใส่ภรรยา “ผมเองก็ไม่เข้าใจคุณเหมือนกัน ทีลูกหลานคนอื่นช่ว

นกลับสามี “อีกอย่างที่มันเป็นบ้าก็เพราะมันทำตัวมันเอง

อย่างนี้ คุณเป็นแม่นะ แม่แท้ๆ ไม่ใช่แม่เลี้

ฉันอีกแล้ว” รุ่งทิวาเถียงสู้ “คุณว่าฉันเป็นแม่ที่ไม่ดี แล้วคุณ

ดมขึ้นเสียงใส

พี่ว่าหาย วุ้นจะไม่ห้ามเลย แต่นี่ไม่ใช่” อริศราห้ามบิดามารดา “แม่คะ วุ้นบอกแม่หลายครั้ง

พะเน้าพะนอมันยังไงก็เชิญ แต่ฉันไม่” รุ่งทิวาสะบัดหน้าเดินขึ้นชั

ู้เรื่องก่อน” อุดมตะโกนตามหล

ม่ไม่ฟังพ่อหรอกค่ะ” อริศ

ดมเหนื่อยหน่ายใจไม่น้อย แต่ก็ไม่รู

สิ่งที่เราทำได้คือ รักษาพี่ว่าให

ความคิดแม่นะ พ่อมองไม่เห็นเลยว่า ว

ลาพี่ว่า เท่ากับให้เวลาตัวเราเอง” อริศราให้กำลังใจบิ

ื่น คงอี

ปดูพี่ว่าก

ชั้นสองแล้วถอนหายใจอีกรอบ เขามีลูกสามคน คนโตเป็นผู้ชายชื่

ช้เงินและเที่ยวเตร่ มีผู้หญิงไม่เลือกหน้า ทำตัวเป็นพ่อบุญทุ่มตามประสาลูกคนรวยมีเงิน เขาพูดกับพันศักดิ์หลายครั้งแต่ก็ไร้ผล พันศักดิ์ยังค

็นพี่ชายสักเท่าไหร่ เอาแต่ใจตัวเอง คิดว่าตนเป็นศูนย์รวมของจักรวาล ทำก่อนคิดเสมอ

ดคิดไม่ได้ว่า เป็นพี่น้องพ่อแม่เดียวกันหรือไม่ อริศราเข้ามาดูแลกิจการของครอบครัวแบบเต็มตัว และท

ลับมาเป็นคนเดิม คนเดิมที่นิสัยแย่ เพราะยังดีกว่าเห็นลูกสาวอยู่ในสภาพเป็นคน

ของเขา หล่อนไม่ไว้ใจก้องภพที่ไม่รู้ว่าจะมีเล่ห์เหลี่ยมหรือความคิดชั่วร้ายใดหรือไม่ ครั้นจะไม่ไปตามนัด หล่อนก็จะไม่ได้สิ่งที่ต้องการ และนั่นอาจทำให้ก้อ

เพื่อนไ

อภัสรีมากที่สุดเช่นกัน แต่พอนึกได้ว่าเพื่อนสนิททั้งสาม ความหวังก็ต้องดับลง ทั้งสามคงไปกับหล่อนไม่ได้เป็นเพราะตอนนี้อรอุมา ชลธิชาและอุทิศกำลังสนุกสนาน

ฮ้อ

อในยามฉุกเฉิน และนั่นทำให้หล่อนนึกถึงสเปรย์พริกไทย ที่อรอุมาให้หล่อนไว้เมื่อสามเดือนก่อน ตอนนั้นอริศราไม่คิดว่าจะได้ใช้มัน จึงเก็บไว้ในลิ้นชักโต๊ะเครื่องแป้ง ทว่าวันน

