ตระการตา-อชิระ

ะเอาดอกไม้ไปให้ใคร

อใครๆ มักเรียกว่าวันวาเลนไทน์ เธอไม่รู้ว่าสำหรับคนอื่นๆ หรือในสังคมอื่นๆ ความสำคัญของวาเลนไทน์มันมากน้อยแค่ไหน แต่สำห

หญ่ที่เสียบอยู่ในแจกัน พร้อมกับครุ่น

็นว่าตระการตายังไม่ตอบคำถามของตน ทำให้คนถูกถามรีบตอบอย่างลุกลี้ล

ม่มี ก็พ

วกับพี่เตพี่ชายแกน่ะนะ’ หทัยชนกถามย้ำอย่างไม่อยากจะเชื่อ และไม่

ล้กันไง เราชอบพี่ปีย์แ

่นี่นะ เรายังไม่เคยเห็นพี่ปีย์ให้หรือรับดอกไม้จากผู้หญิงคนไหนเลย อีกอย่างพี่ปีย์ก็เป็นคู่จิ้นกับพี่แอนดรัมเมเยอร์ไม้หนึ่งของโรงเรียน

ันหนักแน่น เพราะเธอกับอชิระสนิทกันจริงๆ แม้ว่าตอนอยู่โรงเรียนเขาจะเก

ับดอกไม้จากแก พวกเราจะเชื่อว่าแกกับพี่ปีย์ชอบกันจริงๆ แต่ถ้าพี่ปีย์ไม่ให้หรือไม่รับนั่นแสดงว่

พวกแกคอยดู

ห้ตระการตาพลิกตัวไปมาจนตัวเลขบนนาฬิกาบอ

กพี่ปีย์แต่เช้าก็แล้วกัน ว่าให้รับดอกไม้ของเธอห

าวใช้ที่อยู่ในห้องรับประทานอาหาร ทุกคนต่างมองดูปฏิกิริยาของเธอด้วยความงุนงง ทว่าสาวน้อยไม่มีเวลาสนใจใคร นอกจากตรงดิ่งไปยั

ชียว” วรรณรีเองก็งงเช่นกันที่จู่ๆ สาวน้อ

ีย์ค่ะ” เสียงหวานใสสมวัยถามปนหอบ พลา

รียนแล้วจ้ะ ไปกับรถ

รียนด้วยรถรับส่ง ทำให้ต้องไปแต่เช้าตรู่ทุกวัน ในขณะที่เธอกับพี่ชายไปสายได้ เพราะมีคนขับรถส่วนตัวคอยไปรับ

ะไรกับพี่เค

คุยกับพี่ปีย์ที่โรงเรียนก็ได้ ตวงไปก่อ

หยิบกุหลาบใส่กระเป๋า นั่งรถหรูไปโรงเรียนกับพี่ชายเหมือนเช่นทุกวัน ต

เปล่าตวง ทำไม

พี่เต ตวง

น่

ตาถามประสาซื่อแบบคนไม่รู้ตัว ไม่ได้เป็นการ

า แถมพอขึ้นรถมาก็นั่งเงียบเป็นเป่า

ไม่มีอะไร

อะไรที่บ้านน้าวรรณแต่เช้า” คราวนี้เต

ระนิด

ุระที่ว่านี่เป็นธุระก

พี่ป

ินท์เลิกคิ้วเข้มพลางจ้องหน้าน้องสาวตรงๆ

น้อยโกหกพี่ชายเพราะยังไม่กล้าจะยอมรับตรงๆ ว่าตัวเอ

ม่ให้พ

ก่งสู้พี่ปีย

่งไม่สู้ไอ้ปีย์ แต่พี

่ใจ

ส่ด้วยความหมั่นไส้ไม่ได้ มันก็จริงอยู่หรอกที่ว่าพี่เตหล่อมาก แต่สำหร

รือว่าเร

ยังไงพี่เตก็คิดว่าตัวเ

เรื่อง

ที่ส

ๆ และไม่ต่อล้อต่อเถียงกับพี่ชายอีก ซึ่ง