icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เมียบำเรอในหัวใจ

บทที่ 4 4

จำนวนคำ:1350    |    อัปเดตเมื่อ:21/11/2023

ทำของอร่อยๆ กินกันไปคุย

ตอนแรกกะว่าจะบอกแกทางโทรศัพท์ แต่คิดไปคิดมา อยากบอกแกต่อหน้า

ให้ฉันอยากรู้ รี

ษาจีนกับอังกฤษได้ ฉันนึกถึงแก เลยบอกพี่หมวยว่า จะให้แกไปสมัคร แกไปพรุ่งน

ุ้ง แกไม่ได

ของเมืองไทย สร้างคอนโดหลายแห่งทั่วประเทศ ขึ้นชื่อมากที่สุด คงเป็นเป็นคอนโดหรูย่านทองหล่อ สีลมและ

สองหมื่นแปด ผ่านโปรก็จะขึ้นอีก ฉันเลยมาบอกให้แกไปสมัครงานไง

่า ฉันจะได้น่ะ”

เลขา แกมีโอกาสมากๆ เลย” เมื่อเพื่อนรักเอ่ยถึงประสบการณ์การเป็นเลขา ดวงหน้าว่าจันทร์ เศร้าล

มากนะที่มาบอกฉันเรื่องงาน วานแกบอกพี่หมวยด้วยว่า พรุ่งนี้ฉันจ

าถึง ว่าจันท

มให้เพื่อน “กินส้มตำกันต่อดีกว่านะ ร้านนี้แ

ห้สมกับความคิดถึง ที่แม้ว่าจะโทรหากันสม่ำเ

ว ตอนหล่อนเป็นเลขานักธุรกิจรุ่นใหม่ไฟแรง เป็นบริษัทด

ีว่า ตนไม่คู่ควรกับเขา เพราะต่างกันทุกอย่าง ทว่าเขาไม่คิดว่า นั่นสำคัญ บอกว่าจันทร์อ

ากชีวิตเจ้านาย โดยให้เหตุผลว่า ตนมีคนอื่น และต่อจา

เลย หวนนึกถึงทุกวี่วัน แต่คงกลับไปเป็นเช่นเดิมไม่ได้ เขาและหล่

ไม่ได้นอกจากว่าจันทร์ ที่นอนกับลูกสาวแทบทุกคืน ยกเว้นวันที่มีง

่กึ่งนั่งกึ่งนอน มือข้างหนึ่งลูบศีรษะแก้วตาดวงใจ อีกมือถือหนัง

ญิงบอกมารดาเสียงใส ปรบมือเบาๆ ก

บหรื

์ฉายตอบจากใจ “คุณแม่ขา ลูกจั

่ำกว่าสองพันบาท ค่าเดินทาง ค่าตั๋วเข้าสวนสนุก ไหนจะค่ากินและอื่นๆ ช่วงนี้ห

ทร์ไปเที่ยวนะคะ พอถึงตอนนั้นคุณพ่อก็ถอดเฝือกพอดี เราจะได้ไปเ

ันทร์ฉายลุกขึ

ูก” พอได้รับคำตอบ จันทร์ฉายยิ้มกว

ทำได้ทุกอย่าง เพื่อให้จันทร์ฉายมีความสุข แม้ตนต้อ

มทุ่มแล้วค่ะ พรุ่งนี้หนูต้องตื่นไปโรงเรี

อมกับทำมือประกอบ ก่อนกอดร่างมารดา ตบท

งเล็กที่หลงรักปักใจ หอมแก้มหนูน้อยทั้งสองข้าง ลูกสาวกอด

เปิดรับโบนัส

เปิด
เมียบำเรอในหัวใจ
เมียบำเรอในหัวใจ
“ความรักกับความแค้น เหมือนมีเส้นบางๆ กั้นอยู่ เขาตั้งมั่นตั้งใจ ชำระแค้นหล่อนเต็มที่ พอถึงเวลานั้นจริง ตะวันฉายพ่ายแพ้ว่าจันทร์ ชนิดที่ว่า ย่อยยับ แล้วยังมีเด็กหญิงหน้าตาน่ารัก เจ้าของเสียงหวานใส ที่มาพร้อมกับความอ้อนแบบเกินล้าน ตะวันฉายแทบลืมความแค้น มีเพียงความรู้สึกเดียวที่ตระหนักในใจ รักหล่อนสุดหัวใจ... ... "ผู้หญิงแพศยา...เพล้ง" เจ้าของเสียงปาแก้วไวน์ในมือ กระทบกับฝาผนังห้องเต็มแรง ตามอารมณ์คุกรุ่นในหัวใจ กำปั้นทุบลงบนมินิบาร์หลายครั้ง ใบหน้าแดงก่ำจากพิษรักฝังอุรา สี่ปีแล้ว สี่ปีที่ตะวันฉายไม่เคยลืมว่าจันทร์ สตรีคนแรกที่เขารักหมดใจ รักแบบไม่เผื่อความเจ็บปวด เสียใจหรือผิดหวัง เพราะคิดว่า หล่อนไม่มีวันทรยศตน ผิดไปจากที่คิด... ว่าจันทร์มีชายอื่น หล่อนตีปีกจากไป ใช้ชีวิตคู่กับชายคนนั้น มิเพียงแค่นั้น ยังมีโซ่ทองคล้องใจ เป็นเด็กหญิงวัยสามปีกว่า ว่าจันทร์มีความสุข ในขณะที่ตะวันฉายทุกข์ทรมานใจ ผ่านมาหลายปี ความรู้สึกนี้เหมือนเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน ใหม่สดยกไปจากจิตใจไม่ได้ และไม่มีวันบรรเทา หากไม่ได้ชำระแค้นหญิงชั่ว ชายเลวให้สาสมใจ ใครทำให้ตะวันฉายเจ็บ คนนั้นต้องเจ็บมากกว่าเขาร้อยเท่าพันทวี แก้แค้นสี่ปี ก็ยังมิสาย...”
1 บทที่ 1 12 บทที่ 2 23 บทที่ 3 34 บทที่ 4 45 บทที่ 5 56 บทที่ 6 67 บทที่ 7 78 บทที่ 8 89 บทที่ 9 910 บทที่ 10 1011 บทที่ 11 1112 บทที่ 12 1213 บทที่ 13 1314 บทที่ 14 1415 บทที่ 15 1516 บทที่ 16 1617 บทที่ 17 1718 บทที่ 18 1819 บทที่ 19 1920 บทที่ 20 2021 บทที่ 21 2122 บทที่ 22 2223 บทที่ 23 2324 บทที่ 24 2425 บทที่ 25 2526 บทที่ 26 2627 บทที่ 27 2728 บทที่ 28 2829 บทที่ 29 2930 บทที่ 30 3031 บทที่ 31 3132 บทที่ 32 3233 บทที่ 33 3334 บทที่ 34 3435 บทที่ 35 3536 บทที่ 36 3637 บทที่ 37 37