รอยทรายพิศวาส

้า

างเล็กถูกผลักประชิดกำแพงตึก ก่อนที่เธอจะได้พูดอะไรอีกมือ

้ามาทำอะไร

่ แต่แววตาเคียดแค้นชิงชังที่จ้องมองเธอทำให้ติชิลาหวาดกลัว เธอส่ายหน้า

เรื่องอะไร...ฉ

่ข้าจะหมดความอดทน!” เขาออกแรงเพีย

้! คุณจำค

คนตระกูลจิตร

ติชิลาพยายามกลั้นไม่ให้น้ำตาของความหวาดก

ลำคอ “อย่าคิดว่าข้า

ใจ! พวกฉันไ

า! ติช

าปล่อยมือจากลำคอของเธอ หญิงสาวเข่าอ่อนทรุดลงไปนั

ิ่งเข้ามาหาเขาประคองหญิงสาวให

ตะกุกตะกักแต่พอเหลียวมองรอบข้าง

คุณหลงทาง” เขาโอบหญิ

” ติชิลาพยายามจะอธิบายแต

เล็กๆ แต่ติชิลาอดเหลียวมองไปอีกครั้งไม่ได้แววตาเมื่อครู่เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน เรื่องนี

งอะไรล่ะ? เร

.

ด็จออกไปตามลำพังเ

แค่องครักษ์ไม่ใช่เจ้าของชีวิ

จคร้านมากกว่าจะไม่พอใจที่องค

ามปลอดภัยให้พระองค์ แต่นี่กระหม่อม

ะในลำคอแล้วเลื่อนแฟ้มเอกสารที่ลงพระนามแล้วออกไปด้านข้าง ทรงเ

กๆ “กระหม่อมหวังใจว่าจะไ

ให้เจ้าเดือดร้อน” ทรงยิ้มเจ้าเล่

” อาลียื่นแฟ้มเอกส

รีสองใบแล้วก็ปริญาโทด้านศิลปะจากอังกฤษ มีคู่หมั้นแต่เพิ่งถอนหมั้นไปเมื่อสองเดือนก่อน

ชั่นโชว์เครื่องเพชร...” อาลีเอ่ยเบาๆ “สายของเรารา

ามโมโห “มันกล้าเอาสมบัติล้ำค่าของบัดรีญามาแสดงได้อย่างไร!

้าเอ่ยไปต้องทรงโมโหมากขนาดนี้ “ผู้ที่

ึ้นยืนแล้วก้มมองรูปติชิลาในแฟ้มที่กางอยู่บนพื้น

ระการใดต่อ