icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

อุ้มรักนางบำเรอนอกหัวใจ

บทที่ 4 

จำนวนคำ:1462    |    อัปเดตเมื่อ:17/10/2023

อยมากกว่านะ” กร

พัฒนาตรงจุดที่นัดไว้ หล่อนชะงักเท้า หัวใจสั่นสะท้านราวกับว่า เกิดแผ่นดินไหวใ

สนใจว่าณศรินทร์จะไปไหน แต่คร

าไหร่ เพราะนั่นทำให้หล่อนมองเห็นหน้ากรชวิลไปด้วย เวลา

อย” คำถามนี้ นัยน์ตา

วงานกาชาดกัน” คนตอบเอ่ยพ

มันอยากไปไหนก็ไปสิ ไม่มีใครล่าม

เอยค่ะ” ปากบอกคิดถึง แต่ก็ไม่ลุกเดินมาหาพี่สาวต่างมารดา ยังคงนั่งข้างกรช

วเย็นเสียทีเดียว ฟั

บเอ็ม เธอลืมไปแล้วเหรอว่า เอ็มมีเมียแล้ว ไปเที่ยวกับผัวคนอื่นแบบนี้ ถ้าคนที่รู้จักครอบครัวฉันเห็นเข้า ไม่เอาไปพูดกันสนุกปากเหรอว่า เธอเป็นกิ๊กกับเอ็ม หรือ

กล จึงต่อว่าณศรินทร์ด้วยถ้อยคำรุนแรง อีกทางคื

้าตัวปิดมันไว้ไม่มิด น้ำเสียงก็เช่นกัน เข้มห้วน ไม่คาดว่าเขาคิดไปไกลด้วย ทั้งที่กรชวิลรู้อยู่แก่ใจ

ตือนของยักษ์ด้วยล่ะ ทำอะไรนึกถึงหน้าฉันบ้าง” ปนัดดาไม่กลั้นความรู้สึกที่มีต่อณศรินทร์

้ ซึ่งครั้งนี้ร้องไห้หนักมาก เพราะนอกจากภาพกรชวิลกอดกับอรัญญา ต่างฝ่ายต่างยิ้มให้กัน เป็นภาพที่ทำให้หล่อนตระหนักว่า ตล

...ทนอยู่กับ

ร์ยังทำเพื่ออีกคนที่ตน

ทำให้ตัวเองเกิดความผ่อนคลายจากความเครียดสะสมมาตลอดหลายปี แต่ไม่เล

ไหว...

นสาบานกับตัวเองจะไม่มีใครอีกนอกจากเขา แม้รู้เต็มอกว่า กรชวิลไม่มีวันหันมอง

อร์ และมีโรคประจำตัวคือเบาหวานกับความดัน ช่วงเวลาที่บิดามารดาหล่อนเสียชีวิต ทรัพย์สินของวิวัฒน์ตกเป็น

ที่มารดาต้องส่งเงินให้ค่ารักษาตัวทุกเดือนก็ถูกระงับ ดีที่ว่าหล่อนพอมีเงินเก็บอยู่บ้าง จึงนำเงินส่วนนี้ไปจ่ายค่ารักษาตัวยายแอ๋ว โดยไม่คำนึงถึงต

งเรียนเอกชน ไปเรียนโรงเรียนรัฐบาลแทน อาจพ

ในที่เกิดเหตุ ผู้จัดการมรดกเปลี่ยนมืออีกครั้ง คนที่เข้ามารับหน้าที่ดูแลทรัพย์สินของอร

เลี้ยงลูกสาวเพื่อนสนิท เพราะเกรงว่าหากอยู่กับพรพิมล อรัญญาจะได้รับการเลี้ยงดูที่ไม่ดี ปล่อยทิ้งกว้าง

เปิดรับโบนัส

เปิด
อุ้มรักนางบำเรอนอกหัวใจ
อุ้มรักนางบำเรอนอกหัวใจ
“ความทรงจำอันเลวร้ายในอดีต เธอจำฝังใจ และเมื่อเขากลับเข้ามาในชีวิต หญิงสาวที่เคยอ่อนแอ ยอมจำนนทุกอย่าง ลุกขึ้นสู้ชายใจร้าย ใจดำ ให้รู้ว่า เธอไม่ได้อ่อนแอ ไม่ได้เป็นเบี้ยล่างเขาอีกต่อไป เขาต่างหาก ที่ต้องสิโรราบ หมอบกราบแทบเท้าตน ...................... "ได้โปรด...อย่าทำเอย เอยกลัวแล้วค่ะคุณยักษ์" ณศรินทร์ ยกมือไหว้ขอความเมตตา กระเถิบตัวหนีร่างสูงใหญ่ที่กำลังถอดเสื้อผ้า นัยน์ตาเขาไม่เป็นมิตรเอาเสียเลย พร้อมฆ่าเธอได้ทุกเมื่อ "เธอร่านไม่ใช่เหรอ ฉันคงทำให้เธอไม่อิ่ม เธอถึงได้เที่ยวร่านไปแบให้ใครต่อใคร วันนี้ฉันจะทำให้เธอกระอักอิ่มไปหลายวัน" ............... "ต่อให้คุณกราบเท้าฉัน ขอร้องอ้อนวอนฉัน ทำดีกับฉันต่างๆ นานา เพื่อให้ฉันอภัยคุณ บอกไว้นะว่า ต่อให้คุณกราบเท้าฉันจนมือทะลุลงไปใต้ภิภพ ทำดีกับฉันจนตัวตาย ฉันก็ไม่มีวันยกโทษ คุณต้องได้รับโทษที่ทำไว้กับฉัน ฉันจะทำให้คุณรู้สึกเหมือนหมาข้างถนน ที่ไม่มีใครต้องการ" ณศรินทร์กล่าวไว้”