icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

บำเรอรักนายหัวเถื่อน

บทที่ 7 

จำนวนคำ:1286    |    อัปเดตเมื่อ:07/03/2023

รศัพท์สั่งยาบางอย่างจากเพื่อนให้รีบนำมาส่

ชียวนะ เล่น

ฤทัยรัตน์เป็นภรรยาน้อยของชาวต่างชาติคนหนึ่งที่จะเดินทางมาหาหล่อนปีละสองครั้งๆ ละสองเดือน ได้รับเงินรายเดือนจากสามีเดือนละห

าเล่นได้ซะอีก” ฤทั

สาวคนไหนมาได้ แล้วได้เท่า

จกับจำนวนเงินที่ก้องภพจะให้ เพราะส่วนใหญ่หล่อนจะให้เ

เขามีเงินก็แบ่งให้หล่อนบ้าง ไม่ใช่เอากับหล่อนฝ่ายเดียว

ุณคืออะไร ไม่น่าใช่

เงินจากเขาแค่หลักหมื่น สูงสุดที่ได้คือเจ็ดหมื่น แต่นี่เขาจะให้เงินสู

่ามันจะทำเงินให้ได้มากขนาดนี้ ขายมั

ความสงสัยและสนใจไปใ

ลยเหรอ” ฤทัยรัตน์สกัดความสงสัย

งภพสาบานกับตัวเองว่า จนตรอกขนาดไหนก็จะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับยาเสพติด เพราะเข้าไปแล้วดึงตังเองออกมายากมาก “ส่วนเรื่องที

อก้องภพไม่อยากบอกตนตอนนี้ จะบอกก็ต่อ

ณ ฉันคงเหงา ขอสักครั้งได้

องภพไม่ขัดข้องที่ปรนเปรอความสุขให้ฤทัยรัตน์ เพราะผลประโยชน์ที่ได้รั

ชั้นยี่สิบสี่ ซึ่งต้องขึ้นไปอีกสิบชั้น ทางเดินที่ทอดไปสู่ตัวลิฟต์จะต้องเดินผ่านอีกหลายห้

ทัยรัตน์ที่ทำสีหน้างงๆ

รยาทและเห็นว่าอยู่ร่วมคอนโ

ยกับคุณค่ะ เชิญใน

กกัน จะมีเรื่

ฤทัยรัตน์อาบไปด้วยความตกใจ หัวใจหล่อนเต้นแรงกับความผิดที่ถูกจับได้ และถ้าหากเรื่องนี้รู้ถึงหูปีเตอร

่ประโยคนี้ มีหรือฤทัยรัตน์จะไม่ทำตาม ทว่าใจกล้าๆ กลัวๆ กับการเข้าไปในห้องคนแปลกหน้า

ฤทัยรัตน์มองไม่เห็นใครอื่น นอกจากยุพินที่เ

เขาจะบินมาหาคุณปีละสองครั้งๆ ละไม่ต่ำกว่าสองเดือน บางครั้งสามเดือนก็มี และยังส่งเงินให้คุณใช้ต่อเดือนเ

นหนึ่งที่ถูกต้องตรงเผง และข้อมูลส่วนนี้ถ้า

้องการ

ต้องกลัวฉันนะคะ ฉันไม่ทำอะไรคุณ แล้วจะไม่พูดเ

เปิดรับโบนัส

เปิด
บำเรอรักนายหัวเถื่อน
บำเรอรักนายหัวเถื่อน
“หล่อนไม่เสียใจที่ตกเป็นของผู้ชายที่เกลียดหล่อนเข้าไส้ แม้จะเป็นได้แค่เพียงดอกไม้ประดับเตียง แต่หล่อนก็ยอมพลีกายให้เขา หากมันจะลบล้างความผิดที่ตนทำไว้... .... "นี่แม่คุณ กอดฉันซะแน่นเดี๋ยวได้จมกันทั้งคู่" "ก็ฉันกลัวนี่" อริศราตอบตามตรง "พาขึ้นเรือได้แล้ว เดี๋ยวจม" "พาขึ้นแน่ แต่เธอต้องให้รางวัลที่ฉันลงมาช่วยเธอก่อน" เมืองแมนมีข้อต่อรอง "ถ้าไม่ให้รางวัลฉัน ฉันจะปล่อยให้เธอจมน้ำ" "คุณอยากได้อะไรล่ะ" ถามไปโดยไม่คิด ตอนนี้อริศราไม่คิดอะไรทั้งนั้น ขอเพียงได้ขึ้นไปจากน้ำเร็วๆ "จูบฉันสิ" เขาตอบ หญิงสาวตกใจกับรางวัลที่เขาต้องการ "ถ้าไม่จูบ ฉันปล่อยนะ" เพียงแค่เขาทำท่าจะคลายลำแขนออก อริศรากอดร่างแกร่งไว้แน่น ยื่นหน้าไปประกบปากหนาอย่างรวดเร็ว "จูบแล้ว" หล่อนบอก "จูบตอนไหน ฉันไม่เห็นรู้สึก" "ก็เมื่อกี้ไง" "เมื่อกี้เรียกจูบเหรอ ฉันรู้สึกแค่เธอเอาปากมาชนปากฉัน อย่างนี้ปล่อยให้จมน้ำดีไหมเนี่ย" "อย่านะ" หญิงสาวรีบบอก เมื่อเห็นเขาจะคลายแขนออกจริงๆ "ฉัน...ฉันจูบไม่เป็น" "งั้นฉันจะสอนให้ สอนแล้วต้องจำนะ เพราะถ้าเธอจูบไม่เป็นสับปะรด ฉันจะจับตัวพี่สาวเธอมาจูบแทน" ขู่ได้ขู่ดี ขู่เก่งยิ่งกว่าหมาเสียอีก... เหอะ...ขู่แบบนี้ ไม่ทำตามก็คงไม่ได้อีกตามเคย โรมานซ์แก้แค้น”