มนตร์พิศวาสอสูร

ังถามชเนตตีเพื่อนสนิทที่ล้วงหยิบช็อกโกเลตในถุงกินไปมองหน้า

นะว่า พ่อแม่แก

ิดว่ายุคสมัยนี้ยังมีเรื่องคลุมถุงชนเหลือ

ิดหน่อยสิว่า

ีแนะนำบัณฑิตาที่เงยหน้าขึ้นมอง “ถ้าแกไม่

ห้ฉันหนีไ

องบิดาและกำหนดแต่งงานก็เร็วดังสายฟ้าฟาดคือต้นเดือนหน้า หล่อนแทบไม่เป็นอันกินอันนอน ปฏิเส

เมืองนอกเลย เพราะถ้าแกอยู่เม

ไหนล่ะ” บัณฑิตาถามต่อ ช

อัง

ว” บัณฑิตาอุทาน “แล้วทำไมต้อง

ด้ แต่ถ้าคนเยอะก็ประมาณสามถึงห้าวัน ฉันเลยเผื่อวันเดินทางเป็นวันพฤหัส ยังไงแกก็ได้บินอยู่แล้ว เสื้อผ้าอะไรแกก็ไม่ต้องเอาไป ไปหาซื้อที่โน่นเอา ส่วนเรื่องที่พักฉันจะใช้ชื่อฉันในการจองให้แกเอง แล้วออกเงินให้แกด้วย เพราะแกคงใช้บัตรเครดิตไม่ได้ ถ้าใช้ค

ียงคนเดียวหนีออกจากบ้าน มีหรือจะไม่ส่งคนตามหา และในไม่ช้าก็ต้องพบเจอในที่สุด หากหนีไปต่างประเทศที่

เห็นด้วยกับความคิดของเพื่อนรัก “ถ้าวีซ่ายังไ

อังกฤษครั้งหนึ่งแล้ว แกมีประวัติ

ิดว่าแกจะมีความคิดดีๆ กับเขาบ้าง ที่ฉันเคยว่าแกว่า

ินโต้กลับ “เดี๋ยวฉันโทรไปจองตั๋วเครื่อ

จองเองเหรอ

งโรงแรมด้วย” ชเนตตีเฉลย “ฉันจะให้พี่อ้อมจัดการไปแลกเงินให้แกนะ พก

งแล้ว หล่อนยังมีความ

ะช้อปปิ้งให้เกลี้ยง” บัณฑ

ัพย์สินเป็นพันล้าน ทางด้านสามีก็ใช่ย่อย ร่ำรวยพอๆ กัน “แต่แกไปอยู่ที่โน่นต้องดูแลตัวเองดีๆ นะ การติดต่อ

แกมากนะ ถ้าไม่

ญแกกับพี่ตั้มก็รู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก แม้ว่าพี่ตั้มจะไปอยู่เมืองนอกตั้งแต่อายุสิบห้า ทำไมแกยอมรับเขาไม่ได้ล่ะ

ไม่เคยเปิดเผยให้ใครรับรู้ แม้แต่ชเนตตีเพื่อนสนิท เป็นความลับแสนอัปยศที่หล่อนจำได้ไม่มีลืม ทั้งที่ไม่อยากจดจำเลยแม้แต่น้อย และนี่คือเหตุผลที่บัณฑิตาไม่ยอมรับขนมจีบจ

์ซื้อซีรี่ย์เกาหลีมาให้ตั้งหลายเรื่อง พระเอกหล

ก่อนมานั่งข้างเพื่อน ดูซีรี่ย์คลายความเค