icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

บำเรอรักนายหัวเถื่อน

บทที่ 8 

จำนวนคำ:1598    |    อัปเดตเมื่อ:07/03/2023

่างประเมิน ตอนนี้หล่อนอยาก

ามา

ด้ไม่ยืดยาว” ยุพินเกริ่น “

ดหนี้คุณเหรอ แล้วคุณมาบอกฉันทำไม อย่าบอกนะว

ต้องรับผิดชอบสิคะ จะให้ค

ไม ห้องก็อยู่ใกล้ๆ กันท

ก้องภพถ้าไม่จนมุมจริงๆ ไม่มีทางใช้หน

หนี้การพนันกับเจ้าของโต๊ะบอลแห่งหนึ่ง หล่อนที่ลุ่มหลงและรักก้องภพจึงยอมควักเงินจ่าย ดีที่ว่าจำนวนหน

ค่ครั้

าะหนี้สินที่ก้องภพติดฉันมันมากมาย

ันอยากรู้เต็มแก่แล้วว่

ปยังสถานที่แห่งหนึ่งก็แค่นั้น ฉั

น์ถามอย่างสงสัย จะทำให้เรื่องมันยุ่งยากทำไม เดินไปคุยกันก็สิ้นเร

ลักฐานทางไลน์ก็ได้นะคะ สมัยนี้เขามีโพยหวยทางไลน์ด้วย คุณจะได้มั่นใจว่าฉันคือเจ้าหนี้ของก้องจริงๆ แล้วที่ฉันไม่ไปคุยกับก้องที่

คยเห็นก้องภาพส่งโพยบอลทางไลน์ ช่องทางให

่าคือที่ไหน

าเก้าสิบ ฉันจะบอกพิกัดให้คุณทางมื

วันนี้ไม่ได้หรอก ก้องบอกว่ามีนัดสำคัญกับใครก็ไม่รู้

กับแหล่งเงินที่เป็นผู้หญิงไว้ที่ห้องตอนหนึ่งทุ่

กับผู้หญิ

งจะขายอะไรสักอย่างให้ผู้หญิงคนนั้น ฉันว่านะ ก้องคงได้เงินหลายอยู่ เพราะก้องบอกฉันว่

ห้านาที หล่อนก็เดินกลับออกมาหาฤทัยรัตน์ “คุ

่ะ เขาไม

พได้ไหมคะ” ประโยคนี้ทำให

ี่รู้ว่าอีกฝ่ายต้องการอะไร “อย่าบอก

หร่มากกว่าจริงไหมคะ” ยุพินพูดอย่างกับตาเห็นว่า ห้องของก้องภพไม่มีสมบัติอะไรนอกจากที่พูดไป “ฉันมีเหตุผลของฉัน แล้วคุณก็ไม่สมควรรู้เหตุผลน

ายของตัวเอง อีกทั้งหล่อนยังต้องดูแลพ่อและแม่ หากไม่ทำตามที่ยุพินบอก และปีเตอร์รู้เรื่องที่ตนมีชู้ ท

านะ ห้ามบอกเรื่อ

ก็ต้องสัญญาว่า เรื่องที่คุณพบฉันวันนี้จะไม่บอกให้ก้องภพรู

ันไม่บอ

จะไม่ระแคะระคาย ทางที่ดีคุณเลิกทำตัวอย่างนี้ดีกว่า ปีเตอร์ดีกับคุณและครอบครัวคุณมาก พลิกฟื้นชีวิตที่ย่ำแย่ของคุณจนมานั่งมานอนชูคอในคอนโดหรูราคาเกือบสิบล้าน ซื้อรถให้คุณใช้และอื่นๆ อีกหลายอย่าง แต่คุณกลับตอบแทนความดีของเขาด้

อกจากความจน ให้หล่อนได้อยู่อย่างสุขสบาย มีเงินใช้โดยไม่ต้องกระเสือกกระสนดิ้นรนทำงาน แต่สิ่งที่หล่อนตอบแทนปีเตอร์คือการมีชู้ น้ำตาหล่อนไหลไม่รู้ตัว ที่ไม่รู้ว่าเป็นน้

เปิดรับโบนัส

เปิด
บำเรอรักนายหัวเถื่อน
บำเรอรักนายหัวเถื่อน
“หล่อนไม่เสียใจที่ตกเป็นของผู้ชายที่เกลียดหล่อนเข้าไส้ แม้จะเป็นได้แค่เพียงดอกไม้ประดับเตียง แต่หล่อนก็ยอมพลีกายให้เขา หากมันจะลบล้างความผิดที่ตนทำไว้... .... "นี่แม่คุณ กอดฉันซะแน่นเดี๋ยวได้จมกันทั้งคู่" "ก็ฉันกลัวนี่" อริศราตอบตามตรง "พาขึ้นเรือได้แล้ว เดี๋ยวจม" "พาขึ้นแน่ แต่เธอต้องให้รางวัลที่ฉันลงมาช่วยเธอก่อน" เมืองแมนมีข้อต่อรอง "ถ้าไม่ให้รางวัลฉัน ฉันจะปล่อยให้เธอจมน้ำ" "คุณอยากได้อะไรล่ะ" ถามไปโดยไม่คิด ตอนนี้อริศราไม่คิดอะไรทั้งนั้น ขอเพียงได้ขึ้นไปจากน้ำเร็วๆ "จูบฉันสิ" เขาตอบ หญิงสาวตกใจกับรางวัลที่เขาต้องการ "ถ้าไม่จูบ ฉันปล่อยนะ" เพียงแค่เขาทำท่าจะคลายลำแขนออก อริศรากอดร่างแกร่งไว้แน่น ยื่นหน้าไปประกบปากหนาอย่างรวดเร็ว "จูบแล้ว" หล่อนบอก "จูบตอนไหน ฉันไม่เห็นรู้สึก" "ก็เมื่อกี้ไง" "เมื่อกี้เรียกจูบเหรอ ฉันรู้สึกแค่เธอเอาปากมาชนปากฉัน อย่างนี้ปล่อยให้จมน้ำดีไหมเนี่ย" "อย่านะ" หญิงสาวรีบบอก เมื่อเห็นเขาจะคลายแขนออกจริงๆ "ฉัน...ฉันจูบไม่เป็น" "งั้นฉันจะสอนให้ สอนแล้วต้องจำนะ เพราะถ้าเธอจูบไม่เป็นสับปะรด ฉันจะจับตัวพี่สาวเธอมาจูบแทน" ขู่ได้ขู่ดี ขู่เก่งยิ่งกว่าหมาเสียอีก... เหอะ...ขู่แบบนี้ ไม่ทำตามก็คงไม่ได้อีกตามเคย โรมานซ์แก้แค้น”