icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

รอยทรายพิศวาส

บทที่ 7 เก็บอาการ

จำนวนคำ:1175    |    อัปเดตเมื่อ:13/03/2023

งเธอก็แสนหวานละมุนแล้ว” บิลลี่ไ

ดถึงหลานสาวคุณทำท่าไม่ค่อยเชื่

ี่ครับ” บิลลี่สารภาพแล้วจ

ทำให้ติชิลารู้สึกอึดอัดจนต้

้หลานช่วย

็นนา

เธอกะพริบตาถี่ๆ วางแก้วน้ำส้ม

วิชญะหัวเราะในลำคอ “หลานของลุงสวยข

นั้นหรอกค่ะ” เธอ

าก” บิลลี่พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ผมไม่ปฏิเสธเล

คิดว่าน่าจะหานางแบบมืออาชีพมาเดินแบบให้จะด

แหละ” บิลลี่พูดเสริม “เป็นธรรมชาติไร้จริตและ

ว่า” ติชิลา

งมือให้กำลังใจหลานสาว “ถือว่าทำบุญก็ได้ เพราะเร

ฏิเสธไม่สำเร็จเสียแล้ว “ถ้าอย่างนั

มีการถ่ายภาพนิ่งก่อนเพื่อทำโปสเตอร์ป

รใช้นางแบบที่เป็นคนบั

งไม่ได้เสรีภาพกับผู้หญิงขนาดนั้น” บิลลี่ยิ้ม “แต่

“บิลลี่เป็นช่างภาพมือดี รับรองว่ารูปที่ออกมาต้องสวยและ

างแบบเลย เกรงว่าจะทำ

วิชญะตบหลังมือหลานสาวเบาๆ ให

็นนางแบบให้ค่ะ” เธอถอนหายใจเ

็ได้” วิชญะหัวเราะอารมณ์ดีขึ้นมาก “วันๆ เอาแต่อยู่ในโรงแร

ไปเที่ยวเอง หญิงสาวยอมรับว่าอยากดูบ้านเมืองของบัดรีญา

ช้าเราเจอกันที่ล็อ

ด้ค

ับนางแบบสมัครเล่นคนนี้มีอะไรบางอย่างที่ตราตรึงใจเขานัก! แต่ก็นั้นแหละ! เจอกันครั้งแรกเขาไม่อย

ทางขี้เล่นและเจ้าชู้เปิดเผยแบบนี้ทำให้เธอรู้สึ

ยไม่มีวี่แววเจ้าชู้ยังนอกใจเธอได้ นับจา

.

่นดึงดูดความสนใจของติชิลา เช้านี้เธอรู้สึกไม่อยากไปกับกลุ่มของบิลลี่ ดีนส์แต่ก็ไม่กล้าขัดใจผู้เป็นลุง ในขณะที่นั่งรถตู้มาด้วยกันเธอก็แทบไม่พู

ื้อของก็ได้นะ แต่กั

าที่เจอกันคิดว่าหญิงสาวหยิ่งและหัวสูง แต่พอไ

เขาพดภาษาอัง

เปิดรับโบนัส

เปิด
รอยทรายพิศวาส
รอยทรายพิศวาส
“เพราะผิดหวังในความรัก ทำให้ติลิชาตัดสินใจหลบไปพักใจในดินแดนทะเลทรายตามคำเชิญของผู้เป็นลุง โดยไม่รู้เลยว่าโชคชะตาจะนำพาให้เธอ เกี่ยวพันกับเพชรล้ำค่าของราชวงศ์มุกเคอร์จี ชีค ชารีฟ ชาฮ์ มุกเคอร์จี ไม่คิดว่าตนเองจะระงับความปรารถนาต่อหญิงสาวคนนั้นไม่ไหว จึงฉกฉวยเธอมาพร้อมเครื่องเพชร "น้ำตาจันทรา" "ทำไม? รังเกียนจข้านักรึ" ชีคชารีฟกระซิบถามชิดมุมปากของหญิงสาว "ใช่! ฉันเกลียดคุณ! ฉันเกลียด...อุ๊บ!!" ยังไม่ทันได้พูดให้จบประโยคเธอถูกปิดปากอีกครั้ง เขาบดขยี้เธออย่างรุนแรงไร้ความเมตตา ความร้อนแรงที่เขามอบให้แทบทำให้เธอไร้แรงทรงตัว พยายามดิ้นรนหาอิสรภาพ ทั้งที่อยากจะเห็นเธอทุกข์ทรมานและหวาดกลัว แต่เขากลับรู้สึกย่ำแย่เสียเอง”