icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

บุตรชายตัวน้อยของบัณฑิตจาง 5

บทที่ 4 สำนึกผิด

จำนวนคำ:3025    |    อัปเดตเมื่อ:07/08/2023

หน ๆ เวลาต้นยามห้าย(21.00 – 22.59) ท่านห

ลี่อ้าย และองครักษ์ทั้งหมดก

งข้าเป็นเช่นไรบ้าง” จางอี้เทา

อดภัยแล้วหรือไม่” องค์ร

” ท่านหมอกู้เดินนำไปนั่งลงบนโต๊ะกลมในอีกห้องหนึ่งซึ่งจัดไว้เป็นที่พัก

การไม่น่าเป็นห่วง เพียงแต่ต

นเล่าท่านหมอ” จางอี้เทาถามต่อด้วยความวิตกกังวล หากอา

ปากแตก ลำตัวมีรอยฟกช้ำจากการโดนของแข็งกระแทก และยังมีอาการจุกปวดจากการถูกเหวี่ยงลงพื้นด้วย โชคดีที่ท่านอ๋อง

งเอ๋อร์ปลอดภัย” หลี่อ้า

ม่” จางอี้เทาเอ่ยถามท่านหมอกู้ต่

พวกท่านไม่ต้องเป็นห่วง ข้าได้จัดการให้หมอผู้ช่วยคอยดูแลท่านอ๋องน้อยตลอดเวลา หากว่า

รับ” จางอี้เทาไม่ดื้อรั้นที่จะเข้าเยี่ยมบุตรชาย หากท่านหมอบอกว่

เป

้พวกเขาจะเป็นเพียงชาวบ้านแต่ก็เป็นบิดาและมารดาที่แท้จริงของเจ้

ับใช้ก็เข้ามาแจ้งข่าวว่าจางอี้หมิงปลอดภัยแล้

รีบเข้ามาแจ้งให้จางอี้เทาไปพบท่านอ๋องน้อยที่ห้องโดยพลัน จางอี้เทารีบลุกออกไปทันที ด้วยความวิตก

ื้อผ้าแล้วตามพี่ไป

วามคิดตีวนไปต่าง ๆ นานาถึงบุตรชายที่นอนเจ็บอยู่อีกฝากหนึ่งของจวน เมื่อไปถ

อี้เทาเห็นบุตรชายมีสีหน้าเช่นนั้นจึงรีบเข้าไปนั่งข้างเตียง เขาใช้สายตากวาดมองอย่างรวดเร็วไปคร

้เทายกมือลูบใบหน้าบุตรชายด้วยความรักและเป็นห่วง

ให้พวกข้าหมอผู้ช่วยเข้ามาช่วยเหลือ องครักษ์ปาจึงต้องไปตา

า ที่เขาเสียงแผ่วเช่นนี้เพราะหนึ่งด้วยความอายและสองเ

จ้าเอง” จางอี้เทาพ่นลมหายใจออกมาด้วยความโ

ง การดูแลให้พวกข้าน้อยที่เป็นหมอดูแลจะเป็นการดีกว่านะขอรับ

งท่านอ๋องมิไหว หากเกิดอันใดขึ้นกับท่านอ๋องน้อยขอ

แต่พ่อเห็นด้วยกับท่านหมอนะ ขอเพียงผ่านพ้นช่วง

พักเพื่อพิจารณาตาม

มคำแนะนำจึงได้

็ได้แต่ข่มกลั้นความอาย พยักหน้าให้บิดาและหมอผู้ช่

บหน้าก็แดงก่ำ เด็กน้อยโอดค

ค่ปวดเบาคงพอทำใจได้ แต่นี้เขาต้องการปลดทุกข์นักเชียวนะ เขาก็เกรงใจเป็นธรรมดา

งรับแขกเพื่อเข้าเยี่ยมบุตรชายในเช้านี้ ทั้ง

ช่นไรบ้าง” นางหูเอ่ยถา

ยดีแล้ว ตอนนี้กำลังล้างหน

องการรู้รายละเอียดถามออกมา เนื่องจากเมื่อคืนนางไม่สะดวกในการสอบถามเรื่องราว ซุนซูลี่

ี่เอ๋อร์กับเย่เอ๋อร์ยกโทษให้กับพวกเราครอบครัวจางด้วย” หลี่อ้ายรีบเอ่ยขอโทษเด็กน้อย

รอบครัวซุนด้วยที่เกิดเหตุร้ายนี้ขึ้น” จางอี้เทายกมือคารว

่างก็ปลอดภัยแล้ว เป็นหมิงหมิงน้อยเสียอีกที่เจ็บหนัก พวกเราครอบครัวซุนมิได้ติดใจโกรธเคียง

มอันใดกับหมิงเอ๋อร์” จางอี้เทาเป็นตัวแทน

และได้ข้อตกลงว่าจะถือว่าเรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้น ต่อให้จะโกรธหรือต้องการให้จางอี้หมิงรับผิดชอบก็คงทำไม่ได้ ไม่ว่าจะด้วยตำแหน่งของเด็กชาย บุญคุณที่บ้านจางช่

