The End of Love สิ้นสุดทางรัก

เริ่มสงสัยทั้งยังมองดูท่านแม่ที่แต่งกายด้วย

ี้เจ้าคะ แล้วคำพูดของท่านนั้นรา

ตรงหน้า ดึงร่างเล็กของ

ค้นระหว่างแคว้นไม่อาจลืมได้ ท่านปู่ของเจ้าเพื่อปกป้

ยความว่าอย่

รสาวมากอดเอาไว้ กอดนี้แนบแน่นนัก มารดา

้น จะมีคนรอรับเจ้าอย่าได้กลัว พวกเขาคือขุนนางที่ซื่อสัตย์ของเรา คืนนี้แม่และพ่อต้องทำหน

หนบอกว่าเราจะสวามิภักดิ์แล้

งนางกลั

ไว้แล้วเจ้าต้องรีบไป คนของเราจะพาเจ้าก

บไปอีก แล้วทำไมต้องฆ่าพวกเขาด้วยเจ้าคะ พวกเขาดีกับพ

จูอ๋องจึงทำให้พวกเราตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ ประชาชนของเจ้า คนของเจ้าล้วนตายเพราะ

เขม็งคล้ายจะเสียใจที่หยางอี้หงพูดคำนั้

ากลับไปหาเขาอีกเจ้าคะ ข้าไม่อยากไปหาคนผู้นั้น ท่านแม่ ข้าไม่ไปเจ้าค่ะ คนใจดำผู้นั้นไม่รับพวกเรากลับแคว้น ยังสั่งให้คนปิดประตูเมืองไม่รับผู้อพยพ ทำให้พวกเราต้

ี้

แก้มของหยางอี้หงอย่างแร

่งว่าเจ้าเป็นผู้ใด คำก็ซื่อจื่อสองคำก็ซื่อจื่อ หลงลืมกร

ิ่ง ตั้งแต่เกิดมานางเพิ

ฮือ ฮือ

านางทำท่างอแง จึงสกัดจุดนางกระทั่งนางสล

้มีคนหลายคนที่หยางอี้หงไม่คุ้นเคย จากที่ฟังพวกเขาสนทนานางจึงรู้ว่าพว

ทางกลับแคว้นเจี่ย กระทั่งบิดามารดาของนางเป็นคนติดต่อคนของแคว้นเจี

น้ำตาคลอหน่วย เหมือนจะไม่ได้พบกันอีกแล้ว หมายความว่าท่านแ

นรนประดุจไฟเผา ทว่าน

องเปิด ทุกคนจะกระจายตัวกันไปรวมกลุ่มกับพวกพ่อค้า เพื

ไม่รู้ว่าจะพูดคุยเรื่องนี้กับผู

ิ่มต้นชีวิตใหม่ นั่นเป็นเพราะถูกถูกราชสำนักเจี่ยทอดทิ้ง ท่านพ่อจึงต้อ

าจรอดพ้นการถูกสังหารจากศัตรูไปได้ เรื่องฐานะเดิมของนางเป็นเช

่ยคำใดย่อมเชื่อฟังยังคิดว่าโชคดียิ่ง

จื่อจึงคิดว่าอยู่ที่นี่ก็ไม่เลวเลยสักนิด ท่านพ่อท่านแม่คอยเคียงข้างและอยู่เป็นเพื่อนนางได้ท

อดชีวิต คาดไม่ถึงว่าที่แท้ท่านพ่อท่านแม่ก็มีแผนเช่นนี้นี่เอง แฝงตัวเข้ามาเพื่อ

มรังนกตุ๋นน

้หงล้วนไม่อยากให้เป็นเช่นนี้ ยังภาวน

มีเด็กชาวเจี่ยรวมตัวกันอยู่นับสิบคน และ

ลงมือสังหารอาจจะหนีไม่รอด ทุกอย่างจึงถูก

่ต้องต่อสู้ พวกเขาเป็นถึงท่านเจ้าเมืองและพ

ดีกับพวกเรายิ่งนัก ไยท่านพ่

ยชราจึงทำใ

ศึก ปะทะกับจูอ๋องเข้าจึงถูกคนผู้นั้นสังหารในดาบเดียว เพราะเหตุนี้ท่านเจ้าเมืองจึงไม่อาจปล่อยจ

