icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เมียบำเรอในหัวใจ

บทที่ 5 5

จำนวนคำ:1250    |    อัปเดตเมื่อ:21/11/2023

่ใช้ลำแขนโอบกอดบุตรสาวไว้ ร้องเพลงกล่อมเบาๆ

์นะลูก แม่จะเลี้

้ม ต่อให้หล่อนลำบากแค่ไหน หาเงินตัวเป็นเกลียว อดมื้อกินมื้อ แต่จันทร์ฉาย

ี่ช่วงนี้ไม่ค่อยมีงาน เดือนหนึ่งจะมีสักสองครั้ง ต่างกับช่

งไปทำงานข้างล่าง เพื่อไม่ให้แสงจากโน้ตบุ๊กทำให้ลูกสาวตื่น หญิงสาวทำงานร่วมสี่ชั่วโมง

.00

และงงในเวลาเดียวกัน ที่ตนได้ง่ายดายมาก ไม่มีสอบข้อเขียน หรือทดสอบเรื่องภาษา ตามคุณสมบัติที่ทางบร

เพราะมันหมายถึง จะมีรายได้ประจำที่มากกว่าที่เดิมเกือบเท่าตัว

่อมาคือ รุจิเรศ จากนั้นจึงเดินทางกลับบ้าน คล้อยหลังว่า

้อยค่ะคุ

ทร์ ที่เขายังเก็บไว้ในกระเป๋าสตางค์นานกว่าห้าปี หรือนับแต่รู้จักหล่อน มันอยู่อย่างไร ก็อยู

.แล้วเ

วงเ

ผลการมาบ้านครั้งนี้ เพราะเจนภพโทรศัพท์เรียกตนมาทานมื้อเย็นด้วย คราแรกจะไม่มา

อไหว้ทุกคนในห้องรับแขก ก่อ

บ้านน่ะ เลยชวนแกมากินด้วยกัน จะได้

้จักในฐ

ือนกรอุมาจะรู้ว่า ลูกชายหมายเอ่ยคำใด นางไม่ต้องการให้สามีอารมณ์

ไปอาบน้ำก่อนนะ”

ะวันฉายไม่ได้อาบน้ำ เขานั่งเล่นมือถือบนเตียง นั่งราวสิบนาที เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น

ันใช่ไหม” เจนภพเป

ได้ทำ คุณแม่ขัดขึ้นซะก

มีผัว แกก็ยังไม่ลืมมันอีกหรือไง” เรื่องนี้ทำให้คนเป็นพ่ออารมณ์เดือดดาลทุกครั้งที่นึกถึง ไม่รู้

นเป็นลูกตั้งมั่นในความรักมาก เจนภพถึงกับหัวเสียหนักมาก ยั้งอารมณ์ไม่อยู่ ตบหน้าลูกชายไปหนึ่งคร

ยังมีชีวิตอยู่ ฉันจะทำทุกทางขัดขวางแก แกต้องแต่ง

ว ผมรักฝ้าย ผมรักฝ้าย” เหมือนตะวันฉายท้าทายบิดา เขาตะเบ็งเสีย

โฉมยุพินห้ามทัพ “ตาภพ

็ง พูดแบบนี้กับผม ทำอย่างกับว่า ผมไม่ใช่พ่อ” เจนภพเดือดมาก “แ

เปิดรับโบนัส

เปิด
เมียบำเรอในหัวใจ
เมียบำเรอในหัวใจ
“ความรักกับความแค้น เหมือนมีเส้นบางๆ กั้นอยู่ เขาตั้งมั่นตั้งใจ ชำระแค้นหล่อนเต็มที่ พอถึงเวลานั้นจริง ตะวันฉายพ่ายแพ้ว่าจันทร์ ชนิดที่ว่า ย่อยยับ แล้วยังมีเด็กหญิงหน้าตาน่ารัก เจ้าของเสียงหวานใส ที่มาพร้อมกับความอ้อนแบบเกินล้าน ตะวันฉายแทบลืมความแค้น มีเพียงความรู้สึกเดียวที่ตระหนักในใจ รักหล่อนสุดหัวใจ... ... "ผู้หญิงแพศยา...เพล้ง" เจ้าของเสียงปาแก้วไวน์ในมือ กระทบกับฝาผนังห้องเต็มแรง ตามอารมณ์คุกรุ่นในหัวใจ กำปั้นทุบลงบนมินิบาร์หลายครั้ง ใบหน้าแดงก่ำจากพิษรักฝังอุรา สี่ปีแล้ว สี่ปีที่ตะวันฉายไม่เคยลืมว่าจันทร์ สตรีคนแรกที่เขารักหมดใจ รักแบบไม่เผื่อความเจ็บปวด เสียใจหรือผิดหวัง เพราะคิดว่า หล่อนไม่มีวันทรยศตน ผิดไปจากที่คิด... ว่าจันทร์มีชายอื่น หล่อนตีปีกจากไป ใช้ชีวิตคู่กับชายคนนั้น มิเพียงแค่นั้น ยังมีโซ่ทองคล้องใจ เป็นเด็กหญิงวัยสามปีกว่า ว่าจันทร์มีความสุข ในขณะที่ตะวันฉายทุกข์ทรมานใจ ผ่านมาหลายปี ความรู้สึกนี้เหมือนเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน ใหม่สดยกไปจากจิตใจไม่ได้ และไม่มีวันบรรเทา หากไม่ได้ชำระแค้นหญิงชั่ว ชายเลวให้สาสมใจ ใครทำให้ตะวันฉายเจ็บ คนนั้นต้องเจ็บมากกว่าเขาร้อยเท่าพันทวี แก้แค้นสี่ปี ก็ยังมิสาย...”
1 บทที่ 1 12 บทที่ 2 23 บทที่ 3 34 บทที่ 4 45 บทที่ 5 56 บทที่ 6 67 บทที่ 7 78 บทที่ 8 89 บทที่ 9 910 บทที่ 10 1011 บทที่ 11 1112 บทที่ 12 1213 บทที่ 13 1314 บทที่ 14 1415 บทที่ 15 1516 บทที่ 16 1617 บทที่ 17 1718 บทที่ 18 1819 บทที่ 19 1920 บทที่ 20 2021 บทที่ 21 2122 บทที่ 22 2223 บทที่ 23 2324 บทที่ 24 2425 บทที่ 25 2526 บทที่ 26 2627 บทที่ 27 2728 บทที่ 28 2829 บทที่ 29 2930 บทที่ 30 3031 บทที่ 31 3132 บทที่ 32 3233 บทที่ 33 3334 บทที่ 34 3435 บทที่ 35 3536 บทที่ 36 3637 บทที่ 37 37