ดเบา เช็ดตัว ล้างหน้า เปลี่ยนเสื้อผ้า ก็ใช้เวลาไปถึงคร

ารท่านอ๋องน้อยก่อน เสร็จแล้วค่อยว่ากันอีกที” ท

ค่ะ/ข

จางอี้หมิงไม่ถึงหนึ่งเค่อ เขาก็

องน้อยด้วย เสร็จเรียบร้อยแล้วค่อยมาเยี่ยมก็ยังมิสาย จนกว่าอาการของท่านอ๋องน้อยจะหายดีคงต้องให้พักที่จวน

เรื่องที่เกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อคืนที่ผ่านมา ครอบครัวจาง ครอบครัวซุน และทุกคนจึงได้เข้าเยี่ย

บ่ายวันนี้ ส่วนเถ้าแก่หลินไห่หลังจากที่เยี่ยมหลานชายบุญธรรมเสร็จแล้วจึงกลับไปที่เหลาซิ่งฝูเนื่องจากจ

ที่เกือบทำให้ตนเองได้รับบาดเจ็บสาหัส ยัง

กแล้ว ก็อย่าลงโทษอีกเลย” นางหูเข้าไปขอร้องบุตรแทนหลานชายที่นอนเจ็บอย

็บนี้ถูกต้องแล้วขอรับ ต่อไปจะได้จำว่า

ันใดจะคิดให้ละเอียดรอบคอบมา

สำนึกผิดแล้วอย่างแท้จริง เมื่อยามหวนคิดไปถึงเห

รตอนนี้ลูกก็สำนึกผิดแล้ว ต่อไปคงจดจำไม่กล้าดื้อรั้นและซุกซนอีกแล้ว ก็ขอให้จบเรื่องเพียง

๋อร์ต้องสัญญากับพ่อว่าจะต้องไ

บ ข้า

อี (1) ลงโทษที่ละเลยต่อหน้าที่ทำใ

น เนื่องจากจางอี้หมิงคิดว่าหากไม่ได้องครักษ์ซานช่วย

มาได้ทันท่วงที...ถึงแม้ว่าจางอี้หมิงจะไม

เปิดรับโบนัส

เปิด
บุตรชายตัวน้อยของบัณฑิตจาง 5
บุตรชายตัวน้อยของบัณฑิตจาง 5
“อานนท์ ชายหนุ่มโสดอายุ 25 ปี หน้าตาดาษดื่น เติบโตมาจากบ้านเด็กกำพร้าอุ่นไอรัก อาชีพหลักคือการขายอาหารตามสั่งในฟู๊ดเซนเตอร์ห้างดัง อาชีพรองเป็นผู้ช่วยนักเขียนนิยาย รับจ้างหาข้อมูลต่าง ๆ ส่งให้กับนักเขียน งานไหนได้เงิน อานนท์ทำทั้งหมด ในวันหยุดยาว กลางวันนอกจากต้องไปยืนทำอาหารตามสั่ง กลางคืนยังต้องมานั่งหาข้อมูลส่งให้ผู้ว่าจ้างงานด่วนอีก ทำให้พักผ่อนไม่เพียงพอ วิญญาณจึงบ๊ายบายจากโลกเก่า ไปเกิดใหม่ในร่างของจางอี้หมิง บุตรชายตัวน้อยอายุ 5 ขวบของบัณฑิตจาง ที่ถูกบ้านหลักมอบหนังสือแยกบ้าน พร้อมขับไล่ครอบครัวให้มาอยู่บ้านนอก อุตส่าห์ได้กลับมาเกิดใหม่ทั้งทีในครอบครัวที่อบอุ่น มีพ่อ แม่ และย่าตามที่อานนท์เคยฝันไว้ แต่ทำไมถึงแถมความยากจนมาให้เขาด้วย ชาติก่อนก็สู้ชีวิตจนตาย มาชาตินี้ชีวิตสู้กลับยิ่งกว่านิยายที่เขาเคยอ่านเสียอีก นี่สินะ!!! ของฟรีไม่มีในโลก มันต้องมีสิ่งแลกเปลี่ยนกันอย่างสมน้ำสมเนื้อ”
1 บทที่ 1 น้ำมันลูกหนาม2 บทที่ 2 ซนจนได้เรื่อง3 บทที่ 3 หน่วยเหลียงไป๋4 บทที่ 4 สำนึกผิด5 บทที่ 5 เกลือ6 บทที่ 6 แผนการ7 บทที่ 7 ข้อเรียกร้องของแคว้นจ้าว8 บทที่ 8 เกลือทะเล9 บทที่ 9 เครื่องบรรณาการ10 บทที่ 10 หนึ่งปีให้หลัง11 บทที่ 11 ถึงเวลาแล้ว12 บทที่ 12 จวนตระกูลจาง13 บทที่ 13 หน้ามิอาย14 บทที่ 14 เจ้าของงานเลี้ยงตัว15 บทที่ 15 ร่วมงานวันเกิด16 บทที่ 16 แผนการร้าย17 บทที่ 17 ป้ายทองเว้นโทษ18 บทที่ 18 งูพิษ19 บทที่ 19 มีหรือไม่20 บทที่ 20 จะเลือกใคร21 บทที่ 21 ดั่งแสงสว่างในคืนเดือน22 บทที่ 22 ชีวิตในฝัน