ก ได้ฟังความจริงถึงก

ที่ฆ่าท่านปู่ของข้าค

อรับ คนที่สังหารท่าน

กมือปิดหน้าร้องไห้ คิดถึ

าด่านยังเป็นของท่านปู่ ในยามนั้นท่านปู่ของนางจึงต้องออกรบ ห

นิทกับท่านปู่เท่าใดสิ่งที่รู้คือท่านปู่ของนางเป็นบุรุษที

่อนเพราะบุรุษผู้นั้น ทว่าเมื่อมาอยู่กับซื่อจื่อนางยังได้เห็นความทุกข์ของราษฎรแคว

นี้ทำให้นางเห็นกับตาว่าราษฎรแคว

ดถึงคำพูดของจู

กข์ของคนรุ่นหลังต่อไป ทว่าหากบิดาของข้าถูกสังหาร ข้าเองก็คงจะแค้นและตามล้างแค

มนี้แล้ว ระหว่างนางกับซื่อจื่อ

มารดาทั้งยังห่วงซื่อจื่อว่าจะถูกลอบสังหารหรือไม่ นางไม่อาจ

วงงุนไม่ไหวด้วยยังคงเป็นเพ

พวกเขาถูกจับได้ทั้งหมดเพราะจูอ๋องรู้แผนการของพวกเขาก่อนที่

่นี่ได้ในขณะที่ผู้ใหญ่กำลังอพยพเด็ก ๆ ตาม

ที่จวนจูอ๋อง นางยังใช้ความงามของตนเอง แอบอ้างชื่อ

งมาพอสมควร หยางอี้หงจึงถอดกำไลหยกที่ซ

ได้รั้งเอาไว้ ด้วยรู้ดีว่านางกำลังวิ่งเข้าไปหาความตาย บิดาม

บิดามารดาถูกจับมัดมือและนั่งยอง ๆ

มือ น้ำตาของนางไหลพรากออกมาเมื่อคิดถึงสิ่ง

งซื่อจื่อ คิดขอความช่วยเหลือ ในยามนี้ไม่มีผู้ใดช่

ง สายตาของจั่วเจี้ยนที่มองนางเปลี่ยนไปแล้วไม่มิตรภาพดั่งวันวานอีกต่

น ข้าอยาก

างระคนไม่ไว้ใจ

่อย

ี้หงวิ่งเข้าไปด้านในนั่งคุกเข่าลงต่อหน้

วยท่านพ่อท่านแม่ขอ

ามองนางอย่างเย็นชา สายตาคู่นั้นเปลี่ยนไป

้ยนที่เอ่ยอ

่อจนไม่อาจช่วยเหลือตัวเอง เจ้าเห็นแขนข้างนั้นที่บาดเจ็บหรือไม่เป็นมารดาของเจ้าที่คิดสังหาร จนซื่

งถูกพันเอาไว้ด้วยผ้าพันแผลยังมีเลือดซึมออกมา ใบหน้าของจูชางหล

ื่องเช่นนี้กับเขา และเป็นนา

อาชีวิตไม่รอด นางยิ่งร้องไห้ทั

ิดเอง เป็นข้าเองที่ทำร้

เห็นย่อมรู้สึกเวทนานักนางยังโขกศีรษะลงมาอย่างแรงอีกหล

่อโปรดไว้ชีวิตท่านพ่อท่านแม่ของอี้ห

ยสายตาเย็นเยียบ นางกล้าหลอกลวงเขา ครอบคร

งปวง มารดาของนางเจ็บป่วยเป็นเขาที่ยื่นมาเข้าไปช่วย กระทั่งตั

ี่เขาแทบไม่เคยมีให้ผู้ใดเลยนอกจากนางที่ได้รับ บัดนี

ืนมองนางครู่หนึ่งบัดนี้รู้สึกรังเกียจนางยิ่งนัก ทว่าคนที่เขาแค้นกลับค

็นนางเขาจึงไว้ใจ ไม่คิดสงสัย และสุดท้ายก็เกือบจะตายเพราะนางไปแล้

ขาไม่อาจปล่อยให้นางมีชีวิตอยู่ได้และที่น่าเจ็บใจม

นวอนไม่หยุด ร้องไห้ราวกั

ดช่วยบิดามารดาขอ