เจ้าสาวพร่างฝน

ี๊ด

กครั้ง แต่เท้ากระจิ๋วของเธอก็ลื่นพื้นปาร์เกต์ที่ถูกขัดถูอยู่เป็นประจำ ทำให้เสียหลักล้มหงายหลังลงไปกองแหมะกับพ

สองแขนเรียวรีบยกขึ้นมาปิดบังทรวงอกอิ่มที่ซ่อนรูปให้พ้นจากสายตาคู่คมแม้จะอยู่ในความมืดก็

ยแกร่งของเขาเป็นอิสระ ทว่ายิ่งดิ้นก็ยิ่งเหมือนแอ่นหยัดให้ความนุ่มหยุ่นของเต้าทรวงสล้างถูไถกับความกำยำของอกกว้างซึ่งอัดแน่นไปด้วยลอนมัดกล้ามมากยิ่งขึ้น และแม

ไม่อย่างนั้นฉันจะบีบค

้าที่ถูกถอดปลั๊ก แม้ในห้องนั้นจะมืดมิดแต่เธอก็รู้สึกถึงใบหน้าแข็งกร้าวราวกับโจรสลัด

ดิฉันเลยนะค

ั่นเอ

งๆ ที่เคยคุยกันแทบจะนับคำ เพราะตอนนี้สิ่งที่เธอปรารถนา

คะ...คุณเมสัน” สา

มยอะไร ฮึ!” เสียงห้าวดุดันถาม

ยใต้เงื้อมมือของพญาราชสีห์แสนดุร้าย เธอรู้สึกได้ถึงความเกรี้ยวกราดที่แส

มาดูดาวเท่านั้น ไม่ได้จะมาทำ

เชื่อคำพูดของคนใต้ร่างเลยแม้แต่น้อย มือแกร่งข้างหนึ่งละมาบีบคางมนข

ไม่อย่างนั้นเธอจะเ

ันสาบานก็ได้”เสียงหวานรีบยืนย

มเสียงกร้าวกระด้างพลางโน้มหน้าลงมาใกล้ๆ จนเธอส

ันไม่ได้คิดจะขึ้นม

าวน้อยคิดอะไรไม่ออกเลยนอกจากพร่

คิดจะมาเสนอตัวให้ฉันเหมือนอย่าง

ส่ายไปมาเป็นเชิงปฏิเสธ “ด

งไม่ทิ้งแถว ร่าน! แพศยา! ใจง่าย!” น้ำเสี

น เนื้อตัวของเขาก็ร้อนรุ่มเหมือนมีไฟลุกโชนอยู่ข้างใน บ่งบอกถึงโทสะที่พร

่อยดิฉันเถอะน

ละผู้เป็นแม่ นอกจากคำพูดอ้อนวอนเพื่อใ

้าของเธอทำอีก ไม่อย่างนั้นฉันจะจับเฆี่ยนให้หลังลาย” เมสันคาดโทษและบีบข้อมือเล็กๆ เข้าเต็

ฝนตัวสั่นงันงก รีบรับปากอย่างไม่ลังเล เธอเชื่อโดยไม่ต้องพิ

ระริก ก่อนจะเดินไปทรุดตัวนั่งลงบนเตียงด้วยอาการที่หัวใจยังเต้นแรงโครมครามไม่หาย ร่างกายของเธอก็อ่อนเปลี้ยราวถูกสูบพลังจากแม่เหล็กแรงสูง การเผชิญ