อาเฟย

ทูตของแคว้นซีเป่ยแยกจากไปแล้ว...

่างหากจากห้องทำงานที่ใช้พิจารณาฎีกายามปกติ ห้องนี้หลี

หญ่ มีเก้าอี้ตัวใหญ่ตั้งอยู่หลังโต๊ะ

้าอี้ที่มีพนักและเท้าแขนมาตั้งข้าง ๆ เก้าอี้ของไท่ชินอ๋

่งลงเรียบร้อย...หวังกง

๋อง ไท่หวางเฟย

นอ๋องเอ่ย "หวังเสียงได้

เรื่องที่องค์ชายสามอ้ายหยางมาที่แคว้นห

ั่ว และเป็นอาของเฉาฉุน...เฉาฮั่นพาคร

นขุนนางยศสูงพอสมควร จึงใช้เส้นสายขอ

งองค์ชายสามอ้ายหยางที่มีรูปโฉมงดงามยิ่งมามอบให้ไท่ชินอ๋อง ก็จะได้รับการโปรดปรานอย่างยิ่ง แน่นอนว่าองค์ชายสามอ้ายหยางไม่จำเป

็จะได้นั่งในตำแหน่งฮองเฮา...ต่อจากนั้นก็คัดสนมชายรูปงามมามอมเมาไท่ชินอ๋องที่เป็นฮ่อง

กงหยุด

เสียงไม่ดังนักว่า "ชิงชิง...เจ้

ล้วพยักหน้า "น่าจ

วางเฟย "ฝากเอาไว้ก่อน...คืนนี้ ข

่องเต้แคว้นหนานหยางเสียเอง เมื่อเป็นเช่นนั้น...ซีเป่ยกับหนานหยางก็จะเป็นบ้านพี่เมืองน้องอย่างแท

หยางไปไกลตัวไกลเมือง ตัดเภทภั

..ตัดกำลังแ

ปปรึกษาพระบิดาต้าอ๋องแห่ง

ด้วยเคราสั้นๆ ของตน "พ่อลูกสาม

ับรองราชอา

ามอ้ายหยางใช้มือปัดตกลงแตกกระจายที่พื้น เพรา

านการมีสามีมาแล้วถึงสองคน มีชื่อเสียงฉาวโฉ่เพราะทำให้พ่อลูกตระกูลเฉาฆ่ากันตาย...แต่ทำไมสีหน้าของเหล่าขุนนางแคว้นหนานหยางในท้องพระโรงจึงต่างเอาใจช่วยเ

ๆ ขอรับ" ท่านทูต

าไปเปรียบเทียบกับเด็กจูงม้า กับหญิงบรรเลงเพลงชั้นต่ำของเหลาสุรา กับบัณฑิตยากไร้ข้างถนน...

ึ้นจากพื้นก่อนที่จะได้รับค

า พวกเราจะต้องปรับเป

ย่า

วแบ่งปันความรักความใคร่ของไท่ชินอ๋องมา นานวันเข้าหลี่ชิงก็จะถูกด้อยค่าจากเหล่าขุนนางข้าราชสำนักและประชาชน เพราะประวัติที่ด่างพร้อยของ

ินอ๋องให้ได้เสียก่อน จากนั้นครอบงำเขา ใช

ูดลมหายใจลึก ๆ เพื่อ

เป็นฮ่องเต้ที่ยิ่งใหญ่ มีลูก มีหลา

จะต้องอดทน" ท่านท

องท่านทูต ด้วยสายตาแห่งคำถาม "ท่านต้องการ

ิดไท่ชินอ๋องเสียก่อน ด้วยการยอมลดตัวเป็นพระชายา (หวางเฟย) เป็นรองจากไท่หวา

ีปากล่าง ตรึกตรองอยู่อึดใ