icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
บุตรชายตัวน้อยของบัณฑิตจาง 3

บุตรชายตัวน้อยของบัณฑิตจาง 3

ผู้เขียน: Ocean Books
icon

บทที่ 1 ไร้โรยรา

จำนวนคำ:4326    |    อัปเดตเมื่อ:07/08/2023

ดินไปยังเรือนของเถ้าแก่หลินซึ่งอยู่ห่างจากเหลาซิ่งฝูไปเพียงไม่กี่ตรอกซอย เถ้าแก่หลินเดินนำท

ปร่างที่ดี ทำให้มองดูราวกับหญิงวัยกลางคนเท่านั้น ความงามยังด้อยกว่าหูไป๋หง

้าค่ะ” ฮูหยินเอ่ยแล้วจ

ขกทั้งสามคนกล่าวทัก

้อยกับบิดา ใช่หรือไม่” ฮูหยินหลินตอบรับการคารวะจากคุณชายห

อจางอี้เทา ส่วนบุตรชายข้าชื่อจางอี้ห

าท่านพ่อบุญธรรมและท่านแม่บุญธรรม ส่วนเจ้าหมิงหมิงน้อยก็เรียกท่านย่าใหญ่ เข้าใจหรือไม่” ตู้จินเหมยแก้ไขให้ส

ต่อครอบครัวของข้าขอรับ หมิงเอ๋อร์ ยังไม่รีบเรียกท่านย่าใหญ่อีกหรือ” จ

งอี้หมิงสะดุ้งแล

ลิน ๆ นี่นา ลืมไปเลยว่า

่องราวของเจ้าให้ข้าฟังจนข้าอยากจะเห็นเจ้ามาตั้งหลายวันแล้ว

ั้นจึงลุกขึ้นและเดินเ

อยมาให้ได้ชื่นใจแบบนี้ ต่อไปนี้เจ

แท้ ๆ แต่จะให้ทำเช่นไรได้ พวกเขาอาศัยอยู่ที่เมืองหลวง นาน ๆ

นแก่เช่นข้า ไหนเลยจะมีความสุขมากไปกว่าการได้ชื่นชมบุตรหลานตัวน้อยเช่นนี

มสุข เห็นเช่นนี้ข้าก็พลอยมีความสุขไปด้วย วันนี้ข้ามีเวลาทั้งวัน คงต้องรบกวนเถ้

่ชายหนุ่มตรงหน้าแล้วจึงลุกจากไป เพียงไม่นานก็กลับมาพร้อมกับบ่าวรับใช้ที่

งท่ามกลางต้นไม้สีส้มและสีเหลืองทองเบ่งบานไปทั่ว หวงห่าวหร

พไร้โรยราเช่นนั้นหรือนี่” จางอี้เท

นไรนะ” หลินไห่เอ่

รยาที่ต่อให้แก่ชราเช่นไรก็ยังคงสวยงามดั่งต้นแปะก๊วย เนื่องจากท่านหมอได้ใช้ยาสมุนไพรล้ำค่ามากมายในการค

ยถึงได้รู้จักภาพนี้เล่า” คุณช

ังนี้มีเพียงไม่กี่คนที่สามารถเอาชนะเขาได้ แต่ชายที่อยู่ตรงหน้าเขาในเวลานี้ การแต่

หลวงมาก่อนที่จะย้ายมาอาศัยอยู่ที่เมืองไห่ถังนี้ ข้าไม่เคยได้เห

าต้องขออภัยหากล่วงเกินท่านไป” หวงห่

ียงชาวบ้านธรรมดาเท่านั้น หาได้คู่ควรให้ค

ล้ว เช่นนั้นข้าขอเรียกท่านว่าพี่อี้เทาได้หรือ

้ น้องห

ยนอก เถ้าแก่หลินและตู้จินเหมยหาได้มีความรู้เรื่องภาพวาดไม่ จึงขอตัวพาหลานชายคนใหม่ไปเดินเล่นในเรือน ทั้งยังให้แนะนำถึงสถานที่ต่าง ๆ ไม่ว

ว สอนท่านย่าใหญ่และพ่อครัวของเรือนให้ทำอาหารมื้อกลางวันด้วยความสนุกสนาน ตู้จินเหมยถ

วย ซึ่งชายหนุ่มก็ไม่ปฏิเสธ ทั้งยังเอ่ยชมอาหารในวันนี้ด้วยความพึงพอใจ เมื่อกินข้าวเส

เรือน สายลมเอื่อย ๆ ที่พัดผ่านทำให้จางอี้หมิงที่กินข้าวอิ่มถึงกับหนังตาหย่อน ง่วงนอนขึ้นมาเส

