icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

มนตร์พิศวาสอสูร

บทที่ 5 

จำนวนคำ:1474    |    อัปเดตเมื่อ:03/09/2023

า ณ สนามบิ

ตรียมตัวเดินทางไปอังกฤษตามแผนของชเนตตี การเดินทางออก

ไปให้” ไอศูรย์สามีสุดหล่อของชเนตต

มพันปอนด์ ค่าที่พักก็ไม่ต้องเสีย แล้วยังมีบ

ไม่ว่าจะใช้ชื่อของลูกน้องเป็นคนจองและจ่ายเงินค่าที่พัก เรื่องการเงินที่ชเนตตีตั้งใจให้ใช้บัตรเครดิตของตนเอง ไอศูรย์ค้านเช่นกัน หากบัณฑิตาหายตัวไปดื้อๆ คนที่ถูกเพ่งเล็งคนแรกก็ต้องเป็นภรรยาสุด

ั่นสูง ตาลใช้เงินตามสบายเลยไม่ต้องกังวล หมดก็ไปกดมาใช้เพิ่ม อยากได้อะ

ิตาพนมมือไหว้สามีเพื่อนรัก

บายมาก มากกว่านี

นรักและสวมกอดอย่างแนบแน่น ซึ้งในน้

ว้ว่าจะใช้อีเมล์แทนการติดต่อช่องทางอื่น เนื่องจากตรวจสอบยากสุด และเ

โชคด

ดีเพ

อนเดินเข้าไปในประตูผู้โดยสารขาออก เพื่อร

วกัน ณ ปร

ยหนุ่มที่มีนัยน์ตาสีฟ้ามหาเสน่ห์ รอยยิ้มเขาก็ไม่เบา โปรยยิ้มให้หญิงสาวคนใด สาวคนนั้นจะเหมือนขี้ผึ้งรนไฟ ทว่าเขากลั

รโรงแรมรีบเข้ามาต้อนรับขับสู้ลูกค้

หมือนหน้าตา ก่อนเดินตามผู้จัดการไปยังห้องสูท ส

คน ทว่าการมาของเขาทั้งสี่ไม่ได้มีใครมาต้อนรับ ซึ่งพวกเขาก็ไม่เดือดร้อน เป็นการดีเสียอีกที่ไม่มีใครมาวุ่นวาย

ังคับให้หล่อนแต่งงาน แล้วยังรู้สึกราวกับว่าประเทศแห่งนี้เสมือนภูเขาโอบล้อมปกป้องหล่อนจากอันตรายทั้งปวง พอก้าวเท

หรือมีรายได้พอสมควร เป็นเพราะค่าที่พักและค่าบริการที่นี่ค่อนข้างสูงตามความเลิศหรูของสถานที่ ความที่ทางโรงแรมมี

่หล่อนต้องใช้จะซื้อจากที่นี่ทั้งหมด หญิงสาวในชุดลำลองแบรนด์หรู ก้า

ตา ความสวยงามของหล่อนทำให้เขาไม่อยากละสายตา ผู้หญิงอะไรยิ่งมองยิ่งเพลิน ราวกับถูกดึงไปอยู่ในห้วงมนตรา ร่างสะโอดสะองที่เห็นแล้วอยากจะกอดรั

รับ” แฟรงค์ถามเจ้

ันที “เธอคงพักที่นี่ นายไ

ายที่ผ่านเข้ามาในชีวิตตน แต่คงไม่ใช่เรื่องยากเกินกว่าที่เขาจะจัดการได้ เฮนรี่กระตุ

รงแรมเมื่อลูกน้องนำรถยนต์มาจอดหน้าโรงแรม ถ้าวันนี้เขาไม่มีงานด่วน

เปิดรับโบนัส

เปิด
มนตร์พิศวาสอสูร
มนตร์พิศวาสอสูร
“บัณฑิตาหนีการคลุมถุงชนมาไกลถึงกรุงลอนดอน คิดว่าจะรอดพ้นจากการถูกบังคับ แต่โชคชะตากลับเล่นตลกกับหล่อน เมื่อมาเจอ "ผู้ชายในคืนนั้น" คืนที่เธอสูญเสียพรหมจรรย์ เขาพันธนาการหล่อนไว้ด้วยความสิเน่หาอันเร่าร้อน "คุณจำผมไม่ได้เหรอ" คำถามชายหนุ่มตรงหน้าเรียกความสงสัยให้บัณฑิตามากว่า ตนเคยเจอเขาด้วยหรือ หล่อนใช้ช่วงเวลาที่รู้สึกว่าไม่ปลอดภัยคิดทบทวนว่า เคยเจอเขาหรือไม่ "ไม่ ฉันไม่เคยเจอคุณ" "อ้อ...ผมลืมไป คุณจำผมไม่ได้ แต่ผมจำคุณได้ดี" คำพูดของเขายิ่งทำให้บัณฑิตางงหนักขึ้น "ผมคือผู้ชายคืนนั้นไง ผู้ชายที่ได้ความสาวของคุณ" เหยื่อติดกับแล้ว ราชสีห์หนุ่มไม่มีวันปล่อยหล่อนเด็ดขาด...”