บุตรชายตัวน้อยของบัณฑิตจาง 1

จางอี้หมิงจึงพาหลี่อ้ายกลับบ้าน เด็กน้อยบอกลาจางอี้เทาที่กำลังกลับไปทำงานตามปกติ พว

ใภ้ นางให้หลี่อ้ายนั่งรอใต้ร่มไม้ก่อนจะเดินไปตักน้ำ พวกเขาเดินกันมาได้สักพ

บ ตอนนี้ยามไ

00 – 14.59) นะหมิง

ขอรับ ถ้าเรารีบไปตอนนี้อาจจะหาอะไรม

นอก รอให้บิดาของเจ้ากลับมาจากไร่เสียก่อน ถ้าบิดาเจ้าไม่อนุญาต ย่าก็ไม่อนุญาตเช่นกัน ตอ

ม่มีเงินเหลือแม้แต่อีแปะเดียว เงินก้อนสุดท้ายที่มีก็จ่ายค่ายาของจางอี้ห

อี้หมิงหน้าหงอย เขาพยักหน้า

์ เข้าใจย่

ข้าใจ

ะเอ่ยชวน “หมิงเอ๋อร์ ไปอาบน้ำกับย่าที่ลำธารกันเถอะ แล้วเดี๋ยวเ

หน้า เด็กน้อยหันไปมองหน้ามารดาที่

กส่งเสียงเจื้อยแจ้วบอกถึงวิธีการคัดเลือกสำหรับนำมาทาน เขาหันไปมองตามแนวริมฝั่งแล้วพานางหูเดินไปดูผ

ุใดเจ้าจึงรู้เร

คือ คือว

อง ขืนพูดอะไรผิดไป มีหวังความแตกแน่ แต่เอ๊ะ! ในนิยายเขาใช้มุขนี้นี

น ท่านเทพได้มารับข้าไปเที่ยวเมืองสวรรค์ขอรับ ท่านเทพสอนข้ามากมายเกี่ยวกับผักพวกนี

ยที่ไม่รู้จักการตลบตะแลงหรือการโกหกแม้แต่น้อย หูไป๋หงได้ยิน

สวรรค์...ขอบคุณ ขอบคุณที่คืนหมิงเอ๋อร์หลานข้ากลับคืน

ี่ทิศและก้มกราบปลก ๆ เอ่ยขอบคุณสวรรค์ด้วยความปลา

ท่านย่าก็เห็น เพราะท่านเทพช่วยรักษาข้าน่ะขอรับ ต่อไปนี้ พวกเร

ของตนเอง แต่มือข้างข

ทษขอรั

วกเรามาช่วยกันเก็บ

าะไข่น้ำถ้าไม่ปรุงด้วยเครื่องเทศ มันจะ

าหลี่อ้าย ก่อนจะพากันเดินกลับไปยังบ้านของตนเอง เพียงไม่นาน หัวหน้าค

ก่อนเถอะขอรับ แล้

ั่งลงเพื่อพักผ่อนจากอาการปวดล้า จางอี้หมิงเห็นดังนั้นจึงรีบวิ่งไ

เป็นเด็กดีเสียจร

พ่อ ท่านพ่อทำงานเหนื่อย ข้

ที่เดินเข้าไปดูห่อผ้าถึง

นื้อติดประปราย ที่เหลือมีแต่ไขมันเป็นส่วนมากก็เถอะ แต่ก็มีค

หรือเปล

็นธัญพืชตามที่เราแจ้งไป แต่ท่านพี่เย่คงสงสารบ้านเรา จึงแบ่งเนื้อเลวมาให้ ถึงแม้ว่ามั

แล้ว ยังจ่ายธัญพืชมาเต็มส่วนด้วย ส่วนเนื้อนี่ ถึงแม้ว่ามันจะเป็นเนื้อเลว แต่อย่างที่เจ้าว่า เราเลือกเอา

ื้อเลวล่ะขอรับ” จางอี้หมิงที

่ไขมันทั้งนั้น ไม่มีผู้ใดกินไขมันนะหมิงเอ๋อร์ เวลาเอาไปต้มมันทั

้ยินคำว่าเลี่ยน เขานึกขึ้นได้ว่าลูกชายหัวหน้าหมู่บ้านให้เครื่องเทศมาด้วย ซุนซุเย่ร

ครัวเราคงตอบแทนบุญคุณ

ตั้งแต่ออกจากเมืองหลวง อย่าว่าแต่อาหารจานเนื้อเลย แม้

ีค่าดั่งทองเชียวล่ะขอรับ” จางอี้หมิงถึงกับหัวเราะและยิ้มกว้า

จึงหัวเราะออกมาเช่นนี้” นางหูเอ่ยถาม ท

ท่านเคยถามข้าว่า น้ำมันคืออันใด การผัดคืออันใด วันนี้ข้าจะแสด

บอกนะว่าท่านเทพบ

ื่องอันใดขอรับ” จางอี้เทาถาม เขาง

งเอ๋อร์ออกไปเที่ยวยังเมืองสวรรค์แล้วจึงพากลับมา ท่านเทพยังได้รักษา

อหญ้าที่ขึ้นตามบึงน้ำ ไม่มีใครเอาหญ้ามากินกัน แต่หมิงเอ๋อร์ยืนยันนักหนาว่ากินได้ อ

ร์ เป็นคว

เด็กน้อย

ทษนะท

เทพที่ช่วยรักษาหมิงเ

ลูกมีบุญวาสนา แต่ในขณะเดียวกัน ก็กลัวว่าจ

อกไปไม่ได้เป็นอันขาดรู้หรือไม่ ถ้าคน

ับ แต่ท่านพ่อขอรั

ินดังนั้นจึงรีบคลายอ้อมกอดออกจากลูกชาย เ

ใจเข้าเต็มปอด ท่าทางราวกับคนใกล้จะขาดอากาศ

่างกายตนชุ่มไปด้วยเหงื่อมาตลอดทั้งวันก็อยากจะไปชำ

หงบอกก่อนที่บุ

มันต้องใช้เวลาในการทำพอสมควร เมื่อท่านพ่อกลับมาจากอา

ปสิ ย่าอยากรู้เช่นกันว่าอาหาร