icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

บำเรอรักนายหัวเถื่อน

บทที่ 9 

จำนวนคำ:1362    |    อัปเดตเมื่อ:07/03/2023

นหนึ่งซื้อไว้เพื่อผลกำไรในอนาคต ส่วนหนึ่งซื้อเพื่ออยู่อาศัย และมีอีกส่วนหนึ่งที่ซื้อให้เหล่าเมียน้อย เมียเก็บอยู่ ก้องภพไม่ใช่คนรวยแต่ทีอาศัยอยู่ในคอนโดน

ให้คนที่มาทำธุระที่นี่นั่ง ซึ่งเวลานี้มีคนนั่งกระจายอยู่บนโซฟาหลายคน หนึ่งใน

ธอจริงๆ ค่ะ” ยุพ

โด เธอตามขึ้นไปดูสิว่า

ป็นระยะ แผนที่ว่าให้ฤทัยรัตน์พาก้องภพไปยังสถานที่นัดหมายก็เป็นแผนของเมืองแมน เขาตั้งใจจับตัวก้องภพไป

ะใช่อริศราหรือไม่ แต่ในใจกลับบอกว่าน่าจะใช่ เหตุผลที่คิดเช่นนั้นเป็นเพราะ ภาพที่ก้องภพกับอริศราคุยกันอย่างสนิทสนมในโ

งเขาต้องจมอยู่กับความเสียใจ กินไม่ได้ นอนไม่หลับ กว่าจะทำใจยอมรับการจากไปของปาริชาติได้ก็ต้องใช้เวลานานพอสมควร แล

ใบหน้าตรงกับภาพถ่ายที่เขาส่งให้ทางมือถือ ให้โทรรายงา

ที่อยู่ในลิฟต์ที่รีบกดปุ

เข้ามาในลิฟต์ ก่อน

าหันมาถามยุพินด้วยเสีย

ินตอบ “คุณอยู่ที่นี่เหรอ

่ที่นี่ค่ะ ฉั

ย ทั้งคู่ก้าวเดินออกจากลิฟต์ ยุพินผ่อนการก้าวเดินให้ช้าลง แสร้งหยุดยืนรื้อค้นในกระเป๋า ราวกับหาอะไรบางอย่าง ทว่าดวงต

หาก้องภพค่ะ” ยุพินร

่นไร ความรู้สึกของเขาตอนนี้แทบอยากฉีกเนื้อสองชายหญิงสุดชั่วให้แดดิ้นคามือ แต

มาแผ่วเบา เมื่อสร้างกำลังใจให้ตัวเองแล้ว นิ้วเรียวสวนกดไปบนกริ่ง

เบี่ยงตัว ผายมือเ

ด้เหรอ ยื่นหมูยื่

้าเล่ห์อย่างไม่ไว้ใจ หล่อนรู้ดีว่าไม่มีสิทธิ์ต่อรอง อร

ก้องภพกลับไม่อยากให้เรื่องนี้จบลงเร็วๆ เขาเดินเข้าไปในห้อง ตรงไปยังส่วนห้องครัว เปิดตู้เย็นและหยิบน้ำหวานที่ผสมไว้เรียบร้อยเทใส่แก้ว ฉว

นๆ ชื่นใจก่อนสิ

นี้จบลงเร็วๆ คุณเอาเมมโมรี่การ์ดมา ฉั

ิศราคงไม่ยอมดื่มน้ำแก้วนี้แน่นอน หล่อนดูระวังตัวมาก เห็นทีเขาต้องใช้แผนใ

เปิดรับโบนัส

เปิด
บำเรอรักนายหัวเถื่อน
บำเรอรักนายหัวเถื่อน
“หล่อนไม่เสียใจที่ตกเป็นของผู้ชายที่เกลียดหล่อนเข้าไส้ แม้จะเป็นได้แค่เพียงดอกไม้ประดับเตียง แต่หล่อนก็ยอมพลีกายให้เขา หากมันจะลบล้างความผิดที่ตนทำไว้... .... "นี่แม่คุณ กอดฉันซะแน่นเดี๋ยวได้จมกันทั้งคู่" "ก็ฉันกลัวนี่" อริศราตอบตามตรง "พาขึ้นเรือได้แล้ว เดี๋ยวจม" "พาขึ้นแน่ แต่เธอต้องให้รางวัลที่ฉันลงมาช่วยเธอก่อน" เมืองแมนมีข้อต่อรอง "ถ้าไม่ให้รางวัลฉัน ฉันจะปล่อยให้เธอจมน้ำ" "คุณอยากได้อะไรล่ะ" ถามไปโดยไม่คิด ตอนนี้อริศราไม่คิดอะไรทั้งนั้น ขอเพียงได้ขึ้นไปจากน้ำเร็วๆ "จูบฉันสิ" เขาตอบ หญิงสาวตกใจกับรางวัลที่เขาต้องการ "ถ้าไม่จูบ ฉันปล่อยนะ" เพียงแค่เขาทำท่าจะคลายลำแขนออก อริศรากอดร่างแกร่งไว้แน่น ยื่นหน้าไปประกบปากหนาอย่างรวดเร็ว "จูบแล้ว" หล่อนบอก "จูบตอนไหน ฉันไม่เห็นรู้สึก" "ก็เมื่อกี้ไง" "เมื่อกี้เรียกจูบเหรอ ฉันรู้สึกแค่เธอเอาปากมาชนปากฉัน อย่างนี้ปล่อยให้จมน้ำดีไหมเนี่ย" "อย่านะ" หญิงสาวรีบบอก เมื่อเห็นเขาจะคลายแขนออกจริงๆ "ฉัน...ฉันจูบไม่เป็น" "งั้นฉันจะสอนให้ สอนแล้วต้องจำนะ เพราะถ้าเธอจูบไม่เป็นสับปะรด ฉันจะจับตัวพี่สาวเธอมาจูบแทน" ขู่ได้ขู่ดี ขู่เก่งยิ่งกว่าหมาเสียอีก... เหอะ...ขู่แบบนี้ ไม่ทำตามก็คงไม่ได้อีกตามเคย โรมานซ์แก้แค้น”