ร้อนรักคุณภรรยาข้ามวัน

งสุรางค์รัตน์เอ่ยขึ้นพลางลุกเสิร์

ประทานราวกับว่าหญิงสาวเป็นเชฟ

ยมลูกเต๋าสีของเนื้อไก่ดูน่ารับประทานมา

สุรางค์รัตน์กล่าว

ล่าวด้วยสีหน้าหวาดระแวงในเนื้อไก

อง” สุรางค์รัตน์กล่าวพลางเอื้

ท์กล่าวกับหญิงสาว ชายหน

์รัตน์หยุดชะงัก แววตาของหล่อ

รกที่เขารับประทานเข้าปากไป ดวงตาข

ท์เบิกตากว้างกว่าเดิมจนเห็นแพขนตางอนยาวหนา

์รัตน์เอ่ยถามเจ้าห

นท์พูดเพี

ู่ใกล้แค่คืบ สุรางค์รัตน์ยื่นหน้าสวยของหล่อนเข้าม

รจงทำลงทันที ดวงตาเมื่อครู่ของชายหนุ่มแคบลงเท่าเดิ

นท์กล่าวพลางใช้มือขวาของตนเองดันศี

ินทุกวันนะ” สุรางค์รัตน์เอ่ยขึ้น

ธนนนท์เอ่ยพลางกระดกแก้วเหล้าโซจูที

ะ” สุรางค์รัตน์เอ่ยเสีย

ดหนี้ฉัน” ธนนนท์เอ่

อะไรบ้าง” สุรางค์รัคน์เอ่ยถามพลางล

มือหนารั้งเอวอรชรเข้ามาใกล้ร่

” สุรางค์รัต

กหน่อยซิคะ” ธนนนท์เอ่ยเสียงท

มพูระเรื่อเจือจาง ยามเมื่อเธอได้

ไรฉัน” สุรางค์รัตน์เอ่ยถามชา

ธนนนท์เอ่ยขึ้นพลางเชยคางมนข

คางมนเงยขึ้นแล้วประกบริ

นนนท์ไม่อาจทำให้แข้งขาของ

ราวกับคนไม่มีแรงไม่ได้ ธนนนท์ช้อนร่างของหญิง

นอนชั้นบนอย่างระทดระทวย ร่างกายของหญิงร้อนระอุราวก

ื้อ” ธนนนท์เอ่ยถามสุราง

รของสุรางค์รัตน์ลงบนเตียงนอ

ผ่วเบา เรียวปากบางของธนนนท์เริ่มไม่อยู่สุข เว

็นเพียงแพขนตางอนยาวของหญิงสาว สาวเจ้าปิดเปลือกตาพริ้ม

งขึ้นปลุกให้สุรางค์รัตน์ได้สติ เปล

ัวขึ้นมาดู ไม่อาจทำให้เขาปล่อยโทรศัพท์

์แสร้งทำเสียงออดอ้อนพลางพยักพเยิดใบหน้างาม

กดปุ่มรับสายโทรศัพท์ขอ

ม่จ่ายหนี้” เสียงของลูกน

อ่ยตอบพลางเหลือบมองหญิงสาวที่น

ื่น ๆ ตามเหมาะสม เข้าใจไหมคะออยเด็กดีของเฮียนนท์” ธนนนท์เอ่ยขึ้น

้ยเลี้ยงให้ฉันไหม”

ธนนนท์เอ่ยถามสุร

อยได้หมด” สุรางค์รัตน์

ที่เธอดูแลบางอย่างให้ฉัน”

ียนนท์ขา” สุรางค์รัตน์กล่าวด้วยรอ

คุณจรัสอย่างดี” ธนนนท์

รัตน์เอ่ยอย่างรวด

างรวดเร็วพลางสวมเน็กไทแล้วสาวเท้าออกจากห้องนอนไปทิ้งให้สุรางค์รั

ิงสาวไม่วายอดสงสัยว่าใครคือคุณจรัสกัน ทำไมธนนนท์สามีหม

ที่ต้องทำอีกมาก” สุรางค์รัตน

8.0

นสีฟ้าสดใส ท้องฟ้าโปร่งโล่งจนเห็นมว

างค์รัตน์หลับใหลอยู่จนแสงแดดเล็ดลอดหน้าต่

มของชายหนุ่มเอ่ยปลุกสุรางค

์เอ่ยร้องตะโกนบอกเสียงที่มาปล

กบิดออกเผยให้เห็นร่างของบอดี้การ์ดร่างก

้อมมือมาตบหน้าตัวเองเรียกสต

อคะ” หญิง

ุณผู้หญิงครับ” ลู

ู้สึกเก้อเขินไม่ได้ หญิงสาวแย้มรอยยิ้มละไ

์เอ่ยพลางสังเกตสีหน้าเรียบเฉยขอ

ัตน์เป็นธาตุอากาศ บอดี้การ์ดคนนั้นยังคงเรีย

ญิงสาวเอ่ยถามบอดี้กา

สิบห้าวันนี้นายท่านไม่กลับนะครับ ห้ามคุณออยออกไปเพ่นพ่านหน้าบ้านนะครับ นายท่านบอกว่ามีหมาบ้

นมาถืออย่างงุนงงพลางกล่าวคำขอบคุณบอดี้กา

ี่ตะกร้าเขยื้อนอย่างรวดเร็ว สุรางค์รัตน์อดรู้

ขยับตัวเล็กน้อย ลูกสุนัขตัวเล็กมา

อย่าลืมป้อนนมคุณจรัสจนกว่าคุณจรัสจะลืมตานะ” หญิ

าบ้าธนนนท์” สุรางค์รัตน์เอ่ยพลางร

นนท์เอ่ยขณะดูกล้องวงจรปิดผ่านโทรศ