อุ้มรักนางบำเรอนอกหัวใจ

ค่ะ” ดวงหน้าหวานแดงระเรื่อ ชวนมองเหลือเกิน พงษ์พั

” เขาขยับตัวเข้ามาใกล้ณศรินทร์ เพื่อให้หล่อนดูภา

ปนเศร้า อันแสนมีเสน่ห์ ยามเขามองดวงตาคู่นี้ครั้งใด หัวใจเต้นแรง มันเป็นเช่นนี้ตั้งแต่วันแรกที่ได้พบหน้าณศรินทร์ จนถึงวันนี้ ความ

ว่าพี่ชาย เพราะหล่อนมีชายคนหนึ่งปักแน่นในดวงใจ แม้เขา

ินทร์ชมตัวเอง ซึ่งก็ไ

าชมจากหัวใจ คนถูกชมยิ้ม ย

งไว้ตรงหัวเตียงหรือในห้องน้ำก็ได้ค่ะ แต่ถ้าพี่เอ็มไม่ชอบ ทิ

อกไม้แห้ง” พงศ์พัฒนาบอกหญิงสาว นำดอกไม้ใส่ไว้ในกระเป๋าเสื้อเชิ้ต

ไง มื้อเย็นของบ้าน หล่อนไม่มีสิทธิ์ได้

มงนะ กว่าจะไปถึงงานก็น่าจะเ

พี่เ

ายรูปเอย

นาทีนะคะ เอยต้องไปเอาดอกไม

้านาทีพ

่านี้ร่วมกับดอกไม้สีสวยในสวน เมื่อได้ภาพเกือบสามสิบกว่าภาพ ทั้งสองจึงพา

นหนึ่ง

ยเมตร ชายร่างสูงใหญ่ใช้กล้องส่องทางไกล มองไปยังชายหญิงคู่หนึ่งที่เด

แข็งกร้าว กรามทั้งสองข้างขบกัน สีหน้าบ่งบอกถึงความไม่พอใจ ทว่าเพีย

ยังดวงหน้าณศรินทร์ ราวกับว่าอยากเห็

ใสของสาวแสนเกลียดชัง “น่าสมเพชคนอย่างเธอเหลือเกินเอย ชีวิต

นจะเป็นนางบำเรอ เมียหลวง หรือเมียน้อยชายใดก็ช่าง เขาไม่สนใจ แต่ต้องหลังจากที่ตนไม่ต้องการให้หล่อน

ยักษ์

งคนสนิทเดิน

นถามยกถ้วย

ย คุณปลัดเลยโทรบอกผมว่า ขอยกเลิกนัดที่จะมาไร

ม ขอ

ับคุณออยเองไหมครับ หรือว

ะ ฉันมีงาน

มกาแฟ ดูธรรมชาติอันแสนอภิรมย์คนเดียว โดยที่ไม่มีใครรู้ว่า จิตใจกรชวิลไม่ได้

.55

ที่มีเจ้าของบ้านนั่งรอการกลับมาพร้อมหน้า เมื่อหญิงสาวเ

ลกเลยค่ะ” ปนัดดากอดอรัญ

ูดรักและเมตตาอรัญญามาก มากราวกับเป็นลูกในอุท

ย” กรชวิลเอ่ยขึ้น นัยน์ตาคมเข้มมองดวงหน้าอรัญญา ประกายตาเขาบอกถึงความดีใจ ใบหน้าร

ยความคิดถึง โดยเฉพาะกรชวิล การโทรศัพท์หากันแทบทุกวัน ไม่ได้ทำให้ความคิดถึงในใจเขาเบาลง