เปิดรับโบนัส

เปิด
บำเรอรักนายหัวเถื่อน
บำเรอรักนายหัวเถื่อน
“หล่อนไม่เสียใจที่ตกเป็นของผู้ชายที่เกลียดหล่อนเข้าไส้ แม้จะเป็นได้แค่เพียงดอกไม้ประดับเตียง แต่หล่อนก็ยอมพลีกายให้เขา หากมันจะลบล้างความผิดที่ตนทำไว้... .... "นี่แม่คุณ กอดฉันซะแน่นเดี๋ยวได้จมกันทั้งคู่" "ก็ฉันกลัวนี่" อริศราตอบตามตรง "พาขึ้นเรือได้แล้ว เดี๋ยวจม" "พาขึ้นแน่ แต่เธอต้องให้รางวัลที่ฉันลงมาช่วยเธอก่อน" เมืองแมนมีข้อต่อรอง "ถ้าไม่ให้รางวัลฉัน ฉันจะปล่อยให้เธอจมน้ำ" "คุณอยากได้อะไรล่ะ" ถามไปโดยไม่คิด ตอนนี้อริศราไม่คิดอะไรทั้งนั้น ขอเพียงได้ขึ้นไปจากน้ำเร็วๆ "จูบฉันสิ" เขาตอบ หญิงสาวตกใจกับรางวัลที่เขาต้องการ "ถ้าไม่จูบ ฉันปล่อยนะ" เพียงแค่เขาทำท่าจะคลายลำแขนออก อริศรากอดร่างแกร่งไว้แน่น ยื่นหน้าไปประกบปากหนาอย่างรวดเร็ว "จูบแล้ว" หล่อนบอก "จูบตอนไหน ฉันไม่เห็นรู้สึก" "ก็เมื่อกี้ไง" "เมื่อกี้เรียกจูบเหรอ ฉันรู้สึกแค่เธอเอาปากมาชนปากฉัน อย่างนี้ปล่อยให้จมน้ำดีไหมเนี่ย" "อย่านะ" หญิงสาวรีบบอก เมื่อเห็นเขาจะคลายแขนออกจริงๆ "ฉัน...ฉันจูบไม่เป็น" "งั้นฉันจะสอนให้ สอนแล้วต้องจำนะ เพราะถ้าเธอจูบไม่เป็นสับปะรด ฉันจะจับตัวพี่สาวเธอมาจูบแทน" ขู่ได้ขู่ดี ขู่เก่งยิ่งกว่าหมาเสียอีก... เหอะ...ขู่แบบนี้ ไม่ทำตามก็คงไม่ได้อีกตามเคย โรมานซ์แก้แค้น”
1 บทที่ 1 12 บทที่ 2 23 บทที่ 3 34 บทที่ 4 45 บทที่ 5 56 บทที่ 6 67 บทที่ 7 78 บทที่ 8 89 บทที่ 9 910 บทที่ 10 1011 บทที่ 11 1112 บทที่ 12 1213 บทที่ 13 1314 บทที่ 14 1415 บทที่ 15 1516 บทที่ 16 1617 บทที่ 17 1718 บทที่ 18 1819 บทที่ 19 1920 บทที่ 20 2021 บทที่ 21 2122 บทที่ 22 2223 บทที่ 23 2324 บทที่ 24 2425 บทที่ 25 2526 บทที่ 26 2627 บทที่ 27 2728 บทที่ 28 2829 บทที่ 29 2930 บทที่ 30 3031 บทที่ 31 3132 บทที่ 32 3233 บทที่ 33 3334 บทที่ 34 3435 บทที่ 35 3536 บทที่ 36 3637 บทที่ 37 3738 บทที่ 38 3839 บทที่ 39 3940 บทที่ 40 4041 บทที่ 41 4142 บทที่ 42 4243 บทที่ 43 4344 บทที่ 44 4445 บทที่ 45 4546 บทที่ 46 4647 บทที่ 47 4748 บทที่ 48 4849 บทที่ 49 4950 บทที่ 50 5051 บทที่ 51 5152 บทที่ 52 5253 บทที่ 53 5354 บทที่ 54 5455 บทที่ 55 5556 บทที่ 56 5657 บทที่ 57 5758 บทที่ 58 58