้โอกาสพูดคุยถึงเรื่องช่างที่จะจ้างให้ไปสร้างบ้านกับเถ้าแก่หลิน โดยเขาเอ่ยเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับกองกำลังเหลียงอัน

เจ้าแล้ว หนิงอ๋องเป็นคนดีและยุติธรรมมาก ที่บ้านเมืองสงบ ไม่มีสงคราม ส่วนหน

เอาเช่นนี้ดีหรือไม่ ยังพอมีเวลา อีกหนึ่งชั่วยามรอให้หมิงหมิงน้อยตื่น พวกเราก็ไปพ

ตามที่ท่านพ่อบ

ลินไห่กับจางอี้เทากำลังนั่งเล่นหมากรุกกันอยู่ เมื่อท่านปู่บุญ

ื่นแล้วหรือ เป็นเช่

ข้าหายง่ว

ที่จะจ้างให้ไปสร้างบ้าน ท่านปู่เห็นด้วยกับเถ้าแก่หวังเรื่องนายช่างเหอ พ่อจึงรอให้เจ้าต

ะขอรับ” จางอี้เทาแจ้งเรื่องทั้งหมดให้บุตรชายรับฟังและห

บุตรบุญธรรมตรงหน้า ฝีมือการเล่นหมากของจางอี้เทาไม่ธรรมดา สมแล้วที่เป็นบัณฑิตและอาจารย์

มทุกเมื่อ” จางอี้

ช่างเหอจะว่าใกล้ก็ใกล้ จะว่าไกลก็ไกล เถ้าแ

ด้รอพวกเขาอยู่ก่อนแล้ว เห็นได้จากการที่คนง

ว่ามีเพียงโต๊ะทำงานและชั้นวางม้วนกระดาษกองใหญ่ ซึ่งคาดว่าน่าจะเป

ชายวัยกลางคน รูปร่างสูงใหญ่กำยำ ด้วยพื้นฐานคงเป็นผู้ที่ทำงานใช้กำลังมาตั้งแต่เ

ิญนั่ง ๆ” เหอซี

” สองพ่อลูกสกุลจ

ท่านให้บ่าวมาแจ้งว่าจะให้ข้าไปสร้างบ้านให

ายช่างเหอ”

ไหนสร้างบ้านในเวลาเช่นนี้กัน มีเพียงซ่อมแซมบ้านเล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านั้น ข้า

้างบ้านแบบชาวบ้านธรรมดาทั่วไปขอรับ จำนวนสี่ห้องนอน ขอเพียงแข็งแรง ทนทาน

แล้วมีสิ่งไหนที่

ห้องอาบน้ำแยกออกไปต่างหาก ข้าต้องการบ้านอีกสองหลังที่เป็นห้องโล่ง ๆ ไม่จำเป็นต้องมีห้องนอน หลังหนึ่งขอ

ให้กับเหอซีได้ดู เนื่องจากบ้านสกุลจางได้ตกลงคุยรายละเอียดกันมาแล้ว จางอี้เทารู

องลมให้ควันลอยออกไปนอกบ้านข้ายังไม่เคยเห็นการสร้างบ้านแบบนี้ รวมทั้งเตาอบด้ว

เคยเห็นใครสร้างบ้านแบบนี้ จึงเกรง

ารถบอกวิธีการทำให้ได้ขอรับ เพียงแต่อยากจะทราบว่าจะต

คงไม่เกินหนึ่งเดือน บ้านไม่น่าจะใช้เวลานาน ข้ากังวลแต

บ้านข้าคงพอทันได้สะสมเสบียงไว้สำหรับฤดูหนาวปีนี้ ท่านลุงเหอคิดค่าจ้างเป็นเง

ั้งค่าแรง ค่าวัสดุอุปกรณ์ต่าง ๆ

วามจริงบ้านของเจ้าอาจจะไม่แพงถึงเพียงนี้ แต่เพราะมีการทำปล่องลม เตาผิงและเตาอบ รวมถึงบ้านหลังเล็กอีกสองหลังเพื่

ราคาดูแล้ว อันที่จริง สิ่งที่พวกเขาต้องการหลาย ๆ อย่างนั้นเป็นสิ่งที่บ้านอื่นไม่เคยสั่ง

รายละเอียดอื่นอีกหรื

เริ่มงาน และจ่ายทั้งหมดในวันที่ส่งมอบเรือน หากเจ้าตกลงข้าจะทำ

เพราะเราทำเองไม่ได้ ก็ถือว่าสมควรแล้ว ท่านพ่อคิดเห็น

ไงได้ หากไม่มีบ้านสำหรับฤดูหนาวน

น ถึงแม้ว่าจะเป็นบ้านธรรมดาแต่เพราะต้องซื้อทุกอย่างจึงมีราคาสูงเช่นนี้ ท่านพ่

รือนในเมืองไห่ถัง ชาวบ้านไม่เสียสักอีแปะเพราะพวกเขาก่อสร้างกันเอง ในเ

บอกมา เช่นนั้นรอข้าสักครู่ ข้าจะไปร่างสัญญามาให้”

่าเรียบร้อยดีแล้ว จางอี้เทาจึงลงลายม

รียมคนงานและอุปกรณ์พร้อมวัสดุต่าง ๆ ให้พร้อม” เหอซีกล่าว “ข้ามีอุป

็นเวลาที่ไม่นานมากนัก อีกทั้งบ้านจา

าในโลกนี้ผู้คนเตรียมการก่อสร้างกันกี่วัน ดั

งฝูมาส่งสองพ่อลูกสกุลจางลงที่จอดเกวียนของผู้เฒ่าผินคนขับเกวียนของหมู่บ้า

ยนไปพร้อมบิดา จางอี้เทาเองก็ยกมือคารวะเถ้าแก่หลินไห่เช่นกัน

้หลบหนาว ไม่ต้องทนอยู่ในกระท่อมปลายนา ท่านแม่และท่านย่าก็จะได้คลาย

อบครัวกลับมาร่ำร

แม่และท่านย่าโ

เปิดรับโบนัส

เปิด
บุตรชายตัวน้อยของบัณฑิตจาง 3
บุตรชายตัวน้อยของบัณฑิตจาง 3
“อานนท์ ชายหนุ่มอายุ 25 ปี โสด หน้าตาดาษดื่น เติบโตมาจากบ้านเด็กกำพร้าอุ่นไอรัก อาชีพหลักคือการขายอาหารตามสั่งในฟู๊ดเซนเตอร์ห้างดัง อาชีพรองเป็นผู้ช่วยนักเขียนนิยาย รับจ้างหาข้อมูลต่าง ๆ ส่งให้กับนักเขียน งานไหนได้เงิน อานนท์ทำทั้งหมด ในวันหยุดยาว กลางวันนอกจากต้องไปยืนทำอาหารตามสั่ง กลางคืนยังต้องมานั่งหาข้อมูลส่งให้ผู้ว่าจ้างงานด่วนอีก ทำให้พักผ่อนไม่เพียงพอ วิญญาณจึงบ๊ายบายจากโลกเก่า ไปเกิดใหม่ในร่างของจางอี้หมิง บุตรชายตัวน้อยอายุ 5 ขวบของบัณฑิตจาง ที่ถูกบ้านหลักมอบหนังสือแยกบ้าน พร้อมขับไล่ครอบครัวให้มาอยู่บ้านนอก อุตส่าห์ได้กลับมาเกิดใหม่ทั้งทีในครอบครัวที่อบอุ่น มีพ่อ แม่ และย่าตามที่อานนท์เคยฝันไว้ แต่ทำไมถึงแถมความยากจนมาให้เขาด้วย ชาติก่อนก็สู้ชีวิตจนตาย มาชาตินี้ชีวิตสู้กลับยิ่งกว่านิยายที่เขาเคยอ่านเสียอีก นี่สินะ!!! ของฟรีไม่มีในโลก มันต้องมีสิ่งแลกเปลี่ยนกันอย่างสมน้ำสมเนื้อ”
1 บทที่ 1 ไร้โรยรา2 บทที่ 2 บันไดดิน3 บทที่ 3 อาหารอันใดช่างหอมเช่นนี้4 บทที่ 4 ช่วยชีวิต5 บทที่ 5 ประทานรางวัล6 บทที่ 6 ปัญหาที่ไร้ทางออก7 บทที่ 7 กลับคำพูด8 บทที่ 8 เจ้าปลูกผักได้หรือไม่เล่า9 บทที่ 9 ข้อแลกเปลี่ยน10 บทที่ 10 หุ้นส่วนการค้า11 บทที่ 11 อาหารชนิดใหม่ของเหลาซิ่งฝู12 บทที่ 12 จุดจบของหลวนซาน13 บทที่ 13 มากถึงเพียงนี้14 บทที่ 14 ได้เวลาปลดปล่อยความจน15 บทที่ 15 น้ำปรุงรส16 บทที่ 16 ฤดูหนาวมาเยือน17 บทที่ 17 สิ่งที่ไม่คาดคิด18 บทที่ 18 รอดตายแล้ว19 บทที่ 19 ต้นลูกหนาม20 บทที่ 20 พบท่านเจ้าเมือง